<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:1</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:1</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="book"><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p>
Cum<note><hi rend="italics">1 et 5 extr. imit. Paschasius Radb. Expos. in ps. 44 l. I
praef. in.</hi></note> defensionum laboribus senatoriisque muneribus aut omnino aut magna ex parte essem aliquando
liberatus, rettuli<note>rettuli <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> retuli X <hi rend="italics">Pasch. cf. p. 344, 24</hi>
                     </note> me, Brute, te hortante maxime ad
ea studia, quae retenta animo, remissa temporibus,
longo intervallo intermissa revocavi, et cum omnium
artium, quae ad rectam vivendi viam pertinerent, ratio
et disciplina studio sapientiae, quae philosophia dicitur, contineretur, hoc mihi Latinis<note><hi rend="italics">cf. Lact.
inst. 3,14, 13 </hi></note> litteris<note><w>litteris</w> at libris V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> inlustrandum
putavi, non quia philosophia Graecis et litteris et doctoribus percipi non posset, sed meum semper<note>hoc <hi rend="italics">supra </hi>semper <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> iudicium
fuit omnia nostros aut invenisse per se sapientius quam
Graecos aut accepta ab illis fecisse meliora, quae quidem digna statuissent, in quibus elaborarent.

</p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p>Nam mores et instituta vitae resque domesticas ac familiaris
nos profecto et melius tuemur et lautius,<note>latius R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> rem vero
publicam nostri maiores certe melioribus temperaverunt et institutis et legibus. quid loquar de re militari?
<pb n="p.218"/>
 in qua cum virtute nostri multum valuerunt, tum
plus etiam disciplina. iam illa, quae natura, non litteris
adsecuti<note>assec. KRH</note> sunt, neque cum Graecia neque ulla cum gente<note>cum ulla gente K</note>
sunt conferenda. quae enim tanta gravitas, quae tanta
constantia, magnitudo animi,<note>animi magnitudo K</note> probitas, fides, quae tam
excellens in omni genere virtus in ullis fuit, ut sit cum
maioribus nostris comparanda?

</p></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p>Doctrina Graecia nos<note>nos Graecia K</note>
et omni litterarum genere superabat; in quo erat facile
vincere non repugnantes. nam cum apud Graecos antiquissimum e doctis genus sit poëtarum, siquidem Homerus fuit et Hesiodus ante Romam conditam, Archilochus<note>archilocus G<hi rend="sup">1</hi>H archilogus V(g <hi rend="italics">scr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> regnante Romulo, serius poëticam nos accepimus. annis<note>enim <hi rend="italics">post</hi> annis <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> fere <hi rend="7">cccccx</hi>
                     <note>CCCCX X (<hi rend="italics">etiam</hi> K, CCCCX<figure/>tis G<hi rend="sup">1</hi>
V<hi rend="sup">2</hi>) at quingentis <hi rend="italics">in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> post Romam conditam Livius fabulam dedit C. Claudio, Caeci filio, M. Tuditano<note>gaio X marco G (R <hi rend="italics">laesus</hi>)</note>
cos.<note>cõs. X (<hi rend="italics">in</hi> K <figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> anno ante natum Ennium. qui<note><w>qui</w><hi rend="italics">sc. Livius cf. Vahlen Enn. p. V</hi></note> fuit maior<note><w>maior</w> al<figure/> minor V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> natu
quam Plautus et Naevius. sero igitur a nostris poëtae
vel cogniti<note>Cato <hi rend="italics">fr. 118 cf. Val. Max. 2,1,10</hi>
                     </note> vel recepti. quamquam est in Originibus
solitos esse in epulis canere convivas ad tibicinem de
clarorum hominum virtutibus; honorem tamen huic generi non fuisse declarat oratio Catonis, in qua obiecit
ut probrum M. Nobiliori,<note>marco X</note> quod is in provinciam poëtas
duxisset; duxerat autem consul ille in Aetoliam, ut
scimus, Ennium. quo minus igitur honoris erat poëtis,
eo<note><w>eo</w> al<figure/> &amp; V<hi rend="sup">c</hi> si <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>B<hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> sic X</note> minora studia fuerunt, nec tamen, si qui magnis
ingeniis in eo genere extiterunt,

</p></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p>non satis Graecorum
gloriae responderunt. an censemus,<note>cessemus KRH</note> si Fabio,<note>GFabio V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nobilissimo homini, laudi datum esset, quod pingeret, non
multos etiam apud nos futuros Polyclitos et Parrhasios fuisse? honos alit artes, omnesque incenduntur<note>acceduntur (<hi rend="italics">vel</hi> ac-
cenduntur) <hi rend="italics">Aug.</hi> incenduntur <hi rend="italics">ex acc.</hi> H<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">ecl. 212</hi> gloriae H <hi rend="italics">ibid.
cum Aug. plerisque codd.</hi> (gloriae<figure/> L) <hi rend="italics">Lup.</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.219"/>
ad studia gloria, iacentque ea semper, quae apud quosque improbantur.<note>honos ... 219,2 improbantur <hi rend="italics">Aug. civ. 5,13</hi>
(H <hi rend="italics">ecl. 212</hi>) <hi rend="italics">et ex eo Serv. Lupus ep. 1</hi>
                     </note> summam eruditionem Graeci sitam
censebant in nervorum vocumque cantibus; igitur et
Epaminondas, princeps meo iudicio Graeciae,<note>graecis X -ę <hi rend="italics">pro</hi> -s V<hi rend="sup">1 aut c</hi>
                     </note> fidibus
praeclare cecinisse dicitur, Themistoclesque aliquot
ante annos<note>annis <hi rend="italics">edd. vett.</hi>
                     </note> cum in epulis recusaret<note>recusasset V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> lyram,<note>liram X</note> est habitus
indoctior.<note>est... indoctior <hi rend="italics">Quint. inst. 1,10,19</hi>
                     </note> ergo in Graecia musici floruerunt, discebantque id omnes, nec qui nesciebat<note>nesciebant V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> satis excultus
doctrina putabatur.

</p></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p>in summo apud illos honore geometria fuit, itaque nihil mathematicis inlustrius; at<note>ad GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
nos metiendi ratiocinandique utilitate huius artis terminavimus modum.</p><p>At contra oratorem celeriter complexi sumus, nec
eum primo eruditum, aptum tamen ad dicendum, post
autem eruditum.<note>Cum ... 219, 15 eruditum H (218, 29 honos ... 219,2
improbantur <hi rend="italics">bis</hi>)</note>
                     <note>etiam <hi rend="italics">ante</hi> erud. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">mg.</hi>
                     </note> nam Galbam Africanum Laelium
doctos fuisse traditum est, studiosum autem eum, qui
is<note>his X hos V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> aetate anteibat, Catonem,<note>catonem X</note> post vero Lepidum Carbonem<note>carbonẽ V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> Gracchos, inde ita magnos<note>grac <hi rend="italics">in r.</hi>
V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">in mg.</hi> at etiam <hi rend="italics">idem ante versum</hi> gracchos-magnos)</note> nostram ad aetatem,
ut non multum aut nihil omnino Graecis cederetur.
Philosophia iacuit usque ad hanc aetatem nec ullum
habuit lumen litterarum Latinarum; quae inlustranda
et excitanda nobis est, ut, si occupati profuimus aliquid civibus nostris, prosimus etiam, si possumus,<note>possiumus<figure/> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
otiosi.<note>ut... otiosi <hi rend="italics">Non. 355, 2</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p>in quo eo magis nobis est elaborandum, quod
multi iam esse libri Latini dicuntur scripti inconsiderate ab optimis illis quidem viris, sed non satis eruditis. fieri autem potest, ut recte quis sentiat et id <pb n="p.220"/>
quod sentit polite eloqui non possit; sed mandare
quemquam litteris cogitationes suas, qui eas nec disponere nec inlustrare possit nec delectatione aliqua
allicere lectorem, hominis est intemperanter abutentis
et otio et litteris.<note>mandare... 5 litteris <hi rend="italics">Einhart Vita Caroli praef.</hi>
                     </note> itaque suos libros ipsi legunt cum
suis, nec quisquam attingit praeter eos, qui eandem
licentiam scribendi sibi permitti volunt. quare si aliquid oratoriae laudis<note><w>laudis</w> s <hi rend="italics">eras. sed a m. rec. iterur scriptum in</hi> V</note> nostra attulimus industria, multo
studiosius philosophiae fontis aperiemus, e quibus
etiam illa manabant.
</p></div><div type="textpart" n="7" subtype="section"><p>
</p><p>Sed ut Aristoteles, vir summo ingenio, scientia,<note><w>scientia</w> scientiae X -a <hi rend="italics">pro</hi> -ae <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
copia, cum motus<note>cum motus H commotus GKRV <hi rend="italics">sed</hi> cũ <hi rend="italics">supra</hi> corn V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> esset Isocratis<note>isocratis V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> socratis X</note> rhetoris gloria, dicere
docere etiam coepit adulescentes<note>docere <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X <hi rend="italics">post</hi> adulescentes <hi rend="italics">add.</hi> decere V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> et prudentiam cum
eloquentia iungere, sic nobis placet nec pristinum dicendi studium deponere et in hac maiore et uberiore
arte versari. hanc<note>haen<figure/>c R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> enim perfectam philosophiam semper iudicavi, quae de maximis quaestionibus copiose
posset ornateque dicere; in quam exercitationem ita
nos studiose <del>operam</del> dedimus,<note><hi rend="italics">del. Mur.</hi> operam inpendimus <hi rend="italics">Dav.</hi>
                     </note> ut iam etiam scholas
Graecorum more habere auderemus.<note>audeamus V (a <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> ut nuper tuum
post discessum in Tusculano cum essent complures<note>cumplures G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr. ipsi)</hi>
                     </note>
mecum familiares, temptavi, quid in eo genere possem.<note>possem V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">γ</foreign> possim X (<hi rend="italics">cf.</hi> auderemus <hi rend="italics">v. 20</hi>)</note>
ut enim antea declamitabam causas, quod nemo me
diutius fecit, sic haec mihi nunc senilis est declamatio. ponere iubebam, de quo quis audire vellet; ad
id aut<note>at id X (at id sed. <hi rend="italics">ex</hi> aut id aut sed. K<hi rend="sup">c</hi>)</note> sedens aut ambulans disputabam.

</p></div><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p>itaque dierum
quinque scholas, ut Graeci appellant, in totidem
libros contuli. fiebat autem ita ut, cum is<note>his G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>H</note> qui audire<note>audiri X (<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> l<figure/> e <hi rend="italics">ss.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>)</note>
                     <pb n="p.221"/>
 vellet dixisset, quid<note>quod K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sibi videretur, tum ego contra
dicerem. haec est enim, ut scis, vetus et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Socratica ratio
contra alterius opinionem disserendi. nam ita facillime, quid veri simillimum esset, inveniri posse Socrates arbitrabatur. Sed quo commodius disputationes nostrae explicentur, sic eas exponam, quasi agatur
res, non quasi narretur.<note>Philosophia ... 221, 7 narretur H (27 fieri  <gap reason="omitted"/> 220, 5
litteris <hi rend="italics">et</hi> 220,13 adulescentes <gap reason="omitted"/> 220, 18 dicere <hi rend="italics">bis</hi>)</note> ergo<note>ergo <hi rend="italics">et primam lit-
teram verbi</hi> malum <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">spatio rubicatori relicto</hi>; ergo <hi rend="italics">add.</hi>
R<hi rend="sup">al. m</hi> ergo <hi rend="italics">et</hi> m V<hi rend="sup">c</hi> ita nasce- <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> nascatur <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ita nascetur exordium:</p><p>Malum<note>ergo <hi rend="italics">et primam lit-
teram verbi</hi> malum <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">spatio rubicatori relicto</hi>; ergo <hi rend="italics">add.</hi>
R<hi rend="sup">al. m</hi> ergo <hi rend="italics">et</hi> m V<hi rend="sup">c</hi> ita nasce- <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> nascatur <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> mihi videtur esse mors.

</p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>Isne, qui mortui sunt, an is, quibus moriendum est?</p><p>Utrisque.</p><p>Est miserum igitur, quoniam malum.</p><p>Certe.</p><p>Ergo et i, quibus evenit iam ut morerentur,<note>morirentur K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et i, quibus eventurum est, miseri.</p><p>Mihi ita videtur.</p><p>Nemo ergo non miser.</p><p>Prorsus nemo.</p><p>Et quidem, si tibi constare vis, omnes, quicumque
nati sunt eruntve, non solum miseri, sed etiam semper
miseri. nam si solos eos diceres miseros quibus moriendum esset, neminem tu quidem eorum qui viverent exciperes—moriendum est enim omnibus—,
esset tamen<note>tam V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> miseriae finis in morte. quoniam autem
etiam mortui miseri sunt, in miseriam nascimur sempiternam. necesse est enim miseros<note>necesse enim est m.
K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">sed</hi> est <hi rend="italics">erasnm</hi>
                     </note> esse eos qui centum milibus annorum ante occiderunt, vel potius omnis, quicumque nati sunt.</p><p>Ita prorsus existimo.
</p><p>Dic quaeso:

</p></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p>num<note>nunc <hi rend="italics">ex.</hi> num K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> te illa terrent, triceps apud inferos
Cerberus, Cocyti<note>coyc<figure/>ti R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> fremitus, travectio<note>traiectio <hi rend="italics">ex</hi> trav. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>transv. V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">mg.</hi> ('al<figure/> trans') <foreign xml:lang="grc">γ</foreign> 
                        <hi rend="italics">Trag. inc.111</hi>
                     </note> Acherontis, <quote>mento
summam aquam<note>aquam <hi rend="italics">trisyll. cf. Lachm. ad Lucr. 6, 552</hi>
                        </note>
                        <note>quam <hi rend="italics">Nonii L</hi>
                           <hi rend="sup">1</hi>
                           <hi rend="italics">A</hi>
                           <hi rend="sup"><hi rend="italics">A</hi></hi>
                        </note> attingens<note>amnem <hi rend="italics">Bue.</hi> adtinget (<hi rend="italics">vel</hi> -it) senextus <hi rend="italics">Nonii L</hi>
                           <hi rend="sup">1</hi>
                           <hi rend="italics">A</hi>
                           <hi rend="sup"><hi rend="italics">A</hi></hi>
                        </note> enectus siti</quote> Tantalus?<note>summam... tantalus <hi rend="italics">Non. 401,29</hi>
                     </note>
                     <note>enectus ... Tantalus <hi rend="italics">Prisc, GL 2, 470, 18</hi>
                     </note>
                     <note>tantulus X (<hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">Nonii et Prisciani pars</hi>
                     </note> tum <pb n="p.222"/>
illud, quod <quote>Sisyphus<note>sisyphius X (<hi rend="italics">sed 2.</hi> 
                           <hi rend="italics">eras. in</hi> V. <hi rend="italics">sis.</hi> K<hi rend="sup">1 aut c</hi>) <hi rend="italics">Nonii pars</hi>
                        </note> versat<note><hi rend="italics">versus? cf. Marx ad Lucil. 1375</hi></note> saxum sudans nitendo
neque proficit hilum?</quote>
                     <note>tum ... hlium <hi rend="italics">Non. 121,4; 353, 8.</hi>
                     </note> fortasse etiam inexorabiles iudices, Minos et Rhadamanthus? apud quos nec te
L. Crassus defendet<note>defendet <hi rend="italics">om.</hi>
RK<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> nec M. Antonius nec, quoniam
apud Graecos iudices res agetur, poteris adhibere Demosthenen;<note>demostenen K</note> tibi ipsi pro te erit maxima corona causa
dicenda.<note>dicenda causa K</note> haec fortasse metuis et idcirco mortem censes
esse sempiternum malum.</p><p>Adeone me delirare censes, ut ista esse credam?</p><p>An tu<note>ante<figure/> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> haec non<note>an<figure/> tu an non (<hi rend="italics">2.</hi> an <hi rend="italics">in r.</hi>) V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> credis?</p><p>Minime vero.</p><p>Male hercule narras.</p><p>Cur? quaeso.</p><p>Quia disertus<note>dissertus KR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> esse possem, si contra ista dicerem.</p><p>Quis enim non in eius modi causa? aut quid negotii
est haec poëtarum et pictorum portenta convincere?<note>aut  <gap reason="omitted"/> convincere <hi rend="italics">Non. 375, 29</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p>Atqui pleni libri sunt contra ista ipsa disserentium<note>dissenentium G<hi rend="sup">1</hi> (dissonantium <hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">1?</hi>) RV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr. ipse?</hi>) diserentium K</note>
philosophorum.</p><p>Inepte sane. quis enim est<note>est <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                     </note> tam excors, quem ista
moveant?<note>commoveant V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </p><p>Si ergo apud inferos miseri non sunt, ne sunt quidem apud inferos ulli.</p><p>Ita prorsus<note>prossus G</note> existimo.</p><p>Ubi sunt<note><hi rend="italics">Inde ab</hi> ubi - 223, 24 iam sunt <hi rend="italics">multa in K madore corrupta</hi>
                     </note> ergo i, quos miseros dicis, aut quem locum
incolunt? si enim sunt, nusquam esse non possunt. <pb n="p.223"/>
                  </p><p>Ego vero nusquam esse illos puto.</p><p>Igitur ne esse quidem?</p><p>Prorsus isto modo, et tamen miseros<note>miseros <hi rend="italics">cf. Serv. Aen. 4, 20</hi>
                     </note> ob id ipsum
quidem,<note>quidem <hi rend="italics">om.</hi> K</note> quia nulli sint.
</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p>
</p><p>Iam mallem Cerberum metueres quam ista tam inconsiderate diceres.</p><p>Quid<note>qui <hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> tandem?</p><p>Quem esse negas, eundem esse dicis. ubi est acumen
tuum? cum enim miserum esse dicis, tum eum qui
non sit dicis esse.</p><p>Non sum ita hebes, ut istud dicam.</p><p>Quid dicis igitur?</p><p>Miserum esse verbi causa M.<note>M. V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> Crassum, qui illas fortunas morte<note>morti V<hi rend="sup">1</hi> demiserit <hi rend="italics">ut v.</hi> K</note> dimiserit, miserum Cn.<note>CN. R Gn. <hi rend="italics">vel</hi> gn. GV <hi rend="italics">(in</hi> K <hi rend="italics">evanidum</hi>)</note> Pompeium, qui
tanta gloria sit<note>sit <hi rend="italics">om.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">unde</hi> V<hi rend="sup">c</hi> orbatus sit</note> orbatus,<note>tanta dignitate tanta
gl. V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> omnis denique miseros,<note>miseros V <hi rend="italics">(exp.<hi rend="sup">2?</hi>)</hi>
                     </note> qui
hac luce careant.</p><p>Revolveris eodem. sint enim oportet, si miseri sunt;
tu autem modo negabas eos esse, qui mortui essent.
Si igitur non sunt, nihil possunt esse; ita ne<note><w>ne</w><hi rend="italics">longius verbum
habuisse vid.</hi> K</note> miseri
quidem sunt.</p><p>Non dico fortasse etiam,<note>etiam <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>
                     </note> quod sentio; nam istuc
ipsum, non esse, cum fueris, miserrimum puto.
</p><p>Quid?

</p></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>miserius quam omnino numquam fuisse? ita,
qui nondum nati sunt, miseri iam sunt, quia non sunt,
et nos, si post mortem miseri futuri sumus, miseri
fuimus ante quam nati. ego autem non commemini,
ante quam sum natus, me miserum; tu si meliore<note>similiore K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> memoria es, velim scire, ecquid de te recordere.<note><figure/>quid K (<hi rend="italics">add.</hi><hi rend="sup">2 aut c</hi>) recordere <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> recordare X</note>
                  </p><p>Ita iocaris, quasi ego dicam eos miseros, qui nati non
sint, et non eos miseros, qui mortui sunt.<note>m. sint V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.224"/>
                  </p><p>Esse ergo eos dicis.</p><p>Immo, quia non sint, cum fuerint, eo miseros esse.</p><p>Pugnantia te loqui non vides? quid enim tam pugnat, quam non modo<note><figure/> ñ modo<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> miserum, sed omnino<note>om<figure/>i m<figure/> K</note> quicquam
esse, qui non sit? an tu egressus porta Capena cum
Calatini<note>catilini G</note> Scipionum Serviliorum Metellorum sepulcra
vides, miseros putas<note><w>putas</w> vocas K<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> illos?</p><p>Quoniam me verbo premis,<note>premis <hi rend="italics">s. v. add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> posthac non ita dicam,
miseros esse, sed tantum miseros, ob id ipsum, quia
non sint.<note>si<figure/>nt V</note>
                  </p><p>Non dicis igitur: <quote>miser est M. Crassus</quote>
                     <note>miser e mori crassus K <hi rend="italics">m. rec. quae ductus evanidos restituit</hi>
                     </note>, sed tantum: <quote>miser M. Crassus</quote>?</p><p>Ita plane.
</p><p>Quasi non necesse sit, quicquid isto modo pronunties, id aut esse aut non esse! an tu dialecticis ne<note>ne <hi rend="italics">ex</hi> non R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
imbutus quidem es?

</p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p>in primis enim hoc traditur: omne
pronuntiatum<note>pronuntiatum eqs. <hi rend="italics">Gell. 16, 8, 8</hi> 
                        <hi rend="italics">(Hier. adv. Rufin. 1, 486)</hi>
                     </note> (sic<note>sic <hi rend="italics">ex</hi> si V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> enim mihi in praesentia occurrit ut
appellarem <foreign xml:lang="grc">ἀξίωμα</foreign>
                     <note><foreign xml:lang="grc">α</foreign>Il<foreign xml:lang="grc">ω</foreign>m<foreign xml:lang="grc">α</foreign> R <foreign xml:lang="grc">αξιωμλ</foreign> V, <hi rend="italics">sed praeter</hi> 1. <foreign xml:lang="grc">α</foreign> 
                        <hi rend="italics">omnia i. r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> azioma K azi<foreign xml:lang="grc">ω</foreign>ma G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>, utar post alio, si invenero<note>alio<figure/>si<figure/>inv. V (<hi rend="italics">dist.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) alios et inv. GKR</note> melius)
—id ergo est pronuntiatum, quod est verum aut falsum. cum igitur dicis: <quote>miser M. Crassus</quote>, aut hoc dicis: <quote>miser est Crassus</quote>, ut possit iudicari, verum id
falsumne sit, aut nihil dicis omnino.</p><p>Age, iam concedo non<note>eos <hi rend="italics">s.</hi> non <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> sunt V</note> esse miseros, qui mortui sint,
quoniam extorsisti, ut faterer, qui omnino non essent,
eos ne<note>ne <hi rend="italics">s. v.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> miseros quidem esse posse. quid?<note><w>quid</w> ecce K <hi rend="italics">ante</hi> ecce <hi rend="italics">adscr.</hi> m (= <hi rend="italics">magister</hi>) K<hi rend="sup">2</hi>, post esse d (<hi rend="italics">disc.</hi>) K<hi rend="sup">ree</hi>
                     </note> qui vivimus,
cum moriendum sit, nonne miseri sumus? quae enim
potest in vita esse iucunditas, cum dies et noctes cogitandum sit iam iamque esse moriendum? <pb n="p.225"/>
                  </p><p>Ecquid<note>ecqui X(<foreign xml:lang="grc">ω</foreign>?)</note> ergo intellegis, quantum mali de humana
condicione deieceris?

</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>Quonam modo?</p><p>Quia, si mors<note>mors V<hi rend="sup">c</hi> mori X<hi rend="sup">1</hi> (V<hi rend="sup">1</hi>)</note> etiam mortuis miserum esset, infinitum quoddam et sempiternum malum haberemus in
vita;<note>in vita <hi rend="italics">del.
Bai., sed vita hic non opponitur mortis tempori.</hi>
                     </note> nunc video calcem, ad quam cum sit decursum,
nihil sit praeterea extimescendum. sed tu mihi videris
Epicharmi,<note>epicarmi
G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.<hi rend="sup">1</hi>)</hi>K</note> acuti nec insulsi<note><w>insulsi</w> insul <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> hominis ut Siculi, sententiam sequi.</p><p>Quam? non enim novi.</p><p>Dicam, si potero, Latine. scis enim me Graece loqui
in Latino sermone non plus solere quam in Graeco
Latine.</p><p>Et recte quidem. sed quae tandem est Epicharmi<note>epicarmi GRV<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> ista
sententia?
<quote rend="bockquote"><l>Emori nolo,<note><hi rend="italics">Epich. fr. 247</hi></note> sed me esse mortuum nihil<note>nihili <hi rend="italics">edd. vett.</hi>
                           </note> aestimo.</l></quote>
                  </p><p>Iam adgnosco<note>adgnosco RV <hi rend="italics">(sed</hi> d <hi rend="italics">erasum)</hi> 
                        <figure/>adn. G<hi rend="sup">1</hi> agn. K</note> Graecum.<note>graeco<figure/> G<hi rend="sup">1</hi> gradum <hi rend="italics">ex</hi> graecum V<hi rend="sup">2?</hi>
sed <hi rend="italics">Man.</hi> et</note> sed quoniam coëgisti, ut
concederem, qui mortui essent, eos miseros non esse,
perfice, si potes, ut ne moriendum quidem esse miserum putem.
</p></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>
</p><p>Iam istuc quidem nihil negotii est, sed ego maiora
molior.<note>sed ego maiora molior <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> (sed maiora
molior <hi rend="italics">vel</hi> sed getiam maiora molior <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>) <hi rend="italics">om.</hi> X</note>
                  </p><p>Quo modo hoc nihil negotii est? aut quae sunt tandem ista maiora?</p><p>Quia, quoniam post mortem mali nihil est,<note>nihil est <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> ne mors
quidem<note>ne quidem mors K</note> est malum, cui proxumum<note>proximum KV</note> tempus est post
mortem, in quo mali nihil esse concedis: ita ne moriendum quidem<note>nequidem moriendum K</note> esse malum est; id<note>id estK<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note>
                     <note>idem R idẽ GK<hi rend="sup">1</hi>V</note> est enim perveniendum esse ad id, quod non esse malum confitemur. <pb n="p.226"/>
                  </p><p>Uberius ista, quaeso. haec enim spinosiora, prius ut
confitear me cogunt quam ut adsentiar. sed quae sunt
ea, quae dicis te maiora moliri?</p><p>Ut doceam, si possim, non modo malum non esse,
sed bonum etiam esse mortem.</p><p>Non postulo id quidem,<note>quidem id K</note> aveo<note>abeo V<hi rend="sup">1</hi> habeo V<hi rend="sup">2</hi>GKR aveo <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> tamen audire. ut enim
non efficias quod vis, tamen, mors ut malum non sit,
efficies. sed nihil te interpellabo; continentem orationem audire malo.
</p><p>Quid, si te rogavero<note>siero-
gavero V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">hoc loco pauciora habuit, evanidas
litteras m. rec. sic fere restituit</hi>: <figure/>rqiero</note> aliquid?

</p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p>nonne respondebis?</p><p>Superbum id quidem est, sed, nisi quid necesse erit,
malo non roges.<note>non<figure/>roges V</note>
                  </p><p>Geram tibi morem et ea quae vis, ut potero, explicabo, nec tamen quasi Pythius Apollo, certa ut sint
et fixa, quae dixero, sed ut homunculus unus e multis
probabilia coniectura sequens. ultra enim quo progrediar, quam ut veri similia videam, non habeo; certa
dicent i, qui et<note>qui<figure/>et V</note> percipi ea posse dicunt et se<note>et<figure/>se V</note> sapientis<note>sapientes V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
esse profitentur.</p><p>Tu, ut videtur; nos ad audiendum parati sumus.
</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p>
</p><p>Mors igitur ipsa, quae videtur notissima res esse,
quid sit, primum est videndum. sunt enim qui discessum animi a corpore putent<note>putent <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<hi rend="italics">cf.</hi> censeant) putant X <hi rend="italics">(varietatem modorum def. Gaffiot, Le subjonc-
tif de subordination Paris 1906 p. 52)</hi>
                     </note> esse mortem; sunt qui
nullum censeant fieri discessum, sed una animum et
corpus occidere, animumque in corpore extingui. qui
discedere animum censent,<note>cessent V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> alii statim dissipari, alii
diu permanere, alii semper. quid sit porro ipse animus aut ubi aut unde, magna dissensio est. aliis cor <pb n="p.227"/>
ipsum animus<note>aut ubi... 227.1 animus <hi rend="italics">in mg.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> aut unde... dicuntur <hi rend="italics">Non. 66,5</hi>
                     </note> videtur, ex quo excordes, vecordes<note>vec. HM vaec. VG<hi rend="sup">1</hi> (sed a<figure/>
                        <hi rend="sup">1</hi>)R<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">sed</hi> 
                        <figure/>a<hi rend="sup">1?</hi>)
<hi rend="italics">Nonii codd. pr. F H</hi> vęc. K</note> concordesque<note>vecordes<figure/> excordes concordes H <hi rend="italics">signis transponendi non
satis dilucidis additis</hi>
                     </note> dicuntur<note>quid igitur sit animus... est. nam animus ab ani-
ma dictus est (227, 12). aliis ... 227, 2 dicuntur H</note> et Nasica ille prudens bis consul
<quote>Corculum</quote> et <quote>egregie cordatus homo, catus Aelius Sextus</quote>.<note><hi rend="italics">Ennius ann. 331</hi></note> Empedocles animum esse censet cordi suffusum
sanguinem; aliis pars quaedam cerebri visa est animi<note>animi <hi rend="italics">om.</hi>
K<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">post</hi> princip. <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
principatum tenere; aliis nec cor ipsum placet nec
cerebri quandam partem esse animum,

</p></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>sed alii in
corde, alii in cerebro dixerunt animi esse sedem et
locum; animum autem alii animam, ut fere nostri—
declarat nomen:<note>ut fere nostri declarant nomen.
nam <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Dav.</hi> declarant nomina <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note> nam et agere animam et efflare dicimus et animosos et bene animatos et ex animi sententia; ipse autem animus ab anima dictus est—; Zenoni<note><hi rend="italics">Zeno fr. 134.</hi></note>
Stoico animus ignis videtur. sed haec quidem quae
dixi, cor, cerebrum, animam, ignem volgo, reliqua fere
singuli. ut multo<note>multo <hi rend="italics">Bentl.</hi> multi <hi rend="italics">cf. Lact. inst. 7, 13, 9 opif. 16, 13</hi>
                     </note> ante veteres, proxime autem Aristoxenus, musicus idemque philosophus, ipsius corporis intentionem quandam, velut in cantu et fidibus
quae <foreign xml:lang="grc">ἁρμονία</foreign>
                     <note>armonia <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">cf. I 24.41</hi>
                     </note> dicitur: sic ex corporis totius natura et
figura varios motus cieri tamquam in cantu sonos.
</p></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p>

hic ab artificio suo non recessit et tamen dixit aliquid,
quod ipsum quale esset erat multo ante et dictum et
explanatum a Platone. Xenocrates<note><hi rend="italics">Xen. fr. 67</hi></note> animi figuram et
quasi corpus negavit esse ullum,<note>ull <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> ullum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> numerum<note>verum X <hi rend="italics">cf. ac. 2,124</hi>
                     </note> dixit esse,
cuius vis, ut iam ante Pythagorae visum erat, in natura
maxuma esset. eius doctor Plato triplicem finxit animum,<note>animam X (<hi rend="italics">sed <hi rend="sup">u</hi>supra</hi> a V<hi rend="sup">1?</hi>)</note> cuius principatum, id est rationem, in capite sicut
in arce posuit, et duas partes parere<note>separare X <hi rend="italics">in</hi> parere <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> (e <hi rend="italics">priore loco iterum ss.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>)</note> voluit, iram et <pb n="p.228"/>
cupiditatem, quas<note>quas-cupiditatem <hi rend="italics">om.</hi> H</note> locis disclusit:<note>disclusit <hi rend="italics">om.</hi> X <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">rec</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (suis <hi rend="italics">add.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>) <hi rend="italics">cf. I,80 Pr. 32</hi>
                     </note> iram in pectore,
cupiditatem supter<note>subter RHK<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>l sup <hi rend="italics">ss.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>) collocavit
V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> praecordia locavit.<note>Plato ... 228, 2 locavit H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p>Dicaearchus<note>dice archus KRV</note>
                     <note>dicaearc<figure/>us | <figure/> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
autem in eo sermone, quem Corinthi<note>chorinthi GK</note> habitum tribus
libris exponit, doctorum<note>dictorum X, <hi rend="italics">corr. in</hi> KV</note> hominum disputantium primo
libro multos loquentes facit; duobus Pherecratem<note>pherecraten G pthiotam X
(pth.<figure/> G phiot. K)</note>
quendam Phthiotam senem, quem ait a Deucalione ortum, disserentem inducit nihil esse omnino animum,<note>animum omnino K</note>
et hoc esse nomen totum inane, frustraque<note>et <hi rend="italics">post</hi> frustraque
<hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi> 
                        <hi rend="italics">vix recte</hi>
                     </note> animalia
et animantis<note>animantes V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> appellari, neque in homine inesse animum
vel animam nec in bestia, vimque omnem eam, qua
vel agamus quid vel sentiamus, in omnibus corporibus vivis aequabiliter<note>aequabiliter V <hi rend="italics">(exp. m.
vet.)</hi>
                     </note> esse fusam nec separabilem a
corpore esse, quippe quae nulla sit, nec sit quicquam
nisi corpus unum et simplex, ita figuratum ut temperatione naturae vigeat et sentiat.

</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p>Aristoteles, longe
omnibus—Platonem semper excipio—praestans et
ingenio et diligentia, cum quattuor nota illa genera
principiorum esset complexus, e quibus omnia orerentur,<note>orirentur H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quintam quandam naturam censet esse,<note><w>esse</w> esset GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi>
                     </note> e qua<note>equa G<hi rend="sup">1</hi>
(<hi rend="italics">in mg.</hi> de) K<hi rend="sup">1</hi> (equae K<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.</hi>) R</note>
                     <note>esse<figure/>qua V (quae V<hi rend="sup">2</hi>)</note>
sit mens; cogitare enim et providere et discere et docere et invenire aliquid et tam multa <del>alia<note>alia X <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup"><hi rend="italics">vet</hi></hi>, <hi rend="italics">cf. 247,14</hi>
                        </note>
                     </del> meminisse,
amare odisse, cupere timere, angi laetari, haec et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> H</note> similia eorum in horum quattuor generum inesse nullo<note><w>nullo</w> numero H</note>
putat; quintum genus<note>genus <hi rend="italics">om.</hi> H</note> adhibet vacans nomine et sic<note>sic <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>
                     </note> ipsum
<pb n="p.229"/>
 animum <foreign xml:lang="grc">ἐνδελέχειαν</foreign>
                     <note>endelecheian GKVH, <hi rend="italics">sed in</hi> R <hi rend="italics">inter</hi> e <hi rend="italics">et</hi> a <hi rend="italics">graecum com-
pendium diphthongi</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ει</foreign> (<figure/>) <hi rend="italics">scriptum est</hi>
                     </note> appellat<note>appellant G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> novo nomine quasi
quandam continuatam motionem et perennem.</p><p>Nisi quae me forte fugiunt,<note>fugiunt <hi rend="italics">(exp. m. vet.)</hi> V</note> haec<note>hae V<hi rend="sup">rec</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> sunt fere<note>omnium <hi rend="italics">post</hi> fere <hi rend="italics">add.</hi>
V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> de animo
sententiae.<note>Aristoteles cum quattuor ... 229, 3 de animo sentiae H</note> Democritum enim, magnum illum quidem
virum, sed levibus et rotundis corpusculis efficientem animum<note>anim<figure/>um V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> concursu quodam fortuito, omittamus;
nihil est enim apud istos, quod non atomorum turba
conficiat.<note>nihil... eorum t. conficiat <hi rend="italics">Non. 269,12</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p>Harum sententiarum quae vera sit, deus aliqui<note>aliquis V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> viderit;<note>harum ... viderit <hi rend="italics">Lact. inst. 7,8, 9</hi> 
                        <hi rend="italics">(postquam breviter ad</hi>
§ 18—22 <hi rend="italics">respexit)</hi>
                     </note> quae veri simillima, magna quaestio est.<note>harum ... 9 quaestio est H</note>
utrum igitur inter has sententias diiudicare malumus
an ad propositum redire?</p><p>Cuperem equidem utrumque, si posset, sed est difficile confundere. quare si, ut ista non disserantur,
liberari mortis metu possumus,<note>possimus K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> id agamus; sin id non
potest nisi hac quaestione animorum explicata, nunc,
si videtur, hoc, illud alias.</p><p>Quod malle te intellego, id puto esse commodius;
efficiet enim ratio ut, quaecumque vera sit earum sententiarum quas exposui, mors aut malum non sit aut
sit bonum potius.

</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p>nam si cor<note>cor<figure/> s. G</note> aut sanguis aut cerebrum est animus, certe, quoniam est corpus, interibit
cum reliquo corpore;<note>corpore V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> tempore X</note> si anima est, fortasse dissipabitur; si ignis, extinguetur; si est Aristoxeni harmonia,<note>harmonia GKR <figure/>arm.V
arm. H</note> dissolvetur. quid de Dicaearcho dicam, qui nihil
omnino animum dicat esse?<note>efficiet ... 25 dicit esse H</note> his sententiis omnibus
nihil post mortem pertinere ad quemquam potest; pariter enim cum vita sensus amittitur; non sentientis <pb n="p.230"/>
autem nihil est ullam in partem quod intersit. reliquorum sententiae spem adferunt, si te hoc forte delectat, posse animos, cum e corporibus excesserint, in
caelum quasi in domicilium suum pervenire.</p><p>Me vero delectat, idque primum ita esse velim, deinde, etiamsi non sit, mihi persuaderi tamen velim.</p><p>Quid tibi ergo opera nostra opus est? num eloquentia Platonem superare possumus? evolve diligenter eius eum librum, qui est de animo:<note>anima <hi rend="italics">ex</hi> -o V<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note> amplius quod
desideres nihil erit.</p><p>Feci mehercule, et quidem saepius; sed nescio quo
modo, dum lego, adsentior, cum posui librum et mecum ipse de inmortalitate<note>imm. GR</note> animorum coepi cogitare,
adsensio omnis illa elabitur.
</p><p>Quid?

</p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p>hoc dasne aut manere animos post mortem
aut morte ipsa interire?</p><p>Do vero.</p><p>Quid,<note>quod K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>R</note> si maneant?</p><p>Beatos<note>beatas V</note> esse concedo.</p><p>Sin intereant?</p><p>Non esse miseros, quoniam ne sint quidem; iam<note>iam <hi rend="italics">cf. p. 225,21 ac. 2, 109 al.</hi> 
                        <hi rend="italics">(Mue)</hi>
                     </note>
istuc coacti a te paulo ante concessimus.</p><p>Quo modo igitur aut cur mortem malum tibi videri
dicis? quae aut beatos nos efficiet animis manentibus
aut non miseros sensu carentis.<note>carentes V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </p></div><div type="textpart" n="26" subtype="section"><p>
</p><p>Expone igitur, nisi molestum est, primum, si
potes,<note>potest G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> animos remanere post mortem, tum,
si minus id obtinebis<note>obtenebis GR<hi rend="sup">1</hi>V</note>—est enim arduum—, docebis carere omni malo mortem. ego enim istuc
ipsum vereor ne<note><w>ne</w> me G</note> malum sit non dico carere sensu, sed
carendum esse.</p><p>Auctoribus quidem ad istam sententiam, quam vis
obtineri, uti optimis<note>optineri V</note> possumus, quod in omnibus causis
<pb n="p.231"/>
 et debet et solet valere plurimum, et primum quidem omni antiquitate, quae quo propius<note><w>propius</w> opius <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> aberat ab ortu
et divina progenie, hoc melius ea fortasse quae erant
vera<note>vera <hi rend="italics">ss.</hi> K<hi rend="sup">c</hi> veru (<hi rend="italics">aaper-
tum!</hi>) <hi rend="italics">in</hi> vera <hi rend="italics">corr.</hi> R</note> cernebant.<note>cercebant G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr. ipse)</hi> R cernebant
K cerneba<figure/>t V (-bat <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>)</note>
                  </p><p>Itaque unum illud erat insitum priscis illis, quos
cascos<note>cassos R cassus K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">ann. 24</hi>
                     </note> appellat Ennius, esse in morte sensum neque
excessu vitae sic deleri hominem, ut funditus interiret;

</p></div><div type="textpart" n="27" subtype="section"><p>idque<note>idquae G<hi rend="sup">1</hi>RV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cum multis aliis rebus, tum e pontificio
iure et e caerimoniis<note>caer. V cer. GKR</note> sepulcrorum intellegi licet, quas
maxumis ingeniis praediti nec tanta cura coluissent
nec violatas tam inexpiabili<note>inexpiabile X -i <hi rend="italics">in r.</hi>
V<hi rend="sup">1?</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> religione sanxissent, nisi
haereret in eorum mentibus mortem non interitum
esse omnia tollentem atque delentem, sed quandam
quasi migrationem commutationemque vitae, quae in
claris viris et feminis dux in caelum soleret esse, in
ceteris humi retineretur et permaneret tamen.

</p></div><div type="textpart" n="28" subtype="section"><p>ex hoc
et nostrorum opinione <quote>Romulus in caelo cum diis agit
aevum</quote>
                     <note><hi rend="italics">ann. 115</hi></note>, ut famae adsentiens dixit Ennius, et apud
Graecos indeque perlapsus ad nos et usque ad Oceanum Hercules<note>et <hi rend="italics">ante</hi> retin. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> et perm.... 20 hercules <hi rend="italics">fere
omnia in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tantus et tam praesens habetur deus;
hinc Liber Semela natus eademque famae celebritate
Tyndaridae fratres, qui non modo adiutores in proeliis
victoriae populi Romani, sed etiam nuntii fuisse perhibentur. quid? Ino<note>ino <hi rend="italics">sed</hi> o <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Cadmi<note>inhoc<figure/>admi G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> filia nonne<note>nonne <hi rend="italics">ex</hi> nomine K<hi rend="sup">2</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">λεγκοε</foreign>|ea R <foreign xml:lang="grc">λεγκοθεα</foreign> GKV (<foreign xml:lang="grc">θ</foreign> 
                        <hi rend="italics">in r.</hi>)</note> 
                     <foreign xml:lang="grc">Λευκοθέα</foreign> nominata a Graecis Matuta<note>mutata K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(ut
v.) Nonii L</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> habetur a nostris?<note>Quid?...nostris <hi rend="italics">Non. 66, 13</hi>
                     </note> quid?
totum prope caelum, ne pluris persequar,<note>persequar pluris K</note> nonne humano genere completum est?

</p></div><div type="textpart" n="29" subtype="section"><p>si vero scrutari vetera
et ex is<note>illis <hi rend="italics">Lact.</hi>
                     </note> ea quae scriptores Graeciae prodiderunt eruere
<pb n="p.232"/>
 coner, ipsi illi maiorum gentium dii<note>ipsi maiorum gentium dii <hi rend="italics">Aug. civ. 8,5</hi>
                     </note> qui habentur<note>qui habentur <hi rend="italics">om.
Aug.</hi>
                     </note>
hinc nobis<note>a <hi rend="italics">ante</hi> nobis <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Lact. Aug. cf. Progr. 24</hi>
                     </note> profecti in caelum reperientur.<note>repperientur X <hi rend="italics">(sed 1. p del.</hi> R<hi rend="sup">1?</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> 
                        <hi rend="italics">Aug.</hi>
                     </note> quaere, quorum demonstrentur<note>quare quoniam demonstrantur <hi rend="italics">Lact.</hi>
                     </note>
                     <note>demonstrentur <hi rend="italics">Aug.</hi> demonstrantur X, <hi rend="italics">sed a in</hi> e
<hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> demonstran <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sepulcra in Graecia; reminiscere,
quoniam es initiatus,<note><w>es initiatus</w><hi rend="italics">hinc Lact. inst.
1, 15 Atticum cum Cicerone colloqui conclusit, cf. Po. Herm. 46
p. 629</hi></note> quae tradantur mysteriis:<note>mist. KV</note> tum
denique, quam hoc late pateat, intelleges.<note>Si vero. .. 232, 5 intelleges <hi rend="italics">Lact. inst. 1, 15, 24 Aug. cons. euang. 1, 23, 32</hi>
                     </note> sed qui
nondum ea quae multis post annis <add>homines</add> tractare coepissent<note><hi rend="italics">add. Po.</hi> tractari coepta sunt <hi rend="italics">Keil</hi>
                     </note> physica<note>phisica X</note> didicissent,<note>dicissent R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tantum sibi persuaserant, quantum natura admonente cognoverant,<note>cognoverunt X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
rationes et causas rerum non tenebant, visis<note>visis eqs.
<hi rend="italics">asyndeton suspectum</hi>
                     </note> quibusdam
saepe movebantur, isque maxime nocturnis, ut viderentur ei,<note>eil illi K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                     <note>hi <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> qui vita excesserant, vivere.
</p></div><div type="textpart" n="30" subtype="section"><p>
</p><p>Ut porro firmissimum hoc adferri videtur<note>videretur V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> cur deos
esse credamus, quod<note><w>quod</w> quia K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nulla gens tam fera, nemo omnium<note><figure/>hominum K</note> tam sit<note>sit K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> inmanis,<note>fit X
inmani<figure/>s R imm. KH</note> cuius mentem non imbuerit
deorum<note><figure/>deorum K div <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> opinio (multi de diis prava sentiunt—id enim<note>idem K<hi rend="sup">1</hi> (id enim<hi rend="sup">2</hi>) RH</note>
vitioso more effici solet—, omnes tamen esse vim et
naturam divinam arbitrantur, nec vero id conlocutio
hominum aut consessus<note>consessus <hi rend="italics">Bouhier</hi>
                        <hi rend="italics">(cf. Legg. II, 13)</hi> consensus</note> efficit,<note>effecit <hi rend="italics">Bouhier</hi>
                     </note> non institutis opinio
est<note>nec... opinio est <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> confirmata, non legibus; omni<note>omnia<figure/> R omni<figure/> V</note> autem in re consensio omnium<note><w>omnium</w> hominum R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> gentium lex naturae putanda est<note>Porro infirmissimum ... 20 putanda est H</note>)—quis
est igitur, qui suorum mortem primum non eo lugeat,
quod eos orbatos vitae commodis arbitretur? tolle <pb n="p.233"/>
hanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret
suo<note><figure/>suo K</note> incommodo: dolent fortasse et anguntur, sed illa
lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod
eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur idque sentire.<note>idque sentire <hi rend="italics">eras. in</hi> V</note> atque haec ita sentimus natura
duce, nulla ratione nullaque doctrina. Maxumum vero
argumentum<note>maximum KR<hi rend="sup">1</hi>
(u <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) maxu<figure/>mu<figure/>m vero argumentum V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> est naturam ipsam de inmortalitate animorum tacitam iudicare, quod omnibus curae sunt, et
maxumae<note>maxume X
(-ime K)</note> quidem, quae post mortem futura sint.<note>sunt K<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">Caecil. com. 210</hi>
                     </note> 
                     <quote>serit
arbores, quae alteri<note>altero K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> saeclo<note>saeculo K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                           <hi rend="italics">suppl.</hi> 
                           <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                           <hi rend="italics">(cf. Cato m. 24)</hi> ille '<hi rend="italics">cod. Aug.</hi>'</note> prosint</quote>, ut ait <add>Statius</add>
in Synephebis,<note>sinephebis KV
sine phebis GR <hi rend="italics">(coni.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> quid spectans<note>expectans V</note> nisi etiam postera saecula ad se pertinere? ergo arbores seret diligens agricola, quarum aspiciet bacam ipse numquam; vir magnus leges instituta rem publicam non seret?<note>non seret V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">(1.</hi> n <hi rend="italics">in
r.)</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note>
                     <note>conseret GKR</note> quid
procreatio liberorum, quid propagatio<note><w>propagatio</w> progatio R prorogatio
V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nominis, quid
adoptationes filiorum, quid testamentorum diligentia,
quid ipsa sepulcrorum monumenta elogia significant
nisi nos futura etiam cogitare?
</p><p>Quid?

</p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>illud<note>illũ K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> num dubitas, quin specimen naturae
capi deceat ex optima quaque natura? quae est melior igitur in hominum genere natura quam eorum, qui
se natos ad homines iuvandos tutandos conservandos arbitrantur? abiit ad deos Hercules: numquam
abisset, nisi, cum inter homines esset, eam sibi viam<note>viam <hi rend="italics">s. v. add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
munivisset. vetera iam ista et religione omnium consecrata: quid in hac re p. tot tantosque viros ob rem
p.<note><w>ob rem p.</w> b r
<hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> ob re p. K ob rē p. (<hi rend="italics">er.</hi> ublică) G</note> interfectos cogitasse arbitramur? isdemne ut finibus nomen suum quibus vita terminaretur? nemo umquam sine magna spe inmortalitatis se pro patria offerret
<pb n="p.234"/>
 ad mortem.

</p></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p>licuit esse otioso Themistocli, licuit
Epaminondae, licuit, ne et<note><hi rend="italics">1.</hi> et <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> vetera et externa quaeram,
mihi; sed nescio quo modo inhaeret in<note>in <hi rend="italics">s. v. add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> mentibus quasi
saeclorum quoddam augurium futurorum, idque in
maximis ingeniis altissimisque animis et existit<note>exsistit GR</note> maxime et apparet facillime. quo<note>quod X <hi rend="italics">sed</hi> d <hi rend="italics">exp.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quidem dempto quis
tam esset amens, qui semper in laboribus et periculis
viveret?

</p></div><div type="textpart" n="34" subtype="section"><p>loquor de principibus; quid?<note>quo<figure/>d G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> poëtae nonne
post<note><w>post</w> st <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> mortem nobilitari<note>nobilitare K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> volunt? unde<note>unde er<figure/>go <hi rend="italics">in</hi> ut est de ennio <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">c(?)</hi>
                     </note> ergo illud:
<quote rend="blockquote"><l>Aspicite, o cives, senis<note>senis<figure/>enni V (<hi rend="italics">2.</hi> s V<hi rend="sup">2</hi>)</note> Enni<note>enni X</note>
                           <note>ennii K<hi rend="sup">2</hi>
                           </note> imaginis formam:<note>formam V<hi rend="sup">1</hi> urnam
V<hi rend="sup">rec</hi> 
                              <hi rend="italics">in mg.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Hic vestrum panxit<note>panxit <hi rend="italics">edd.</hi> pinxit</note> maxima facta patrum?<note><hi rend="italics">Enn. var. 15</hi></note>
                        </l></quote>
mercedem gloriae flagitat ab is quorum patres adfecerat gloria, idemque:
<quote rend="blockquote"><l part="I">Nemo me lacrimis  <gap reason="omitted"/> 
                           <note>lacrimis X, -et <hi rend="italics">pro</hi> -is <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>. <hi rend="italics">de ratione versus afferendi cf. Va. Op.
II p. 135</hi>
                           </note>
                        </l><l>Cur? volito vivos per ora virum.<note><hi rend="italics">Enn. var. 17</hi></note>
                        </l></quote>
                     <note>vivus V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
sed quid poëtas?<note>poetas <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> putas X
poetę V<hi rend="sup">c</hi> (p <hi rend="italics">a m. 1,</hi> oetę <hi rend="italics">in r.</hi>)</note> opifices post mortem nobilitari<note>nobilitare K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> volunt. quid enim Phidias sui similem speciem inclusit
in clupeo Minervae, cum inscribere <add>nomen</add>
                     <note><hi rend="italics">add. Ern.</hi></note> non liceret? quid?<note>quid? nostri eqs. <hi rend="italics">libere Hier. in Gal. p. 517</hi>
                     </note> nostri philosophi nonne in is libris ipsis,
quos scribunt de contemnenda gloria, sua nomina inscribunt?
</p></div><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p>
</p><p>Quodsi omnium consensus naturae vox est, omnesque<note><w>omnesque</w> huiusque
H</note> qui ubique sunt consentiunt esse aliquid, quod
ad eos pertineat qui vita cesserint,<note>cesserint GK, <hi rend="italics">sed prius s in r</hi> G<hi rend="sup">1</hi>, ex n K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nobis quoque idem
existimandum est, et si, quorum aut ingenio aut virtute <pb n="p.235"/>
animus excellit,<note>excellet V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> eos arbitrabimur,<note>arbitrabimur X arbitra<figure/>mur V <hi rend="italics">We. al.</hi>
                     </note> quia natura optima
sint, cernere naturae vim maxume, veri simile est, cum
optumus quisque maxume posteritati serviat, esse aliquid, cuius is post mortem sensum sit habiturus.
</p></div><div type="textpart" n="36" subtype="section"><p>
</p><p>Sed ut deos esse natura opinamur, qualesque<note>que <hi rend="italics">del. Bai.</hi>
                     </note> sint,
ratione cognoscimus,<note>quodsi ... 235, 6 cognoscimus (<hi rend="italics">omissis</hi> 235,2 maxume
... 235, 4 habiturus) H <hi rend="italics">(libere)</hi>
                     </note> sic permanere animos arbitramur consensu nationum omnium, qua in sede maneant
qualesque sint, ratione discendum est. cuius ignoratio<note>ingnoratio GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> finxit inferos easque formidines, quas tu contemnere non sine causa videbare. in terram enim cadentibus corporibus isque humo tectis, e quo<note>aquo V<hi rend="sup">1</hi> (aq <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>)
eqd V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">mg.</hi>
                     </note> dictum est
humari, sub terra censebant reliquam vitam agi mortuorum; quam eorum opinionem magni errores consecuti sunt, quos auxerunt poëtae.

</p></div><div type="textpart" n="37" subtype="section"><p>frequens enim consessus<note>quos... con <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>consessus <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> consensu
X, s <hi rend="italics">in fine add.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> theatri, in quo sunt mulierculae et pueri, movetur audiens tam grande carmen:
<quote rend="blockquote"><l>Adsum<note><hi rend="italics">Trag. inc. 73</hi></note> atque advenio Acherunte<note>acher<figure/>onte K (u ss.<hi rend="sup">c</hi>)</note> vix via alta atque ardua</l><l>Per speluncas saxis structas asperis pendentibus</l><l>Maxumis, ubi rigida constat crassa<note>crassa <hi rend="italics">s. v. add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> caligo inferum,<note>ubi ...inferum <hi rend="italics">Non. 272,39</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
tantumque valuit error—qui mihi quidem iam sublatus videtur—, ut, corpora cremata cum scirent,
tamen ea fieri apud inferos fingerent, quae sine corporibus nec fieri possent<note>possunt V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nec intellegi. animos enim
per se<note>se <hi rend="italics">s. v. add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ipsos viventis<note>vigentis <hi rend="italics">ex</hi> viventis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non poterant mente complecti,
formam aliquam figuramque quaerebant. inde Homeri
tota <foreign xml:lang="grc">νέκυια</foreign>,<note><foreign xml:lang="grc">νεξυια</foreign> KRV (<hi rend="italics">sed</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc"><figure/>α</foreign> 
                        <hi rend="italics">in</hi> p<foreign xml:lang="grc">α</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. 1</hi>) necyia <hi rend="italics">mai. litt.</hi> G
<foreign xml:lang="grc">νερξυο</foreign> mantia RK nepsyomantia <hi rend="italics">mai. litt.</hi> G psichomantia,
<hi rend="italics">sed</hi> psicho <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1 aut 2</hi> (<hi rend="italics">ex div. 1, 132</hi>) <hi rend="italics">corr. Dav.</hi>
                     </note> inde ea quae meus amicus Appius <foreign xml:lang="grc">νεκυομαντεῖα</foreign> faciebat, inde<note>-de in
<hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                     </note> in vicinia<note>vitia KRV<hi rend="sup">1</hi> (vicinia <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) vicia G</note> nostra Averni lacus, <pb n="p.236"/>
                     <quote rend="blockquote"><l>unde animae excitantur obscura umbra opertae,<note>apertae (<hi rend="italics">vel</hi> ę, -e K<hi rend="sup">1</hi>)</note>
                           <note>opertę <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">2</hi>
                           </note> imagines</l><l>mortuorum, alto ostio<note>hostio alte (altę K<hi rend="sup">1</hi>)</note>
                           <note>ostio <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
alto <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">1aut2</hi> 
                              <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>. <hi rend="italics">locum rest. Leo. alii aut</hi> imagines mortuorum <hi rend="italics">in fine relicta male Ciceroni ipsi tribuunt aut ibi</hi> mort.
imagines <hi rend="italics">scribunt</hi> 
                              <hi rend="italics">(praeterea</hi> aperto ex ostio <hi rend="italics">Mdv.</hi> opertae ex
ostio <hi rend="italics">Ribb.</hi> altae <hi rend="italics">Klotz)</hi>
                           </note> Acheruntis,<note>acheruntis (acherontis KV<hi rend="sup">1</hi> 
                              <hi rend="italics">e
corr.</hi>) s. s. imagines mortuorum X</note> salso sanguine.<note><hi rend="italics">Trag. inc. 76 cf. Leo Progr. Gott. 1910 p. 21.</hi></note>
                        </l></quote>
has tamen imagines loqui volunt, quod fieri nec sine
lingua nec sine palato nec sine faucium laterum pulmonum vi et figura potest. nihil enim animo videre
poterant, ad oculos omnia referebant.
</p></div><div type="textpart" n="38" subtype="section"><p>
</p><p>Magni autem est ingenii sevocare<note>sevocare <hi rend="italics">Aug.</hi> revocare <foreign xml:lang="grc">ω</foreign>
                     </note> mentem a sensibus et cogitationem ab consuetudine<note>a consuetudine V (<hi rend="italics">ult.</hi> e <hi rend="italics">ex</hi> o)</note> abducere.<note>Quidam enim nihil animo ... 9 abducere H</note>
                     <note>magni.. 9 abducere <hi rend="italics">Aug. epist. 137,5</hi>
                     </note> itaque credo equidem etiam alios tot saeculis, sed quod<note>quot G</note>
litteris exstet,<note>extet K <hi rend="italics">cf. Lact. inst. 7, 8, 7 Aug. epist. 137,12</hi>
                     </note> Pherecydes Syrius<note>syrus X syrius <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Aug.</hi>
                     </note> primus<note>primum <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> primus <hi rend="italics">Bentl. atque hoc legisse
videtur Aug.</hi>: 'quod apud Graecos olim primus Pherecydes
Syrius cum disputavisset',</note> dixit animos
esse hominum sempiternos, antiquus<note>antiquo<figure/>s K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sane; fuit enim
meo regnante gentili. hanc opinionem discipulus eius
Pythagoras maxime confirmavit, qui cum Superbo regnante in Italiam venisset, tenuit Magnam illam Graeciam cum <del>honore<note>honore <hi rend="italics">del.</hi>
V<hi rend="sup"><hi rend="italics">vet</hi></hi> honore et disc. <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                        </note>
                     </del> disciplina, tum etiam auctoritate,
multaque saecula postea sic viguit Pythagoreorum nomen, ut nulli alii docti viderentur.<note><figure/>iderentur V</note> sed redeo ad antiquos. rationem illi sententiae suae non fere reddebant,
nisi quid erat numeris aut descriptionibus<note>descriptionibus B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> discriptionibus X (discretionibus V)</note> explicandum:

</p></div><div type="textpart" n="39" subtype="section"><p>Platonem ferunt, ut Pythagoreos cognosceret,
in Italiam venisse<note><hi rend="italics">ad</hi> venisse <hi rend="italics">adscr, in mg.</hi> et in ea (ita P) cum alios multos tum archytam (ut crithitã P) timeumque cognovit (et timęum invenisse
R)V<hi rend="sup">c</hi>R<hi rend="sup">rec</hi> P <hi rend="italics">al.</hi>, (<hi rend="italics">cf. fin. 5,87</hi>), <hi rend="italics">unde</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">post</hi> ferunt (21) <hi rend="italics">add.</hi>
qui, <hi rend="italics">tum corr.</hi> venit ed<figure/>dicisse (<hi rend="italics">voluit ut v.</hi> edidicisse <hi rend="italics">pro</hi> et
dedicisse) <hi rend="italics">signo</hi> 
                        <figure/> 
                        <hi rend="italics">inter haec verba ut ante notam mg. addito</hi>
                     </note> et didicisse<note>dedicisse GR</note> Pythagorea omnia primumque
<pb n="p.237"/>
 de animorum aeternitate non solum sensisse
idem quod Pythagoram, sed rationem etiam attulisse.
quam, nisi quid<note>rationes. . quas V<hi rend="sup">2?</hi> adtul. V</note> dicis, praetermittamus et hanc totam
spem inmortalitatis relinquamus.</p><p>An tu cum me in summam exspectationem adduxeris, deseris?<note>deseres V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> errare mehercule<note>me errare
hercule K</note>
                     <note>mehercules V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> malo cum Platone,
quem tu quanti facias scio et quem ex tuo ore admiror,
quam cum<note><w>cũ</w><hi rend="italics">i. r.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> istis vera sentire.
</p></div><div type="textpart" n="40" subtype="section"><p>
</p><p>Macte<note>mac <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> virtute!<note>Macte virtute <hi rend="italics">Non. 341, 37</hi>
                     </note> ego enim ipse cum eodem ipso<note>ipso <hi rend="italics">cf. div. 2, 95</hi> isto <hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> non
invitus erraverim. num igitur dubitamus—? an sicut
pleraque? quamquam hoc quidem minime; persuadent
enim mathematici terram in medio mundo sitam ad
universi caeli complexum quasi puncti instar optinere, quod <foreign xml:lang="grc">κέντρον</foreign>
                     <note>centron X <hi rend="italics">(ante Vitr. praeterea ap. Rom. non invenitur)</hi>
                     </note> illi vocant; eam porro naturam
esse quattuor omnia gignentium corporum, ut, quasi
partita habeant inter se ac divisa momenta, terrena
et umida<note>umida RG<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> suopte nutu et suo pondere ad paris angulos
in terram et in mare<note>mari X mare K<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> ferantur, reliquae duae partes,
una ignea altera animalis, ut illae superiores<note>ille GKV superioris X</note> in medium locum mundi gravitate ferantur et pondere, sic
hae rursum<note>rursus V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> rectis lineis in caelestem<note>calestem GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> locum subvolent,
sive ipsa natura superiora adpetente sive quod a gravioribus leviora<note>superiora... 23 leviora <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">add. m.
vet. in mg.</hi> (superiora <hi rend="italics">ex</hi> -re). <hi rend="italics">eadem verba usque ad</hi> levio <hi rend="italics">fere
omnia in r. scripsit</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> natura repellantur. quae cum constent,<note>sive quod ... constent <hi rend="italics">Non. 273, 7</hi>
                     </note> perspicuum debet esse animos, cum e corpore
excesserint, sive illi sint animales, id est spirabiles,<note>spirabiles KV<hi rend="sup">2</hi> (l<figure/> sp.) spiritabiles
RV<hi rend="sup">1</hi> spiritales G</note> 
                     <pb n="p.238"/>
sive ignei, sublime ferri.

</p></div><div type="textpart" n="41" subtype="section"><p>si vero aut numerus quidam
sit<note><w>sit</w> est <hi rend="italics">Mdv. sed cf. comm.</hi>
                     </note> animus, quod subtiliter magis quam dilucide dicitur, aut<note><hi rend="italics">cf. Aug. gen. ad litt.
7, 21</hi></note> quinta illa non nominata magis quam non
intellecta natura, multo etiam integriora ac puriora
sunt, ut a terra longissime se<note>se <hi rend="italics">om.</hi> H</note> ecferant.<note>si vero ... 5 ecferant</note>
                     <note>ecf. X (eff. <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <figure/>ecf. K<hi rend="sup">c</hi>)</note> Horum igitur
aliquid  <gap reason="omitted"/> animus,<note>putetur <hi rend="italics">vel</hi> cogitetur <hi rend="italics">fere potius supplendum quam</hi> sit <hi rend="italics">(We.).</hi> est <hi rend="italics">ante</hi> animus <hi rend="italics">add.</hi> B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> ne<note>nec K</note> tam vegeta<note>vegeta V<hi rend="sup">1</hi> (veg <hi rend="italics">in r.</hi>) K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                     <note>veta GK<hi rend="sup">1</hi>R</note> mens aut in corde
cerebrove aut in Empedocleo sanguine demersa iaceat.
Dicaearchum vero cum Aristoxeno aequali et condiscipulo suo, doctos sane homines, omittamus; quorum
alter ne<note>nae R nę K ne, <hi rend="italics">sed</hi> e <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> condoluisse quidem umquam videtur, qui
animum<note>quia nimium K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> se habere non sentiat, alter ita delectatur suis
cantibus, ut eos etiam ad haec transferre conetur.
harmonian<note>arm. <hi rend="italics">ter</hi> H (<hi rend="italics">in</hi> 13 V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr., in</hi> 14 K)</note>
                     <note>harmoniă K</note> autem ex intervallis sonorum nosse possumus, quorum varia compositio etiam harmonias<note>arm. <hi rend="italics">ter</hi> H (<hi rend="italics">in</hi> 13 V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr., in</hi> 14 K)</note> efficit pluris; membrorum vero situs<note>vero situs <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                     </note> et figura corporis
vacans animo quam possit harmoniam<note>arm. <hi rend="italics">ter</hi> H (<hi rend="italics">in</hi> 13 V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr., in</hi> 14 K)</note> efficere, non
video.<note>armonian ... 17 video</note> sed hic quidem, quamvis eruditus sit, sicut est,
haec magistro concedat Aristoteli, canere ipse doceat;
bene enim illo Graecorum proverbio praecipitur:
<quote>quam quisque norit artem, in hac se exerceat.</quote>
                     <note><hi rend="italics">cf. Arist. Ve. 1431 Cic.
Att. 5, 10,3</hi></note>

                  </p></div><div type="textpart" n="42" subtype="section"><p>illam vero funditus eiciamus individuorum corporum
levium et rutundorum<note>rotundorum KV (<hi rend="italics">sed fuit</hi> rut.) H</note> concursionem fortuitam, quam
tamen<note>tamen <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Democritus concalefactam et spirabilem,<note>spirabilem <hi rend="italics">eqs. cf. Aug. epist. 118, 4, 28</hi>
                     </note> id est
animalem, esse volt. is autem animus, qui, si<note>si <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">s. l.</hi>
                     </note> est
horum quattuor<note>quattuor horum <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> generum, ex quibus<note><w>ex quibus</w> unde V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">Non ft. recte</hi>
                     </note> omnia constare <pb n="p.239"/>
dicuntur,<note>animus...239, 1 dicuntur <hi rend="italics">Non. 272, 29</hi>
                     </note> ex inflammata anima constat, ut potissimum
videri video<note>videri <hi rend="italics">om.</hi> X (videt' <hi rend="italics">pro</hi> video V <hi rend="italics">sed</hi> t' V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in r.</hi>) <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> Panaetio, superiora capessat necesse est.
nihil enim habent haec duo genera proni et supera
semper petunt. ita, sive dissipantur, procul a terris
id evenit, sive permanent et conservant habitum suum,
hoc etiam magis necesse est ferantur ad caelum et
ab is perrumpatur et dividatur crassus hic et concretus aër, qui est terrae proximus. calidior est enim
vel potius ardentior<note>ardentior <hi rend="italics">ex</hi> -us V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> animus quam est<note>est <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> hic aër,<note>aer <hi rend="italics">in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> quem
modo dixi crassum atque concretum; quod ex eo sciri<note><w>sciri</w> scribi K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
potest, quia corpora nostra terreno principiorum genere confecta ardore animi concalescunt.

</p></div><div type="textpart" n="43" subtype="section"><p>accedit<note>accidit X accedit <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> ut
eo facilius animus evadat ex hoc aëre, quem saepe
iam appello, eumque perrumpat, quod nihil est animo
velocius, nulla est celeritas quae possit cum animi
celeritate contendere. qui si permanet incorruptus suique similis, necesse est ita feratur, ut penetret et dividat omne caelum hoc, in quo nubes imbres ventique
coguntur,<note>caelum... coguntur <hi rend="italics">Non. 264,32</hi>
                     </note> quod et umidum<note>umidum G <hi rend="italics">(<figure/>add. sed rursus eras.)</hi>
KR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>hum. H</note> et caliginosum est propter
exhalationes<note>exalationes GKV (exal<figure/>at., <hi rend="italics">in mg.</hi> 
                        <figure/>p humorem V<hi rend="sup">2</hi>)H</note> terrae.</p><p>Quam regionem cum superavit animus naturamque
sui similem contigit et adgnovit,<note>agnovit H a<figure/>gn. V</note> iunctis<note>iuncti<figure/>s R<hi rend="sup">1</hi> iunctus GKVH</note> ex anima tenui
et ex ardore solis temperato ignibus insistit<note>consistit V e <hi rend="italics">corr.</hi>
                     </note> et finem
altius se ecferendi<note>ecf. <hi rend="italics">ut</hi> 238, 5 (eff. <hi rend="italics">hic</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> facit. cum enim sui similem et levitatem et calorem adeptus <add>est</add>,<note><hi rend="italics">add.</hi><foreign xml:lang="grc">ς</foreign></note> tamquam paribus
examinatus ponderibus nullam in partem movetur, eaque ei demum naturalis est sedes, cum ad sui simile
penetravit; in quo nulla re egens aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantur<note>hisdem X (<figure/>isdem V isdem H?) susten-
tatur G<hi rend="sup">1</hi> sustentur K<hi rend="sup">1</hi> sustantur V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et aluntur. <pb n="p.240"/>
                  </p><p>Cumque corporis facibus inflammari soleamus ad
omnis fere cupiditates eoque magis incendi, quod is
aemulemur, qui ea habeant quae nos habere cupiamus, profecto beati erimus, cum corporibus relictis et
cupiditatum et aemulationum erimus expertes;

</p></div><div type="textpart" n="44" subtype="section"><p>quodque<note>que <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nunc facimus, cum laxati curis sumus, ut spectare
aliquid velimus et visere, id multo tum faciemus liberius<note>liberius<figure/>t. V</note> totosque nos in contemplandis rebus perspiciendisque ponemus, propterea quod et natura inest
in mentibus nostris insatiabilis quaedam cupiditas veri
videndi et orae ipsae locorum illorum, quo pervenerimus, quo faciliorem nobis cognitionem rerum caelestium, eo maiorem cognoscendi cupiditatem dabant.
</p></div><div type="textpart" n="45" subtype="section"><p>

haec enim pulchritudo etiam in terris <quote>patritam</quote>
                     <note>patriam X patritam <hi rend="italics">Non. et multi codd.
s. XV., ex Nonio ni fallor. certe in Vat. 1733 is qui a. 1479 co-
dicem emit in mg. adscripsit</hi>: patrita n. m.</note> illam<note>cognitionis <hi rend="italics">add.</hi>
K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
et <quote>avitam</quote>, ut ait Theophrastus, philosophiam<note>patritam ... 15 philosophiam <hi rend="italics">Non. 161, 7</hi>
                     </note> cognitionis cupiditate incensam excitavit. praecipue vero
fruentur ea, qui tum etiam, cum has terras incolentes
circumfusi erant caligine, tamen acie mentis dispicere<note>illa <hi rend="italics">post</hi> disp. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
cupiebant.</p><p>Etenim si nunc aliquid adsequi se<note>se <hi rend="italics">om.</hi> G</note> putant, qui
ostium Ponti viderunt et eas angustias, per quas penetravit ea quae est nominata
<quote rend="blockquote"><l>Argo,<note><hi rend="italics">Enn. Med.
250</hi></note> quia Argivi in ea<note>in ea <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> delecti<note>delecti KV<hi rend="sup">2</hi>B dilecti GRV<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> viri</l><l>Vecti petebant pellem inauratam arietis,</l></quote>
aut i qui Oceani freta illa viderunt, <quote>Europam<note><hi rend="italics">Enn.
ann. 302</hi></note> Libyamque<note>lybiamque X (lyp. V<hi rend="sup">1</hi>)</note> rapax ubi dividit unda</quote>, quod tandem spectaculum fore putamus, cum totam terram contueri licebit eiusque cum situm, formam, circumscriptionem,
tum et habitabiles regiones et rursum<note>rursus V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> omni cultu propter vim frigoris aut caloris vacantis?

</p></div><div type="textpart" n="46" subtype="section"><p>nos enim ne <pb n="p.241"/>
nunc quidem oculis cernimus ea quae videmus; neque
est enim<note>enim est V<hi rend="sup">2</hi>B</note> ullus sensus in corpore, sed, ut non physici<note>phisici KRH</note>
solum docent verum etiam medici, qui ista aperta et
patefacta viderunt, viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad auris, ad naris<note>aures...nares ex -is
V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> a sede animi perforatae. itaque
saepe aut cogitatione aut aliqua vi morbi impediti
apertis atque integris et oculis et auribus nec videmus
nec audimus, ut<note><w>ut</w> quo <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> facile intellegi possit animum et videre et audire, non eas partis quae quasi fenestrae
sint animi,<note>non... 10 sunt animi <hi rend="italics">Non. 36, 12</hi>
                     </note> quibus tamen sentire nihil queat mens, nisi
id agat et adsit. quid, quod<note>quid quod V (<hi rend="italics">sed</hi> quod <hi rend="italics">corr. in</hi> cū<hi rend="sup">1</hi>) qui quod GK<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) R</note> eadem mente res dissimillimas comprendimus,<note>cũ (<hi rend="italics">ex</hi> cō) prendimus V</note> ut colorem, saporem, calorem,
odorem, sonum? quae numquam quinque nuntiis animus<note>animi <hi rend="italics">in</hi> animis
<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cognosceret, nisi ad eum omnia referrentur et is
omnium iudex solus esset. atque ea profecto tum
multo puriora et dilucidiora cernentur, cum, quo natura fert,<note>fertur K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> liber animus pervenerit.<note>illam ... 24 vult 239, 15 nulla vero est celeritas...240, 16
excitavit 240, 26 quod tandem ... 241,17 pervenerit H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="47" subtype="section"><p>nam nunc quidem,
quamquam foramina illa, quae patent ad animum<note>animos <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> a
corpore, callidissimo<note>calidissimo K<hi rend="sup">1</hi>RV</note> artificio natura fabricata<note>nam  <gap reason="omitted"/> 19 natura fabricatur <hi rend="italics">Non.
35, 26</hi>
                     </note> est, tamen terrenis concretisque corporibus sunt intersaepta<note>intersepta X</note>
quodam modo: cum autem nihil erit praeter animum,
nulla res obiecta impediet, quo minus percipiat, quale
quidque sit.</p><p>Quamvis copiose haec diceremus, si res postularet,
quam multa, quam varia, quanta spectacula animus
in locis caelestibus esset<note>esse R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> habiturus.

</p></div><div type="textpart" n="48" subtype="section"><p>quae quidem<note><w>quidem</w> culidem R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cogitans soleo<note>solo R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> saepe mirari non nullorum insolentiam
philosophorum, qui naturae cognitionem admirantur
eiusque inventori et principi gratias exultantes<note>insultantes K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> agunt
eumque venerantur ut deum; liberatos enim se per <pb n="p.242"/>
eum dicunt gravissimis dominis, terrore sempiterno
et diurno ac nocturno<note>anoct. (<hi rend="italics">pro</hi> ac noct.)R</note> metu. quo terrore? quo metu?
quae est anus tam delira quae timeat ista, quae vos
videlicet, si physica<note>phisica KR <hi rend="italics">Enn. Andr. aechm.
107</hi>
                     </note> non didicissetis, timeretis, <quote>Acherunsia<note>acheru<figure/>sia V</note> templa alta Orci, pallida leti, nubila<note>letio nubila GK<hi rend="sup">1</hi> (b <hi rend="italics">post</hi> o <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>)R
let<figure/>o nubila V (leto n. B)</note> tenebris
loca</quote>? non pudet philosophum in eo gloriari, quod
haec non timeat et quod falsa esse cognoverit? e quo
intellegi potest, quam acuti natura sint, quoniam haec
sine doctrina credituri fuerunt.

</p></div><div type="textpart" n="49" subtype="section"><p>praeclarum autem nescio quid adepti sunt, quod<note>quod <hi rend="italics">in</hi> qui <hi rend="italics">mut.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> didicerunt se, cum tempus
mortis venisset, totos esse perituros. quod ut<note>ut <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> R</note> ita sit
—nihil enim pugno—, quid habet ista res aut laetabile<note>loetabile GKR</note> aut gloriosum? Nec tamen mihi sane quicquam
occurrit, cur non Pythagorae sit et Platonis vera sententia. ut enim rationem<note><figure/>veram rat. G<hi rend="sup">1</hi></note> Plato nullam adferret<note>afferret K<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> affirmet) V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>—vide,
quid homini tribuam—, ipsa auctoritate<note>auctoritate<figure/> V <hi rend="italics">tum</hi> m <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> me frangeret: tot autem rationes attulit, ut velle ceteris, sibi
certe persuasisse videatur.
</p></div><div type="textpart" n="50" subtype="section"><p>
</p><p>Sed plurimi contra nituntur animosque quasi capite
damnatos<note>dampnatos GK</note> morte multant, neque aliud est quicquam
cur incredibilis is animorum videatur aeternitas, nisi
quod nequeunt qualis animus sit vacans corpore intellegere et cogitatione<note>intelligere et cog. V <hi rend="italics">sed</hi> igere <hi rend="italics">in r.,</hi>
et <hi rend="italics">in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> comprehendere.<note>neque aliud ... 23 conpraehendere H</note> quasi vero
intellegant, qualis sit<note>conp. VH Quasi vero intellegant qualis
animus sit vacans corpore intellegere et cogitatione c<hi rend="overline">o</hi>
                        <hi rend="overline">p</hi>hendere
R <hi rend="italics">sed ipse haec delevit ac denuo scripsit</hi>: Quasi eqs.</note> in ipso corpore, quae conformatio, quae magnitudo, qui locus; ut,<note>ut <hi rend="italics">cf. p. 439, 6 div. 2,129</hi> aut <hi rend="italics">Lb.</hi>
                     </note> si iam possent
in homine vivo<note>vivo <hi rend="italics">Bentl.</hi> uno</note> cerni omnia quae nunc tecta sunt,
casurusne in conspectum videatur animus, an tanta <pb n="p.243"/>
sit eius tenuitas, ut fugiat aciem?

</p></div><div type="textpart" n="51" subtype="section"><p>haec reputent isti
qui negant animum sine corpore se intellegere posse:
videbunt, quem in ipso corpore intellegant. mihi
quidem naturam animi intuenti multo difficilior occurrit cogitatio, multo obscurior, qualis animus in
corpore sit tamquam alienae domi,<note>domui <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">cf. Wackernagel in comm. meo</hi>
                     </note> quam qualis, cum
exierit et in liberum caelum quasi domum suam venerit. si<note>si <hi rend="italics">Po</hi> nis <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> etsi <hi rend="italics">Kü</hi> si <hi rend="italics">etiam Sey., sed</hi> nec—nec <hi rend="italics">pro</hi> et—et <hi rend="italics">scripto.</hi>
                     </note> enim, quod numquam vidimus, id quale sit
intellegere non possumus, certe et deum ipsum et
divinum animum corpore<note>possumus et certe animum ipsum corp. H</note> liberatum cogitatione<note>cogitatione<figure/> R</note> complecti possumus. Dicaearchus<note>dicearchus (dice archus) X</note> quidem et<note><hi rend="italics">cf. Lact. inst. 7,13, 9 opif. 16, 13</hi></note> Aristoxenus,
quia difficilis erat animi quid<note><w>quid</w><hi rend="italics">in</hi> quae <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aut qualis esset intellegentia, nullum omnino animum esse dixerunt.

</p></div><div type="textpart" n="52" subtype="section"><p>est
illud quidem vel maxumum animo ipso animum<note>animum<figure/> v. V</note> videre, et nimirum hanc habet vim praeceptum Apollinis, quo monet ut se quisque noscat.<note>mihi ... 16 noscat (<hi rend="italics">om.</hi> 12 Decaearchus... 14 dixerunt) H</note> non enim credo
id praecipit, ut membra nostra aut staturam figuramve
noscamus; neque nos corpora sumus, nec ego tibi haec
dicens corpori tuo dico. cum igitur <quote>nosce te</quote> dicit,
hoc dicit: <quote>nosce animum tuum.</quote> nam corpus quidem
quasi vas est aut aliquod animi receptaculum; ab
animo tuo quicquid<note>quidquid <hi rend="italics">hic</hi> GRV<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> agitur, id agitur a te. hunc igitur
nosse nisi divinum esset, non esset<note>non esset <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> hoc acrioris cuiusdam animi praeceptum tributum deo <del>sc. hoc se ipsum posse cognoscere<note>deo <hi rend="italics">We.</hi> adeo sit hoc se ipsum posse cognoscere X (esset hoc praeceptum
tributum a deo. sit hoc acrioris cuiusdam animi se ipsum posse
cognoscere V, <hi rend="italics">sed inde a</hi> praeceptum <hi rend="italics">omnia in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>). <hi rend="italics">glos-
sema latere,</hi> sit <hi rend="italics">ex</hi> sc. <hi rend="italics">natum esse cognovit We.</hi>
                        </note>
                     </del>.
</p></div><div type="textpart" n="53" subtype="section"><p/><p>Sed si, qualis sit animus, ipse animus nesciet,<note>nesci<figure/>aet K</note> dic <pb n="p.244"/>
quaeso, ne esse<note>ne esse <hi rend="italics">ex</hi> non esse K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> quidem se sciet, ne moveri quidem
se? ex quo illa ratio nata est Platonis, quae a Socrate
est in Phaedro<note><hi rend="italics">Phaedr. 245 c, cf. Cic. rep.
6, 27. Ciceronem sequitur Lact. inst. 7, 8, 4 et Serv. Aen. 6, 727</hi> phedro KRV</note> explicata, a me autem posita est in
sexto libro de re p.: “Quod semper movetur, aeternum<note>et aet. X (<hi rend="italics">sed</hi> et <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi> K<hi rend="sup">c</hi>) aet. <hi rend="italics">Somn.
Macr.</hi>
                     </note> est; quod autem motum adfert alicui quodque
ipsum agitatur aliunde,<note>aliunde (<foreign xml:lang="grc">ὑπ᾽ ἄλλου</foreign>) H <hi rend="italics">e corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Somn. pars Macr.</hi>
alicunde X</note> quando finem habet motus,
vivendi finem habeat necesse est. solum igitur, quod
se ipsum movet, quia numquam deseritur a se,<note>quia  <gap reason="omitted"/> a se <hi rend="italics">s. u. add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> numquam ne moveri quidem desinit; quin etiam ceteris
quae moventur hic fons, hoc<note><w>hoc</w> o <hi rend="italics">in
r.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> principium est movendi.

</p></div><div type="textpart" n="54" subtype="section"><p>principii autem nulla est origo; nam e principio oriuntur omnia, ipsum autem nulla ex re alia nasci potest;
nec enim esset id principium, quod gigneretur aliunde.
quod si numquam oritur, ne<note>ne<figure/> G nec <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Somn. Macr.</hi>
                     </note> occidit quidem umquam;
nam principium extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex<note>ex V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Somn. Macr. om.</hi> X (<foreign xml:lang="grc">οὔτε ἄλλο ἐξ ἐκείνης γενήσεται</foreign>)</note> se aliud creabit, siquidem necesse est a
principio oriri omnia. ita fit, ut motus principium
ex eo sit, quod ipsum a se movetur; id autem nec
nasci potest nec mori, vel concidat omne caelum omnisque natura <add>et</add>
                     <note>et <hi rend="italics">Somn. Macr.</hi> (consistat et <hi rend="italics">P</hi>) <hi rend="italics">om.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> (<foreign xml:lang="grc">τᾶσάν τε γένεσιν συμπεσοῦσαν σῆναι καὶ μήποε αὔθις ἔχειν ὅθεν κινηθένα γενήσεται</foreign>)</note> consistat necesse est nec vim ullam
nanciscatur, qua a<note>a V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Somn. Macr. om.</hi> X imp. GR</note> primo inpulsa moveatur. cum
pateat igitur aeternum id esse, quod se ipsum moveat,
quis est qui hanc naturam animis esse tributam neget?
inanimum est enim omne, quod pulsu agitatur externo; quod autem est animal, id motu cietur<note>cietur <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Somn. Macr.</hi> citetur X <hi rend="italics">Macr. P</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> interiore <pb n="p.245"/>
et suo; nam haec est propria natura animi atque vis.
quae si est una ex omnibus quae se ipsa <del>semper</del>
                  </p></div><div type="textpart" n="55" subtype="section"><p>
moveat,<note>quae se ipsa moveat (<foreign xml:lang="grc">τὸ αὐτὸ ἑαυτὸ κινοῦν</foreign>) <hi rend="italics">Macr.</hi> quae
se ipsam semper m. X <hi rend="italics">sed</hi> semper <hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>
                     </note>
                     <note>quae sese m. <hi rend="italics">Somn.</hi>
                     </note> neque nata certe est et aeterna est.”<note>semper enim movetur...245, 3 aeterna est (<hi rend="italics">sine</hi> 19 vel...
23 neget) H</note> licet concurrant omnes plebei philosophi—sic enim i, qui a
Platone et Socrate et ab ea familia dissident, appellandi videntur—, non modo nihil umquam tam eleganter<note>eliganter K el<figure/>eg. R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> explicabunt, sed ne hoc quidem ipsum quam
subtiliter<note>supt. <hi rend="italics">hic</hi> GR</note> conclusum sit intellegent. sentit igitur animus se moveri; quod cum sentit, illud<note>ilium X, <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> una sentit, se
vi sua, non aliena moveri, nec accidere posse ut ipse
umquam a se deseratur.<note>ad<figure/> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ex quo efficitur aeternitas,
nisi quid habes ad haec.<note>dicere <hi rend="italics">post</hi> haec <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </p><p>Ego vero facile sim<note>sim <hi rend="italics">def. Plasb. ad ac. 2,147 cl. Ter. Andr. 203</hi> sum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> passus ne in mentem quidem
mihi aliquid contra venire; ita isti faveo sententiae.
</p><p>Quid?

</p></div><div type="textpart" n="56" subtype="section"><p>illa tandem num leviora censes, quae declarant inesse in animis hominum divina quaedam?<note><w>quaedam</w> quidem K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae
si cernerem quem ad modum nasci possent,<note><w>esset</w> esse et X <hi rend="italics">(corr.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">c</hi>; <hi rend="italics">in</hi> R &amp; <hi rend="italics">e corr.?)</hi>
                     </note> etiam<note>quem ad modum... etiam <hi rend="italics">bis in</hi> R, <hi rend="italics">semel del.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
quem ad modum interirent viderem. nam sanguinem
bilem pituitam ossa nervos venas, omnem denique
membrorum et totius corporis figuram videor posse
dicere unde concreta et quo modo facta sint: animum
ipsum—si nihil esset in eo nisi id, ut per eum viveremus, tam natura putarem<note>naturam GKR natura eius p. V (eius V<hi rend="sup">c</hi>, <hi rend="italics">exp. al. m.</hi>) natura pu-
tarem <hi rend="italics">ex</hi> naturam putaremus H</note> hominis vitam sustentari quam vitis, quam arboris; haec enim etiam<note>etiam <hi rend="italics">om.</hi> H</note> dicimus vivere. item si nihil<note>nil H</note> haberet animus hominis nisi
ut appeteret aut fugeret, id quoque esset ei commune
cum bestiis.<note>ipsum denique si nihil esse et... 27 bestiis H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="57" subtype="section"><p>Habet primum memoriam, et eam infinitam
<pb n="p.246"/>
 rerum innumerabilium. quam<note><hi rend="italics">Men. 81 e sqq.</hi></note> quidem Plato<note><w>Quam quidem Plato</w><hi rend="italics">cf.</hi> 247, 4 Ego autem</note> recordationem esse volt vitae superioris. nam in illo libro,
qui inscribitur Menon,<note>meñ K<hi rend="sup">1</hi> (ñ <hi rend="italics">erasum,</hi> non <hi rend="italics">in mg. add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) me
non V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> pusionem quendam Socrates
interrogat quaedam geometrica de dimensione quadrati. ad ea sic ille respondet<note>respondet <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> respondit X <hi rend="italics">Boeth.</hi>
                     </note> ut puer, et tamen ita
faciles interrogationes sunt, ut gradatim<note>gradatum RV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> respondens
eodem perveniat, quo si<note><w>quo si</w> quasi <hi rend="italics">Boeth.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> geometrica didicisset. ex quo
effici volt Socrates, ut discere nihil aliud sit nisi recordari. quem locum multo etiam accuratius explicat in
eo sermone, quem habuit eo ipso die, quo excessit e<note><hi rend="italics">Phaed. 72e sqq.</hi></note>
vita; docet enim quemvis, qui omnium rerum rudis
esse videatur, bene interroganti<note>interrogati V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> respondentem<note>respondem X (<hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>)</note> declarare se non tum<note><hi rend="italics">cf. Lact. inst.
7, 22,19</hi></note> illa discere, sed reminiscendo recognoscere, nec vero fieri ullo modo posse, ut a pueris tot
rerum atque tantarum insitas et quasi consignatas<note>consignata V<hi rend="sup">1</hi> (s <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) cognitgnatas <hi rend="italics">primo</hi> R</note> in
animis notiones, quas<note>quas <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> 
                     <foreign xml:lang="grc">ἐννοίας</foreign>
                     <note>ennoias X (i <hi rend="italics">in</hi> e <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>) <foreign xml:lang="grc">εννουαξ</foreign> 
                        <hi rend="italics">Boeth.</hi>
                     </note> vocant, haberemus, nisi
animus, ante quam in corpus intravisset, in rerum
cognitione viguisset.

</p></div><div type="textpart" n="58" subtype="section"><p>cumque nihil esset  <gap reason="omitted"/> ,<note><hi rend="italics">lac. ind. Po.</hi><hi rend="italics">(suppl. fere</hi>: eorum quae sensibus
perciperentur <hi rend="italics">cl. div.2,9 Tim.28A)</hi></note> ut omnibus locis a Platone disseritur—nihil enim<note>ille <hi rend="italics">post</hi> enim <hi rend="italics">hab.</hi> VBP<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> putat esse,
quod oriatur et intereat, idque solum esse,<note>esse <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> esset</note> quod semper tale sit quale<note>quale <foreign xml:lang="grc">ειδεαν</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Sey.</hi>
                     </note> est (<foreign xml:lang="grc">ἰδέαν</foreign> appellat ille, nos speciem)—, non potuit animus haec in corpore inclusus<note>c<figure/>lusus V <hi rend="italics">(ss</hi>
                        <figure/>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note>
adgnoscere,<note>ad<figure/>gn. G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>a<figure/>gn. V</note> cognita attulit; ex quo tam multarum rerum<note>rerum <hi rend="italics">om.</hi> V</note> cognitionis admiratio tollitur. neque ea plane <pb n="p.247"/>
videt animus, cum repente in<note>in <hi rend="italics">om. Boeth.</hi>
                     </note> tam insolitum tamque
perturbatum domicilium inmigravit, sed cum se collegit<note>collegit <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> recollegit <hi rend="italics">Boeth.</hi> colligit X
(col<figure/> V)</note> atque recreavit, tum adgnoscit<note>ad<figure/>gn. R<hi rend="sup">1</hi> agn. V <hi rend="italics">Boeth.</hi>
                     </note> illa reminiscendo.<note>in illo libro... 11 vita <hi rend="italics">et</hi> 14 aiunt enim nullo modo fieri pos-
se ut ... 247, 3 reminiscendo (<hi rend="italics">om.</hi> 18 cumque... 24 tollitur) <hi rend="italics">libere
reddit Boethius in Cic. top. 76 V p. 391, 7 Bai.</hi> 
                        <hi rend="italics">(Stangl, Jahrb.
127 S. 290. 299)</hi>
                     </note>
                  </p></div><div type="textpart" n="59" subtype="section"><p>

ita nihil est aliud discere<note>discere <hi rend="italics">ex</hi> scire K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nisi recordari. Ego autem
maiore<note>maiore V<hi rend="sup">1</hi> (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> etiam quodam modo memoriam admiror. quid
est enim illud quo<note>quo <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quod X</note> meminimus, aut quam<note>que R<hi rend="sup">1</hi> quam R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> habet vim
aut unde nat<del>ur</del>am?<note>natam <hi rend="italics">Lb.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ξιμωνιδηξ</foreign> X</note> non quaero, quanta memoria Simonides fuisse dicatur, quanta Theodectes, quanta<note>quant<figure/>as R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> is,
qui a Pyrrho<note>pyrro G
pirr<figure/>o K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> legatus ad senatum est missus, Cineas,<note>ceineas X</note>
quanta nuper Charmadas,<note>carmadas G</note> quanta, qui modo fuit, Scepsius<note>scepsius V <hi rend="italics">(e corr.?)</hi>
secpsius GKR (<hi rend="italics">e</hi> scespius<hi rend="sup">1</hi>)</note> Metrodorus, quanta noster Hortensius: de communi hominum<note>hominum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> omnium</note> memoria loquor, et eorum maxume
qui in aliquo maiore studio et arte versantur, quorum
quanta mens sit, difficile est existimare; ita multa
meminerunt.

</p></div><div type="textpart" n="60" subtype="section"><p>Quorsus igitur haec spectat oratio? quae
sit illa vis et unde sit, intellegendum<note>intellegundum K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> puto. non est certe
nec cordis nec sanguinis nec cerebri nec atomorum;
animae sit ignisne<note>animae <hi rend="italics">Bentl.</hi> anima <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> (aer <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>) ignisne
<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>(?) <hi rend="italics">Lb.</hi> ignisve.
'<hi rend="italics">certe tenuissimae materiae est vis memo-
riae; utrum animae an ignis, non diiudico, sed sive hoc sive
illud est animus illa vi praeditus, divinus est</hi>'</note> nescio, nec me pudet ut istos fateri
nescire quod nesciam:<note>De communi itaque omnium ... 19 nesciam (<hi rend="italics">om. verbis</hi>
14 ita... 15 meminerunt)</note> illud, si ulla alia de re obscura
adfirmare<note>aff. V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> possem, sive anima sive ignis sit animus,
eum iurarem<note><figure/>iurarem V iurarem eum K</note> esse divinum. quid enim, obsecro te,
terrane tibi hoc<note>hoc V</note> nebuloso et caliginoso caelo aut sata
aut concreta videtur tanta vis memoriae? si quid sit <pb n="p.248"/>
hoc non vides, at quale sit vides; si ne id quidem,
at quantum sit<note>at quale ... 2 quantum sit <hi rend="italics">et</hi> 2 vides <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> profecto vides.

</p></div><div type="textpart" n="61" subtype="section"><p>quid igitur? utrum capacitatem<note>capicitatem K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aliquam in animo<note>in <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi> in animo <hi rend="italics">om.</hi> H</note> putamus esse, quo tamquam in aliquod vas ea quae meminimus infundantur? absurdum id quidem; qui enim fundus aut quae
talis animi figura intellegi potest aut quae tanta omnino capacitas? an inprimi quasi ceram animum<note>ita in<figure/> animum V</note> putamus, et esse<note>et esse, <hi rend="italics">sed</hi> et <hi rend="italics">del.</hi> V</note> memoriam signatarum rerum in mente
vestigia? quae possunt verborum, quae rerum ipsarum
esse vestigia,<note>quae possunt... 10 vestigia <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">(add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> H <hi rend="italics">Marb.</hi> 
                        <hi rend="italics">(in</hi> R <hi rend="italics">haec unam lineam efficiunt!)</hi>
                     </note> quae porro tam inmensa<note>imm. R</note> magnitudo,
quae illa tam multa possit effingere?
</p><p>Quid?

</p></div><div type="textpart" n="62" subtype="section"><p>illa vis quae tandem est quae investigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur? ex
hacne tibi terrena mortalique natura et caduca concreta ea<note><w>concreta ea</w> concretus esse <hi rend="italics">Bentl.</hi>
                     </note> videtur? aut qui primus, quod summae sapientiae Pythagorae visum est, omnibus rebus imposuit
nomina? aut qui dissipatos homines congregavit et
ad societatem vitae convocavit,<note>vocum V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aut qui sonos vocis,
qui infiniti videbantur, paucis litterarum notis terminavit, aut qui errantium stellarum cursus praegressiones insti<del>tu</del>tiones<note>institiones <hi rend="italics">Man.</hi>
                     </note> notavit? omnes magni; etiam superiores, qui fruges, qui vestitum, qui tecta, qui cultum vitae, qui praesidia contra feras invenerunt, a quibus mansuefacti et exculti a necessariis artificiis ad
elegantiora<note>eligantiora K ele<figure/>g. R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> defluximus. nam et auribus oblectatio
magna parta est inventa<note>parata <hi rend="italics">ss.</hi> K<hi rend="sup">2</hi> que
<hi rend="italics">post</hi> inventa <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> et temperata varietate et
natura sonorum, et astra suspeximus cum<note>cum V, <hi rend="italics">sed</hi> c <hi rend="italics">in r.</hi> scr, V<hi rend="sup">c</hi> tum X</note> ea quae
sunt infixa certis locis, tum illa non re sed vocabulo <pb n="p.249"/>
errantia, quorum conversiones omnisque motus qui
animo<note>animo <hi rend="italics">Man.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> animus</note> vidit, is docuit similem animum suum eius esse,
qui ea fabricatus esset in caelo.

</p></div><div type="textpart" n="63" subtype="section"><p>nam cum Archimedes
lunae solis quinque errantium motus in sphaeram<note>spher. GRV sper. K</note> inligavit, effecit<note>efficit K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> idem quod ille, qui in Timaeo<note>timeo X <hi rend="italics">Tim. p.39</hi>
                     </note> mundum
aedificavit, Platonis deus, ut tarditate et celeritate
dissimillimos motus una regeret conversio. quod si
in hoc mundo fieri sine deo non potest, ne in sphaera<note>spher. GRV sper. K</note>
quidem eosdem motus Archimedes sine<note>sine<figure/> V</note> divino ingenio<note>ne<figure/> V</note> potuisset imitari.

</p></div><div type="textpart" n="64" subtype="section"><p>Mihi vero ne haec quidem notiora et inlustriora carere vi divina videntur, ut<note><w>ut</w> aut
K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ego
aut poëtam grave<note>gravem H</note> plenumque carmen sine caelesti
aliquo mentis instinctu putem fundere, aut eloquentiam sine maiore quadam vi fluere abundantem sonantibus verbis uberibusque sententiis. philosophia
vero, omnium<note><hi rend="italics">Tim. 47a cf. Lact. inst. 3, 14, 7</hi></note> mater artium, quid est aliud nisi, ut
Plato, donum, ut ego, inventum deorum? haec nos
primum ad illorum cultum, deinde ad ius hominum,
quod situm est in generis humani societate, tum ad
modestiam magnitudinemque animi erudivit,<note>erudiunt K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>H</note> eademque ab animo tamquam ab oculis caliginem dispulit,
ut omnia supera infera<note>infera <hi rend="italics">s. v. add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> prima ultima media videremus.

</p></div><div type="textpart" n="65" subtype="section"><p>prorsus haec divina mihi videtur vis, quae tot res
efficiat et tantas. quid est enim<note>enim <hi rend="italics">s. v. add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> memoria rerum et verborum? quid porro inventio? profecto id, quo ne in
deo quidem<note>quidem V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> quicquam maius<note>magis V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> intellegi potest.<note>potest R<hi rend="sup">1</hi> potes
G</note> non enim
ambrosia deos aut nectare aut Iuventate<note>iuventute V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> pocula ministrante laetari<note>laetare GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> 
                        <hi rend="italics">Hom. Y 232</hi>
                     </note> arbitror, nec Homerum audio, qui
Ganymeden<note>ganimeden V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> H</note> ab dis<note>dis <hi rend="italics">ex</hi> his R</note> raptum ait<note>ait <hi rend="italics">ex</hi> aut K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> propter formam, ut<note>ut V</note> Iovi
bibere ministraret;<note>ut... ministraret <hi rend="italics">Arus. GL. VII458, 16</hi>
                     </note> non iusta causa, cur Laomedonti <pb n="p.250"/>
tanta<note>tanta <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">ex</hi> tanti V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> fieret<note>fieret V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> fierit X</note> iniuria. fingebat haec Homerus et<note>et <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> humana
ad deos transferebat:<note>-ebat <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
                     <note>transferret <hi rend="italics">ad</hi> nos <hi rend="italics">ss.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> divina mallem ad nos.<note>fingebat... 2 nos <hi rend="italics">Aug. civ. 4, 26 conf. 1,16</hi>
                     </note> quae
autem divina? vigere, sapere, invenire, meminisse.<note>quid igitur... 15 videtur <hi rend="italics">et</hi> quis igitur (<hi rend="italics">pro</hi> aut qui) pri-
mus  <gap reason="omitted"/> 250, 3 meminisse H</note>
ergo animus<note>animusq<figure/>: K (<hi rend="sup">ui</hi>
                        <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">lac. ind. Po.</hi>
(<hi rend="italics">suppl. fere sec.</hi> § <hi rend="italics">66 et rep. 6,26</hi>: viget invenit meminit)</note> qui ...,<note>qui <hi rend="italics">del. Lb.</hi> quidem <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note> ut ego<note><hi rend="italics">Eurip. fr. 1018</hi></note> dico, divinus est, ut Euripides dicere audet, deus. Et quidem,<note>et quidem <hi rend="italics">ex</hi> equi-
dem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> si<note>si <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> deus aut anima
aut ignis est, idem est animus hominis. nam ut illa
natura caelestis et terra vacat et umore,<note>humore X</note> sic utriusque<note>utrisque V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
harum rerum humanus animus est expers; sin autem
est quinta quaedam natura, ab Aristotele inducta primum, haec et deorum est et animorum. Hanc nos sententiam secuti<note>sicuti<figure/> K</note> his ipsis verbis in Consolatione hoc<note>hoc <hi rend="italics">del.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>, <hi rend="italics">sed</hi> hoc <hi rend="italics">ut p. 253, 27</hi> de hoc ipso <hi rend="italics">usurpatum est.
Cic. distinguit inter hoc argumentum quod suis verbis exprimit
et universam Aristotelis sententiam e qua illud ductum est.</hi>
                     </note>
expressimus:

</p></div><div type="textpart" n="66" subtype="section"><p>'Animorum nulla in terris origo inveniri
potest; nihil<note><w>nihil</w> quid H </note> enim est<note>est enim <hi rend="italics">Lact.</hi>
                     </note> in animis mixtum atque concretum aut quod ex terra natum atque fictum esse videatur, nihil ne<note>n<figure/>e V(<hi rend="italics">ss. m. rec.</hi>)</note> aut umidum<note>humidum GV<hi rend="sup">2</hi>H</note> quidem aut flabile aut igneum. his enim in naturis nihil inest, quod vim memoriae<note>vim memoriae <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> mentis cogitationis habeat, quod et praeterita
teneat et futura provideat<note>praevident V <hi rend="italics">Lact.
B</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> et complecti possit praesentia. quae sola divina sunt, nec invenietur<note>nec enim inv. <hi rend="italics">Lact.</hi>
                     </note> umquam,
unde<note>in<figure/>de G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V <hi rend="italics">(<figure/>m</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> unde K <hi rend="italics">Lact.</hi>
                     </note> ad hominem venire possint nisi a deo.<note>sin... 20 a deo H</note>
                     <note>Animorum  <gap reason="omitted"/> 20 a deo <hi rend="italics">Lact. ira 10, 45</hi> 
                        <hi rend="italics">(inst. 7,8, 6)</hi>
                     </note> singularis
est igitur quaedam natura atque vis animi seiuncta
ab his usitatis notisque naturis. ita, quicquid est illud,
quod sentit quod sapit quod vivit quod viget, caeleste et divinum ob eamque rem aeternum sit necesse <pb n="p.251"/>
est. nec vero deus ipse, qui intellegitur a nobis, alio
modo intellegi potest nisi mens soluta quaedam et libera, segregata ab omni concretione mortali, omnia
sentiens et movens<note>nec vero ... 4 movens <hi rend="italics">Lact. inst. 1,5, 25 (7, 3, 4) Salv.
gub. dei 1, 1, 14</hi>
                     </note> ipsaque praedita motu sempiterno.<note>nec ... 4 sempiterno</note>
                     <note>mens quaedam est soluta et libera, secreta
... 4 sempiterno <hi rend="italics">Aug. civ. 22,20</hi>
                     </note> hoc e genere atque<note>que<figure/> V q; <hi rend="italics">sed; in r.</hi> R</note> eadem e natura est humana
mens.'</p><p>Ubi igitur aut qualis est ista mens?

</p></div><div type="textpart" n="67" subtype="section"><p>—ubi tua aut
qualis? potesne dicere?<note>est ista ... 8 dicere <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> (tu aut)</note> an, si omnia ad intellegendum
non habeo quae habere vellem, ne is<note>ne is GK<hi rend="sup">1</hi>
(<hi rend="sup">h</hi>
                        <hi rend="italics">ante</hi> is <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) nei<figure/>is RV (<hi rend="sup">i</hi>R<hi rend="sup">1?</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> quidem quae
habeo mihi<note>mihi <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> per te<note><w>per te</w> certe V</note> uti licebit? non valet tantum animus, ut se ipse<note>se ipsum ipse X ipsum <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>
                     </note> videat, at<note>at <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) H</note> ut oculus, sic animus se non
videns alia cernit. non videt autem, quod minimum
est, formam suam (quamquam fortasse<note>quamquam fortasse <hi rend="italics">Wolf</hi> fortasse quamquam X
(fortasse quamq<figure/>ā id <figure/>quoque V, ā <hi rend="italics">in r. et</hi>
                        <hi rend="sup">v</hi> 
                        <hi rend="italics">et</hi> forte<hi rend="sup">2</hi>)</note> id quoque,
sed relinquamus); vim certe,<note><w>certe</w> quoque H</note> sagacitatem, memoriam,
motum,<note>modum G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> celeritatem videt. haec magna, haec divina,
haec sempiterna sunt; qua facie<note>facile K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quidem sit aut ubi
habitet, ne quaerendum quidem est.
</p></div><div type="textpart" n="68" subtype="section"><p>
</p><p>Ut cum videmus speciem primum candoremque
caeli, dein conversionis celeritatem tantam quantam
cogitare non possumus, tum<note>tunc K</note> vicissitudines dierum ac
noctium commutationesque<note>commotionesque H</note> temporum quadrupertitas
ad maturitatem frugum et ad temperationem<note>temporum frugum R</note>
                     <note>temperationum GR <hi rend="italics">(sed in</hi> u <hi rend="italics">aliquid corr.)</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (-em<hi rend="sup">2</hi>)</note> corporum aptas eorumque omnium moderatorem et ducem <pb n="p.252"/>
solem, lunamque adcretione et deminutione<note>dim. <hi rend="italics">ex</hi> dem. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>adcretionẽ et deminutionẽ V (˜ <hi rend="italics">postea
add.</hi>)</note> luminis
quasi fastorum notantem et significantem dies, tum
in eodem orbe in duodecim partes distributo quinque
stellas ferri eosdem cursus constantissime servantis<note>servatis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
disparibus inter se motibus, nocturnamque<note>nocturnaque G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> (˜ <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut 2</hi>) H</note> caeli formam undique sideribus ornatam, tum globum terrae
eminentem e mari, fixum in medio mundi universi loco,
duabus<note>duabus <hi rend="italics">ex</hi> duobus R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> oris<note>horis V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> distantibus habitabilem et cultum,<note>cultam X cultum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quarum<note><hi rend="italics">Acc. Philoct. 566</hi></note> altera, quam nos incolimus,
<quote rend="blockquote"><l>Sub axe posita ad stellas septem, unde horrifer,</l><l>Aquilonis stridor gelidas molitur nives,</l></quote>
altera australis, ignota nobis, quam vocant Graeci
</p></div><div type="textpart" n="69" subtype="section"><p><foreign xml:lang="grc">ἀντίχθονα</foreign>,<note>anti<foreign xml:lang="grc">χ</foreign>oona V (l<figure/> ant<figure/>chona V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">mg.</hi>)B
antixoona GRHK<hi rend="sup">c</hi> (axi<figure/>na K<hi rend="sup">1</hi>)</note> ceteras partis incultas, quod aut frigore
rigeant aut urantur calore; hic autem, ubi habitamus,
non intermittit suo tempore
<quote rend="blockquote"><l>Caelum<note><hi rend="italics">Enn. Eum. 151</hi></note> nitescere, arbores frondescere,</l><l>Vites laetificae<note>laetificare RK (laet- <hi rend="italics">ex</hi> loet.<hi rend="sup">c</hi>) H</note> pampinis pubescere,</l><l>Rami bacarum ubertate incurvescere,<note>bacarum ... incurviscere
<hi rend="italics">Non. 122, 18</hi>
                           </note>
                        </l><l>Segetes largiri fruges, florere omnia,</l><l>Fontes scatere,<note>scatescere K</note> herbis prata convestirier,</l></quote>
tum multitudinem pecudum partim ad vescendum,
partim ad cultus agrorum, partim ad vehendum, partim ad corpora vestienda, hominemque ipsum quasi
contemplatorem caeli ac deorum<note>a<figure/>cdeorum (<hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)V
deorum eorum c. X (que <hi rend="italics">post</hi> eorum <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>) eorum <hi rend="italics">del.
Bouhier</hi> ac dei utilitatibusque hominis agros H</note> cultorem atque ho-
</p></div><div type="textpart" n="70" subtype="section"><p>
minis utilitati agros omnis et maria parentia—: haec
igitur et alia innumerabilia cum cernimus, possumusne
dubitare quin is<note>is H his GKRV</note> praesit aliquis vel effector, si haec
nata sunt,<note>sînt K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ut Platoni videtur, vel, si semper fuerunt, <pb n="p.253"/>
ut Aristoteli placet, moderator tanti operis et muneris?<note>numeris K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
sic mentem hominis, quamvis eam non videas, ut deum<note>non videas ut deum <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>
                     </note>
non vides, tamen, ut deum adgnoscis<note>adgn. G (3 agd<figure/>n.) KR</note>
                     <note>a<figure/>gn. V agn. H</note> ex operibus eius,
sic ex memoria rerum et inventione et celeritate motus omnique<note>omniaque GK<hi rend="sup">1</hi> (omni atque<hi rend="sup">c</hi>)R</note>
                     <note>omni<figure/>que V</note> pulchritudine virtutis vim divinam mentis adgnoscito.<note>adgn. G (3 agd<figure/>n.) KR</note>
                  </p><p>In quo igitur loco est? credo equidem in capite
et cur credam adferre possum. sed alias, ubi<note>nunc <hi rend="italics">ante</hi> ubi <hi rend="italics">add.</hi>
V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> sit animus; certe quidem in te est.<note>quidem interest K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae est eius<note>ei' (= eius) <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> et X ei
<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> natura? propria, puto, et sua. sed fac igneam, fac spirabilem:<note>spiritabilem V</note> nihil ad id de quo agimus. illud modo videto, ut deum
noris, etsi eius ignores et locum et<note>faciem ... 13 locum et <hi rend="italics">om.</hi>
H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> faciem,<note><w>faciem</w> aciem <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sic animum
tibi tuum notum esse oportere, etiamsi ignores et locum et formam.

</p></div><div type="textpart" n="71" subtype="section"><p>in animi autem<note>autem <hi rend="italics">om.</hi> H</note> cognitione dubitare
non possumus, nisi plane in physicis plumbei sumus,
quin nihil sit animis admixtum, nihil concretum, nihil
copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex: quod
cum ita sit, certe nec<note><w>ne</w> nec HK (c<figure/>
                        <hi rend="sup">2 aut c</hi>) <hi rend="italics">add. Mdv. ad Fin. exc. III</hi>
                     </note> secerni nec dividi nec discerpi
nec distrahi potest, ne interire <add>quidem</add> igitur. est
enim interitus quasi discessus et secretio ac diremptus<note>diremptus <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">rec</hi> direptus X</note> earum partium, quae ante interitum iunctione aliqua tenebantur.<note>non valet animus... 253,22
tenebantur H</note>
                  </p><p>His et talibus rationibus adductus<note>aductus GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> Socrates nec
patronum quaesivit ad iudicium capitis nec iudicibus
supplex<note><hi rend="italics">254,12
saep.</hi> q; <hi rend="italics">in r.</hi> R<hi rend="sup">al.m.</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> que <hi rend="italics">ut v.</hi>)</note> fuit adhibuitque liberam contumaciam a magnitudine animi ductam, non a superbia, et supremo
vitae die de hoc ipso multa disseruit et paucis ante
diebus, cum facile posset educi e custodia, noluit, et <pb n="p.254"/>
tum,<note>tum <hi rend="italics">ex</hi> cum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> paene in manu iam mortiferum illud tenens poculum, locutus ita est, ut non ad mortem trudi, verum
in caelum videretur escendere.<note>aescendere V
asc. KB<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="72" subtype="section"><p>Ita<note><hi rend="italics">Plato Phaedon 80sqq.</hi></note> enim censebat itaque disseruit, duas<note>ut <hi rend="italics">ante</hi> duas <hi rend="italics">eras. in</hi> K</note> esse vias duplicesque cursus animorum e corpore excedentium: nam<note><hi rend="italics">cf. Lact. inst. 7, 10, 10</hi></note> qui se humanis
vitiis contaminavissent et se totos<note>toto GV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="sup">s</hi>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.</hi> (s <hi rend="italics">add. ipse, tum</hi> lib- <hi rend="italics">ex</hi> bib-)</note> libidinibus dedissent, quibus caecati vel<note>velut X <hi rend="italics">(sed</hi> ut <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> domesticis vitiis atque flagitiis se inquinavissent vel re publica violanda<note>rei publicae violandae V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> fraudes
inexpiabiles concepissent,<note>concoepissent GR concęp. K</note> is devium quoddam iter
esse, seclusum a concilio deorum; qui autem se integros castosque servavissent, quibusque fuisset minima
cum corporibus contagio seseque<note>contagiose seque V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ab is semper sevocavissent<note>s<figure/>evocavissent V (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">vet</hi>)</note> essentque in corporibus humanis vitam imitati deorum, is ad illos a quibus essent profecti reditum facilem patere.

</p></div><div type="textpart" n="73" subtype="section"><p>Itaque<note><hi rend="italics">Phaed. 85b</hi></note> commemorat, ut cygni,
qui non sine causa Apollini dicati sint,<note>si<figure/>nt V(<figure/>2) sunt <hi rend="italics">Serv.</hi>
                     </note> sed quod ab
eo divinationem habere videantur,<note>ut cycni ... 17 videantur <hi rend="italics">Serv. Aen. 1,393</hi>
                     </note> qua providentes
quid in morte boni sit cum cantu et voluptate moriantur, sic omnibus bonis et doctis esse faciendum.<note>faciundum K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
(nec vero de hoc quisquam dubitare posset,<note>possit K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nisi idem
nobis accideret diligenter de animo cogitantibus, quod
is<note>quo his X (quod his V<hi rend="sup">c</hi>)</note> saepe usu venit, qui <del>cum<note><hi rend="italics">Phaed. 99d</hi></note>
                     </del>
                     <note><hi rend="italics">d<figure/>el. Man. ant</hi> cum <hi rend="italics">aut</hi> ut <hi rend="italics">v.</hi>
                     </note> acriter oculis deficientem solem intuerentur, ut<note><hi rend="italics">del. Bentl.</hi> ut <hi rend="italics">in</hi> vel <hi rend="italics">mut. Se. Jb. d. ph. V. 24 p. 247</hi>
                     </note> aspectum omnino amitterent;
sic mentis acies se ipsa intuens non numquam hebescit,
ob eamque causam contemplandi diligentiam amittimus. itaque dubitans circumspectans haesitans, multa
adversa reverens<note>revertens X (<hi rend="italics">sed</hi> t <hi rend="italics">exp. in</hi> V)</note> tamquam in rate<note>in rate cf. <foreign xml:lang="grc">ἐπὶ σχεδίας</foreign> 
                        <hi rend="italics">Phaid. 85d</hi> ratis V<hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">Se.</hi> imm. R</note> in mari inmenso <pb n="p.255"/>
                  </p></div><div type="textpart" n="74" subtype="section"><p>
nostra vehitur oratio<note>ratio <hi rend="italics">Camerar.</hi>
                     </note>). sed haec<note>haec <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> et vetera<note>sunt <hi rend="italics">post</hi> vetera <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> et a Graecis;
Cato autem sic abiit e vita, ut causam moriendi<note>moriundi K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nactum se esse gauderet. vetat enim dominans ille in<note>in <hi rend="italics">om.</hi> V</note>
nobis deus iniussu hinc nos suo demigrare; cum vero
causam iustam deus ipse dederit, ut tunc<note>tum GV</note> Socrati,
nunc Catoni, saepe multis, ne ille me Dius Fidius vir
sapiens laetus ex his tenebris in lucem illam excesserit, nec tamen ille<note>ille <hi rend="italics">Lb.</hi> ilia
rup<figure/>erit V</note> vincla carceris ruperit—leges
enim vetant—, sed tamquam a magistratu aut ab aliqua potestate legitima, sic a deo evocatus atque emissus exierit. Tota<note><hi rend="italics">Plato Phaedon 80e</hi></note> enim philosophorum vita, ut ait idem,
commentatio mortis est.

</p></div><div type="textpart" n="75" subtype="section"><p>nam quid<note><w>nam quid</w> quid enim
V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aliud agimus, cum
a voluptate,<note>vol. G<hi rend="sup">1</hi> a<figure/>uuol. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> id est<note>id<figure/> (<hi rend="italics">pro</hi> id est) V</note> a corpore, cum a re familiari, quae
est ministra et famula corporis, cum a re publica,
cum a negotio omni sevocamus<note>omni<figure/>sev. (s. <hi rend="italics">i. r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)V</note>
                     <note>omni sev. <hi rend="italics">ex</hi> omnis ev. R</note> animum, quid, inquam,<note>in quantum GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tum agimus nisi animum ad se ipsum advocamus,<note>advocamus <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> avoc. X (voc. K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="sup">a</hi>
                        <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>)</note> secum esse cogimus<note>cogita<figure/>mus G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> maximeque a corpore abducimus? secernere autem a corpore animum, nec quicquam<note><hi rend="italics">post</hi> animum <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>: id est se ipsum
nec<figure/>quicquam K (<hi rend="sup">c</hi>K<hi rend="sup">c</hi>)</note> aliud, est mori<note>est mori <hi rend="italics">Bentl.</hi> ēmori K emori GRVH
(<hi rend="italics">post</hi> aliud <hi rend="italics">add.</hi> quam R<hi rend="sup">al.m.</hi> nisi V<hi rend="sup">rec</hi>) <hi rend="italics">cf. Plato Phaed. 67d
Lact. epit. 41</hi>: deum vere colere id est, nec quicquam aliud,
sapientia.</note> discere. quare hoc commentemur, mihi crede, disiungamusque<note>credidis iung. GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1?</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> credi
disi. H credi<figure/>siung K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nos a corporibus,
id est<note>id<figure/> (<hi rend="italics">pro</hi> id est) V</note> consuescamus mori. hoc, et dum erimus in terris, erit illi<note>illi K</note> caelesti vitae simile, et cum illuc ex his
vinclis<note>vinculis K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> emissi feremur, minus tardabitur cursus animorum.<note>Tota... 23 animorum H</note>
                     <pb n="p.256"/>
 nam qui in compedibus corporis semper fuerunt, etiam cum soluti sunt, tardius ingrediuntur, ut
i qui ferro vincti multos annos fuerunt.<note>fuerint V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quo cum venerimus, tum denique vivemus. nam haec quidem vita<note>vita <hi rend="italics">s. v. add.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
mors est, quam lamentari possem, si liberet.<note>nam haec... 5 liberet <hi rend="italics">Aug. epist. 155,4</hi>
                     </note>
                     <note>liberetur GKR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (ur <hi rend="italics">eras.</hi>) liberet
<hi rend="italics">Aug.</hi>
                     </note>
                  </p><p>Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus;

</p></div><div type="textpart" n="76" subtype="section"><p>quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere,
his vero modo auditis multo magis.</p><p>Veniet tempus, et quidem<note>et<figure/>quidem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> celeriter, sive<note>et sive X <hi rend="italics">sed</hi> et <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> retractabis
sive properabis; volat enim aetas. tantum autem abest
ab eo ut malum mors sit, quod tibi dudum videbatur,
ut verear<note>verear K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ne homini nihil sit non malum aliud certius, nihil bonum aliud<note>certius <hi rend="italics">Jeep</hi> certe sed X (sed <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>) aliud, certe sit
<hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> potius, si quidem vel di<note>dii V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ipsi
vel cum dis futuri sumus  <gap reason="omitted"/> 
                     <note><hi rend="italics">lac. ind. Po.</hi> (<hi rend="italics">suppl. fere:</hi> sed iam reliquorum
philosophorum de hac re quaeramus sententias) <hi rend="italics">cf. comm. et
p.442,18</hi>
                     </note>
                  </p><p>Quid refert?<note>refers K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
                  </p><p>Adsunt enim, qui haec non probent. ego autem numquam ita te in hoc sermone dimittam, ulla uti ratione
mors<note>ratione<figure/>mors V ratione ut mors GKR</note> tibi videri malum possit.</p><p>Qui potest, cum ista cognoverim?
</p><p>Qui possit, rogas?

</p></div><div type="textpart" n="77" subtype="section"><p>catervae veniunt contra dicentium, nec solum Epicureorum, quos equidem non despicio,<note>despatio K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sed nescio quo modo doctissimus quisque <del>contemnit</del>,<note><hi rend="italics">del. Man.</hi></note> acerrume<note>accerume X (<hi rend="sup">r</hi>
                        <hi rend="italics">radd.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> autem deliciae meae Dicaearchus
contra hanc inmortalitatem<note>imm. GR</note> disseruit. is enim tris libros scripsit, qui Lesbiaci<note>lesbaici K</note> vocantur quod Mytilenis<note>mitilenis RV mityl, G mittil, K</note> sermo habetur, in quibus volt efficere animos esse mortalis. Stoici autem usuram nobis largiuntur tamquam <pb n="p.257"/>
cornicibus: diu mansuros<note>esse <hi rend="italics">post</hi> mansuros <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aiunt animos, semper negant. num non<note><w>non</w> no V<hi rend="sup">1</hi> ne V<hi rend="sup">c</hi> N<figure/>
(= non) <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> ita <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> ista X <hi rend="italics">(unde postea</hi> sint V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> vis igitur audire, cur, etiamsi ita sit,
mors tamen non sit in malis?</p><p>Ut videtur, sed me nemo de inmortalitate depellet.
</p><p>Laudo id quidem, etsi nihil nimis<note>animis X (<hi rend="italics">sed a del.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>)</note> oportet confidere;

</p></div><div type="textpart" n="78" subtype="section"><p>movemur enim saepe aliquo acute concluso, labamus mutamusque sententiam clarioribus etiam in
rebus; in his est enim aliqua obscuritas. id igitur si
acciderit, simus<note>siminus GKR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1?</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> V<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> armati.</p><p>Sane quidem, sed ne accidat,<note>accidit K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> providebo.</p><p>Num quid igitur est causae, quin<note>quin <hi rend="italics">ex</hi> qui K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> amicos nostros
Stoicos dimittamus? eos dico, qui aiunt manere animos, cum e corpore excesserint,<note>excesserint <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sed non semper.</p><p>Istos vero qui, quod tota in hac causa difficillimum
est, suscipiant, posse animum manere corpore vacantem, illud autem, quod non modo facile ad credendum
est, sed eo concesso, quod volunt, consequens, id vero<note>id vero <hi rend="italics">Kl.</hi> idcirco (id non concedant <hi rend="italics">Mdv.</hi>)</note>
non dant, ut, cum diu permanserit, ne intereat.
</p></div><div type="textpart" n="79" subtype="section"><p>
</p><p>Bene reprehendis, et se isto modo res habet. credamus igitur<note><w>igitur</w> etiam K</note> Panaetio a Platone suo dissentienti? quem
enim omnibus locis divinum, quem sapientissimum,
quem sanctissimum, quem Homerum philosophorum
appellat, huius hanc unam sententiam de inmortalitate animorum non probat. volt enim, quod nemo
negat, quicquid natum sit interire; nasci autem animos, quod declaret eorum similitudo qui procreentur,
quae etiam in ingeniis, non solum in corporibus appareat. alteram autem adfert<note>affert <hi rend="italics">hic</hi> X</note> rationem, nihil esse quod
doleat, quin id aegrum esse quoque possit; quod autem in morbum cadat, id etiam interiturum; dolere<note>dolore V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> autem
<pb n="p.258"/>
 animos, ergo etiam interire.

</p></div><div type="textpart" n="80" subtype="section"><p>haec refelli possunt:
sunt enim ignorantis, cum de aeternitate animorum
dicatur,<note>dicatur <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> dicantur X</note> de mente dici, quae omni turbido motu semper vacet, non de partibus is,<note>is K<hi rend="sup">1</hi> his GK<hi rend="sup">2</hi>RV</note> in quibus aegritudines
irae libidinesque versentur, quas<note>qua K (<hi rend="sup">s</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> is,<note>his GK is R <hi rend="italics">(sed</hi> 
                        <figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> 
                        <figure/>is V</note> contra quem haec
dicuntur,<note>dicantur X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut 2</hi>
                     </note> semotas a mente et disclusas putat. iam
similitudo magis apparet in bestiis, quarum animi
sunt rationis<note>rationes RV<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">et e corr.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> expertes; hominum autem similitudo in
corporum figura magis exstat,<note>extat K</note> et ipsi animi magni refert quali in corpore locati sint.<note>s<figure/>int V</note> multa enim e corpore existunt, quae acuant mentem, multa, quae obtundant. Aristoteles<note><hi rend="italics">Arist. Probl.30, 1</hi></note> quidem ait omnis ingeniosos melancholicos esse, ut ego me tardiorem esse non moleste
feram. enumerat multos, idque quasi<note>quasi <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">s. v.</hi>
                     </note> constet, rationem cur ita fiat adfert. quod si tanta vis est ad habitum mentis in is quae gignuntur in corpore, ea sunt
autem, quaecumque sunt, quae similitudinem faciant,<note>faciunt <hi rend="italics">We. sed cf. Mue. praef. (non recte Kroll, Mus. Rh.
1914 p. 107)</hi>
                     </note>
nihil necessitatis adfert, cur nascantur<note>nascantur <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> nascatur</note> animi, similitudo. omitto dissimilitudines.<note>dis<figure/>similitudines V
(dis<figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">ult.</hi> s <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) similitudines X</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="81" subtype="section"><p>vellem adesse posset
Panaetius—vixit cum Africano—, quaererem ex
eo, cuius suorum similis fuisset Africani fratris nepos,
facie vel patris, vita omnium perditorum ita similis,
ut esset facile deterrimus; cuius etiam similis P. Crassi,
et sapientis et eloquentis et primi hominis, nepos multorumque aliorum clarorum virorum, quos nihil attinet
nominare, nepotes et<note>et <hi rend="italics">ante</hi> nepotes <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">1 aut 2</hi>
                     </note> filii.</p><p>Sed quid<note><hi rend="italics">sq. cf. p.230,27</hi></note> agimus? oblitine sumus hoc nunc nobis
esse propositum, cum satis de aeternitate <pb n="p.259"/>
dixissemus, ne si interirent quidem animi,
quicquam<note>quiquam V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> mali esse in morte?</p><p>Ego vero memineram, sed te de aeternitate dicentem
aberrare a proposito facile patiebar.
</p></div><div type="textpart" n="82" subtype="section"><p>
</p><p>Video te alte spectare et velle in caelum migrare.
spero fore<note>forte K</note> ut<note>ut <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> contingat id nobis. sed fac, ut isti volunt,
animos non remanere post mortem: video<note>vide K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nos, si ita sit,
privari spe beatioris vitae; mali vero quid adfert ista
sententia? fac enim sic animum interire ut corpus:
num igitur aliquis dolor aut omnino post mortem
sensus in corpore est? nemo id quidem dicit, etsi
Democritum<note><hi rend="italics">Vors. 55 A 160 Diels</hi></note> insimulat Epicurus, Democritii<note><hi rend="italics">Epic. fr. 17</hi></note>
                     <note>democritii <hi rend="italics">Bentl.</hi> democritici</note> negant.
ne in animo quidem igitur sensus remanet; ipse enim
nusquam est. ubi igitur malum est, quoniam nihil tertium est? an quod<note><w>quod</w> quoniam X quod V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">(postea iter.</hi> quoniam
<hi rend="italics">restitutum)</hi> 
                        <hi rend="italics">del. Lb.</hi>
                     </note> ipse animi discessus a corpore
non fit sine dolore? ut credam ita esse, quam est id
exiguum! sed<note>sed <hi rend="italics">We.</hi> et <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> at <hi rend="italics">Bouhier</hi>
                     </note> falsum esse arbitror, et fit plerumque
sine sensu, non numquam etiam cum voluptate, totumque hoc leve est, qualecumque est;

</p></div><div type="textpart" n="83" subtype="section"><p>fit enim ad punctum
temporis. <quote>Illud angit vel potius excruciat, discessus
ab omnibus is quae sunt bona in vita</quote>. vide ne <quote>a
malis</quote>
                     <note>nea<figure/>malis K (<hi rend="italics">fuit</hi> m <hi rend="italics">vel</hi> ni)</note> dici verius possit. quid ego nunc lugeam vitam
hominum? vere et iure possum; sed quid necesse est,
cum id agam ne post mortem miseros nos putemus
fore, etiam vitam efficere deplorando miseriorem?
fecimus hoc in eo libro, in quo nosmet ipsos, quantum potuimus, consolati sumus. a malis igitur mors abducit, non a bonis, verum si<note><hi rend="italics">sqq. Val. Max 8, 9 ext. 3</hi></note> quaerimus. et quidem hoc<note>ecquidem GRV h<figure/>q<figure/>dĕ (= haec quidem) K<hi rend="sup">1</hi> (hoc quidem <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> a
Cyrenaico Hegesia<note>he<figure/>gesia R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sic copiose disputatur, ut is a rege
Ptolomaeo<note>ptolomeo K ptholomeo GV</note> prohibitus esse dicatur illa in scholis dicere, <pb n="p.260"/>
quod<note>quod V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quo X</note> multi is auditis mortem sibi ipsi consciscerent.<note>-scerent <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
                  </p></div><div type="textpart" n="84" subtype="section"><p>

Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum<note>Cleombrotum <hi rend="italics">Callim.
ep. 23 cf. p. Scauro</hi> § <hi rend="italics">4.</hi>
                     </note> est, quem ait, cum ei nihil accidisset<note>accedisset GR<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>e<hi rend="sup">1</hi>) K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> V</note> adversi, e muro se<note>sc. <hi rend="italics">Phaedone</hi>
                     </note> in mare abiecisse lecto Platonis libro. eius
autem, quem dixi, Hegesiae<note>helesiae X (<hi rend="italics">sed</hi> l <hi rend="italics">ex</hi> g V<hi rend="sup">1</hi>)</note> liber est<note>liber est
<hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> 
                     <foreign xml:lang="grc">Ἀποκαρτερῶν</foreign>,<note><foreign xml:lang="grc">αιτοκα</foreign>p<foreign xml:lang="grc">τε</foreign>p<foreign xml:lang="grc">ον</foreign><hi rend="italics">fere</hi> X) <foreign xml:lang="grc">πο</foreign> 
                        <hi rend="italics">pro</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ιτο</foreign> 
                        <hi rend="italics">voluisse vid.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> a<foreign xml:lang="grc">ιτ</foreign>
                        <figure/>
                        <foreign xml:lang="grc">ο</foreign> G<hi rend="sup">1</hi>)</note> quo<note>quod <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">(breviter pro</hi> '<hi rend="italics">qui inscribitur</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ἀποκ</foreign>. <hi rend="italics">quod'?)</hi> quo <hi rend="italics">Sey.</hi> in quo <hi rend="italics">Bentl.</hi>
                     </note>
a vita quidem per inediam discedens revocatur ab
amicis; quibus respondens vitae humanae enumerat incommoda. possem idem<note>idem <hi rend="italics">Ern.</hi> id</note> facere, etsi minus quam
ille,<note>quam ille <hi rend="italics">s. v. add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> qui omnino vivere expedire nemini putat. mitto
alios: etiamne nobis expedit? qui et domesticis et
forensibus solaciis<note>solatiis GK</note> ornamentisque privati certe si ante
occidissemus, mors nos a malis,<note>amabilis K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non a bonis abstraxisset.

</p></div><div type="textpart" n="85" subtype="section"><p>Sit igitur aliquis, qui nihil<note>q<figure/>nihil K</note> mali habeat, nullum
a fortuna volnus acceperit: Metellus ille honoratis<note>honoratus X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2?</hi>
                     </note>
quattuor filiis aut<note>aut K at GRV</note> quinquaginta Priamus, e<note>e V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> quibus septemdecim iusta uxore natis; in utroque eandem habuit
fortuna potestatem, sed usa<note>seclusa K<hi rend="sup">1</hi> (sedusa<hi rend="sup">2</hi>) R <hi rend="italics">(ex</hi> sed usa<hi rend="italics">)</hi>
                     </note> in altero est: Metellum
enim multi filii filiae nepotes neptes in rogum inposuerunt,<note>imp. KR</note> Priamum tanta progenie orbatum, cum in
aram confugisset, hostilis manus interemit. hic si
vivis filiis incolumi regno occidisset
<quote rend="blockquote"><l>astante<note>astante <hi rend="italics">hic</hi> 
                              <foreign xml:lang="grc">ω</foreign>
                           </note> ope barbarica</l><l>Tectis caelatis laqueatis,<note>tectis caelatis lacuatis <hi rend="italics">Serv. Aen. 1, 726 (e Cic.)</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
utrum tandem a bonis an a malis<note><w>an a malls</w> ani-
malis K an<figure/>mals V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> discessisset? tum
profecto videretur a bonis. at certe<note>at<figure/>certe K</note> ei melius evenisset nec tam flebiliter illa canerentur: <pb n="p.261"/>
                     <quote rend="blockquote"><l>Haec<note><hi rend="italics">Enn.
Androm. 94 sqq. cf. p. 340, 16sqq.</hi></note> omnia vidi inflammari,<note>inflamari GR</note>
                        </l><l>Priamo vi vitam evitari,</l><l>Iovis aram sanguine turpari.</l></quote>
quasi vero ista vi<note>vi <hi rend="italics">Petrus Crassus e p.340,24</hi> vel <hi rend="italics">hic</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> (<hi rend="italics">in</hi>
V el <hi rend="italics">a m. rec. in ras.; sed non fuit</hi> vi)</note> quicquam tum potuerit<note>poterat <hi rend="italics">ex</hi> potuerit
V<hi rend="sup">1 aut 2</hi>
                     </note> ei melius
accidere! quodsi ante occidisset,<note>accidisset (occ.V<hi rend="sup">2?</hi>)</note> talem<note>talem <hi rend="italics">Dav.</hi>tamen</note> eventum omnino amisisset;<note>amississet R</note> hoc autem tempore sensum amisit
malorum.

</p></div><div type="textpart" n="86" subtype="section"><p>Pompeio,<note>Pompeio <hi rend="italics">eqs. resp. Seneca Marc. 20</hi>
                     </note> nostro familiari, cum graviter
aegrotaret<note>gravitaret egrotaret K<hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> Neapoli, melius est factum. coronati Neapolitani fuerunt, nimirum etiam Puteolani; volgo ex
oppidis<note>opidis KV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> publice gratulabantur: ineptum sane negotium et Graeculum, sed tamen fortunatum. utrum igitur, si tum esset extinctus, a bonis rebus an a malis<note>an malls GV<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> ani<figure/>malis R</note>
discessisset?<note>discessis<figure/> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> certe a miseris.<note><figure/>a miseris V</note> non enim cum socero
bellum gessisset, non inparatus<note>imp. KR</note> arma sumpsisset, non
domum reliquisset,<note>relinquisset GR<hi rend="sup">1</hi> profugisset V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> non ex Italia fugisset, non exercitu amisso nudus in servorum ferrum et manus incidisset, †non liberi defleti,<note>defleti X (de<figure/>leti V) non liberi defleti <hi rend="italics">del. Bai.,</hi> non lib....</note> non fortunae omnes a
victoribus possiderentur.<note>possiderentur <hi rend="italics">Hei.</hi> non
<add>essent ab omnibus bonis</add> liberi defleti <hi rend="italics">fere exp. Po. cf. Phil.
13,10 2, 64 dom. 96 al.</hi> a victoribus K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
auctoribus X</note> qui, si mortem tum obisset,
in amplissimis fortunis occidisset,<note>accidisset K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> is propagatione vitae quot, quantas, quam incredibilis hausit calamitates! haec morte effugiuntur, etiamsi non evenerunt,
tamen, quia<note>quia <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> possunt evenire; sed homines ea sibi accidere posse non cogitant: Metelli sperat sibi quisque fortunam, proinde<note>perinde V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> quasi aut<note><figure/>ut V<hi rend="sup">1</hi> ut X</note> plures fortunati sint<note>si<figure/>nt G</note>
quam infelices aut certi<note>certi K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> certe X</note> quicquam sit in rebus humanis
aut sperare sit prudentius quam timere. <pb n="p.262"/>
                  </p><p>Sed hoc ipsum concedatur, bonis rebus homines
morte privari:

</p></div><div type="textpart" n="87" subtype="section"><p>ergo etiam carere mortuos vitae commodis idque esse miserum? certe ita dicant necesse
est. an potest is, qui non est, re ulla carere? triste
enim est nomen ipsum carendi, quia subicitur haec
vis: habuit, non habet; desiderat requirit indiget. haec,
opinor, incommoda sunt carentis: caret oculis, odiosa
caecitas; liberis, orbitas. valet hoc in vivis, mortuorum autem non modo vitae commodis, sed ne vita
quidem ipsa quisquam caret. de mortuis loquor, qui
nulli sunt: nos, qui sumus, num aut cornibus<note>aut si cornibus X si <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi> aut sic c. <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note> caremus aut pinnis?<note><figure/>aut pinnis V (<hi rend="sup">a</hi><hi rend="italics">m. rec.</hi>)</note> ecquis id<note>ecquis id <hi rend="italics">Dav.</hi> sit qui id R</note> dixerit? certe nemo. quid<note>sit quid G sit q<figure/> K (<figure/>q K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">alt.</hi> i <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) sit <figure/>q id V (<hi rend="sup">is</hi>V<hi rend="sup">c</hi>) <figure/>qd (<figure/>V<hi rend="sup">c</hi>) V</note>
ita? quia, cum id non habeas quod tibi nec usu nec
natura sit aptum, non careas, etiamsi sentias<note>sentias V (n <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> te non
habere.

</p></div><div type="textpart" n="88" subtype="section"><p>hoc premendum etiam atque etiam est et urguendum<note>arguendum X (<hi rend="italics">unde</hi> argumentum
<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>) <figure/>urguendum (u <hi rend="italics">in r. et</hi> 
                        <figure/> V<hi rend="sup">2</hi>) V <hi rend="italics">cf. Verr.1,36 leg. agr.1, 16 Phil. 4,12</hi> (prem. <hi rend="italics">et</hi> urg. <hi rend="italics">coni.</hi>) <hi rend="italics">fin. 5,80</hi> illud urgueam, non intellegere eum (<hi rend="italics">cf. nat. deor. 3, 76) Planc. 48</hi> etiam atque etiam insto
atque urgeo insector posco</note> confirmato illo, de quo, si mortales animi
sunt, dubitare non possumus, quin<note>qui V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tantus interitus
in morte sit, ut ne minima quidem suspicio<note>suspitio KV<hi rend="sup">1</hi> -ici- <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sensus
relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud
excutiendum est, ut sciatur, quid sit<note><figure/>q sit V (<figure/><hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igitur hoc significat: egere eo quod habere velis; inest enim velle in
carendo, nisi cum sic tamquam in febri dicitur alia
quadam notione verbi. dicitur enim alio modo etiam
carere, cum aliquid non habeas et non habere te sentias, etiamsi id facile patiare. <add>ita</add>
                     <note><hi rend="italics">add. Sauppe</hi></note> carere in morte
non dicitur; nec enim esset dolendum; dicitur illud: <pb n="p.263"/>
                     <quote>bono carere</quote>, quod est malum. sed ne vivus quidem
bono caret, si eo non indiget; sed in vivo intellegi
tamen potest regno te carere—dici autem hoc in te
satis subtiliter non potest; posset in Tarquinio, cum
regno esset expulsus—: at in mortuo ne<note>ne <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> intellegi quidem. carere enim sentientis est;<note>est <hi rend="italics">post</hi> nec V<hi rend="sup">C aut 2</hi>
                     </note> nec sensus in mortuo:
ne carere<note>necarere V nec car. GKR</note> quidem igitur in mortuo est.
</p><p>Quamquam quid opus est in hoc philosophari, cum
rem non magnopere philosophia egere videamus?

</p></div><div type="textpart" n="89" subtype="section"><p>quotiens non modo ductores nostri, sed universi etiam
exercitus ad non dubiam mortem concurrerunt!<note>concurrerunt V<hi rend="sup">2</hi> concurrerint (con <hi rend="italics">ex</hi> cu K<hi rend="sup">1</hi>)X</note> quae
quidem si timeretur, non Lucius Brutus arcens eum
reditu tyrannum, quem ipse expulerat, in proelio concidisset; non cum Latinis decertans pater Decius, cum
Etruscis filius, cum Pyrrho<note>pirrho GVK (<figure/> 
                        <hi rend="italics">s. v.</hi>)</note> nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones
Hispania vidisset, Paulum et Geminum<note>geminium X</note> Cannae, Venusia Marcellum, Litana<note>Litana <hi rend="italics">(cf. Liv. 23, 24) Li.</hi> latina GKR</note> Albinum,<note>hirpin<figure/> 
                        <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> Lucani Gracchum.<note>gracum G grachum V</note>
num quis horum miser hodie? ne tum<note>ne<figure/>tum G</note> quidem post
spiritum extremum; nec enim potest esse miser quisquam sensu perempto.

</p></div><div type="textpart" n="90" subtype="section"><p>'At<note>at KR <hi rend="italics">et ex</hi> ad G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
id ipsum odiosum est,
sine sensu esse.' odiosum, si id esset carere; cum vero
perspicuum sit nihil posse in eo esse qui ipse non sit,
quid potest esse in eo odiosum qui nec careat nec sentiat? quamquam hoc quidem nimis saepe<note>nimis sepossedeo K</note>, sed eo quod
in hoc inest<note><w>inest</w> est V</note> omnis animi contractio ex metu mortis.
qui enim satis viderit, id quod est luce clarius, animo et corpore consumpto totoque animante deleto
et facto interitu universo illud animal, quod fuerit,
factum esse nihil, is plane perspiciet inter Hippocentaurum,<note>hyppoc. G</note> qui numquam fuerit, et regem Agamemnonem <pb n="p.264"/>
nihil interesse, nec pluris nunc facere M. Camillum
hoc civile bellum, quam ego illo vivo<note>vivo illo GR</note> fecerim Romam captam. Cur igitur et Camillus doleret, si haec
post trecentos et quinquaginta fere<note>facere <hi rend="italics">in</hi> fere <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> annos eventura
putaret, et ego doleam, si ad decem milia annorum
gentem aliquam urbe nostra<note>urbe nostra <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
urbe nostram (<hi rend="italics">sed</hi> am <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">1 aut c</hi>) K (Potior illud <hi rend="italics">in mg.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>)
urbem nostram GRV</note> potituram putem? quia
tanta<note>qui<figure/> V ( <hi rend="sup">a</hi>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) quia tanta <hi rend="italics">ex</hi> quanta (?) K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> caritas<note>caritatis K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> patriae est, ut eam non sensu nostro,
sed salute ipsius metiamur. itaque non deterret<note>non n<figure/> det. R non modo <hi rend="italics">ante</hi> non <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sapientem mors,

</p></div><div type="textpart" n="91" subtype="section"><p>quae propter incertos casus<note>casus <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> cotidie
imminet,<note><figure/>imminet V</note> propter brevitatem vitae numquam potest
longe abesse, quo minus<note>quominus K</note> in omne tempus rei p. suisque<note>reip. suisque GV</note>
                     <note>reip<figure/>s<figure/>usque ex reipsiusque K<hi rend="sup">2</hi> reip<figure/>ussuisque R (<figure/> 
                        <hi rend="italics">al. m.</hi>)</note> consulat, cum<note>cum <hi rend="italics">Sey.</hi> ut <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> aut <hi rend="italics">Mue.</hi>
                     </note> posteritatem ipsam, cuius sensum
habiturus non sit, ad se putet pertinere. quare licet
etiam mortalem esse animum<note>animum K<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> animam X</note> iudicantem aeterna moliri, non gloriae cupiditate, quam sensurus non sis,<note>sit X si<figure/>t V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut c</hi>)</note>
sed virtutis, quam necessario gloria, etiamsi tu id non
agas, consequatur.</p><p>Natura vero <add>si</add>
                     <note><hi rend="italics">add.Ba.</hi></note> se sic habet, ut, quo modo initium
nobis rerum omnium ortus noster adferat, sic exitum
mors, ut nihil pertinuit ad nos ante ortum, sic nihil
post mortem pertinebit. in quo quid potest esse mali,
cum mors nec ad vivos pertineat nec ad mortuos?
</p></div><div type="textpart" n="92" subtype="section"><p>

alteri nulli sunt, alteros non attinget.<note>adt. K</note> quam qui leviorem faciunt, somni simillimam volunt esse: quasi vero
quisquam ita nonaginta annos velit vivere, ut, cum
sexaginta confecerit, reliquos dormiat; ne sui<note>sui <hi rend="italics">Keil 'Cantabr.' sec. Doug. (sui: ipse = Luna: Endymion)</hi> sues</note> quidem
id velint, non modo ipse. Endymion vero, si fabulas <pb n="p.265"/>
audire volumus, ut nescio quando in Latmo obdormivit, qui est mons Cariae, nondum, opinor, est experrectus. num igitur eum curare censes, cum Luna
laboret, a qua consopitus putatur, ut eum dormientem oscularetur? quid curet autem, qui ne sentit quidem? habes somnum imaginem mortis eamque cotidie induis: et dubitas quin sensus in morte nullus
sit, cum in<note>in V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> eius simulacro videas esse nullum sensum?
</p></div><div type="textpart" n="93" subtype="section"><p>
</p><p>Pellantur ergo istae ineptiae paene aniles, ante tempus mori miserum esse. quod tandem tempus? naturaene? at<note>ad X at V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ea<note>ea<figure/> V (eam Gr.)</note> quidem dedit usuram vitae tamquam
pecuniae nulla praestituta die. quid est igitur quod
querare, si repetit, cum volt? ea enim condicione<note>conditione GKV</note> acceperas. Idem, si puer parvus occidit, aequo animo
ferendum putant, si vero in cunis, ne querendum<note>quaerendum GRV</note> quidem. atqui ab<note>ab <hi rend="italics">extra v.
add.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> hoc acerbius exegit natura quod dederat. <quote>nondum gustaverat</quote>, inquit, <quote>vitae suavitatem;
hic autem iam sperabat magna, quibus frui coeuperat.</quote>
at<note><w>at</w> ad GKR</note> id<note>id ipsum q. V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quidem in ceteris<note><w>ceteris</w> certis V (ert
<hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> rebus melius putatur, aliquam
partem quam nullam attingere: cur in vita secus?
(quamquam non male ait<note>agit KV</note> Callimachus<note><hi rend="italics">Call. fr. 363</hi></note> multo saepius
lacrimasse Priamum quam Troilum). eorum autem,<note>autem <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
qui exacta<note>ex acta V et acta GKR</note> aetate<note>challimachus multi moriuntur K (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi> 
                        <figure/> 
                        <hi rend="italics">et... fort.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) in mg. <figure/> multo sepius...
24 etate K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> moriuntur, fortuna laudatur.

</p></div><div type="textpart" n="94" subtype="section"><p>cur?
nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse
iucundior; nihil enim est profecto homini<note>hominis X</note> prudentia
dulcius,<note><hi rend="italics">cf. Menand. fr. 676</hi></note> quam, ut<note><w>quam ut</w> quia utem
K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cetera auferat, adfert certe senectus.
Quae vero aetas longa est, aut quid omnino<note>est <hi rend="italics">post</hi> omnino <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>
                     </note> homini
longum? nonne <pb n="p.266"/>
                     <quote rend="blockquote"><l>Modo pueros,<note>pueri (i <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>) V</note> modo adulescentes in cursu a tergo insequens<note><hi rend="italics">Com. pall. inc. 43</hi></note>
                           <note>actergo V<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Nec opinantis adsecuta est</l></quote>
senectus? sed quia ultra nihil habemus, hoc longum
dicimus.<note>ducimus K</note> Omnia ista, perinde ut cuique data sunt pro
rata parte, ita aut longa aut<note>parte avita longa GKR parte aucta l. <hi rend="italics">in</hi> parte
aut l. <hi rend="italics">corr.</hi> V parte, ita aut <hi rend="italics">Man.</hi>
                     </note> brevia dicuntur. apud
Hypanim fluvium, qui ab Europae parte in Pontum
influit, Aristoteles<note><hi rend="italics">Arist. hist. an. 552b
18</hi></note> ait bestiolas quasdam nasci, quae
unum diem vivant. ex his igitur hora VIII quae
mortua est, provecta aetate mortua est; quae vero
occidente sole, decrepita, eo magis, si etiam solstitiali
die. confer<note>confert X (<hi rend="italics">corr.</hi> KV<hi rend="sup">1</hi>)</note> nostram longissimam aetatem cum aeternitate: in eadem propemodum brevitate qua illae bestiolae reperiemur.<note>reperiemus V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                  </p></div><div type="textpart" n="95" subtype="section"><p>
</p><p>Contemnamus igitur omnis<note>omnes <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ineptias—quod enim
levius<note>laevius RV</note> huic levitati nomen inponam?<note>imp. KR</note>—totamque vim
bene vivendi in animi robore ac magnitudine et in
omnium rerum humanarum contemptione<note>contemtlone <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> ac despicientia et<note>et <hi rend="italics">om. Non.</hi>
                     </note> in omni virtute ponamus.<note>in omnium .. 19 ponamus <hi rend="italics">Non. 203,14 (202,2)</hi>
                     </note>
                     <note>ponamus iussu tyrannorum (tyrr. K)GKR
(<hi rend="italics">cf. p. 267,3</hi>)</note> nam nunc quidem cogitationibus mollissimis<note>molestissimis X</note> effeminamur, ut, si
ante mors adventet quam Chaldaeorum<note>caldeorum X (<figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> promissa consecuti sumus, spoliati magnis quibusdam bonis, inlusi
destitutique videamur.

</p></div><div type="textpart" n="96" subtype="section"><p>quodsi expectando et desiderando pendemus animis,<note>animi V<hi rend="sup">c?</hi> 
                        <hi rend="italics">non male sed cf. comm.</hi>
                     </note> cruciamur, angimur,<note>an<figure/>gimur V</note> pro di
inmortales, quam illud iter iucundum esse debet, quo
confecto nulla reliqua cura, nulla sollicitudo futura
sit! quam me delectat<note><hi rend="italics">Xen. Hell. 2, 3, 56 cf. Val. Max. 3, 2 ext. 6</hi></note> Theramenes! quam<note>qua GRV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> elato animo <pb n="p.267"/>
est! etsi enim flemus, cum legimus,<note><figure/>legimus cum <figure/>flemus K</note> tamen non miserabiliter vir clarus emoritur: qui cum coniectus in
carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut sitiens obduxisset, reliquum sic e poculo eiecit, ut id
resonaret, quo<note>quod X (d <hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">vet</hi>)</note> sonitu reddito adridens <quote>propino</quote> inquit <quote>hoc<note>hoc <figure/>pulchro V</note> pulchro Critiae</quote>, qui in eum fuerat taeterrimus.<note>deterrimus (d <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) V</note> Graeci enim <add>in</add>
                     <note>in <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> conviviis solent nominare, cui
poculum tradituri sint. lusit vir egregius extremo spiritu, cum iam praecordiis conceptam mortem contineret, vereque ei, cui<note>cui V <hi rend="italics">e corr.</hi> Gr qui X</note> venenum praebiberat,<note>praebuerat V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> mortem
eam<note>meam GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est auguratus, quae brevi consecuta est.
</p><p>Quis hanc maximi animi aequitatem in ipsa morte
laudaret, si mortem malum iudicaret?

</p></div><div type="textpart" n="97" subtype="section"><p>vadit enim<note>enim <hi rend="italics">om.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> in
eundem carcerem atque in eundem paucis post annis
scyphum Socrates, eodem scelere iudicum quo tyrannorum Theramenes.<note><foreign xml:lang="grc">θηπαμενηξ χ</foreign><hi rend="italics">Apol. 40csqq. (libere reddita)</hi></note> quae est igitur eius oratio,
qua facit eum Plato usum apud iudices iam morte
multatum? <quote>magna me</quote> inquit “spes tenet, iudices, bene mihi evenire, quod mittar ad mortem. necesse est
enim sit alterum de duobus, ut aut sensus omnino omnes<note>omnis K (acst<figure/>s = accusativus <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> mors auferat aut in alium quendam locum ex his
locis morte migretur.<note>meretur K</note> quam ob rem, sive sensus extinguitur morsque ei somno similis est, qui non numquam etiam sine visis somniorum placatissimam quietem adfert, di<note>dii GRV</note> boni, quid lucri est emori! aut quam
multi dies reperiri<note>repp. GR <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>V</note> possunt, qui tali nocti anteponantur! cui si<note>si V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> similis est perpetuitas omnis consequentis
temporis, quis me beatior?

</p></div><div type="textpart" n="98" subtype="section"><p>sin vera sunt quae dicuntur, migrationem esse mortem in eas oras,<note>horas K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> quas <pb n="p.268"/>
qui e vita excesserunt incolunt, id<note>hic <hi rend="italics">in</hi> id <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> multo iam beatius
est. tene, cum ab is, qui se iudicum numero<note>numerū V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> haberi
volunt, evaseris, ad eos venire, qui vere iudices appellentur, Minoem Rhadamanthum Aeacum<note>Aeacum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> Aiacem X</note> Triptolemum,
convenireque eos qui iuste <add>et</add>
                     <note>et <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X (<foreign xml:lang="grc">ἐγένοντο ἐν τῷν ἑαυτῶν βίῳ</foreign>)</note> cum fide vixerint—
haec peregrinatio mediocris vobis videri potest? ut
vero conloqui cum Orpheo Musaeo Homero Hesiodo
liceat, quanti tandem aestimatis? equidem saepe emori,
si fieri posset, vellem, ut ea quae dico mihi liceret
invisere.<note>invisere V (ise <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>) invenire <hi rend="italics">rell.</hi>
                     </note> quanta delectatione autem adficerer, cum Palamedem, cum Aiacem, cum alios iudicio iniquo<note>iniquorum ventos GR
iniquorũ<figure/>ventos K iniquo<figure/> (<hi rend="italics">eras. 3—4 litt., tum</hi> circum <hi rend="italics">in fine
versus</hi> V<hi rend="sup">c</hi>) ventos V (<foreign xml:lang="grc">εἴ τις ἄλλος διὰ κρίδιν ἄδικον τέθνηκεν</foreign>
                     </note> circumventos convenirem! temptarem etiam summi regis,
qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi<note>ulixis V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquirerem sicut hic faciebam, capite damnarer.—Ne vos
quidem, iudices i qui me absolvistis,<note>hi X si V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> mortem timueritis.

</p></div><div type="textpart" n="99" subtype="section"><p>nec<note><w>nec</w> c <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> enim cuiquam bono mali quicquam evenire
potest nec vivo nec mortuo, nec umquam eius res a
dis inmortalibus<note>imm. KR</note> neglegentur, nec mihi ipsi hoc accidit
fortuito. nec vero ego is, a quibus accusatus aut a
quibus condemnatus sum, habeo quod suscenseam,<note>succenseam K<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
nisi quod mihi nocere se crediderunt.” et haec quidem
hoc modo; nihil autem melius extremo: <quote>sed tempus
est</quote> inquit <quote>iam hinc abire,<note>habire G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> me, ut moriar, vos, ut vitam agatis. utrum autem sit melius, dii inmortales<note>imm. V<hi rend="sup">2</hi>
                        </note>
sciunt, hominem quidem scire arbitror neminem.</quote>
                     <note>utrum... 26 neminem <hi rend="italics">libere Lact. inst. 7,2, 10</hi>
                     </note>
                  </p><p>Ne ego<note>h' <hi rend="italics">supra</hi> ego V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> haud<note>aut X haud V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> paulo hunc animum malim<note>mallim G (<hi rend="italics">2.</hi> l <hi rend="italics">in r.</hi>) K<hi rend="sup">1</hi>RV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quam eorum omnium fortunas, qui de hoc iudicaverunt. etsi, <pb n="p.269"/>
quod praeter deos negat scire quemquam, id scit<note><w>scit</w> sit V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipse
utrum sit melius—nam dixit ante—, sed suum illud,
nihil ut adfirmet, tenet ad extremum;

</p></div><div type="textpart" n="100" subtype="section"><p>nos autem
teneamus, ut nihil censeamus esse malum, quod sit
a natura datum omnibus, intellegamusque,<note>intellegamus quae G<hi rend="sup">1</hi>RV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> si mors
malum sit, esse sempiternum malum. nam vitae miserae mors finis esse videtur; mors si est misera,
finis esse nullus potest.</p><p>Sed quid ego Socratem aut<note>S. et aut X
(et <hi rend="italics">eras. in</hi> V)</note> Theramenem, praestantis viros virtutis et sapientiae gloria, commemoro, cum
Lacedaemonius<note>lacedem. GK</note> quidam, cuius ne nomen quidem proditum est, mortem tantopere contempserit, ut, cum
ad eam duceretur damnatus ab ephoris et esset voltu
hilari atque laeto dixissetque ei quidam inimicus:
<quote>contemnisne leges Lycurgi?</quote>
                     <note>lygurgi X</note>, responderit: <quote>ego vero
illi maximam gratiam habeo, qui me ea poena multaverit, quam sine mutuatione<note>mutatione K<hi rend="sup">1</hi>V</note> et sine versura possem
dissolvere.</quote> o virum Sparta<note>sparta<figure/> V</note> dignum! ut mihi quidem,
qui tam magno animo fuerit, innocens damnatus esse
videatur. talis innumerabilis nostra civitas tulit.

</p></div><div type="textpart" n="101" subtype="section"><p>sed
quid duces et principes nominem, cum legiones scribat
Cato<note><hi rend="italics">Cato fr. 83</hi></note>
                     <note>vo<figure/>cato R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> saepe alacris in eum locum profectas, unde redituras se non arbitrarentur? pari animo Lacedaemonii<note>lacedem. GK</note>
in Thermopylis<note>thermopilis GRV (-las <hi rend="italics">m.</hi>
                        <hi rend="italics">rec.</hi>) termopilis (<hi rend="italics">in mg.</hi> ther)K</note> occiderunt,<note>occiderint V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in quos<note>quos <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quo X
<hi rend="italics">Sim. fr. 92</hi>
                     </note> Simonides:
<quote rend="blockquote"><l>Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentis,</l><l>Dum sanctis patriae legibus obsequimur.</l></quote>
quid ille dux<note>dux <add>dum hostem
proditor per</add>
                     </note> Leonidas<note>leonidas <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> dicit?<note>semidam GKR semidam dicit V <hi rend="italics">(exp.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> di<figure/>cit GR</note>
                     <note>semitam ducit <hi rend="italics">Pl.</hi>
                     </note> 
                     <quote>pergite animo forti,
Lacedaemonii,<note>lacędem. 23. 28 lacę-
dęm. V</note>
                        <note>lacedem. GK</note> hodie apud inferos fortasse cenabimus.</quote> fuit haec gens fortis, dum Lycurgi<note>lygurgi X</note> leges vigebant.<note>quid... 29 vigebant <hi rend="italics">del. Dav. sed cf. Comm. et
Plasberg, Festschr. f. Vahlen 228 (cui obl. Se. Jb. d.ph. V.29p. 99).
iam Cato l. l. Leonidam in comparationem vocavit; Sen. epist.
82, 21 Catonis verba et Leonidae dictum coni. error</hi> (<foreign xml:lang="grc">ἀριστᾶτε ὡς ἐν ᾴ͂δου δειπνήσοντες</foreign>)
<hi rend="italics">Ciceroni ipsi aut mendo Graeci libri
tribui potest.</hi> prandete <hi rend="italics">pro</hi> pergite <hi rend="italics">Er.</hi>
                     </note>
                     <pb n="p.270"/>
 e quibus unus, cum Perses hostis in conloquio
dixisset glorians: <quote>solem prae iaculorum multitudine
et sagittarum non videbitis</quote>, <quote>in umbra igitur</quote> inquit
<quote>pugnabimus.</quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="102" subtype="section"><p>viros commemoro: qualis tandem Lacaena? quae cum filium in proelium misisset et interfectum audisset, <quote>idcirco</quote> inquit <quote>genueram, ut esset,<note>et K<hi rend="sup">1</hi> (ut<hi rend="sup">2</hi>)</note>
qui pro patria mortem non<note>mortemon V<hi rend="sup">1</hi> morte non V e <hi rend="italics">corr.</hi> GKR</note> dubitaret occumbere</quote>. Esto:
fortes et duri Spartiatae; magnam habet vim rei p. disciplina. quid? Cyrenaeum<note>cyreneum GKV</note> Theodorum, philosophum
non ignobilem, nonne miramur? cui cum Lysimachus
rex crucem minaretur, <quote>istis, quaeso</quote> inquit <quote>ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nihil interest, humine<note>homine K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> an sublime putescat.</quote>
                     <note>putrescat K<hi rend="sup">2?</hi> V<hi rend="sup">rec</hi> 
                        <hi rend="italics">(Val.
Max. 6, 2 ext. 3)</hi>
                     </note>
                  </p><p>Cuius hoc dicto admoneor, ut aliquid etiam de humatione et sepultura dicendum existimem, rem non difficilem,<note>di<figure/>ficilem G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> dificilem R</note> is praesertim cognitis, quae de nihil<note>nihili K</note> sentiendo
paulo ante dicta sunt. de qua Socrates quidem quid
senserit, apparet in eo libro in quo moritur, de quo
iam tam<note>tum K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> multa diximus.

</p></div><div type="textpart" n="103" subtype="section"><p>cum enim de inmortalitate<note>imm. R</note>
animorum disputavisset et iam moriendi tempus urgeret, rogatus a Critone, quem ad modum sepeliri<note>se sepeliri V</note>
                     <note><hi rend="italics">Plato Phaed. 115
c—e (libere)</hi></note>
vellet, <quote>multam<note>multa V<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> vero</quote> inquit <quote>operam, amici, frustra
consumpsi; Critoni enim nostro non persuasi me hinc<note>hic K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
avolaturum neque mei<note>mei <hi rend="italics">Bentl.</hi> (<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>?) me</note> quicquam relicturum. verum
tamen, Crito, si me adsequi potueris aut sicubi nanctus<note>nactus KR<hi rend="sup">1</hi> e <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi> n<figure/>atus G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> eris, ut tibi videbitur,<note>videtur X videbitur <foreign xml:lang="grc">ς ὅπως ἄν σοι φίλον ᾖ</foreign> 
                           <hi rend="italics">(cf. We.)</hi>
                        </note> sepelito. sed, mihi crede, <pb n="p.271"/>
nemo<note>nemo<figure/> vestrŭ G<hi rend="sup">1</hi> 
                           <hi rend="italics">(tum iterum scripsit</hi> nemo vestrŭ, <hi rend="italics">sed
ipse delevit)</hi>
                        </note> me vestrum, cum hinc excessero, consequetur.</quote>
praeclare is<note>is <hi rend="italics">Hei.</hi> id <hi rend="italics">(Socrates opponitur Diogeni)</hi>
                     </note> quidem, qui et amico permiserit et se
ostenderit de hoc toto genere nihil laborare.

</p></div><div type="textpart" n="104" subtype="section"><p>durior Diogenes, et is quidem eadem<note>eadem <hi rend="italics">om.</hi> X <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">supra</hi> id (idem <hi rend="italics">add. Wolf</hi>)</note> sentiens, sed ut Cynicus
asperius: proici se iussit inhumatum.<note>humatum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tum amici: <quote>volucribusne et feris?</quote> 
                     <quote>minime vero</quote> inquit, <quote>sed bacillum propter me, quo<note>quod ab K<hi rend="sup">1</hi>R</note> abigam, ponitote.</quote> 
                     <quote>qui poteris?</quote>
                     <note>enim <hi rend="italics">post</hi> bac. V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                     <note><w>qui p.</w> quid p. X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">(cf. We.)</hi>
                     </note>
illi, <quote>non enim senties.</quote> 
                     <quote>quid igitur mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti?</quote>
                     <note>sentiendi R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> praeclare Anaxagoras,
qui cum Lampsaci<note>lamsaci X</note> moreretur,<note>moretur GRV<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> quaerentibus amicis,
velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset,
auferri, <quote>nihil necesse est</quote> inquit, <quote>undique enim ad
inferos tantundem viae est.</quote> totaque de ratione humationis unum tenendum est, ad corpus illam pertinere,
sive occiderit animus sive vigeat. in corpore autem
perspicuum est vel extincto animo vel elapso nullum
residere sensum. Sed plena errorum sunt omnia.

</p></div><div type="textpart" n="105" subtype="section"><p>trahit Hectorem<note>sqq. hęct. <hi rend="italics">semper</hi> V <hi rend="italics">plerumque</hi> KRG</note> ad currum religatum Achilles: lacerari
eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur,<note>se <hi rend="italics">ante</hi> ulc. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ut
quidem sibi videtur; at illa sicut acerbissimam rem
maeret:<note>meret GKR</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Vidi, videre quod me passa aegerrume,</l><l>Hectorem curru<note>curro GK<hi rend="sup">1</hi> (<figure/> 
                              <hi rend="italics">ss.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>) R <hi rend="italics">et fort.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (-u <hi rend="italics">in r.</hi>)</note> quadriiugo raptarier.<note><hi rend="italics">Ennius Andr. 100</hi></note>
                        </l></quote>
quem Hectorem, aut quam diu ille erit Hector? melius Accius<note><hi rend="italics">fr. inc. 664</hi>j</note> et aliquando sapiens Achilles:
<quote rend="blockquote"><l>Immo enimvero corpus Priamo reddidi, Hectora<note>hectora <hi rend="italics">Nieberding Doug. Philol. 1905 p. 153 (necess.
propter v. seq.)</hi> hectorem</note> abstuli.</l></quote>
non igitur Hectora<note>hectora <hi rend="italics">sed a in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> traxisti, sed corpus quod fuerat <pb n="p.272"/>
Hectoris.

</p></div><div type="textpart" n="106" subtype="section"><p>ecce alius exoritur e terra, qui matrem dormire non sinat:
<quote rend="blockquote"><l>Mater, te appello,<note>apello K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> tu, quae curam somno suspensam<note>suspensam <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                              <hi rend="italics">Porph. Hor. sat. 2, 3, 60</hi> suspense</note> levas,</l><l>Neque te mei miseret, surge et sepeli natum—!</l></quote>
haec cum pressis<note>praessisset fl. GRV <hi rend="italics">(corr.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi> pressis<figure/>et K</note> et flebilibus modis, qui totis theatris
maestitiam inferant, concinuntur, difficile est non eos
qui inhumati<note><figure/>humati V
(in <hi rend="italics">m</hi><hi rend="sup">2</hi>)</note> sint miseros iudicare. <quote>prius quam ferae
volucresque—</quote> metuit, ne laceratis membris minus
bene utatur; ne combustis, non extimescit.
<quote rend="blockquote"><l>Neu reliquias semesas<note>semiassi reis X (regis V<hi rend="sup">rec</hi> 
                              <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>) l<figure/> semensas <hi rend="italics">in mg.</hi>
V<hi rend="sup">2</hi> semiesas siris <hi rend="italics">Bentl.</hi> (sireis <hi rend="italics">Haupt</hi>) semustas <hi rend="italics">Va. sed cf. Apul.
met. 8, 15: iacere semesa hominum corpora suisque visceribus
nudatis ossibus cuncta candere</hi>
                           </note> sireis denudatis ossibus</l><l>Per terram sanie delibutas<note>delibutam V<hi rend="sup">rec</hi>
                           </note> foede divexarier—</l></quote>
                     <note><hi rend="italics">Pacuv. Iliona 197sqq. cf. Va. Opp. I 92 II 490</hi></note>
non intellego, quid metuat, cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam. Tenendum est igitur nihil
curandum esse post mortem, cum multi inimicos etiam
mortuos poeniuntur.<note>tenendum ... 16 puniuntur <hi rend="italics">Non. 479,27 et</hi> (<hi rend="italics">inde a</hi> cum) <hi rend="italics">471,27</hi>
                     </note>
                     <note>poeniuntur G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">Non. in lemmate 479,27</hi> paen. K<hi rend="sup">1</hi>R
pen. V<hi rend="sup">1</hi> pun. G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi> 
                        <hi rend="italics">Non. praeter l. l.</hi> execr. K</note> exsecratur luculentis sane versibus apud Ennium<note><hi rend="italics">Enn. Thy. 362</hi></note> Thyestes, primum ut naufragio
pereat Atreus: durum hoc sane; talis enim interitus
non est sine gravi sensu; illa inania:
<quote rend="blockquote"><l>Ipse summis saxis fixus asperis, evisceratus,</l><l>Latere pendens, saxa spargens tabo, sanie et sanguine atro—</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="107" subtype="section"><p>
non ipsa saxa magis sensu omni<note>omnia X a <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> vacabunt quam ille
<quote>latere pendens</quote>, cui se hic cruciatum censet optare.
quae<note>quae V<hi rend="sup">2</hi> quam X</note> essent dura, si sentiret,<note>sentiret (<hi rend="italics">vel</hi> sentirentur) <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> sentirent X sunt <hi rend="italics">om.</hi> X <hi rend="italics">ante</hi> sine
<hi rend="italics">vel post</hi> sensu <hi rend="italics">add.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> 
                     <add>sunt</add> nulla sine sensu.
illud vero perquam inane: <pb n="p.273"/>
                     <quote rend="blockquote"><l>Neque sepulcrum, quo recipiat, habeat, portum corporis,</l><l>Ubi remissa humana vita corpus requiescat malis.</l></quote>
vides, quanto haec in errore versentur: portum esse
corporis et requiescere in sepulcro putat mortuum;
magna culpa Pelopis, qui non erudierit filium nec
docuerit, quatenus esset quidque curandum.

</p></div><div type="textpart" n="108" subtype="section"><p>Sed
quid singulorum opiniones<note>opinionis X</note> animadvertam,<note>anim<figure/>advertam G</note> nationum
varios errores perspicere cum liceat? condiunt Aegyptii mortuos et eos servant domi; Persae etiam cera
circumlitos<note>litos K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> condunt,<note>condiunt V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ut quam maxime permaneant
diuturna corpora. Magorum mos est non humare corpora suorum, nisi a feris sint ante laniata; in Hyrcania<note>hircania KRV</note> plebs publicos<note>plebs publicos V (s publi
<hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>) plebs supplicos GKR</note> alit canes, optumates domesticos: nobile autem genus canum illud scimus esse,
sed pro sua quisque facultate parat a quibus lanietur, eamque optumam illi esse censent<note>cessent V</note> sepulturam.
permulta alia colligit Chrysippus,<note>crysippus X <hi rend="italics">fr. eth. 322</hi>
                     </note> ut est in omni historia curiosus, sed ita taetra sunt quaedam, ut ea
fugiat et reformidet oratio. totus igitur hic locus
est contemnendus in nobis,<note>in nobis V <hi rend="italics">(exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">)</hi>
                     </note> non neglegendus in nostris,
ita tamen, ut mortuorum corpora nihil sentire vivi
sentiamus;<note>ita ... 23 sentiamus
<hi rend="italics">del. We. non recte</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="109" subtype="section"><p>quantum<note>famaeque V (ae <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> autem consuetudini famaeque
dandum sit, id curent vivi, sed ita, ut intellegant nihil id<note>id <hi rend="italics">ss.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ad mortuos pertinere.</p><p>Sed profecto mors tum aequissimo animo oppetitur,
cum suis se laudibus vita occidens consolari potest.
nemo parum diu vixit, qui virtutis<note><w>virtutis</w> -utis <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> perfectae perfecto<note>perfecto <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
functus est munere. multa mihi ipsi ad mortem tempestiva fuerunt. quam<note>quam <hi rend="italics">Dav.</hi> quae <hi rend="italics">(idem error p. 274, 16 saep.)</hi>
                     </note> utinam potuissem obire! nihil <pb n="p.274"/>
enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae,
cum fortuna<note>fortunae K<hi rend="sup">2</hi>B</note> bella restabant. quare si ipsa ratio
minus perficiat,<note>perficiet V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ut mortem neglegere possimus, at
vita acta perficiat, ut satis superque vixisse videamur.<note>videamus V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
quamquam enim<note>en<figure/>im V (si
<hi rend="italics">et</hi>...<hi rend="sup">2</hi>)</note> sensus abierit, tamen suis<note>suis <hi rend="italics">Lb. (cf.p.253,9)</hi> summis</note> et propriis
bonis laudis et gloriae, quamvis non sentiant, mortui
non carent. etsi enim nihil habet<note>habe<figure/>t G(<hi rend="italics">eras.</hi>n)</note> in se gloria cur
expetatur,<note>expectatur X (c <hi rend="italics">exp. in</hi> V) vir<figure/>tutē V (<figure/> 
                        <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>)</note> tamen virtutem tamquam umbra sequitur.<note>sequatur V<hi rend="sup">2?</hi>
                     </note>
                  </p></div><div type="textpart" n="110" subtype="section"><p>

verum<note><hi rend="italics">suppl. Po. (obl. Bitschofsky, Berl. ph. Woch. 1913,173) ante</hi>
verum <hi rend="italics">quod pro adi. habent add.</hi> et <hi rend="italics">Bentl.</hi> igitur <hi rend="italics">Sey</hi>
                     </note> multitudinis iudicium de bonis <add>bonum</add> si
quando est, magis laudandum est quam illi ob eam
rem beati. non possum autem dicere, quoquo<note>quo V<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> modo
hoc accipietur, Lycurgum Solonem legum et publicae<note>publicę<figure/> V (-ce K publi<figure/> G<hi rend="sup">1</hi>)</note>
disciplinae carere gloria, Themistoclem Epaminondam<note>et epam. V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
bellicae virtutis. ante enim Salamina<note>salamina <hi rend="italics">Man.</hi> salaminam <hi rend="italics">cf. We.</hi>
                     </note>
                     <note>salamini GK<hi rend="sup">1</hi> (i <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) V</note> ipsam Neptunus
obruet quam Salaminii tropaei<note>trop<figure/>hi G<hi rend="sup">1</hi>K (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> ) trop<figure/>ei <figure/>m. V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> memoriam, priusque<note>e V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note>
e Boeotia<note>bootia X (boetia K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>B)</note> Leuctra<note>leuctrae V<hi rend="sup">2</hi> leuctrha K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tollentur quam<note>quam K quae GRV<hi rend="sup">1</hi> (<figure/> 
                        <hi rend="italics">supra</hi> ae <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> pugnae Leuctricae
gloria. multo autem tardius fama deseret<note>desseret GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Curium Fabricium Calatinum, duo Scipiones duo<note>duos V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> Africanos, Maximum Marcellum Paulum, Catonem Laelium, innumerabilis alios; quorum similitudinem aliquam qui
arripuerit, non eam fama populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo,<note>anima G</note> si ita res feret,<note>res feret V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Lact.</hi> refert X</note> gradietur ad mortem; in qua aut summum bonum aut
nullum malum esse cognovimus.<note>fidenti...24 cognovimus <hi rend="italics">Lact. inst. 7, 10, 9</hi>
                     </note> secundis vero suis <pb n="p.275"/>
rebus volet etiam mori; non enim tam<note>tam <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cumulus bonorum iucundus esse potest quam molesta decessio.

hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox,
qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices<note>olimp. X (10 <hi rend="italics">solus</hi> V)</note> nobilis,
uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset,
accessit ad senem et gratulatus:

</p></div><div type="textpart" n="111" subtype="section"><p>'morere,<note>more <hi rend="italics">V</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi> (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> Diagora'
inquit; <quote>non enim in caelum ascensurus es.</quote> magna haec,
et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum existimans tris<note>tris K (r <hi rend="italics">e corr</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) R(!)V(<figure/>
                        <foreign xml:lang="grc">ι</foreign>) tres G</note> Olympionicas una e domo prodire cunctari illum
diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi.<note>ipse<figure/> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                  </p><p>Ego autem tibi quidem, quod satis esset, paucis
verbis, ut mihi videbar,<note>videbatur V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> responderam—concesseras
enim nullo in malo mortuos esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio
et luctu haec est consolatio maxima. nostrum enim
et nostra<note>nostra<figure/> V</note> causa susceptum dolorem modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspicio<note>suspitio K</note> intolerabili<note>intollerabili KRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dolore cruciat, si opinamur eos
quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem
mihimet<note><hi rend="italics">post</hi> mihimet <hi rend="italics">add.</hi> 
                        <figure/>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> volui radicitus, eoque fui fortasse longior.
</p><p>Tu longior?

</p></div><div type="textpart" n="112" subtype="section"><p>non mihi quidem. prior enim pars orationis tuae faciebat, ut mori cuperem, posterior, ut
modo non nollem, modo non laborarem; omni autem
oratione<note>ratione GRV<hi rend="sup">1</hi> (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> illud certe perfectum est, ut mortem non
ducerem in malis.</p><p>Num igitur etiam rhetorum epilogum<note>epilogum <hi rend="italics">cf. Lact. ira 22, 2</hi>
                     </note> desideramus?
an hanc iam<note>iam <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> artem plane relinquimus?<note>relinqueris V (<hi rend="italics">exp. m. rec.</hi>)</note>
                  </p><p>Tu vero istam ne reliqueris, quam semper ornasti,
et quidem iure; illa enim te, verum si loqui volumus, <pb n="p.276"/>
ornaverat. sed quinam est iste epilogus? aveo<note>habeo X aveo <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> enim
audire, quicquid est.
</p></div><div type="textpart" n="113" subtype="section"><p>
</p><p>Deorum inmortalium<note>sqq. <hi rend="italics">cf. <del>Plut.</del> Cons. Ap. 08 e sqq. 115 b</hi> imm. GV</note> iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodoto
auctore<note>autore K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aliisque pluribus. primum Argiae<note>Argiae <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">cf. nat. deor. 1, 82 Herod.
1,31</hi>
                     </note> sacerdotis
Cleobis et Bito<note>binoto X</note> filii praedicantur. nota fabula est.
cum enim illam ad sollemne<note>solemne R<hi rend="sup">1</hi> (1 <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) V</note> et statu<del>tu</del>m<note>statum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">cf. har.
resp. 18 al.</hi>
                     </note> sacrificium
curru vehi ius<note><figure/>ius V</note> esset satis longe ab oppido ad fanum
morarenturque iumenta, tum<note>tunc KR</note> iuvenes<note>iuvenis GV</note> i quos modo
nominavi veste posita corpora oleo perunxerunt, ad
iugum accesserunt.<note>tunc... 11 accesserunt <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
(<hi rend="italics">add. m. vet. in mg.</hi>)</note> ita sacerdos advecta in fanum,
cum currus esset ductus a filiis, precata<note>praec. X (12 prec. V)</note> a dea dicitur,
ut id<note>id <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> illis praemii daret pro pietate, quod maxumum
homini dari posset a deo; post epulatos cum matre
adulescentis<note>adol. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> somno se dedisse, mane inventos esse
mortuos.

</p></div><div type="textpart" n="114" subtype="section"><p>simili precatione<note>praec. X (12 prec. V)</note> Trophonius et Agamedes
usi dicuntur; qui cum Apollini<note>apolloni G apollin<figure/>o K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Delphis templum exaedificavissent,<note>exedificavissent RK (-et)</note> venerantes<note>verantes V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> deum petiverunt mercedem<note><figure/>mercedem V</note>
non parvam quidem operis et laboris sui: nihil certi,
sed quod esset optimum homini. quibus Apollo se
id daturum ostendit post eius diei<note>die<figure/> die K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> diem tertium; qui
ut inluxit, mortui sunt reperti. iudicavisse deum dicunt, et eum quidem deum, cui reliqui dii concessissent, ut praeter ceteros divinaret. adfertur etiam de
Sileno fabella quaedam; qui cum a Mida captus esset, hoc ei muneris pro sua missione dedisse scribitur: docuisse regem non nasci homini longe optimum
<pb n="p.277"/>
 esse, proximum autem quam primum mori.

</p></div><div type="textpart" n="115" subtype="section"><p>qua
est sententia in Cresphonte usus Euripides:<note><hi rend="italics">fr. 449</hi></note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Nam nos decebat coetus celebrantis domum</l><l>Lugere, ubi esset aliquis in lucem editus,</l><l>Humanae<note>humana X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> vitae varia reputantis mala;</l><l>At, qui labores morte finisset gravis,</l><l>Hunc omni<note>omni <hi rend="italics">Dav.</hi> omnes</note> amicos laude et laetitia exsequi.<note>exequi K</note>
                        </l></quote>
simile quiddam est in Consolatione Crantoris: ait enim
Terinaeum<note>terinaneum GKR tirenęum V (i <hi rend="italics">et prius</hi> e <hi rend="italics">in r.</hi>
V<hi rend="sup">c</hi> ę <hi rend="italics">ex</hi> e <hi rend="italics">al. m.</hi>) <hi rend="italics">cf. Ps. Plut. 109b</hi>
                     </note> quendam Elysium,<note>helysium GR<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>)helisium
V</note> cum graviter filii mortem maereret,<note>maeret X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> venisse in psychomantium<note>sichomantium X</note> quaerentem,
quae fuisset tantae calamitatis causa; huic in tabellis
tris huius modi versiculos datos:
<quote rend="blockquote"><l>Ignaris homines in vita mentibus errant:</l><l>Euthynous potitur fatorum numine leto.<note>laeto X (loeto K)</note>
                        </l><l>Sic fuit utilius finiri ipsique tibique.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="116" subtype="section"><p>
his et talibus auctoribus usi confirmant causam rebus
a diis inmortalibus<note>imm. GR</note> iudicatam.<note>iudicatis V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">Or. att. 2,155</hi>
                     </note> Alcidamas<note>alchidamus X (<figure/> 
                        <hi rend="italics">supra</hi> u <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>)</note> quidem,
rhetor antiquus in primis nobilis, scripsit etiam laudationem mortis, quae constat<note>constat <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> constet</note> ex enumeratione humanorum malorum; cui rationes<note><w>rationes</w> s <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> eae quae exquisitius
a philosophis colliguntur defuerunt, ubertas orationis<note>rationis X (o <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>)</note>
non defuit. Clarae vero mortes<note>mortis X (<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> pro patria oppetitae
non solum gloriosae rhetoribus, sed etiam beatae videri solent. repetunt ab Erechtheo,<note>erectheo GV ere<figure/>ctheo R<hi rend="sup">1</hi> er&amp;theo K</note> cuius etiam filiae
cupide<note>cupidae GR<hi rend="sup">1</hi> (a) <hi rend="italics">add. Vahlen, Ges. ph. Schr. 1,569</hi>
                     </note> mortem expetiverunt pro vita civium; <add>commemorant</add> Codrum, qui se in medios inmisit hostis
veste famulari,<note><figure/>famulari V familiari K (<hi rend="italics">supra</hi> veste <hi rend="italics">ss.</hi>. <figure/> ad accidendum K<hi rend="sup">2</hi>)</note> ne posset adgnosci,<note>a<figure/>gn. V</note> si esset ornatu <pb n="p.278"/>
regio, quod oraculum erat datum,<note>datum sic si V (c <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> si rex interfectus
esset, victrices<note>victricis X <hi rend="italics">ft. recte</hi>
                     </note> Athenas fore; Menoeceus<note>menęceus K</note> non praetermittitur, qui item<note>qui item V (item <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>) quidem GKRM quide
P</note> oraculo edito largitus est patriae
suum sanguinem; <add>nam</add>
                     <note><hi rend="italics">add. Vahlen Opp. I, 101</hi></note> Iphigenia Aulide<note>au<figure/>ide V</note> duci se
immolandam<note>immolandum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> iubet, ut<note>ut <hi rend="italics">eqs. fort. hic Cicero ad locum poeticum allu-
dit</hi> (<hi rend="italics">negat Vahlen l. l.</hi>)</note> hostium<note>hosti<figure/>um V</note> eliciatur suo. veniunt inde ad propiora:<note>propriora X</note> Harmodius in ore <add>est</add>
                     <note><hi rend="italics">add. Rath</hi></note> et Aristogiton; Lacedaemonius Leonidas, Thebanus Epaminondas viget. nostros non norunt, quos enumerare
magnum est: ita sunt multi, quibus videmus optabilis
mortes fuisse cum gloria.
</p><p>Quae cum ita sint, magna tamen eloquentia est
utendum atque ita velut superiore e loco contionandum,<note>concion. V</note> ut homines mortem vel optare incipiant vel
certe timere desistant?<note><w>desistant?</w><hi rend="italics">interrogandi signum posuit Po.</hi></note>

                  </p></div><div type="textpart" n="117" subtype="section"><p>nam si<note>si <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> supremus ille dies
non extinctionem, sed commutationem adfert loci,
quid optabilius? sin autem perimit<note>peremit GR<hi rend="sup">1</hi> (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) V</note> ac delet omnino,
quid melius quam in mediis vitae laboribus obdormiscere et ita coniventem<note>conibentem VK<hi rend="sup">1</hi> (coniventẽ<hi rend="sup">2</hi>) conibuentem R<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) conhib. G</note> somno consopiri sempiterno? quod si fiat, melior Enni<note>ennii R</note> quam Solonis oratio.
hic enim noster: <quote>nemo me lacrimis decoret</quote>
                     <note><hi rend="italics">Enn. var. 17</hi></note> inquit
<quote>nec funera fletu faxit!</quote> at vero ille sapiens:
<quote rend="blockquote"><l>Mors mea ne careat lacrimis: linquamus amicis</l><l>Maerorem,<note>memorem K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi> merorem
GR<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> ut celebrent funera cum gemitu.</l></quote>
                     <note><hi rend="italics">Sol. fr.21</hi></note>
                  </p></div><div type="textpart" n="118" subtype="section"><p>
nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum
videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias
pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis<note>vĩnclis K vinculis V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
arbitremur, ut aut in aeternam et plane<note>plene X plane V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> in<note>in <hi rend="italics">del. Schue.</hi>
                     </note> nostram <pb n="p.279"/>
domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus; sin autem nihil denuntiabitur, eo tamen simus<note>si<figure/>mus V</note>
animo, ut horribilem illum diem aliis nobis faustum
putemus nihilque in malis ducamus, quod sit vel<note>sit<figure/>uel R (<hi rend="italics">eras.</hi> u) V</note> a
diis inmortalibus<note>imm. G</note> vel a<note>a <hi rend="italics">supra v. add.</hi> R</note> natura parente omnium constitutum. non enim temere nec<note><w>nec</w> ne K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> fortuito<note>fuito V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sati et creati
sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae generi
consuleret humano nec id gigneret aut aleret, quod
cum exanclavisset omnes labores, tum incideret in
mortis malum sempiternum:<note>quod  <gap reason="omitted"/> 10 sempiternum <hi rend="italics">Non. 107,24</hi>
                     </note> portum potius paratum
nobis et perfugium putemus.

</p></div><div type="textpart" n="119" subtype="section"><p>quo utinam velis passis<note>pas<figure/>is K<hi rend="sup">1</hi> (expansis <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
pervehi liceat! sin reflantibus<note>sinereflantibus X <hi rend="italics">sed prius</hi> e <hi rend="italics">eras. in</hi> V (sine refl. <hi rend="italics">dist. in</hi> G
<hi rend="italics">et postea in</hi> KR)</note> ventis reiciemur, tamen
eodem<note>eodem <hi rend="italics">ex</hi> eadem K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> paulo tardius referamur necesse est. quod
autem omnibus necesse est, idne miserum<note>misterium <hi rend="italics">in</hi> miserum <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> esse uni
potest? Habes epilogum, ne quid praetermissum aut
relictum putes.</p><p>Ego vero, et quidem<note>et qui idem GR<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">in hoc alterum</hi> i
<hi rend="italics">linea deletum, turn iterum punctis ornatum ab</hi> R<hi rend="sup">2</hi>, <hi rend="italics">qui etiam</hi>
                        <figure/>
                        <hi rend="italics">supra</hi> et <hi rend="italics">scripsit; voluit ut v.</hi> atqui idem)</note> fecit etiam iste me epilogus
firmiorem.</p><p>Optime, inquam. sed nunc quidem valetudini<note>valitudini KR<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> tribuamus aliquid, cras autem et quot<note>quot <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quos X</note> dies erimus in
Tusculano, agamus haec et ea potissimum, quae levationem habeant aegritudinum formidinum cupiditatum, qui omnis philosophiae<note>omni philosophia X (phil<figure/>ophia V<hi rend="sup">1</hi>)
omnis philosophiae V<hi rend="sup">2 aut c</hi>
                     </note>
                     <note>ex omni ph. K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> est fructus uberrimus.
</p></div></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>