<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:1.13-1.14</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:1.13-1.14</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="book"><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>
Ac ne illud quidem vere dici potest
aut pluris ceteris inservire aut maiore delectatione aut spe
uberiore aut praemiis ad perdiscendum amplioribus commoveri.
Atque ut omittam Graeciam, quae semper eloquentiae
princeps esse voluit, atque illas omnium doctrinarum
inventrices Athenas, in quibus summa dicendi vis et inventa
est et perfecta, in hac ipsa civitate profecto nulla umquam
vehementius quam eloquentiae studia viguerunt.
</p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p>
Nam
postea quam imperio omnium gentium constituto diuturnitas
pacis otium confirmavit, nemo fere laudis cupidus adulescens
non sibi ad dicendum studio omni enitendum putavit; ac
primo quidem totius rationis ignari, qui neque exercitationis
ullam vim neque aliquod praeceptum artis esse arbitrarentur,
tantum, quantum ingenio et cogitatione poterant, consequebantur;
post autem auditis oratoribus Graecis cognitisque
eorum litteris adhibitisque doctoribus incredibili quodam
nostri homines di<add>s</add>cendi studio flagraverunt.
</p></div></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>