<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:96-100</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:96-100</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang=""><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="96" subtype="section"><p><reg>est</reg> enim quoddam etiam
insigne et<note>insigne et <hi rend="italics">C</hi>: insignibus <hi rend="italics">maluit Stangl</hi>
                  </note> florens<note>florens <hi rend="italics">C</hi>: floribus <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> orationis pictum et expolitum genus, in
quo omnes verborum, omnes sententiarum inligantur lepores.
Hoc totum e sophistarum fontibus defluxit in forum, sed
spretum a subtilibus, repulsum a gravibus in ea de<note>de <hi rend="italics">L</hi>: demum <hi rend="italics">Iulius Victor</hi>: demum de <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note> qua
loquor mediocritate consedit.
</p><p><milestone n="28" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="97" subtype="section"><p><reg>tertius</reg> est ille amplus copiosus, gravis ornatus, in quo
profecto vis maxima est. Hic est enim, cuius ornatum
dicendi et copiam admiratae gentes eloquentiam in civitatibus plurimum<note>pluribus <hi rend="italics">A</hi>
                  </note> valere
passae sunt, sed hanc eloquentiam,
quae cursu magno sonituque ferretur, quam suspicerent

<pb n="p.2030"/>

omnes<note>omnes <hi rend="italics">om. A</hi>
                  </note>, quam admirarentur, quam se adsequi posse diffiderent. Huius
eloquentiae est tractare animos, huius omni
modo permovere. Haec modo perfringit, modo inrepit in
sensus; inserit novas opiniones, evellit insitas.
</p></div><div type="textpart" n="98" subtype="section"><p><reg>sed</reg> multum
interest inter hoc dicendi genus et superiora. Qui in illo
subtili et acuto elaboravit ut callide arguteque diceret, nec
quicquam altius cogitavit<note>cogitavit <hi rend="italics">Heerdegen</hi>: cogitaret <hi rend="italics">L</hi>: nec ... cogitaret <hi rend="italics">om. A</hi>
                  </note>, hoc uno perfecto magnus orator
est, <hi rend="italics">et</hi> si<note>etsi <hi rend="italics">Jahn</hi>: si <hi rend="italics">AL</hi>: sed <hi rend="italics">Friedrich</hi>
                  </note> non maximus; minimeque in lubrico versabitur et,
si semel constiterit, numquam cadet. Medius ille autem,
quem modicum et temperatum voco, si modo suum illud
satis instruxerit, non extimescet<note>extimescit <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> ancipites dicendi incertosque
casus; etiam si quando minus succedet, ut saepe fit,
magnum tamen periculum non adibit: alte<note>alte <hi rend="italics">A</hi>: aliter <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> enim cadere
non potest.
</p></div><div type="textpart" n="99" subtype="section"><p><reg>at</reg> vero hic noster, quem principem ponimus,
gravis acer ardens, si ad hoc unum est natus aut in hoc
solo se exercuit aut huic generi studuit<note>studet <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> uni nec suam
copiam cum illis duobus generibus<note>generibus <hi rend="italics">om. A</hi>
                  </note> temperavit, maxime est
contemnendus. Ille enim summissus, quod acute et veteratorie
dicit, sapiens iam<note>iam <hi rend="italics">AL</hi>: tamen <hi rend="italics">Stangl</hi>
                  </note>, medius suavis, hic autem copiosissimus,
si nihil aliud est, vix satis sanus videri solet. Qui
enim nihil potest tranquille, nihil leniter, nihil partite definite
distincte facete<note>facte <hi rend="italics">maluit Stangl</hi>
                  </note> dicere, praesertim cum causae partim
totae sint eo modo partim aliqua ex parte tractandae si
is non praeparatis auribus inflammare rem coepit<note>coeperit <hi rend="italics">Stangl cum codice m</hi>
                  </note>, furere
apud sanos et quasi inter sobrios bacchari vinulentus
videtur<note>videbitur <hi rend="italics">maluit H. Stephanus</hi>
                  </note>.
</p><p/></div><div type="textpart" n="100" subtype="section"><p><reg>tenemus</reg> igitur, Brute, quem quaerimus, sed animo;
nam<note>nam <hi rend="italics">A</hi>: non <hi rend="italics">L</hi>: <hi rend="italics">unde</hi> non manu, nam manu si <hi rend="italics">Klotz</hi>
                  </note> manu si prehendissem, ne ipse quidem sua tanta eloquentia
mihi persuasisset ut se dimitterem.
<milestone n="29" unit="chapter"/>
                  <reg>sed</reg> inventus

<pb n="p.2031"/>

profecto est ille eloquens<note>eloquens <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note>, quem numquam vidit Antonius.
Quis est igitur is<note>is <hi rend="italics">A</hi>: sed <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>? <reg>complectar</reg> brevi, disseram pluribus.
Is est enim eloquens, qui et humilia subtiliter et alta<note>alta <hi rend="italics">A</hi>: magna <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>
graviter et mediocria temperate potest dicere. Nemo is,
inquies, umquam fuit.
</p></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>