ἄσκοποιθεοί. κελαι-ναὶδ᾽Ἐρινύεςχρόνῳτυχηρὸνὄντ᾽ἄνευδίκαςπαλιντυχεῖτριβᾷβίουτιθεῖσ᾽ἀμαυρόν, ἐνδ᾽ἀί-στοιςτελέθοντοςοὔτιςἀλ-κά: τὸδ᾽ὑπερκόπωςκλύεινεὖβαρύ: βάλλεταιγὰρὄσ-σοιςΔιόθενκάρανα.κρίνωδ᾽ἄφθονονὄλβον:μήτ᾽εἴηνπτολιπόρθηςμήτ᾽οὖναὐτὸςἁλοὺςὑπ᾽ἄλ-λωνβίονκατίδοιμι.

Χορόςπυρὸςδ᾽ὑπ᾽εὐαγγέλουπόλινδιήκειθοὰβάξις: εἰδ᾽ἐτήτυμος,τίςοἶδεν, ἤτιθεῖόνἐστίπῃψύθος.—τίςὧδεπαιδνὸςἢφρενῶνκεκομμένος,φλογὸςπαραγγέλμασιννέοιςπυρωθέντακαρδίανἔπειτ᾽ἀλλαγᾷλόγουκαμεῖν;—[ἐν] γυναικὸς αἰχμᾷ πρέπει πρὸτοῦφανέντοςχάρινξυναινέσαι.—πιθανὸςἄγανὁθῆλυςὅροςἐπινέμεταιταχύπορος: ἀλλὰταχύμορονγυναικογήρυτονὄλλυταικλέος.—