<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:206-210</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:206-210</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang=""><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1"><div type="textpart" n="206" subtype="section"><p><reg>sed</reg> idem Aelius Stoicus 
esse voluit<note>Stoicus esse voluit <hi rend="italics">vulg.</hi>: Stoicus voluit <hi rend="italics">L</hi>: Stoicus studuit
<hi rend="italics">Martha</hi>: Stoicum se voluit <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note>, orator autem nec studuit umquam nec fuit.
Scribebat tamen orationes, quas alii dicerent; ut Q. Metello
†F., ut Q. Caepioni<note><hi rend="italics">L.</hi> F. <hi rend="italics">Martha</hi>: Balearici
filio <hi rend="italics">Lambinus</hi> Caepioni <hi rend="italics">vulg.</hi>: Caepione <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, ut Q. Pompeio Rufo, quamquam is
etiam ipse scripsit eas, quibus pro se est usus, sed non sine
Aelio. </p></div><div type="textpart" n="207" subtype="section"><p><reg>his</reg> enim scriptis<note>scriptis <hi rend="italics">om. 
O1</hi>: scribendis <hi rend="italics">Lambinus</hi>: scribentibus <hi rend="italics">Kraffert</hi>
                  </note> etiam ipse interfui, cum essem 
apud Aelium adulescens eumque audire perstudiose solerem.
Cottam autem miror summum ipsum oratorem minimeque
ineptum Aelianas levis oratiunculas voluisse existimari suas.
<milestone n="57" unit="chapter"/>
                  <reg>his</reg> duobus eiusdem aetatis adnumerabatur nemo tertius, 
sed mihi placebat Pomponius maxime, vel dicam, minime
displicebat. Locus erat omnino in maximis causis praeter
eos de quibus supra dixi nemini, propterea quod Antonius,
qui maxime expetebatur, facilis in causis recipiendis erat;
fastidiosior Crassus, sed tamen recipiebat. Horum qui
neutrum habebat, confugiebat ad Philippum fere aut ad
Caesarem; †Cotta† Sulpicius expetebantur<note><hi rend="italics">post</hi> Cotta
Sulpicius<hi rend="italics">que</hi> expetebantur <hi rend="italics">Martha</hi>: <hi rend="italics">rarius</hi> Cotta <hi rend="italics">et</hi> Sulpicius expetebantur <hi rend="italics">Eberhard</hi>: <hi rend="italics">tum</hi> C. <hi rend="italics">et</hi> S. expetebantur <hi rend="italics">Piderit</hi>: Cotta <hi rend="italics">raro,
rarius</hi> S. expetebatur <hi rend="italics">Stangl</hi>: <hi rend="italics">alii alia</hi>
                  </note>. Ita ab his sex
patronis causae inlustres agebantur; neque tam multa quam
nostra aetate iudicia fiebant, neque hoc quod nunc fit, ut
causae singulae defenderentur a pluribus, quo nihil est vitiosius. </p></div><div type="textpart" n="208" subtype="section"><p>Respondemus eis quos non audivimus: in quo primum 
saepe aliter est dictum aliter ad nos relatum; deinde magni

<pb n="p.1061"/>

interest coram videre me, quem ad modum adversarius de
quaque re adseveret, maxime<note>maximi <hi rend="italics">Buttmann</hi>
                  </note> autem, quem ad modum quaeque res audiatur. Sed nil vitiosius quam, cum unum corpus
debeat esse defensionis, nasci de integro causam, cum sit ab
altero perorata. </p></div><div type="textpart" n="209" subtype="section"><p><reg>omnium</reg> enim causarum unum est naturale 
principium, una peroratio; reliquae partes quasi membra
suo quaeque loco locata suam et vim et dignitatem tenent.
Cum autem difficile sit in longa oratione non aliquando
aliquid ita dicere ut sibi ipse non conveniat<note>sibi ipse non conveniat <hi rend="italics">L</hi>: sibi ipsum
non conveniat <hi rend="italics">Lambinus</hi>: tibi ipse non convenias <hi rend="italics">Ernesti</hi>
                  </note>, quanto difficilius cavere, ne quid dicas quod non conveniat eius orationi 
qui ante te<note>te <hi rend="italics">om. HG</hi>
                  </note> dixerit ? Sed quia et labor multo maior est
totam causam quam partem dicere et quia plures ineuntur
gratiae si uno tempore dicas pro pluribus, idcirco hanc
consuetudinem libenter adscivimus.</p><p><milestone n="58" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="210" subtype="section"><p><reg>erant</reg> tamen quibus videretur illius aetatis tertius Curio, 
quia splendidioribus fortasse verbis utebatur et quia Latine
non pessime loquebatur, usu, credo, aliquo domestico. Nam
litterarum admodum nihil sciebat; sed magni interest quos
quisque audiat cotidie domi, quibuscum loquatur a puero,
quem ad modum patres, paedagogi, matres etiam loquantur. 
Legimus epistulas Corneliae matris Gracchorum: apparet
filios non tam <hi rend="italics">in</hi> gremio<note>in gremio <hi rend="italics">vulg.</hi>: gremio <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> educatos quam in sermone matris.
Auditus est nobis Laeliae C. F. saepe sermo: ergo illam
patris elegantia tinctam vidimus et filias eius Avis ambas,
quarum sermo mihi fuit notus, et neptes Licinias, quas nos 
quidem ambas, hanc vero Scipionis etiam tu, Brute, credo,
aliquando audisti loquentem. Ego vero ac libenter quidem,
inquit Brutus; et eo libentius, quod L. Crassi erat filia.
</p></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>