<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:217-222</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1:217-222</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang=""><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi039.perseus-lat1"><div type="textpart" n="217" subtype="section"><p><reg>is</reg> cum tribunus
plebis Curionem et Octavium consules produxisset Curioque
multa dixisset sedente Cn. Octavio conlega, qui devinctus 
erat fasciis et multis medicamentis propter dolorem artuum
delibutus, 'numquam,' inquit,' Octavi, conlegae tuo gratiam
referes: qui nisi se suo more iactavisset, hodie te istic
muscae comedissent.' Memoria autem ita fuit nulla, ut
aliquotiens, tria cum proposuisset, aut quartum adderet aut 
tertium quaereret; qui in iudicio privato vel maximo, cum
ego pro Titinia Cottae peroravissem, ille contra me pro Ser.
Naevio diceret, subito totam causam oblitus est idque veneficiis et cantionibus Titiniae factum esse dicebat. Magna
haec immemoris ingeni signa; sed nihil turpius quam quod 
etiam in scriptis obliviscebatur<note>oblivisceretur <hi rend="italics">Manutius</hi>
                  </note> quid paulo ante posuisset,
ut in eo libro, ubi se exeuntem e senatu et cum Pansa nostro et cum Curione filio conloquentem facit [cum senatum
Caesar consul habuisset<note>cum ... habuisset
<hi rend="italics">secl. Ernesti</hi>
                  </note>] omnisque ille sermo ductus <hi rend="italics">est</hi>
                  <note>ductus est <hi rend="italics">Orelli</hi>: ductus esset <hi rend="italics">Lambinus</hi>: 
ductus <hi rend="italics">L</hi>: ducitur <hi rend="italics">vulg.</hi>
                  </note> e 

<pb n="p.1064"/>

percontatione fili quid in senatu esset actum. In quo multis
verbis cum inveheretur in Caesarem Curio disputatioque
esset inter eos, ut est consuetudo dialogorum<note>disputatioque ... dialogorum <hi rend="italics">secl. Kayser</hi>
                  </note>, cum sermo
esset institutus senatu misso<note>in quo... misso <hi rend="italics">secl. Eberhard</hi>
                  </note>, quem senatum Caesar consul
habuisset, reprendit eas res quas idem Caesar anno post 
et deinceps reliquis annis administravisset<note>administravit <hi rend="italics">M</hi>: administravisset <hi rend="italics">C</hi>
                  </note> in Gallia. <milestone n="61" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="219" subtype="section"><p>Tum 
Brutus admirans: Tantamne fuisse oblivionem, inquit, in
scripto praesertim, ut ne legens quidem umquam senserit
quantum flagiti commisisset? Quid autem, inquam, Brute,
stultius quam, si ea vituperare volebat quae vituperavit, non
eo tempore instituere sermonem, cum illarum rerum iam
tempora praeterissent? Sed ita totus errat ut in eodem
sermone dicat in senatum<note>in senatum <hi rend="italics">codd. dei.</hi>: in senatu <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> se Caesare consule non accedere
et id<note>et id <hi rend="italics">Lambinus</hi>: sed id <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> dicat ipso consule exiens e senatu. Iam, qui hac parte
animi, quae custos est ceterarum ingeni partium, tam debilis
esset ut ne in scripto quidem meminisset quid paulo ante
posuisset<note>ut ne ... posuisset <hi rend="italics">secl. Eberhard</hi>
                  </note>, huic minime mirum est ex tempore dicenti solitam
effluere mentem. </p></div><div type="textpart" n="220" subtype="section"><p><reg>itaque</reg> cum ei nec officium deesset et 
flagraret studio dicendi, perpaucae ad eum causae deferebantur. Orator autem vivis eius <hi rend="italics">aetatis</hi> aequalibus<note>vivis eius aetatis aeq.
<hi rend="italics">Friedrich</hi>: vivis eius aequalibus <hi rend="italics">L</hi> (<hi rend="italics">secl. Kayser</hi>): a temporis eius aeq.
<hi rend="italics">Madvig</hi>: a suis aeq. <hi rend="italics">Piderit</hi>: vivis etiam aeq. <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note> proximus optimis numerabatur propter verborum bonitatem, ut
ante dixi, et expeditam ac profluentem quodam modo celeritatem. Itaque eius orationes aspiciendas tamen censeo.
Sunt illae quidem languidiores, verum tamen possunt augere
et quasi alere id bonum quod in illo mediocriter<note>mediocriter <hi rend="italics">L</hi>: non mediocriter <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note> fuisse
concedimus: quod habet tantam vim ut solum sine aliis
in Curione speciem oratoris alicuius effecerit. Sed ad
instituta redeamus.</p><pb n="p.1065"/><p><milestone n="62" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="221" subtype="section"><p>In eodem igitur numero eiusdem aetatis C. Carbo fuit<note>fuit <hi rend="italics">secl. Vassis</hi>
                  </note>
illius eloquentissimi viri filius<note>filius. Is <hi rend="italics">Jahn</hi>
                  </note>. Non satis acutus orator,
sed tamen orator numeratus est. Erat in verbis gravitas
et facile dicebat et auctoritatem naturalem quandam habebat oratio. Acutior Q. Varius rebus inveniendis nec minus 
verbis expeditus; fortis vero actor et vehemens et verbis nec
inops nec abiectus et quem plane oratorem dicere auderes,
Cn. Pomponius lateribus pugnans, incitans animos, acer
acerbus criminosus. </p></div><div type="textpart" n="222" subtype="section"><p>Multum ab his aberat L. Fufius,
tamen<note>tamen <hi rend="italics">L</hi>: tametsi
<hi rend="italics">Eberhard</hi>
                  </note> ex accusatione M'. Aquili diligentiae fructum ceperat<note>cepit <hi rend="italics">maluit Stangl</hi>
                  </note>. 
Nam M. Drusum tuum magnum avunculum, gravem oratorem ita dumtaxat cum de re publica diceret, L. autem
Lucullum etiam acutum, patremque tuum, Brute, iuris
quoque et publici et privati sane peritum, M. Lucullum,
M. Octavium Cn. F., qui tantum auctoritate dicendoque 
valuit ut legem Semproniam frumentariam populi frequentis
suffragiis abrogaverit, Cn. Octavium M. F., M. Catonem
patrem, Q. etiam Catulum filium abducamus ex acie, id est
a iudiciis<note>id est a iudiciis <hi rend="italics">secl. Manutius</hi>
                  </note>, et in praesidiis rei publicae, cui facile satis facere
possint, collocemus. </p></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>