hic ego vehemens ille consul qui verbo civis in exsilium eicio quaesivi a Catilina inin an α h et Schol. Gron.: an in o: om. Priscian. K. iii. 249, 275 nocturno conventu ad M.Marcum Laecam fuisset necne. cum ille homo audacissimus conscientia convictus primo reticuisset, patefeci cetera: quid ea nocte egisset, ubi fuissetubi fuisset om. x et Priscian. K. iii. 250, quid in proximamin proxima αβ x: proxima Priscian. constituisset, quem ad modum esset ei ratio totius belli descripta edocui. cum haesitaret, cum teneretur, quaesivi quid dubitaret proficisci eo quo iam pridem pararet, cum arma, cum securis, cum fascis, cum tubas, cum signa militaria, cum aquilam illam argenteam cui ille etiam sacrariumsacrarium x: scelerum post sacr. add. αhot, ante sacr. αβ domi suae fecerat scirem esse praemissam.

in exsilium eiciebam quem iam ingressum esse in bellum videramvideram AV: videbam cett. et Diomedes K. i. 470? etenim, credo, Manlius iste centurio qui in agro Faesulano castra posuit bellum populo Romano suo nomine indixit, et illa castra nunc non Catilinam ducem exspectant, et ille eiectus in exsilium se Massiliam, ut aiunt, non in haec castra confertconfert AVb: conferet cett. . O condicionem miseram non modo administrandae verum etiam conservandae rei publicae! nunc si L.Lucius Catilina consiliis, laboribus, periculis meis circumclusus ac debilitatus subito pertimuerit, sententiam mutaverit, deseruerit suos, consilium belli faciendi abiecerit, et exet ex ex αβ x: et o1 hoc cursu sceleris acac α h: et cett. belli iter ad fugam atque in exsiliumatque exsilium Aah converterit, non ille a me spoliatus armis audaciae, non obstupefactus ac perterritus mea diligentia, non de spe conatuque depulsus, sed indemnatus innocens in exsilium eiectus a consule vi et minis esse dicetur: et erunt qui illum, si hoc fecerit, non improbum sed miserummiserum timidum αβ hx (contra Priscian. K. iii. 246), me non diligentissimum consulem sed crudelissimum tyrannum existimari velint!