an vero praevaricaretur? namnam b1, Pantagathus: iam Mb2σψa id quoque ad corrumpendum iudicium pertinet. sed quidquod ςa opus erat ad eam rem iudice sequestre? et omnino quam ob rem tota ista res per Staienum potius, hominem ab utroque alienissimum, sordidissimum, turpissimum, quam per bonum aliquem virum ageretur et amicum necessariumque communem? sed quid ego haec pluribus quasi de re obscura disputodisputo αa, cum ipsa pecunia quae Staieno data est numero ac summa sua non modo quanta fuerit sed etiam ad quam rem fuerit ostendat? Sedecim dico iudices ut Oppianicus absolveretur corrumpendos fuisse; ad Staienum dcxl dcxlς: sexcenta et (om. et ςa) quadraginta cett. milia nummumnummum om. a esse delata. si, ut tu dicis, gratiae conciliandae causa, quadraginta istorum accessio milium quid valet? si, ut nos dicimus, ut quadragena milia nummum sedecim iudicibus darentur, non Archimedes melius potuit discriberediscribere Kayser: describere Mμ a.

at enim iudicia facta permulta sunt a Cluentio iudicium esse corruptum. immo vero ante hoc tempus omnino ista ipsa res suo nomine in iudicium numquam est vocata. ita multum agitata, ita diu iactata ista resista res del. Garatoni est ut hodierno die primum causa illa defensa sit, hodierno die primum veritas vocem contra invidiam his iudicibus freta miserit. verum tamen ista multaista multa ς ba: multa ista Mμψ iudicia quae sunt? ego enim me ad omnia confirmavi et sic paravi ut docerem quae facta postea iudicia de illo iudicio dicerentur, partim ruinae similiora autaut partim autem b2ψ2a (? ς) tempestati quam iudicio et disceptationi fuissesimilis fuisse ς s1, partim nihil contra habitum valere, partim etiam pro hoc esse, partim esse eius modi ut neque appellata umquam iudicia sint neque existimata.

hic ego magis ut consuetudinem servem quam quod vos non vestra hoc sponte faciatis, petam a vobis ut me, dum de his singulis disputo, iudicesiudices Garatoni: iudiciis Mμ a, attente audiatis. condemnatus est C.Gaius Iunius qui ei quaestioni praefuerat; adde etiam illud, si placet: tum est condemnatus cum esset iudex quaestionis. non modo causae sed ne legi quidem quicquam per tribunum plebis laxamenti datum est. quo tempore illum a quaestione ad nullum aliud rei publicae munus abduci licebat, eo tempore ad quaestionem ipse abreptus est. at quam quaestionemad quam quaestionem abreptus est ς s ? voltus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda putaramputaram Manutius: putarem Mμ a libeatlibeat Mμ : iubeant b2ψ2a (? ς) iam libere dicere.

quid? illa tandem quaestio aut disceptatio aut iudicium fuit? putabo fuisse. dicat qui volt hodie de illo populo concitato, cui tum populotum populo ςa: tum Mμ mos gestus est, qua de re Iunius causam dixerit; quemcumque rogaverisrogaveris αa: rogaris Mμ , hoc respondebit, quod pecuniam acceperit, quod innocentem circumvenerit. est haec opinio. at, si ita esset, hac lege accusatum fuissefuisse Mψ : esse b ς: om. a oportuit qua accusatur habitus. at ipse ea lege quaerebat. paucos dies exspectassetrespectasset ς Quinctius. at neque privatus accusare nec sedata iamiam om. ςa invidia volebat. videtis igitur non in causa sed in tempore ac potestate spem omnem accusatoris fuisse.