alterum venefici crimen Oppianico huic adulescenti, cum eius in nuptiis more Larinatium multitudo hominum pranderet, venenum habiti consilio paratum; id cum daretur in mulso, Balbutium quendam, eius familiarem, intercepisse, bibisse, statimque esse mortuum. hoc ego si sic agerem tamquam mihi crimen esset diluendum, haec pluribus verbisverbis om. Quintil. ix. 2. 48 dicerem perper αa: om. Mμ quae nunc paucis percurrit oratio mea.

quid umquam habitus in se admisit ut hoc tantum ab eo facinus non abhorrere videatur? quid autem magno opere Oppianicum metuebat, cum ille verbum omnino in hac ipsa causa nullum facere potuerit, huic autem accusatores viva matreviva matre ςa: matre viva Mμ deesse non possintpossint ςa: possent Mμ ? idid ςa: om. Mμ quod iam intellegetis. an ut de causa eius periculi nihil decederet, ad causam novum crimen accederet? quod autem tempus veneni dandi illo die, illailla ςa, Quintil.: in illa Mμ frequentia? per quem porroporro deinde Quintil. datum? unde sumptum? quae deinde interceptio poculi? cur non de integro autem datum? multa sunt quae dici possunt, sed non committam ut videar non dicendo voluisse dicere; res enimenim ςa: enim iam Mμ se ipsa defenditdefendit ςa: defendat Mμ : defendet C. Stephanus .

nego illum adulescentem quem statim epoto poculo mortuum esse dixistis omnino illo die esse mortuum. Magnum crimencrimen αa: om. Mμ et impudens mendacium! perspicite cetera. dico illum, cum ad illud prandium crudior venisset et, ut aetas illailla om. ςB fert, sibi tamentamen ed. V: tum Mμa non pepercisset, aliquot dies aegrotasse et ita esse mortuum. quis quis qui ς huic rei testis est? idem qui sui luctus, pater; pater, inquam, illius adulescentis, quemquem ad (ad s) quem ςa propter animi dolorem pertenuis suspicio potuisset ex illo locoloco luctu Sylvius testem in A.Aulum Cluentium constituere, is hunchunc Mμ : nunc ςa suo testimonio sublevat; quod recita. tu autem, nisi molestum est, paulisper exsurge; perfer hunc dolorem commemorationis necessariae, in qua ego diutius non morabor quoniam, quod fuit viri optimi, fecisti utut ςbψa: uti Mς ne cui innocenti maeror tuus calamitatem et falsum crimen adferretadferret adderet ς: adduceret s .

Vnum etiam mihi reliquum eius modi crimen est, iudices, ex quo illud perspicere possitis quod a me initio orationis meae dictum est, quicquid mali per hoscehosce ςa: hos Mμ annos A.Aulus Cluentius viderit, quicquid hoc tempore habeathabeat Mμ : habuit ςa: habuerit Klotz sollicitudinis ac negoti, id omne a matre esse conflatum. Oppianicum veneno necatum esse quod ei datum sit in pane per M.Marcum Asellium quendam, familiarem illius, idque habiti consilio factum esse dicitis. in quo primum illud quaero quae causa habito fuerit cur interficere Oppianicum vellet. inimicitias enimenim ςa: enim inter ipsos Mμ fuisse confiteor; sed homines inimicos suos morte adfici volunt aut quod eoseos ςa: om. Mμ metuunt aut quod oderunt.

quo tandem igitur habitus metu adductus tantum in se facinus suscipere conatus est? quid erat quod iam Oppianicum poena adfectum pro maleficiis et eiectum e civitate quisquam timeret? quid metuebat? ne oppugnaretur a perdito, an ne accusaretur a damnatodamnato σψ2 a: condemnato Mμ , an ne exsulis testimonio laederetur? si si ςa: sin Mμ autem quod oderat habitus inimicuminimicum αa: om. Mμ , idcirco illum vita frui noluit, adeone erat stultus ut illam quam tum ille vivebat vitam esse arbitraretur, damnati, exsulis, deserti ab omnibus, quem propter animi importunitatem nemo recipere tecto, nemo adireadire Naugerius: audire Mμ , nemo adloqui, nemo aspicereaspicere ςa: respicere Mμ vellet?