<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:1.241-1.242</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:1.241-1.242</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="book"><div type="textpart" n="241" subtype="section"><p>
Ac tamen, quae causae sunt eius modi, ut de earum iure
dubium esse non possit, omnino in iudicium vocari non
solent. Num quis eo testamento, quod paterfamilias ante
fecit quam ei filius natus esset, hereditatem petit? Nemo;
quia constat agnascendo rumpi testamentum; ergo in hoc
genere iuris iudicia nulla sunt: licet igitur impune oratori
omnem hanc partem iuris non controversi ignorare, quae
pars sine dubio multo maxima est; 
</p></div><div type="textpart" n="242" subtype="section"><p>
in eo autem iure, quod
ambigitur inter peritissimos, non est difficile oratori eius
partis, quamcumque defendet, auctorem aliquem invenire;
a quo cum amentatas hastas acceperit, ipse eas oratoris
lacertis viribusque torquebit. Nisi vero—bona venia huius
optimi viri dixerim—Scaevolae tu libellis aut praeceptis
soceri tui causam M'. Curi defendisti, non adripuisti patrocinium
aequitatis et defensionem testamentorum ac voluntatis
mortuorum. 
</p></div></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>