τὰδ᾽αὖτεκἀπίμομφα. τίςδὲπλὴνθεῶνἅπαντ᾽ἀπήμωντὸνδι᾽αἰῶνοςχρόνον;μόχθουςγὰρεἰλέγοιμικαὶδυσαυλίας,σπαρνὰςπαρήξειςκαὶκακοστρώτους, τίδ᾽οὐστένοντες, †οὐλαχόντεσ†ἤματοςμέρος;τὰδ᾽αὖτεχέρσῳκαὶπροσῆνπλέονστύγος:εὐναὶγὰρἦσανδηΐωνπρὸςτείχεσιν:ἐξοὐρανοῦδὲκἀπὸγῆςλειμώνιαιδρόσοικατεψάκαζον, ἔμπεδονσίνοςἐσθημάτων, τιθέντεςἔνθηροντρίχα.χειμῶναδ᾽εἰλέγοιτιςοἰωνοκτόνον,οἷονπαρεῖχ᾽ἄφερτονἸδαίαχιών,ἢθάλπος, εὖτεπόντοςἐνμεσημβριναῖςκοίταιςἀκύμωννηνέμοιςεὕδοιπεσώντίταῦταπενθεῖνδεῖ; παροίχεταιπόνος:παροίχεταιδέ, τοῖσιμὲντεθνηκόσιντὸμήποτ᾽αὖθιςμηδ᾽ἀναστῆναιμέλειν.τίτοὺςἀναλωθένταςἐνψήφῳλέγειν,τὸνζῶνταδ᾽ἀλγεῖνχρὴτύχηςπαλιγκότου;καὶπολλὰχαίρεινξυμφορὰςκαταξιῶ.ἡμῖνδὲτοῖςλοιποῖσινἈργείωνστρατοῦνικᾷτὸκέρδος, πῆμαδ᾽οὐκἀντιρρέπει:ὡςκομπάσαιτῷδ᾽εἰκὸςἡλίουφάειὑπὲρθαλάσσηςκαὶχθονὸςποτωμένοις:“Τροίαν ἑλόντες δή ποτ᾽ Ἀργείων στόλος θεοῖςλάφυραταῦτατοῖςκαθ᾽Ἑλλάδαδόμοιςἐπασσάλευσανἀρχαῖονγάνος.”τοιαῦταχρὴκλύονταςεὐλογεῖνπόλινκαὶτοὺςστρατηγούς: καὶχάριςτιμήσεταιΔιὸςτόδ᾽ἐκπράξασα.πάντ᾽ἔχειςλόγον.