<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1:126-130</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1:126-130</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1"><div type="textpart" n="126" subtype="section"><p>Non ergo id agitur ut aliquid
adsensu meo comprobem, <add>sed
<note><hi rend="italics">add. Pl.</hi><add>sed</add> tu, <add>quod</add> 
                        <hi rend="italics">Kay.</hi> quae tu, vide <hi rend="italics">Mdv.</hi>
                     </note> ut eadem</add> quae tu

<pb n="p.91"/>

vide ne inpudenter etiam postules non solum adroganter, praesertim cum ista tua mihi ne probabilia
quidem videantur. nec enim divinationem quam probatis ullam esse arbitror, fatumque illud esse<note>esse <hi rend="italics">del. Chr.</hi>
                  </note> quo
omnia contineri dicitis contemno; ne exaedificatum
quidem hunc mundum divino consilio existimo. Atque<note><add>deum dicitis corporeum;</add> atque <hi rend="italics">vel aliquid simile Reitz.</hi>
                  </note>
	haud scio an ita sit; <milestone unit="chapter" n="41"/>sed cur rapior in invidiam?
licetne per vos nescire quod nescio, an Stoicis ipsis
inter se disceptare, cum is non<note><add>nobis</add> non <hi rend="italics">Reid</hi>
                  </note> licebit? Zenoni et
reliquis fere Stoicis aether videtur summus deus, mente
praeditus qua omnia regantur; Cleanthes, qui quasi
maiorum est gentium Stoicus, Zenonis auditor, solem
dominari et rerum potiri putat: ita cogimur dissensione sapientium dominum nostrum ignorare, quippe
qui nesciamus soli an aetheri serviamus. Solis autem
magnitudinem (ipse enim hic radiatus me intueri videtur admonens ut crebro faciam mentionem sui) —
vos ergo huius magnitudinem quasi decempeda permensi refertis; ego me, quasi malis architectis,<note>mali architecti <hi rend="italics">Dav.</hi> 
                     <add>in</add> malis architectis <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> mensurae vestrae nego credere:<note>decempeda hinc (hic A hinc ēnī <hi rend="italics">sic</hi> N) me q. m. a. m. u. n. hoc (hoc <hi rend="italics">om.</hi> A<hi rend="sup">1</hi>) permensi r. (fertis A<hi rend="sup"><hi rend="italics">p</hi></hi>) ergo credere ANB. <hi rend="italics">constituit haec sicut supra scripta sunt Ha. ducibus man. Mdv. Herm.</hi>
                  </note> dubium est uter nostrum
sit, leviter ut dicam, verecundior?<note>inverecundior <hi rend="italics">CMorgenstern de litt. humanioribus</hi> (<hi rend="italics">1800</hi>) <hi rend="italics">53 n.</hi>
                  </note>
               </p></div><div type="textpart" n="127" subtype="section"><p>Nec tamen istas
quaestiones physicorum exterminandas puto. est enim
animorum ingeniorumque naturale quoddam quasi pabulum consideratio contemplatioque naturae: erigimur, altiores<note>altiores <hi rend="italics">dett. Dav.</hi> latiores AB el- N</note> fieri videmur, humana despicimus<note>dispicimus B<hi rend="sup">1</hi> 
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi><hi rend="italics">sed</hi> disp <hi rend="italics">et</hi> mus <hi rend="italics">certa</hi>
                     </del>
                  </note> cogitantesque supera atque caelestia haec nostra ut exigua
et minima contemnimus. indagatio ipsa rerum cum
maximarum tum etiam occultissimarum habet oblectationem; si vero aliquid occurrit<note>occurrit N -ret AB</note> quod veri simile vi-

<pb n="p.92"/>

deatur, humanissima<note>humanissima <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>NB inman- A<hi rend="sup">3</hi>
                  </note> conpletur animus voluptate.
quaeret igitur haec et vester sapiens et hic noster.
</p></div><div type="textpart" n="128" subtype="section"><p>sed
vester ut adsentiatur credat adfirmet, noster ut vereatur temere opinari praeclareque agi secum putet si in
eius modi rebus veri simile quod sit invenerit.</p><p>Veniamus nunc ad bonorum malorumque notionem;
et<note>sed <hi rend="italics">Ald.</hi>
                  </note> paulum ante dicendum est. Non mihi videntur
considerare cum<note><add>se</add> cum <hi rend="italics">Lb.</hi>
                  </note> physici<note>physica <hi rend="italics">Ald.</hi>
                  </note> ista<note>istam A<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> valde adfirmant earum
etiam rerum auctoritatem si<note>se <hi rend="italics">Dav.</hi>
                  </note> quae inlustriores videantur amittere. non enim magis adsentiuntur nec adprobant<note>assentientur neque approbabunt <hi rend="italics">Ern.</hi>
                  </note> lucere nunc quam<note>nunc quam <hi rend="italics">Ald.</hi> nusquam AB</note> cum cornix cecinerit tum
aliquid eam aut iubere aut vetare, nec magis adfirmabunt signum illud si erunt mensi sex pedum esse,
quam solem, quem metiri<note>mentiri <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>NB<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> non possunt, plus quam
duodeviginti partibus maiorem esse quam terram. ex<note><hi rend="italics">cf. p. 67, 6</hi></note>
quo illa conclusio nascitur: 'si sol quantus sit percipi non potest; qui ceteras res eodem modo <add>quo</add>
                  <note><hi rend="italics">add.</hi> A<hi rend="sup">3</hi>F<hi rend="sup">2</hi>
                  </note>
magnitudinem solis adprobat is eas res non percipit;
magnitude autem solis percipi non potest; qui igitur
id adprobat quasi percipiat, nullam rem percipit'. respondebunt<note>respondebunt <hi rend="italics">Pl.</hi> -runt A<hi rend="sup">1</hi>NB<hi rend="sup">1</hi>
-rint A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> posse percipi quantus sol sit: non repugnabo, dum modo eodem pacto cetera percipi conprehendique dicant. nec enim possunt dicere aliud
alio magis minusve conprendi, quoniam omnium rerum una est definitio conprehendendi.
	<milestone unit="chapter" n="42"/>
	              </p></div><div type="textpart" n="129" subtype="section"><p>Sed quod coeperam: quid habemus in rebus bonis et malis explorati?<note>explorati A<hi rend="sup">3</hi>N exploti A<hi rend="sup">1</hi>B</note> nempe fines constituendi sunt ad quos et
bonorum et malorum summa referatur. qua de re
est igitur inter summos viros maior dissensio? Et
omitto illa quae relicta iam videntur, Erillum qui in
cognitione et scientia summum bonum ponit; qui cum

<pb n="p.93"/>

Zenonis auditor esset vides quantum ab eo dissenserit
et quam non multum a Platone. Megaricorum fuit
nobilis disciplina, cuius ut scriptum video princeps
Xenophanes quem modo nominavi, deinde<note><hi rend="italics">cf. p. 88, 26</hi></note> eum secuti
Parmenides et Zeno (** itaque ab is Eleatici<note><add>Eleatae ambo</add><hi rend="italics">Pl.</hi></note>
                  <note>Eleatici <hi rend="italics">Vict. var. lect. 10, 17</hi> eretriaci AB</note> philosophy
nominabantur<note>nominabantur A<hi rend="sup">2</hi>NB -nantur A<hi rend="sup">1</hi>
                  </note>), post Euclides Socratis discipulus Megareus, a quo idem illi Megarici dicti, qui id bonum solum esse dicebant quod esset unum et simile
et idem semper;<note><hi rend="italics">cf. lact. inst. 3, 12, 9</hi> Euclides qui fuit Megaricorum conditor disciplinae — — id esse dixit summum bonum quod simile sit et idem semper</note> hi quoque multa a Platone. a Menedemo autem, quod is Eretria fuit, Eretriaci appellate,
quorum omne bonum in mente positum et mentis<note>et mentis F<hi rend="sup">2</hi> ementis A<hi rend="sup">2</hi>NB<del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> acie
qua verum cerneretur, Erilli<note>Herilli <hi rend="italics">Mdv.</hi> ulli AB</note> similia, sed opinor explicata uberius et ornatius.
</p></div><div type="textpart" n="130" subtype="section"><p>Hos si contemnimus et iam
abiectos putamus, illos certe minus despicere debemus:
Aristonem, qui cum Zenonis fuisset auditor re probavit
ea quae ille verbis, nihil esse bonum nisi virtutem
nec malum nisi quod virtuti<note>virtutis B</note> esset contrarium; in
mediis ea momenta quae Zeno voluit nulla esse censuit. huic summum bonum est in is rebus neutram
in partem moveri, quae <foreign xml:lang="grc">ἀδιαφορία</foreign> ab ipso dicitur.
Pyrrho autem ea ne sentire quidem sapientem, quae
<foreign xml:lang="grc">ἀπάθεια</foreign>
                  <note><foreign xml:lang="grc">ἀπάθεια</foreign><hi rend="italics">Asc.</hi><hi rend="sup">2</hi> apati AB</note> nominatur. Has igitur tot sententias ut omittamus, haec videamus, quae<note>haec nunc vid. quae <hi rend="italics">Lb.</hi> nunc <hi rend="italics">del. Ha.</hi> nunc <add>remanent et quae</add> 
                     <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> nunc diu multumque defensa sunt.
</p></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>