ut censoriae tabulae loquuntur, audeo dicere, non fabrorum aut procorum; planeque duorum virorum iudicium aut trium virorum capitalium aut decem virorum stlitibus iudicandis dico numquam. Et quidet quid Heerdegen: ecqui Stangl: atqui vulg.: quid A: et qui L dixitdux L Accius? video sepulcra duo duorum corporum; idemque mulier una duum virum. quid verum sit intellego; sed alias ita loquor ut concessum est, ut hoc velvel om. A pro deum dico vel pro deorum, alias ut necesse est, cum trium virum, non virorum, et sestertium nummum, non sestertiorumsestertiorum Itali: sestertium A: om. L nummorum, quod in his consuetudo varia non est.

quid quod sic loqui, nosse, iudicasse vetant, novisse iubent et iudicavisse? quasi vero nesciamus in hoc genere et plenum verbum recte dici et imminutum usitate. Itaque utrumque Terentius: eho tu, cognatumcognatum AL: sobrinum Terent. Phorm. tuom non noras? post idem Stilponem inquam noveras. Sient plenum est, sintsient ... sint Heerdegen: si et ... sient L: sin... sin A imminutum; licet utare utroque. Ergo ibidemergo * ibidem Jahn poetae nomen excidisse suspicatus: alibi rectius esse vidit Stangl : quae quam sint caraquae quam sint cara Ribbeck: quam cara sint quae AL post carendocarendo FPO: carenda Lachmann: carendi A intellegunt,quamque attinendi magni dominatus sientscient AL . Nec vero reprehenderim scripsere alii rem etet om. Quint.: etsi Lambinus scripserunt esse verius sentio, sed consuetudini auribus indulgenti libenter obsequor. isdemisdem codd. dett.: idem AL campus habet inquit Ennius; et in templis: EIDEMeidem Heerdegen: idem AL PROBAVIT; at isdemisdem L: eisdem A erat verius, nec tamen eisdem ut opimius.; male sonabat isdemeisdem... eisdem A: isdem ... isdem L corr. Heerdegen : impetratum est a consuetudine ut peccare suavitatis causa liceret. Et posmeridianasposmeridianas Velius Long. p. 2237: pomeridianas AL quadrigas quam postmeridianas quadriiugas quadriiugas add. Doederlein libentius dixerim et me hercule quam me hercules. Non scire quidem barbarum iam videturvidetur L: videatur A , nescire dulcius. Ipsum meridiem cur non medidiem?

credo, quod erat insuavius. †vna insuavius. una AL: insuavius. absona Hellmuth: insuavius. insuavissima Jahn praepositio est afaf Stegmann ex Velio Longo p. 2224: ab A: ea FPO: abs eaque Lambinus , quae nunc tantum in accepti tabulis manet ac ne hisac ne his Ernesti: aeneis A: ne his L quidem omnium, in reliquo sermone mutata est; nam amovit dicimus et abegit et abstulit, ut iam nescias a'nea'ne Schütz: anne AL verum sit an ab an absab an abs Schütz: absis A: abs L . Quid si etiam abfugitabfugit Gellius (xv. 3, 2): afugit FO: affugit PM: afugit quod fugit A, unde aufugit quod abfugit Heerdegen turpeturpe L: forte A visum est et abfer noluerunt, aufugit et aufugit et add. Schütz e Velio Longo aufer malueruntaufer maluerunt om. A ? quae praepositio praeter haec duo verba nullo alio in verbo reperietur. Noti erant et navi et nari, quibus cum IN praeponi oporteret, dulcius visum est ignotos, ignavos, ignarosignoti, ignavi, ignari L dicere quam ut veritas postulabat. Ex usu dicunt et e re publica, quod in altero vocalis excipiebat, in altero esset asperitas, nisinisi x maluit Stangl litteram sustulisses, ut exegit, edixit; refecit, rettulit, reddidit: adiuncti verbi prima littera praepositionemprima littera praepositionem Maioragius: primam litteram praepositio AL commutavit, ut subegit, summovitsummovit ed. vet.: summutavit FO: submutavit PM: turn mutavit A , sustulit.

quid in verbis iunctis? quam scite insipientem non insapientem, iniquum non inaequum, tricipitem non tricapitem, concisum non concaesum! Ex quo quidam pertisum etiam volunt, quod eadem consuetudo non probavit. Quid vero hoc elegantius, quod non fit natura, sed quodam instituto? indoctus indoctus A cum Gellio: inductus FO1: inclitus O2P2M2 dicimus brevi prima littera, insanus producta, inhumanusinhumanus FOP1: insipiens in marg. P2: insanus A: inmanis Luc. Müller brevi, infelix longa. Et, ne multis, quibus in verbis eae primae litterae sunt quae in sapientesapiente AL: sano Bake cod. Erl. atque felicefelice FPO Gellius: infelice A: felide. in Stangl , producte dicitur, in ceteris omnibus breviter; itemque composuit, consuevit, concrepuit, confecit. Consule veritatem: reprehendet; refer ad auris: probabunt. Quaere cur ita sit: dicent iuvaresit...iuvare Gellius: se... iuvari AL: se ... iuvare Bake . Voluptati autem aurium morigerari debet oratio.

quin ego ipse, cum scirem ita maiores locutos esseesse om. A , ut nusquam nisi in vocali aspiratione uterentur, loquebar sic, ut pulcros, Cetegos, triumpos, Cartaginempulchros ceteros (et cethegos L) triumphos Carthaginem AL: corr. vulg. dicerem; aliquando, idque sero, convicio aurium cum extorta mihi veritas esset, usum loquendi populo concessi, scienotiam mihi reservavi. Orcivios tamen et Matones, Otones, Caepiones, sepulcra, coronas, lacrimaslacrimas om. A dicimus, quia per aurium iudicium licet. Burrum semper Ennius, numquamnusquam A Pyrrhum; vi patefecerunt BrugesBruges Victorius (var. lect. xiv. 3): Fruges FP Phruges O: Phry A , non Phryges, ipsius antiqui declarant libri. Nec enim Graecam litteram adhibebant, nunc autem etiam duas, et cum PhrygumPhrygum Schütz: Phyrrum A et Phrygibus dicendum esset, absurdum erat aut etiam inetiam in Hoerner: etiam Madvig: tam in L: tamen A barbaris casibus Graecam litteram adhibere aut recto casu solum Graece loqui; tamen et Phryges et Pyrrhum aurium causa dicimus.