<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:3.35-3.36</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1:3.35-3.36</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi037.perseus-lat1"><div type="textpart" n="3" subtype="book"><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p>
Quod non est
ita, diligentissimeque hoc est eis, qui instituunt aliquos
atque erudiunt, videndum, quo sua quemque natura maxime
ferre videatur. Etenim videmus ex eodem quasi ludo <del>summorum
in suo cuiusque genere artificum et magistrorum</del>
exisse discipulos dissimilis inter se ac tamen laudandos,
cum ad cuiusque naturam institutio doctoris accommodaretur.
</p></div><div type="textpart" n="36" subtype="section"><p>
Cuius est vel maxime insigne illud exemplum, ut
ceteras artis omittamus, quod dicebat Isocrates doctor singularis
se calcaribus in Ephoro, contra autem in Theopompo
frenis uti solere: alterum enim exsultantem verborum
audacia reprimebat alterum cunctantem et quasi verecundantem
incitabat. Neque eos similis effecit inter se, sed
tantum alteri adfinxit, de altero limavit, ut id conformaret
in utroque, quod utriusque natura pateretur. 
</p></div></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>