capit hoc consiliconsilii σψ2a: consilium Mμ ut pecuniam quibusdam iudicibus levissimis polliceatur, deinde eam postea supprimat ut, quoniam gravis homines sua sponte severe iudicaturos putabat, eos qui leviores erant destitutione iratos Oppianico redderet. itaque, ut erat semper praeposterus atque perversus, initium facit a Bulbo et eum, quod iam diu nihil quaesierat, tristem atque oscitantem leviter impellit. 'quid tu?' inquit 'ecquid me adiuvas, Bulbe, ne gratiis rei publicae serviamus?' ille vero simul atque hoc audivit 'ne gratiis': 'quo volesquo quod ςa' inquit 'sequar; sed quid adfers?' tum eiei HS ψ2 s quadraginta milia, si esset absolutus Oppianicus, pollicetur et eum ut ceteros appellet quibuscum loqui consuesset rogat atque etiam ipse conditor totius negoti Guttam aspergit huic Bulbo.

itaque minime amarusamarus Mμ : avarus ςa eisiis b2a: is Mμ visus est qui aliquid ex eius sermone speculaespeculae αa: spe gulae Mμ degustarantdegustarant a: degustarat ς Mb ψ (om. ς). Vnus et alter dies intercesserat cum res parum certa videbatur; sequester et confirmator pecuniae desiderabatur. tum appellat hilarihilari Mμ : hilaro a voltu hominem Bulbus ut blandissimeblandissime Mμ : placidissime a potest: 'quid tu' inquit 'Paete?Paete a: Pacete Mμ : facete b2ψ2 ' — hoc enim sibi Staienus cognomen ex imaginibus Aeliorumaliorum a delegerat ne, si se Ligurem fecisset, nationis magis suaesuae om. a quam generis uti cognomine videretur — 'qua de re mecum locutus es, quaerunt a me ubi sit pecunia.' hic ille planusplanus Mς , Gellius xvi. 7. 10: plane ς: planius ba improbissimus quaestu iudiciario pastus, qui illi pecuniae quam condiderat spe iam atque animo incubaretincubarat ς b1, contrahit frontem — recordamini faciem atque illos eius fictos simulatosque voltusvoltus queritur se ab Oppianico destitutum add. codd., del. Peterson — et, qui esset totus ex fraude et mendacio factus quique ea vitia quae abab ς Mψt: a bςs natura habebat etiam studio atque artificio quodam malitiae condivissetcondidisset a, pulchre adseverat sese ab Oppianico destitutumsese... destitutum del. Madvig atque hoc addit testimoni, sua illum sententia, cumcum quam b1 palam omnes laturi essent, condemnatum iri.

manarat sermo in consilio pecuniae quandam mentionem inter iudices esse versatam. res neque tam fuerat occulta quam erat occultanda, neque tam erat aperta quam rei publicae causa aperienda. in ea obscuritate ac dubitatione omnium Cannutio, perito homini, qui quodam odore suspicionis Staienum corruptum esse sensisset neque dum rem perfectam arbitraretur, placuit repente pronuntiarepronuntiari pauci dett. : Dixerunt. hic tum Oppianicus non magno opere pertimuit; rem a Staieno perfectam esse arbitrabatur.

in consilium erant ituri iudices xxxii. sententiis xvi absolutio confici poterat. HSHS ς s, om. cett. xl XL scripsi: XXXX ς bψ a: DCXL (vel DCLX) quadragena Mς milia in singulos iudices distributamilia... distributa milibus... distributis α s eum numerum sententiarum conficere debebant ut ad cumulum spe maiorum praemiorum ipsius Staieni sententia septima decima accederet. atque etiam casu tum, quodquod quodam ςa illud repente erat factum, Staienus ipse non aderat; causam nescio quam apud iudicem defendebat. facile hoc habitus patiebatur, facile Cannutius, at non Oppianicus neque patronus eius L.Lucius Quinctius; qui, cum esset illo tempore tribunus plebis, convicium C.Gaio Iunio iudici quaestionis maximum fecit ut ne sine illoillo P: Aelio ς t: Staieno cett. in consilium iretur; cumque id ei per viatores consulto neglegentius agi videretur, ipse e publico iudicio ad privatum Staieni iudicium profectus est et illud pro potestate dimitti iussit; Staienum ipse ad subsellia adduxit.

consurgitur in consilium, cum sententias Oppianicus, quae tum erat potestas, palam ferri velle dixisset ut Staienus scire posset quidquid quod ςa cuique deberetdeberet ςa: deberetur Mμ . Varia iudicum genera; nummarii pauci sed omnes irati. Vt qui accipere in campo consuerunt eis candidatis quorum nummos suppressos esse putant inimicissimi solent esse, sic eius modi iudices infesti tum reo venerant; ceteri nocentissimum esse arbitrabantur, sed exspectabantexspectabant ςa: spectabant (spera- ψ1) Mμ sententias eorum quos corruptos esseesse P: om. Mμ a putabant ut ex eis constituerent a quo iudicium corruptum videretur. ecce tibi eius modi sortitio utut fuit ut αa in primis Bulbo et Staieno et Guttae esset iudicandum! summa omnium exspectatio quidnam sententiae ferrent leves ac nummarii iudices. atque illi omnes sine ulla dubitatione condemnant.