Si qua recordanti benefacta priora voluptasest homini, cum se cogitat esse pium,nec sanctam violasse fidem, nec foedere in ullodivum ad fallendos numine abusum homines,multa parata manent in longa aetate, Catulle,ex hoc ingrato gaudia amore tibi.nam quaecumque homines bene cuiquam aut dicere possuntaut facere, haec a te dictaque factaque sunt:omnia quae ingratae perierunt credita menti.quare cur tu te iam amplius excrucies?quin tu animo offirmas atque istinc teque reduciset dis invitis desinis esse miser?difficile est longum subito deponere amorem;difficile est, verum hoc qua libet efficias.una salus haec est, hoc est tibi pervincendum;hoc facias, sive id non pote sive pote.o di, si vestrum est misereri, aut si quibus unquamextremam iam ipsa in morte tulistis opem,me miserum adspicite et, si vitam puriter egi,eripite hanc pestem perniciemque mihi!hei mihi subrepens imos ut torpor in artusexpulit ex omni pectore laetitias.non iam illud quaero, contra ut me diligat illa,aut, quod non potis est, esse pudica velit:ipse valere opto et taetrum hunc deponere morbum.o di, reddite mi hoc pro pietate mea.