καὶφημὶταὐτὰκαὶσυνήγορόνμ᾽ἔχεις.παύροιςγὰρἀνδρῶνἐστισυγγενὲςτόδε,φίλοντὸνεὐτυχοῦντ᾽ἄνευφθόνουσέβειν.δύσφρωνγὰρἰὸςκαρδίανπροσήμενοςἄχθοςδιπλοίζειτῷπεπαμένῳνόσον,τοῖςτ᾽αὐτὸςαὑτοῦπήμασινβαρύνεταικαὶτὸνθυραῖονὄλβονεἰσορῶνστένει.εἰδὼςλέγοιμ᾽ἄν, εὖγὰρἐξεπίσταμαιὁμιλίαςκάτοπτρον, εἴδωλονσκιᾶςδοκοῦνταςεἶναικάρταπρευμενεῖςἐμοί.μόνοςδ᾽Ὀδυσσεύς, ὅσπεροὐχἑκὼνἔπλει,ζευχθεὶςἕτοιμοςἦνἐμοὶσειραφόρος:εἴτ᾽οὖνθανόντοςεἴτεκαὶζῶντοςπέριλέγω.τὰδ᾽ἄλλαπρὸςπόλιντεκαὶθεοὺςκοινοὺςἀγῶναςθέντεςἐνπανηγύρειβουλευσόμεσθα. καὶτὸμὲνκαλῶςἔχονὅπωςχρονίζονεὖμενεῖβουλευτέον:ὅτῳδὲκαὶδεῖφαρμάκωνπαιωνίων,ἤτοικέαντεςἢτεμόντεςεὐφρόνωςπειρασόμεσθαπῆμ᾽ἀποστρέψαινόσου.νῦνδ᾽ἐςμέλαθρακαὶδόμουςἐφεστίουςἐλθὼνθεοῖσιπρῶταδεξιώσομαι,οἵπερπρόσωπέμψαντεςἤγαγονπάλιν.νίκηδ᾽ἐπείπερἕσπετ᾽, ἐμπέδωςμένοι.Κλυταιμήστραἄνδρεςπολῖται, πρέσβοςἈργείωντόδε,οὐκαἰσχυνοῦμαιτοὺςφιλάνοραςτρόπουςλέξαιπρὸςὑμᾶς: ἐνχρόνῳδ᾽ἀποφθίνειτὸτάρβοςἀνθρώποισιν.οὐκἄλλωνπάρα