ῥυτὰ χαλαίνοντες, τὰ δʼ ἐπικροτέοντα πέτοντοἅρματα κολλήεντʼ, ἐπὶ δὲ πλῆμναι μέγʼ ἀύτευν.οἳ μὲν ἄρʼ ἀίδιον εἶχον πόνον οὐδέ ποτέ σφιννίκη ἐπηνύσθη, ἀλλʼ ἄκριτον εἶχον ἄεθλον.τοῖσιν δὲ προέκειτο μέγας τρίπος ἐντὸς ἀγῶνος,χρύσειος, κλυτὰ ἔργα περίφρονος Ἡφαίστοιο.ἀμφὶ δʼ ἴτυν ῥέεν Ὠκεανὸς πλήθοντι ἐοικώς,πᾶν δὲ συνεῖχε σάκος πολυδαίδαλον, οἳ δὲ κατʼ αὐτὸνκύκνοι ἀερσιπόται μεγάλʼ ἤπυον, οἵ ῥά τε πολλοὶνῆχον ἐπʼ ἄκρον ὕδωρ· παρὰ δʼ ἰχθύες ἐκλονέοντο.θαῦμα ἰδεῖν καὶ Ζηνὶ βαρυκτύπῳ, οὗ διὰ βουλὰςἭφαιστος ποίησε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε,ἀρσάμενος παλάμῃσι. τὸ μὲν Διὸς ἄλκιμος υἱὸςπάλλεν ἐπικρατέως· ἐπὶ δʼ ἱππείου θόρε δίφρου,εἴκελος ἀστεροπῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο,κοῦφα βιβάς· τῷ δʼ ἡνίοχος κρατερὸς Ἰόλαοςδίφρου ἐπεμβεβαὼς ἰθύνετο καμπύλον ἅρμα.ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,καί σφεας θαρσύνουσα ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·χαίρετε, Λυγκῆος γενεὴ τηλεκλειτοῖο·νῦν δὴ Ζεὺς κράτος ὔμμι διδοῖ μακάρεσσιν ἀνάσσωνΚύκνον τʼ ἐξεναρεῖν καὶ ἀπὸ κλυτὰ τεύχεα δῦσαι.ἄλλο δὲ τοί τι ἔπος ἐρέω, μέγα φέρτατε λαῶν·εὖτʼ ἂν δὴ Κύκνον γλυκερῆς αἰῶνος ἀμέρσῃς,τὸν μὲν ἔπειτʼ αὐτοῦ λιπέειν καὶ τεύχεα τοῖο,αὐτὸς δὲ βροτολοιγὸν Ἄρην ἐπιόντα δοκεύσας,ἔνθα κε γυμνωθέντα σάκευς ὕπο δαιδαλέοιοὀφθαλμοῖσιν ἴδῃς, ἔνθʼ οὐτάμεν ὀξέι χαλκῷ·ἂψ δʼ ἀναχάσσασθαι· ἐπεὶ οὔ νύ τοι αἴσιμόν ἐστινοὔθʼ ἵππους ἑλέειν οὔτε κλυτὰ τεύχεα τοῖο.ὣς εἰποῦσʼ ἐς δίφρον ἐβήσατο δῖα θεάων,νίκην ἀθανάτῃς χερσὶν καὶ κῦδος ἔχουσα,ἐσσυμένως. τότε δή ῥα διόγνητος Ἰόλαοςσμερδαλέον ἵπποισιν ἐκέκλετο· τοὶ δʼ ὑπʼ ὀμοκλῆςῥίμφʼ ἔφερον θοὸν ἅρμα κονίοντες πεδίοιο.ἐν γάρ σφιν μένος ἧκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνηαἰγίδʼ ἀνασσείσασα· περιστονάχησε δὲ γαῖα.τοὶ δʼ ἄμυδις προγένοντʼ ἴκελοι πυρὶ ἠὲ θυέλλῃ,Κύκνος θʼ ἱππόδαμος καὶ Ἄρης ἀκόρητος ἀυτῆς.τῶν ἵπποι μὲν ἔπειθʼ ὑπεναντίοι ἀλλήλοισινὀξεῖα χρέμισαν, περὶ δέ σφισιν ἄγνυτο ἠχώ.τὸν πρότερος προσέειπε βίη Ἡρακληείη·