quin etiam, quod iam subrusticum videtur, olim autem politius, eorum verborum, quorum eaedem erant postremae duae litterae, quae sunt in optimus, postremam litteram detrahebant, nisi vocalis insequebatur. Ita non erat ea offensio in versibus quam nunc fugiunt poetae novi. Sicsic A: ita L enim loquebamurloquebamur AL: loquebantur ed. Rom. : qui est omnibuomnibu A: omnibus L ' princeps non omnibusomnib. A : omnium L princeps, et: vita illa dignudignu A: dignum L ' locoque non dignus. Quod si indocta consuetudo tam est artifex suavitatis, quid ab ipsa tandem arte et doctrina postulari putamus?

haec dixi brevius quam si hac de re unauna postulata A (oculi errore ex postulari natum), unde una proposita Heerdegen: una posita Stroebel disputarem—est enim locus hic late patens de natura usuque verborum—longius autem quam instituta ratio postulabat.

sed quia rerum verborumque iudicium in prudentiain prudentia A: prudentiae L est, vocum autem et numerorum aures sunt iudices, et quod illa ad intellegentiam referuntur, haec ad voluptatem, in illis ratio invenit, in his sensus artem. Aut enim neglegenda fuit nobis voluntasvoluntas Bake: voluptas AL aurium, quibus probari nitebamurnitebamur Stangl: videbamur A: volebamus L , aut ars eius conciliandae reperienda.

duae sunt igitur res quae permulceant auris, sonus et numerus. De numero mox, nunc de sono quaerimus. Verba, ut supra diximus, legenda sunt potissimum bene sonantia, sed ea non ut poetae exquisita ad sonum, sed sumpta de medio. qua pontus HellesHelles A: hellus L superat tmolum L: superadmolum A , †supera Tmolum ac Tauricos†ac Tauricos PM: ad Tauricos FO: adauricos A: qua ponte ab Helles superat Tmolum et Tauricos Madvig : locorumlocorum AL: colchorum O2, unde auricomus Colchorum <aries> Ribbeck splendidis nominibus inluminatus est versus, sed proximus inquinatus insuavissima littera: finisfinis L: finitus A frugifera et effertaefferta Lachmann ad Lucr. vi. 258: ferta L: feria A1 arva AsiaeAsiae A: Asia L tenet.

qua re bonitate potius nostrorum verborum utamur quam splendore Graecorum, nisi forte sic loqui paenitet: qua tempestate Helenam Parisparis helenam AL: transp. Lachmann, cp. de Orat. iii. 219 et quae sequuntur. Immo vero ista sequamur asperitatemque fugiamus: habeo istancistanc Ribbeck: ista A: istan L ego perterricrepam itemqueitemque Ernesti: idemque L: fidem ... A : versutiloquas malitias. nec solum componentur verba ratione, sed etiam finienturcomponentur... finientur L: componantur ... finiantur A , quoniam id iudicium esse alterum aurium diximus. Etet A: sed L finiunturfiniuntur L: finiantur A aut ipsa compositione et quasiet quasi AL: aut quasi Schütz aut quodam genere vulg.: ut quaedam genera AL sua sponte, aut quodam genere verborum, inin om. A quibus ipsis concinnitas inest; quae sive casus habent in exitu similis sive paribus paria redduntur sive opponuntur contraria, suapte natura numerosa sunt, etiam si nihil est factum de industria.

in huius concinnitatis consectatione Gorgiam fuisse principem accepimus; quo de genere illa nostra sunt in Miloniana: Est enim, iudices, haec non scripta. sed nata lex, quam non didicimus, accepimus, legimus, verum ex natura ipsa arripuimus, hausimus, expressimus, ad quam non docti, sed facti, non instituti, sed imbuti sumus. Haec enim talia sunt, ut, quia referuntur eo quoeo quo Stangl: ea quae A: ad ea quae L: ad ea ad quae codd. dett.: ad quae Friedrich debent referri, intellegamus non quaesitum esse numerum, sed secutum.