C. et L.Lucii Fabricii fratres gemini fuerunt ex municipio AletrinatiAletrinati Priscian. (K. ii. 348): Allerinati ς: Aletrinate Mσψ1 : Larinati bψ2 a, homines inter se cum forma tum moribus similes, municipum autem suorum dissimillimi; in quibus quantus splendor sit, quam prope aequabilis, quam fere omnium constans et moderata ratio vitae nemo vestrum, ut mea fert opinio, ignorat. his Fabriciis semper est ususest usus ςa: usus est Mμ Oppianicus familiarissime. iam iam nam Madvig hoc fere scitis omnes quantam vim habeat ad coniungendas amicitias studiorum ac naturae similitudo. cum illi ita viverent ut nullum quaestum esse turpemesse turpem ςa: turpem esse Mμ arbitrarentur, cum omnis ab eisiis a: his Mμ fraus, omnes insidiae circumscriptionesque adulescentium nascerentur, cumque essent vitiis atque improbitate omnibus noti, studiosestudiose ςa: studio Mμ , ut dixi, ad eorum se familiaritatem multis iam ante annis Oppianicus applicarat. itaque tum sic statuit, per C.

Fabricium — nam L. erat mortuus — insidias habito comparare. erat illo tempore infirma valetudine habitus. Vtebatur autem medico nonnon αa: om. Mμ ignobili sedsed del. Müller spectato homine, Cleophanto; cuius servum Diogenem Fabricius ad venenum habito dandum spe et pretio sollicitare coepit. servus non incallidus et, utet ut σψ2a: sed ut Mμ res ipsaipsa res a declaravitdeclarat B , frugi atque integer sermonem Fabrici non est aspernatus; rem ad dominum detulit; Cleophantus autem cum habito est conlocutuscollocutus ςa: locutus Mμ . habitus statim cum M.Marco BaebioBaebio (Be-) αa: Bebrio Mμ senatore, familiarissimo suo, communicavit; qui qua fide, qua prudentia, qua diligentiadiligentia αa: dignitate Mμ fuerit meminisse vos arbitror. ei placuit ut Diogenem habitus emeret a Cleophanto, quo facilius aut comprehenderetur res eius indicio aut falsa esse cognosceretur. ne multa, Diogenes emitur, venenum diebus paucis comparaturcomparatur αa: om. Mμ ; multi viri boni cum ex occulto intervenissent, pecuniapecunia a: pecuniaque Mμ obsignata quae ob eam rem dabatur in manibus Scamandri, liberti Fabriciorum, deprehenditur.

pro di immortales! Oppianicum quisquam his rebus cognitis circumventum esse dicetesse dicet (diceret t) ςa: dicit esse Mμ ? quis umquam audacior, quis nocentior, quis apertior in iudicium adductus est? quod ingenium, quae facultas dicendi, quae a quoquam excogitata defensio huic uni crimini potuit obsistere? simul et illud quis est qui dubitet quin hac re comperta manifestoquemanifesteque ςa deprehensa aut obeunda mors Cluentio aut suscipienda accusatio fuerit?

satis esse arbitror demonstratum, iudices, eis criminibus accusatum esse Oppianicum utiuti ςa: ut Mμ honeste absolvi nullo modo potuerit. cognoscite nunc ita reum citatum esse illum ut re semel atque iterum praeiudicata condemnatus in iudicium veneritvenerit Mμ : veniret ςa. nam Cluentius, iudices, primum nomen eius detulit cuius in manibus venenum deprenderat. is erat libertus Fabriciorum, Scamander. integrum consilium, iudici corrupti nulla suspicio; simplex in iudicium causa, certa res, unumunum verum Angelius crimen adlatum est. hic tum C.Gaius Fabriciustum C. Baiter: cum C. ψ2 s: cum causa ς: cum causa C. t: tum M: tamen b ς , is de quo ante dixi, qui liberto damnato sibi illud impendere periculum videret, quod mihi cum Aletrinatibuscum Larinatibus b2ψ2a vicinitatem et cum plerisque eorum magnum usum esse sciebat, frequentis eos ad me domum adduxit. qui quamquam de homine sic ut necesse erat existimabant, tamen quod erat ex eodem municipio, suae dignitatis esse arbitrabantur eum quibus rebus possentpossint ςa defendere, idque a me ut facerem et ut causam Scamandri susciperem petebant, in qua causa patroni omne periculum continebatur.

ego, qui neque illis talibus viris ac tam amantibus mei rem possem ullam negare neque illud crimen tantum ac tam manifestum esse arbitrarer, sicut ne illi ipsi quidemipsi quidem ςa: quidem ipsi Mμ qui mihi tum illam causam commendabant arbitrabantur, pollicitus eis sum mesum me ςa: his sum me (sum me his b) Mμ omnia quae vellent esse facturum. res agi coepta est; citatus est Scamander reus. accusabat P.Publius Cannutius, homo in primis ingeniosus et in dicendo exercitatus; accusabat autem ille quidem Scamandrum verbis tribus, venenum esse deprensum. omnia tela totius accusationis in Oppianicum coniciebanturconiciebantur Mμ : constituebantur ςa, aperiebatur causa insidiarum, Fabriciorum familiaritas commemorabatur, hominis vita et audacia proferebatur, denique omnis accusatio varie graviterque tractata ad extremum manifesta veneni deprehensione conclusa est. hic ego tumtum ς Ms: cum b2σψ: tamen b1 ad respondendum surrexi qua cura, di immortales!