δίλογχονἄτην, φοινίανξυνωρίδα:τοιῶνδεμέντοιπημάτωνσεσαγμένονπρέπειλέγεινπαιᾶνατόνδ᾽Ἐρινύων.σωτηρίωνδὲπραγμάτωνεὐάγγελονἥκονταπρὸςχαίρουσανεὐεστοῖπόλιν,πῶςκεδνὰτοῖςκακοῖσισυμμείξω, λέγωνχειμῶν᾽Ἀχαιοῖςοὐκἀμήνιτονθεῶν;ξυνώμοσανγάρ, ὄντεςἔχθιστοιτὸπρίν,πῦρκαὶθάλασσα, καὶτὰπίστ᾽ἐδειξάτηνφθείροντετὸνδύστηνονἈργείωνστρατόν.ἐννυκτὶδυσκύμανταδ᾽ὠρώρεικακά.ναῦςγὰρπρὸςἀλλήλαισιΘρῄκιαιπνοαὶἤρεικον: αἱδὲκεροτυπούμεναιβίᾳχειμῶνιτυφῶσὺνζάλῃτ᾽ὀμβροκτύπῳᾤχοντ᾽ἄφαντοιποιμένοςκακοῦστρόβῳ.ἐπεὶδ᾽ἀνῆλθελαμπρὸνἡλίουφάος,ὁρῶμενἀνθοῦνπέλαγοςΑἰγαῖοννεκροῖςἀνδρῶνἈχαιῶνναυτικοῖςτ᾽ἐρειπίοις.ἡμᾶςγεμὲνδὴναῦντ᾽ἀκήρατονσκάφοςἤτοιτιςἐξέκλεψενἢ ᾽ξῃτήσατοθεόςτις, οὐκἄνθρωπος, οἴακοςθιγών.τύχηδὲσωτὴρναῦνθέλουσ᾽ἐφέζετο,ὡςμήτ᾽ἐνὅρμῳκύματοςζάληνἔχεινμήτ᾽ἐξοκεῖλαιπρὸςκραταίλεωνχθόνα.ἔπειταδ᾽Ἅιδηνπόντιονπεφευγότες,λευκὸνκατ᾽ἦμαρ, οὐπεποιθότεςτύχῃ,ἐβουκολοῦμενφροντίσιννέονπάθος,στρατοῦκαμόντοςκαὶκακῶςσποδουμένου.καὶνῦνἐκείνωνεἴτίςἐστινἐμπνέων,λέγουσινἡμᾶςὡςὀλωλότας, τίμή;