<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="3" subtype="book"><pb n="p.316"/><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p>
Quidnam esse, Brute,<note>Quidnam-Brute <hi rend="italics">om.</hi> RK <hi rend="italics">cf. praef.</hi> cur <hi rend="italics">om.</hi> K</note> causae putem, cur, cum constemus ex animo et corpore, corporis curandi tuendique causa quaesita sit ars atque eius<note>ars eius atque X (areius atque K<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">cf. praef.</hi>) <hi rend="italics">corr. Man.</hi>
                     </note> utilitas deorum inmortalium<note>de eorum inm.
R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> inventioni consecrata, animi autem
medicina nec tam desiderata<note>desidera GRV (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>)</note> sit, ante quam inventa,
nec tam culta, posteaquam cognita est, nec tam multis grata et probata, pluribus etiam suspecta et invisa?
an quod corporis gravitatem et dolorem animo iudicamus, animi morbum corpore non sentimus? ita fit ut
animus de se ipse tum<note><w>tum</w><hi rend="italics">ex</hi> cum <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> iudicet, cum id ipsum, quo
iudicatur, aegrotet.

</p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p>Quodsi talis nos natura genuisset,
ut eam ipsam intueri et perspicere eademque optima
duce cursum vitae conficere possemus, haut<note>haut V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                     <note>aut GK<hi rend="sup">1</hi>RV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>haud K<hi rend="sup">2</hi>B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> erat sane
quod quisquam rationem ac doctrinam<note>rationem ac doctrinam <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> ratione ac doctrina X rationedẽ V<hi rend="sup">2</hi> hac <hi rend="italics">pro</hi> ac G<hi rend="sup">1</hi> et
Gr.?)</note> requireret.<note>requiret G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nunc
parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter malis
moribus opinionibusque depravati<note>depravati V<hi rend="sup">1?</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> depravatis X</note> sic restinguimus, ut
nusquam naturae lumen appareat. sunt enim ingeniis <pb n="p.317"/>

nostris semina<note>semita G</note> innata virtutum, quae si adolescere<note>adholescere G<hi rend="sup">1</hi> adol. <hi rend="italics">sed o in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> liceret,<note>licet <hi rend="italics">in</hi>
liceret <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">c</hi> licetret G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipsa nos ad beatam vitam natura perduceret. nunc
autem, simul atque editi in lucem et suscepti sumus,
in omni continuo pravitate et in summa opinionum perversitate versamur, ut paene cum lacte nutricis errorem
suxisse videamur. cum vero parentibus redditi, dein<note>reddit idem G reddit<figure/>idemr R
(<figure/> 
                        <hi rend="italics">et</hi> r = <hi rend="italics">require</hi>
                        <hi rend="sup">al.m.</hi>) redditidē V<hi rend="sup">1</hi> (redditi dein V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">sec. Str.</hi>)
redditi idem HK (<figure/>demŭ <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) redditi demum Gr.(?)B</note>
magistris traditi sumus, tum<note>tum ... 9 cedat <hi rend="italics">Non. 416, 32</hi>
                     </note> ita variis imbuimur<note>inb. KR</note> erroribus, ut vanitati veritas et opinioni<note>opinio G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> confirmatae<note>confirmatae <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                        <hi rend="italics">Non.</hi> confirmata X</note> natura<note>naturae K</note>
ipsa cedat.

</p></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p>accedunt etiam poëtae, qui cum magnam
speciem doctrinae sapientiaeque prae se tulerunt,
audiuntur leguntur ediscuntur et inhaerescunt penitus
in mentibus. cum vero eodem quasi maxumus quidam<note>quidem K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>H</note>
magister populus accessit<note>accessit V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">cf. rep. 4,9</hi>) <hi rend="italics">om.</hi> X (accedit <hi rend="italics">ante</hi> eodem <hi rend="italics">add. multi</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>)</note> atque omnis undique ad vitia
consentiens multitudo, tum plane inficimur opinionum
pravitate a naturaque desciscimus,<note>dessciscimus KR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ut nobis optime naturae vim vidisse<note>naturae vim vidisse <hi rend="italics">Mdv. ad fin. 3,62</hi>
naturam invidisse</note> videantur, qui nihil melius homini,
nihil magis expetendum, nihil praestantius honoribus,
imperiis, populari gloria iudicaverunt. ad<note><w>ad</w> at K</note> quam fertur
optumus quisque veramque illam honestatem expetens,<note>expe<figure/>tens V</note>
quam unam natura maxime anquirit,<note>unam <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> una anquirit <hi rend="italics">Mos.</hi> inquirit</note> in summa inanitate versatur consectaturque nullam eminentem effigiem virtutis,<note>virtutis <hi rend="italics">del. Bentl.</hi> gloriae (<hi rend="italics">ex</hi>
gloria V<hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">del. Bai.</hi>
                     </note> sed adumbratam imaginem gloriae. est
enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata; ea est consentiens laus bonorum, incorrupta<note>et <hi rend="italics">ante</hi> incorrupta <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> vox
bene iudicantium de excellenti<note>excellenti <hi rend="italics">ex</hi> -te V<hi rend="sup">1</hi> excellente <hi rend="italics">rell.</hi> (<hi rend="italics">ft. recte cf. de orat. 2, 85 fr. ap.
Char. GL. I p. 138, 13</hi>)</note> virtute, ea virtuti resonat
<pb n="p.318"/>
 tamquam imago;<note>gloriae <hi rend="italics">post</hi> imago <hi rend="italics">add.</hi> X <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae quia recte factorum plerumque comes est, non est<note><w>non est</w> ea H est
<hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> bonis viris repudianda.<note>repudienda <hi rend="italics">in</hi> -anda <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p>illa
autem, quae se eius imitatricem esse volt,<note>uult R <hi rend="italics">e corr.</hi> H</note> temeraria
atque inconsiderata et plerumque peccatorum vitiorumque laudatrix, fama popularis, simulatione honestatis
formam<note>forme G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> eius pulchritudinemque corrumpit. qua caecitate homines, cum quaedam etiam praeclara cuperent
eaque<note>que <hi rend="italics">om.</hi> H</note> nescirent nec ubi nec qualia essent, funditus
alii everterunt<note>everterent X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> suas civitates, alii ipsi occiderunt. atque
hi quidem optuma petentes non tam voluntate quam
cursus errore falluntur. quid? qui<note><w>quid qui</w> K<hi rend="sup">c</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">1?</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> quid-
que GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> quiqui K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> pecuniae cupiditate,
qui voluptatum libidine feruntur,<note>quid...12 feruntur <hi rend="italics">om.</hi> H</note> quorumque ita perturbantur animi, ut non multum absint ab insania, quod
insipientibus contingit<note>contigit G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> omnibus,<note>quod  <gap reason="omitted"/> 14 omnibus <hi rend="italics">del. Ba.</hi>
                     </note> is<note>is H his <hi rend="italics">rell.</hi>
                     </note> nullane<note>ne <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est adhibenda curatio? utrum quod minus noceant animi
aegrotationes quam corporis, an quod corpora curari
possint, animorum medicina nulla sit?

</p></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p>at et morbi<note>morbi <hi rend="italics">ex</hi> moribus K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> perniciosiores pluresque sunt animi quam corporis;<note>an ... 18 corporis <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>
                     </note> hi
enim ipsi<note><w>hi...19 ipsi</w> hoc. . ipso <hi rend="italics">Ba. male: 'ipsi corporis morbi animi
morbos efficere possunt eorumque numerum augent'</hi> (plures!)
<hi rend="italics">cf. p. 405,14</hi>
                     </note> odiosi sunt, quod ad animum pertinent<note>pertine<figure/>t V</note>
eumque sollicitant,<note>solicitant G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>animusque aeger</quote>, ut ait Ennius,<note><hi rend="italics">Enn. sc. 392</hi></note>
                     <quote>semper errat neque pati<note><w>pati</w> poti <hi rend="italics">Ribb. sed cf. Va.</hi>
                        </note> neque perpeti potest, cupere
numquam desinit.</quote> quibus duobus morbis, ut omittam
alios, aegritudine et cupiditate,<note>cupidldatẽ R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> qui tandem possunt
in corpore esse graviores? qui vero probari potest
ut sibi mederi animus non possit, cum ipsam medicinam corporis animus invenerit, cumque ad corporum sanationem multum ipsa corpora et natura valeat <pb n="p.319"/>
nec omnes,<note>omnis X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> sint <hi rend="italics">Tregd.</hi> sunt</note> qui curari se passi sint, continuo etiam
convalescant,<note>convalescunt G</note> animi autem, qui se sanari voluerint
praeceptisque sapientium paruerint, sine ulla dubitatione sanentur?

</p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p>est profecto animi medicina, philosophia;<note>Cur igitur cum constemus ... 319,4 philosophia H</note> cuius auxilium non ut in corporis morbis petendum est foris, omnibusque opibus viribus,<note>et <hi rend="italics">ante</hi> viribus <hi rend="italics">add. V<hi rend="sup">c</hi>
                           <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> viribus om.</hi> Gr.</note> ut nosmet ipsi nobis mederi possimus, elaborandum est.
Quamquam de universa philosophia, quanto opere
et expetenda esset et colenda, satis, ut arbitror, dictum
est in Hortensio.<note>ortensio G</note> de maxumis autem rebus nihil fere
intermisimus postea nec disputare nec scribere. his
autem libris exposita sunt ea quae<note>eaque G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a<note>a <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nobis cum familiaribus nostris in Tusculano erant disputata. sed quo
niam duobus superioribus de morte et de dolore dictum est, tertius dies disputationis hoc tertium volumen efficiet.

</p></div><div type="textpart" n="7" subtype="section"><p>ut enim in Academiam nostram descendimus inclinato iam in postmeridianum tempus die,
poposci eorum aliquem, qui aderant,<note>aliquid quid adherant G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> causam disserendi.
tum res acta sic est:
<quote rend="blockquote"><l>Videtur mihi cadere in sapientem aegritudo.</l></quote>
                  </p><p>Num reliquae quoque perturbationes animi, formidines libidines<note>libidines <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> iracundiae? haec enim fere sunt eius
modi,<note>eiusmodi V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> quae Graeci <foreign xml:lang="grc">πάθη</foreign>
                     <note>pathe X</note> appellant; ego poteram <quote>morbos</quote>, et id verbum esset e verbo, sed in consuetudinem nostram non caderet. nam misereri, invidere, gestire, laetari, haec omnia morbos Graeci appellant,
motus animi rationi non obtemperantis, nos autem hos
eosdem motus concitati animi recte, ut opinor, perturbationes dixerimus, morbos autem non satis usitate,<note>relique ... 29 usitate (<hi rend="italics">libere</hi>) H</note>
                     <note>uisit. G<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">sic etiam 322, 10; 325,16</hi>)</note>
nisi quid aliud tibi videtur. <pb n="p.320"/>
                  </p><p>Mihi vero isto modo.

</p></div><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p>Haecine<note>haeccine R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> igitur cadere in sapientem putas?</p><p>Prorsus existimo.</p><p>Ne ista gloriosa sapientia non magno aestimanda
est, siquidem non multum differt ab insania.</p><p>Quid? tibi<note>quid tibi <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> tibine G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> omnisne animi commotio videtur insania?</p><p>Non mihi quidem soli, sed, id quod admirari<note>amirari G<hi rend="sup">1</hi>(āmirari<hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi>V</note> saepe
soleo, maioribus quoque nostris hoc ita visum intellego
multis saeculis ante Socratem,<note>socrantĕ G<hi rend="sup">1</hi> (n <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) socraten KR</note> a quo haec omnis, quae
est de vita et de moribus, philosophia manavit.</p><p>Quonam<note>quoniam G (i <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">1?</hi>)</note> tandem modo?</p><p>Quia nomen insaniae significat mentis aegrotationem et morbum, id est insanitatem et aegrotum animum, quam appellarunt insaniam.<note>id est . . 14 insaniam (<hi rend="italics">quae C. addidit quia eius
aequalibus nomen insaniae non insanum animi habitum sed
furorem significabat) del. Bentl.</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>(omnis autem perturbationes animi morbos philosophi appellant negantque stultum quemquam his morbis vacare. qui autem in
morbo sunt, sani non sunt; et omnium insipientium
animi in morbo sunt: omnes insipientes igitur insaniunt<note>omnis ... 18 insaniunt <hi rend="italics">del.
Ba.</hi> (<hi rend="italics">post</hi> sanos 321, 2 <hi rend="italics">ponit Margrander Trans. and proc.
of the American phil. ass. XXX p. 34</hi>). <hi rend="italics">verum non mirus nescio
qui glossator sed Cicero ipse haec postea addidisse videtur,
cum intellegeret se illud 'omnisne animi commotio videtur
insania?' in argumentatione neglexisse.</hi>
                     </note>). sanitatem enim<note>enim <hi rend="italics">om.</hi> H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> animorum positam in tranquillitate quadam constantiaque censebant; his rebus mentem vacuam appellarunt insaniam, propterea quod in
perturbato animo sicut in corpore sanitas esse non
posset.<note>posset <hi rend="italics">Ern.</hi> possit ille G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p>nec minus illud acute, quod animi adfectionem lumine mentis carentem nominaverunt amentiam
eandemque dementiam.<note>omnis... 25 dementiam H</note> ex quo intellegendum est eos
qui haec rebus nomina posuerunt sensisse<note>senisse GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> hoc idem, <pb n="p.321"/>
quod a Socrate acceptum diligenter Stoici retinuerunt,
omnis insipientes esse non sanos. qui est<note>quis X (qus G<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">sed</hi> s <hi rend="italics">in</hi> R <hi rend="italics">fort. postea additum</hi>
                     </note> enim animus in aliquo morbo—morbos autem hos perturbatos
motus,<note>morbos ... 4 motus (<hi rend="italics">sine</hi> hos)</note> ut modo dixi, philosophi appellant—, non magis
est sanus quam id corpus quod<note>corpus quod <hi rend="italics">punctis not.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> in morbo est. ita fit
ut sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi
insanitas quaedam, quae est insania eademque dementia;<note>insipientia... 7 dementia (<hi rend="italics">sine</hi>
quaedam) <hi rend="italics">Non. 122,24</hi>
                     </note> multoque melius haec notata sunt verbis Latinis
quam Graecis.

</p></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p>quod aliis quoque multis locis reperietur;<note>reperitur G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sed id alias, nunc, quod instat. totum igitur id<note><hi rend="italics">alt.</hi>id <hi rend="italics">om.</hi> H <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note>
quod quaerimus quid et quale sit,<note><w>sit</w> fit V</note> verbi vis ipsa declarat. eos enim sanos quoniam intellegi necesse est, quorum mens motu quasi morbo perturbata nullo<note>nulla X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> sit, qui<note>quia K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
contra adfecti<note>affecti GR<hi rend="sup">2</hi> insani G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sint, hos insanos appellari necesse est.
itaque nihil melius, quam quod est in consuetudine sermonis Latini, cum exisse ex potestate dicimus eos,
qui ecfrenati<note>hecfrenati G (h <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) hęc fr. V effr. R<hi rend="sup">rec</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> feruntur aut libidine aut iracundia—
quamquam ipsa iracundia libidinis est pars; sic enim
definitur: iracundia ulciscendi libido<note>ulciscendi libido
<hi rend="italics">cf. Aug. civ. 14,15</hi> quis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>—; qui igitur
exisse ex potestate<note>dicimus ... 20 ex potestate <hi rend="italics">om.</hi> H</note> dicuntur, idcirco dicuntur, quia non
sint in potestate mentis, cui regnum totius animi a
natura tributum est. Graeci autem <foreign xml:lang="grc">μανίαν</foreign>
                     <note>manian X (man <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>)
appellant X</note> unde appellent, non facile dixerim; eam tamen ipsam<note>ipsa KGH (ipsāR, <hi rend="italics">sed<figure/> vix m. 1</hi>)</note> distinguimus nos melius quam illi. hanc enim insaniam, quae
iuncta stultitiae<note>stultitiae K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>BGr.(?) stultitia X</note> patet latius,<note>nos <hi rend="italics">post</hi> latius <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> a furore disiungimus.<note>distinguimus R</note>
Graeci volunt illi quidem, sed parum valent verbo: <pb n="p.322"/>
quem nos furorem, <foreign xml:lang="grc">μελαγχολίαν</foreign>
                     <note>melancholian GV -iam KRH</note> illi vocant; quasi vero
atra bili<note>atribili V<hi rend="sup">1</hi>K (-bi<figure/>li) atra-
bili GR</note> solum mens ac non<note>non <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> saepe vel iracundia graviore vel timore<note>vel timore <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> vel dolore moveatur;<note>totum . . 322, 3 moveatur H</note> quo genere Athamantem Alcmaeonem<note>alomeonem K<hi rend="sup">1</hi> alc<figure/>meonem V (on <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> Aiacem Orestem furere dicimus.
qui ita sit adfectus, eum dominum esse rerum suarum
vetant duodecim<note>duodecem R<hi rend="sup">1</hi>V <hi rend="italics">tab. 5, 7.
Ciceronis locus obversatur Horatio s. 2, 3, 217</hi>
                     </note> tabulae; itaque non est scriptum <quote>si
insanus</quote>, sed <quote>si furiosus<note>insanus et fur. <hi rend="italics">Non.</hi>
escit <hi rend="italics">Bouhier</hi> esse incipit <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> esset <hi rend="italics">Non.</hi>
                        </note> escit</quote>. stultitiam<note>stultiam V (<hi rend="italics">ss</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)
stultia K (- <hi rend="italics">2</hi>) stultitia GR<hi rend="sup">1</hi> (-ă<hi rend="sup">2</hi>) H</note> enim censuerunt constantia,<note>inconstantiam KR (<hi rend="italics">etiam</hi>
m <hi rend="italics">a m. 1 ut. v.</hi>) V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">sed</hi> in <hi rend="italics">et</hi> m <hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) H inconstantia G insaniam enim censuerunt constantiam, id est sanitatem, tamen
posse tueri <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> id est sanitate, vacantem posse
tamen tueri mediocritatem officiorum et vitae communem cultum atque usitatum; furorem autem<note>autem <hi rend="italics">om. Non.</hi>
                     </note> esse rati
sunt mentis ad omnia caecitatem. quod cum maius<note>magis R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
esse videatur quam insania, tamen eius modi est, ut
furor in sapientem cadere possit, non possit insania.<note>itaque stultitia censuerunt ... 13 insania</note>
                     <note>itaque ... 13 cadere possit, insania non <hi rend="italics">Non. 443, 2</hi>
                     </note>
sed haec alia quaestio est; nos ad propositum revertamur.
</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p>
</p><p>Cadere, opinor, in sapientem aegritudinem tibi
dixisti videri.</p><p>Et vero ita existimo.</p><p>Humanum id quidem, quod ita existumas. non enim
silice nati sumus, sed est naturale in animis tenerum<note>e <hi rend="italics">ante</hi> silice <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">non male</hi> naturabile X <hi rend="italics">sed</hi> bi <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
(<hi rend="italics">cf.</hi> animabili <hi rend="italics">codd. nat. deor. 2,91</hi>) natura <hi rend="italics">Lb.</hi>
                     </note>
quiddam<note>quidam R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) -ddā <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> atque molle, quod<note><w>quod</w> quā G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aegritudine quasi tempestate quatiatur,<note>sed humanum... 22 quatiatur H</note> nec absurde Crantor ille, qui in<note>in <hi rend="italics">om. X</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.323"/>
nostra Academia vel in primis fuit nobilis, <quote>minime</quote>
inquit<note>inquid G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>adsentior is qui istam nescio quam indolentiam magno opere laudant, quae<note>quae V<hi rend="sup">2</hi>B qui X</note> nec potest ulla<note>ulle G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> esse
nec debet. ne aegrotus sim;<note>sim <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> si inquit (inquid G<hi rend="sup">1</hi>P <hi rend="italics">cf. 2</hi>) fuerat X (<figure/>
fuat V<hi rend="sup">2</hi> si <hi rend="italics">exp. et</hi>
                           <figure/> 
                           <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>) <hi rend="italics">corr. Sey. cf. Ps. Plut.
Cons. ad Ap. 102c, qui primum</hi> 
                           <foreign xml:lang="grc">οὐ γὰρ συμφέρομαι</foreign> — <foreign xml:lang="grc">ἔξω καὶ τοῦ δυνατοῦ καὶ τοῦ συμφέροντος οὖσαν</foreign> 
                           <hi rend="italics">ut sua profert, paulo
post addit</hi>: '<foreign xml:lang="grc">μὴ γὰρ νοσοῖμεν</foreign>', <foreign xml:lang="grc">φησὶν ὁ ἀκαδημαικὸς κράντωρ</foreign>, '<foreign xml:lang="grc">νοσήσασι δὲ παρείη τις αἴσθησις</foreign>' <foreign xml:lang="grc">κτλ</foreign>. inquit <hi rend="italics">ut 303, 21</hi> ergo,
inquit <hi rend="italics">al.</hi>
                        </note> si</quote>
                     <note>debet nec aegrotassem. Si X (a <hi rend="italics">apertum post</hi> t <hi rend="italics">in</hi> V) c <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2?</hi> ne
aegrotus</note> inquit <quote>fuero,<note>sin quid fuerit <hi rend="italics">Vict.</hi>
                        </note> sensus
adsit,<note><w>adsit</w> d <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> absit V<hi rend="sup">c</hi>
                        </note> sive secetur quid sive avellatur a corpore. nam
istuc nihil dolere<note>dolere <hi rend="italics">ex</hi> dolore
K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi> 
                           <hi rend="italics">ex</hi> dobere (b= lo) V<hi rend="sup">1</hi> contigit G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> non sine magna mercede contingit
inmanitatis in animo, stuporis in corpore.<note>non sine... 7 corpore <hi rend="italics">Aug. civ. 14, 9</hi>
                        </note>
                     </quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>sed videamus ne haec oratio sit hominum adsentantium nostrae
inbecillitati et indulgentium mollitudini; nos autem
audeamus non solum ramos amputare miseriarum, sed
omnis radicum fibras<note>fybras X</note> evellere. tamen aliquid relinquetur fortasse; ita sunt altae<note>alta GKV (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) H</note> stirpes stultitiae; sed relinquetur id solum quod erit necessarium. Illud quidem
sic habeto, nisi sanatus animus sit, quod sine philosophia fieri non potest, finem miseriarum nullum fore.<note>sed... 15 fore</note>
quam ob rem, quoniam coepimus, tradamus nos ei curandos: sanabimur, si volemus. et progrediar quidem
longius: non enim de aegritudine solum, quamquam id
quidem<note>quidem <hi rend="italics">in mg. add.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> primum, sed de omni animi, ut ego posui, perturbatione, morbo, ut Graeci volunt, explicabo. et
primo, si placet, Stoicorum more agamus, qui breviter
astringere solent argumenta; deinde nostro instituto
vagabimur. <pb n="p.324"/>
                  </p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p/><p>Qui fortis est, idem est fidens (quoniam confidens<note>sqq. <hi rend="italics">St. fr. 3, 570</hi>
                     </note>
mala consuetudine loquendi<note>loquendum <hi rend="italics">Non. L</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in vitio ponitur, ductum
verbum a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> confidendo, quod laudis<note>in <hi rend="italics">ante</hi> laudis <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> est). qui autem est
fidens, is profecto non extimescit; discrepat enim a
timendo<note>qui... 4 a timendo fidens (fidere <hi rend="italics">Quich.</hi>)
<hi rend="italics">Non. 443, 9</hi>
                     </note> confidere.<note>confidens <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> atqui,<note>atqui R<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">cf. We.</hi>) atque</note> in quem cadit aegritudo, in
eundem timor; quarum enim rerum praesentia sumus
in aegritudine, easdem inpendentes et venientes<note>inpendentis..venientis <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup"> aut 2</hi>
                     </note> timemus. ita fit ut fortitudini aegritudo repugnet.<note>ita. ... repugnet <hi rend="italics">del.
Hei.</hi>
                     </note> veri
simile est igitur, in quem cadat<note>cadit G</note> aegritudo, cadere in
eundem<note><w>eundem</w> eum <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> timorem et infractionem<note>infractionem V (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)</note> quidem<note><w>quidem</w> quandam <hi rend="italics">ut v. in mg.</hi> R<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> animi<note>in quem... 10 animi <hi rend="italics">Non. 122,28</hi>
                     </note> et demissionem.<note>demisionem GKR<hi rend="sup">1</hi> dimis<figure/>ionem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae in quem cadunt, in eundem cadit, ut
serviat, ut victum, si quando,<note><w>si quando</w> aliquando (ali <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) V</note> se esse fateatur. quae
qui recipit, recipiat idem necesse est timiditatem et
ignaviam. non cadunt autem haec in virum fortem:
igitur ne aegritudo quidem. at nemo sapiens nisi fortis:
non cadet<note>cadit V<hi rend="sup">2</hi>H cadat K</note> ergo in sapientem aegritudo.

</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>Praeterea necesse est, qui fortis sit, eundem esse magni animi;<note>qui magni animi BK<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X qui autem magni animi V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ft. rec-
tius cf. 326,11 Str. Phil. 49 p. 60</hi>)</note> qui
magni animi sit, invictum; qui invictus sit, eum<note>eum <hi rend="italics">om.</hi> H</note> res
humanas despicere atque infra se positas arbitrari. despicere autem nemo potest eas res,<note>eas res nemo potest H</note> propter quas aegritudine adfici potest;<note><hi rend="italics">post</hi> potest <hi rend="italics">add.</hi> nisi fortis V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ex quo efficitur fortem virum aegritudine numquam adfici. omnes autem sapientes fortes:
non cadit igitur in sapientem aegritudo. Et quem ad
modum oculus conturbatus<note>turbatus H</note> non est probe adfectus ad
suum munus fungendum,<note>fugendum K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et reliquae partes totumve
corpus statu cum est motum, deest officio suo et muneri,
<pb n="p.325"/>
 sic conturbatus<note>siconturbatus G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> adxequendum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> animus non est aptus ad exequendum<note>ad ex seq. G</note> munus suum. munus autem animi est ratione bene
uti; et sapientis animus ita semper adfectus est, ut
ratione optime utatur; numquam igitur est perturbatus.
at<note>ad G<hi rend="sup">1</hi> (14 G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>)</note> aegritudo perturbatio est animi: semper igitur ea
sapiens vacabit.<note>primo iam si  <gap reason="omitted"/> 325, 6 vacabit H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>
</p><p>Veri etiam simile illud<note>illi G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est, qui sit temperans—
quem Graeci <foreign xml:lang="grc">σώφρονα</foreign> appellant eamque virtutem
<foreign xml:lang="grc">σωφροσύνην</foreign> vocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud<note>-d haut <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> scio an recte ea
virtus frugalitas appellari possit, quod angustius apud
Graecos valet, qui frugi homines <foreign xml:lang="grc">χρησίμους</foreign> appellant,
id est tantum modo utilis; at illud est latius; omnis
enim abstinentia, omnis innocentia (quae apud Graecos usitatum nomen nullum habet, sed habere potest<note>potest <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                     <foreign xml:lang="grc">ἀβλάβειαν</foreign>;<note><foreign xml:lang="grc">α</foreign>B<foreign xml:lang="grc">λα</foreign>BEl <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> AB<foreign xml:lang="grc">δ</foreign>AB<foreign xml:lang="grc">ε</foreign>lAN <hi rend="italics">fere</hi> K<hi rend="sup">1</hi>RG<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">in litt.
evan. aut eras.</hi>) abdabeian H <foreign xml:lang="grc">α</foreign>B<foreign xml:lang="grc">λα</foreign>BEl<foreign xml:lang="grc">α</foreign>N V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nam est innocentia adfectio<note>affectio KRH</note> talis animi<note><hi rend="italics">sed praeter</hi><foreign xml:lang="grc">α</foreign>N <hi rend="italics">in r.</hi></note>
quae noceat nemini)—reliquas etiam<note>etiam <hi rend="italics">om.</hi> H</note> virtutes frugalitas continet.<note>omnis abst.... 19 continet</note> quae nisi tanta esset, et si is angustiis,
quibus plerique putant, teneretur, numquam esset L.
Pisonis cognomen tanto opere laudatum.

</p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p>sed quia, nec
qui propter metum praesidium reliquit,<note>relinquit (-id G<hi rend="sup">1</hi>)
X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut 2</hi>
                     </note> quod est ignaviae, nec qui propter avaritiam clam depositum<note>depositi G</note> non
reddidit, quod est iniustitiae, nec qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, frugi appellari solet, eo tris virtutes, fortitudinem iustitiam prudentiam, frugalitas complexa est (etsi hoc quidem
commune est virtutum; omnes<note>omnis X</note> enim inter se nexae <pb n="p.326"/>
et iugatae sunt<note>hoc quidem est commu-
ne ... 326, 1 sunt (<hi rend="italics">sine</hi> nexae et) <hi rend="italics">Non. 47, 7</hi>
                     </note>): reliqua igitur et quarta virtus sit<note><w>sit</w> ut sit X <hi rend="italics">sed</hi> ut <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> reliqua igitur est, quarta v. ut
sit, ipsa fr. <hi rend="italics">Mdv.</hi>
                     </note> ipsa
frugalitas. eius enim videtur esse proprium motus animi adpetentis regere et sedare semperque<note>semper quae X <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> adversantem<note>aversantem X
<hi rend="italics">corr.</hi> VCR<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
libidini moderatam in omni re servare constantiam. cui
contrarium vitium nequitia dicitur.

</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p>frugalitas, ut opinor, a fruge, qua nihil melius e<note><add>est</add> e <hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> terra, nequitia ab eo
(etsi erit hoc fortasse durius, sed temptemus: lusisse<note>lu<figure/>sisse V (l <hi rend="italics">m.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) iusisse R<hi rend="sup">1</hi>
iussisse GKR<hi rend="sup">2</hi>H</note>
putemur,<note>putatos V (ato <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.; voluitne</hi>
putato ?) nil GR<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">totum verbum del.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>)</note> si nihil sit) ab eo, quod nequicquam est in
tali homine, ex quo idem <quote>nihili</quote>
                     <note><hi rend="italics">St. fr. 3, 570</hi> nihili
V<hi rend="sup">2</hi> nihil<figure/>dic. G (<hi rend="italics">2 litt. erasae</hi>) nihil KRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dicitur.—qui sit frugi
igitur vel, si mavis, moderatus et temperans, eum
necesse est esse<note>esse <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> constantem; qui autem constans, quietum; qui quietus, perturbatione omni vacuum, ergo
etiam aegritudine. et sunt illa sapientis:<note>sed ... 326, 13 sapientis H</note> aberit igitur
a sapiente aegritudo.</p><p>Itaque non inscite Heracleotes Dionysius<note><hi rend="italics">St. fr. 1, 434</hi> dyonisius KR dioni<figure/>ius V</note> ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut
opinor, modo:
<quote rend="blockquote"><l>Corque meum penitus turgescit tristibus iris,<note><hi rend="italics">I 646</hi></note>
                        </l><l>Cum decore atque omni me orbatum laude recordor.</l></quote>
num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut
num aliud quodpiam<note>aliud quodpiam <hi rend="italics">Turn. ex</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> aliquod (<hi rend="italics">ex</hi> aliquid K<hi rend="sup">1</hi>) quippiam X alia
quippiam H</note> membrum tumidum ac turgidum
non vitiose se habet?

</p></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>sic igitur inflatus et tumens
animus in vitio est. sapientis autem animus semper
vacat vitio, numquam turgescit, numquam tumet; at
irati<note>irati V e <hi rend="italics">corr.</hi> iratus X <hi rend="italics">cf. 23</hi> sapientis</note> animus eius modi est: numquam igitur sapiens
irascitur. nam si irascitur, etiam concupiscit; proprium <pb n="p.327"/>
est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam
maxumum dolorem inurere. qui autem id concupierit,
eum necesse est, si id<note><w>si id</w> sit G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> consecutus sit, magno opere<note>magnopere K H (magno opere R)</note>
laetari. ex quo fit, ut alieno malo gaudeat; quod
quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit.<note>sapientis... 24 timet (<hi rend="italics">pro</hi> tumet) 21 num ... 23 est 24
at... 327, 6 cadit (<hi rend="italics">hoc ordine</hi>) H</note> sin<note>sin, <hi rend="italics">non</hi>
si (<hi rend="italics">ut dicit Ha.</hi>) R</note> autem caderet in sapientem aegritudo,
caderet etiam iracundia; qua quoniam vacat, aegritudine etiam vacabit.

</p></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p>Etenim si sapiens in aegritudinem<note><w>aegritudinem</w> -ne G</note> incidere posset,<note>posset <hi rend="italics">semel</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> posset etiam in misericordiam,
posset in invidentiam (non dixi <quote>invidiam</quote>, quae tum<note><w>tum (cum G)</w>
etiam <hi rend="italics">Bouh., alii aliter, Ciceronem corrigentes</hi>
                     </note>
est, cum invidetur; ab invidendo autem invidentia
recte dici potest, ut effugiamus<note>ut et fug. <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> ambiguum nomen invidiae.<note>posset (posse <hi rend="italics">codd.</hi>)
etiam... 12 invidiae <hi rend="italics">Non. 443,15</hi> (10 in invidiam. non dixi
in invidentia 11 invidia)</note> quod verbum ductum<note>dictum G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">cf. Isidor. 10,134</hi>)</note> est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: <quote>quisnam florem<note><hi rend="italics">Acc. fr. 424</hi>
(unde aut quis mortalis fl. <hi rend="italics">Non. 500, 13</hi> num quis non mortalis
fl. <hi rend="italics">Ri. num</hi> quisnam <hi rend="italics">poetae sit, dubium</hi>) quasnam G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
liberum invidit meum?</quote> male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim <quote>videre</quote>, sic <quote>invidere florem</quote>
                     <note>flore X florē K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note>
rectius quam <quote>flori</quote>. nos consuetudine prohibemur;
</p></div><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p>
poëta ius suum tenuit et dixit audacius)—cadit igitur
in eundem et misereri et invidere.<note>non cadit ... 19 invidere</note> nam qui dolet rebus
alicuius adversis, idem alicuius etiam secundis dolet,<note>olet V <figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut 2</hi> solet GK<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi>
(<figure/> dolet <hi rend="italics">m. ant.</hi>)</note>
ut Theophrastus interitum deplorans Callisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque
dicit Callisthenem incidisse in hominem summa potentia summaque fortuna, sed ignarum quem ad modum
rebus secundis uti conveniret. atqui, quem ad modum <pb n="p.328"/>
misericordia aegritudo est ex alterius rebus adversis,
sic invidentia aegritudo est ex alterius rebus secundis.
in quem igitur cadit misereri, in eundem etiam invidere;<note>atqui . . 328, 3 invidere</note> non<note><w>non</w> nunc K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cadit autem invidere in sapientem: ergo
ne misereri quidem. quodsi aegre ferre<note>aegre ferre <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note>
                     <note>haec referre X</note> sapiens soleret, misereri etiam soleret. abest ergo a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> sapiente aegritudo.
</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p>
</p><p>Haec sic<note>sic R<hi rend="sup">c?</hi> V<hi rend="sup">c</hi> si X</note> dicuntur a Stoicis concludunturque contortius. sed latius aliquando<note>aliquando <hi rend="italics">cf. 323,22</hi> aliquanto
<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">male, cf. de orat. 1, 133 opt. gen. 23</hi>
                     </note> dicenda sunt et diffusius;
sententiis tamen utendum eorum potissimum, qui<note>qui <hi rend="italics">ex</hi> quā <hi rend="italics">ut
v.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
maxime forti et, ut ita dicam, virili utuntur ratione
atque sententia. nam Peripatetici, familiares nostri,
quibus nihil est uberius, nihil eruditius, nihil gravius,
mediocritates vel perturbationum vel morborum animi
mihi non sane probant. omne enim malum, etiam
mediocre,<note><w>mediocre</w> iocre <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> malum<note>malum <hi rend="italics">Bouh.</hi> magnum
<hi rend="italics">alt.</hi> id <hi rend="italics">om.</hi> H</note> est; nos autem id agimus, ut id in
sapiente nullum sit omnino. nam ut corpus, etiamsi
mediocriter aegrum est, sanum non est, sic in animo
ista mediocritas caret sanitate. itaque praeclare nostri,
ut alia multa, molestiam sollicitudinem angorem propter similitudinem corporum aegrorum aegritudinem<note>aegritudinem <hi rend="italics">cf. Aug. civ. 14,17 ext.</hi>
                     </note>
nominaverunt.

</p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p>hoc propemodum verbo Graeci omnem
animi perturbationem appellant; vocant enim <foreign xml:lang="grc">πάθος</foreign>,<note><foreign xml:lang="grc">πα</foreign>OOC G<hi rend="sup">1</hi> patos H</note>
id est morbum, quicumque est motus in animo turbidus. nos melius: aegris enim corporibus simillima
animi est aegritudo, at<note>at <hi rend="italics">ex</hi> aut G<hi rend="sup">2</hi> aegrotationes X</note> non similis aegrotationis est
libido, non inmoderata laetitia, quae est voluptas
animi elata et gestiens.<note>genstiens <hi rend="italics">hic et 331, 21 G</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipse etiam metus non est
morbi admodum similis, quamquam aegritudini<note>aegritudine X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est finitimus, sed proprie, ut aegrotatio in corpore, sic aegritudo
<pb n="p.329"/>
 in animo nomen habet<note>sed... 329,1 nomen habet (nominavet L<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Non, 443,23</hi>
                     </note> non seiunctum a dolore. doloris huius igitur origo nobis explicanda est, id est causa
efficiens aegritudinem in animo tamquam aegrotationem in corpore. nam ut medici causa morbi<note><w>morbi</w> verborum <hi rend="italics">Non.</hi>
inventa <hi rend="italics">om. Non. del.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> inventa
curationem esse inventam putant,<note>nam ... 5 putant <hi rend="italics">Non. 493,20</hi>
                     </note> sic nos causa aegritudinis reperta medendi<note>repertãedendi G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> repertā
medendi R (<hi rend="sup">-</hi> 
                        <hi rend="italics">postea add.</hi>) reperiemur V</note> facultatem reperiemus.
</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p>
</p><p>Est igitur causa omnis in opinione, nec vero aegritudinis<note><hi rend="italics">St. fr. 3, 385</hi></note> solum, sed etiam reliquarum omnium perturbationum, quae sunt genere quattuor, partibus plures.
nam cum omnis perturbatio sit animi motus vel rationis expers vel rationem aspernans vel rationi non
oboediens, isque motus aut boni aut mali opinione
citetur bifariam, quattuor perturbationes aequaliter
distributae sunt. nam duae sunt ex opinione boni;
quarum altera, voluptas gestiens, id est praeter
modum elata<note>aelata G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> laetitia, opinione praesentis magni alicuius boni, altera, cupiditas, quae recte vel libido
dici potest, quae est inmoderata adpetitio opinati
magni boni rationi non obtemperans,<note><hi rend="italics">post</hi> obtemperans <hi rend="italics">add.</hi> vel <hi rend="italics">cupiditas recte</hi>
vel libido dici potest X <hi rend="italics">quae retinent sec. Dav. edd., in v. 17. 8
verba</hi> cupiditas — potest <hi rend="italics">delentes. sed ut voluptatis sic cupi-
ditatis nomen appositionis locum tenere debebat. de cupiditate
autem praedicandam erat</hi> 'opinione futuri boni turbatur'; <hi rend="italics">quod
cum iam in enuntiato relativo expressum esset, anacoluthon
natum est. ad</hi> boni 17 V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg. adscr.</hi>: et quidem magis
significat nomen libidinis magnitudinem erroris. itaque in ea
cupiditate quae flagrantissima est proprie plerumque nomen
hoc ponitur si omnis appetitio opinati boni haec] ut H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p>—ergo haec duo
genera, voluptas gestiens et libido, bonorum opinione
turbantur, ut<note>ut <hi rend="italics">in at corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> duo reliqua, metus et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> aegritudo, malorum. nam et metus<note>est <hi rend="italics">post</hi> metus <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">non
male.</hi>
                     </note> opinio magni mali inpendentis<note>inpendentes G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> et aegritudo est opinio magni mali praesentis,
et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum<note>recte H</note> 
                     <pb n="p.330"/>
videatur esse angi, id autem est, ut<note>ut <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>dolore V</note> is qui doleat
oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in<note><w>quas in</w> quasi in GKH</note>
                     <note>quas<figure/>in R</note> vitam<note>vitam <hi rend="italics">Lb.</hi> vita (<hi rend="italics">cf. off. 3,34</hi>) homini H</note> hominum stultitia quasi quasdam
Furias inmittit atque incitat,<note>, 3 omne ... 330, 4 incitat H</note> omnibus viribus atque
opibus repugnandum est, si volumus hoc, quod datum
est vitae, tranquille placideque traducere.</p><p>Sed cetera alias; nunc aegritudinem, si possumus, depellamus. id enim sit<note>sit (si<figure/> V<hi rend="sup">1</hi>)] est <hi rend="italics">Bouh.
sed cf. fin. 4,25</hi>
                     </note> propositum, quandoquidem eam
tu videri tibi in sapientem cadere dixisti, quod ego nullo modo existimo; taetra enim res est, misera, detestabilis, omni<note>omne GRV (<hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> contentione, velis, ut ita dicam, remisque
fugienda.

</p></div><div type="textpart" n="26" subtype="section"><p>qualis enim tibi ille videtur
<quote rend="blockquote"><l>Tantalo prognatus, Pelope natus, qui quondam a<note><hi rend="italics">Enn. Thy.
sc. 357</hi></note> socru<note>socru <hi rend="italics">Bentl. coll. Non. 223, 30 al.</hi> socero</note>
                        </l><l>Oenomao rege Hippodameam<note>hippodamiam R<hi rend="sup">2</hi>
                           </note> raptis nanctus<note>nactus KR<hi rend="sup">c</hi> nactust <hi rend="italics">Bentl. sed haec ab ipso
Thyeste proferri videri Va. monet</hi>
                           </note> nuptiis—?</l></quote>
Iovis iste quidem pronepos.<note>Iovis ... pronepos <hi rend="italics">poe-
tae trib. Bentl.</hi>
                     </note> tamne ergo abiectus tamque fractus?
<quote><l part="I">Nolite</l></quote> inquit <quote rend="blockquote"><l part="F">hospites ad me adire, ilico<note>illic oG<hi rend="sup">1</hi>KV<hi rend="sup">1</hi> (l <hi rend="italics">exp.</hi>
                              <hi rend="sup">2</hi>)</note> istic,<note><hi rend="italics">Enn. Thy.349</hi></note>
                           <note><w>istic</w> istinc <hi rend="italics">vel</hi> isti <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                              <hi rend="italics">sed cf. Plaut. Mere. 912</hi>
                           </note>
                        </l><l>Ne contagio mea bonis umbrave obsit.</l><l>Tanta<note><hi rend="italics">ante</hi> tanta <hi rend="italics">ins.</hi> meo <hi rend="italics">Bentl.</hi> stetis <hi rend="italics">La.</hi>
                           </note> vis sceleris in corpore haeret.</l></quote>
tu te,<note><w>tu te</w> tune R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Thyesta, damnabis orbabisque luce propter vim
sceleris alieni? quid? illum filium Solis nonne patris
ipsius luce indignum putas?
<quote rend="blockquote"><l>Refugere oculi, corpus macie extabuit,<note><hi rend="italics">Trag. inc. 189</hi></note>
                           <note>extabunt R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>G<hi rend="sup">2</hi> extabant G<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Lacrimae peredere umore<note>umorem RV<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">c</hi> humo-rem GV<hi rend="sup">2</hi>K<hi rend="sup">2</hi> utmorem K<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> exanguis genas, <pb n="p.331"/>
                        </l><l>Situm inter oris<note>situm inter oris <hi rend="italics">La. ad Lucr. 2,118</hi> situ nitoris GKRV<hi rend="sup">1</hi>
situ nitoris <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2?</hi> 
                              <hi rend="italics">praeterea</hi> nidoris V<hi rend="sup">rec</hi> 
                              <hi rend="italics">ut v.</hi> situ nigroris
<hi rend="italics">Va. op. ac. 1, 56 al. alii</hi>
                           </note> bárba paedore<note>pedore <hi rend="italics">hic X</hi> (<hi rend="italics">cf.p. 348, 25</hi>)</note> hórrida atque<note>atque (adque <hi rend="italics">G</hi>
                              <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">del. Bothe sed cf. La. ad Lucr. 2,118</hi>
                           </note>
                        </l><l>Intónsa infuscat péctus inluvié<note>inluviae GK (ill.) R<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> scabrum.</l></quote>
haec mala, o stultissime Aeeta,<note>aeota G eota KRV<hi rend="sup">1</hi> (aeota V<hi rend="sup">2</hi>)</note> ipse tibi addidisti;
non inerant in is quae tibi casus invexerat, et quidem inveterato malo, cum tumor animi resedisset—est
autem aegritudo, ut docebo, in opinione mali recentis<note>est etiam aegr.... 6 recentis H</note>
                     <note>recenti <hi rend="italics">Ba. sed cf. 5</hi> inveterate, <hi rend="italics">p. 355, 8, Rabbow, Antike Schr. über
Seelenheilung S. 153</hi>
                     </note>—; sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae.
illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo
animo carebas. est autem inpudens<note>impud. GKR <hi rend="italics">e corr.</hi>
                     </note> luctus maerore se<note>sed G</note>
conficientis, quod imperare non liceat liberis.

</p></div><div type="textpart" n="27" subtype="section"><p>Dionysius<note>dionisius KRV</note> quidem tyrannus Syracusis expulsus Corinthi pueros docebat: usque eo imperio carere non poterat. Tarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum
is qui eius non tulerant<note>tullerant G<hi rend="sup">1</hi> tulerat V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> superbiam? is cum restitui
in regnum nec Veientium<note>vegentium KR1 ien-
tium <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nec Latinorum<note>latiorum X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> armis potuisset, Cumas contulisse se dicitur inque ea urbe
senio et aegritudine esse confectus. Hoc tu igitur
censes sapienti accidere posse, ut aegritudine opprimatur, id est miseria? nam cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo. habet ardorem
libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus,
sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria
carere non possumus.
</p></div><div type="textpart" n="28" subtype="section"><p>
</p><p>Atque hoc quidem perspicuum est, tum<note>tum <hi rend="italics">add.</hi>G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aegritudinem existere, cum quid ita visum sit, ut magnum quoddam
<pb n="p.332"/>
 malum adesse et urgere videatur. Epicuro autem
placet opinionem mali aegritudinem esse<note>ea <hi rend="italics">ante</hi> esse <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> natura,<note>esse, ea natura <hi rend="italics">Usen. Ep. fr. 444</hi> (<hi rend="italics">sed
cf. 334,14</hi> necesse esse eqs.) ex opinione <hi rend="italics">pro</hi> opinionem <hi rend="italics">Sey.</hi>
efficere <hi rend="italics">pro</hi> esse <hi rend="italics">Bai. cf. quae dixi Herm. XLI 323</hi>
                     </note> ut,
quicumque intueatur in aliquod maius malum, si id
sibi accidisse opinetur, sit continuo in aegritudine.<note>aegritudinem X</note> Cyrenaici non omni malo<note><w>malo</w> modo R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aegritudinem<note>aegritudine GK<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> effici censent, sed
insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur:
<quote rend="blockquote"><l>Ego cum genui, tum morituros<note>moriturum <hi rend="italics">et</hi> huic rei <hi rend="italics">Sen. ad Pol. 11, 2</hi>
                           </note> scivi et ei rei<note><hi rend="italics">Enn. Telam. sc. 312. cf. Hier. epist. 60, 5</hi></note> sustuli.</l><l>Praeterea<note><w>praeterea</w> ae <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> ad Troiam cum misi ob defendendam Graeciam,</l><l>Scibam<note>scibam <hi rend="italics">Fronto p. 217</hi> sciebam</note> me in mortiferum bellum, non in epulas mittere.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="29" subtype="section"><p>
haec igitur praemeditatio futurorum malorum lenit
eorum adventum, quae venientia longe ante videris.
itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur; licet<note><hi rend="italics">Eurip. fr. 964</hi> euripidĕ K
thesseo GKR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
enim, ut saepe facimus, in Latinum illa convertere:
<quote rend="blockquote"><l>Nam qui haec audita a docto meminissem viro,</l><l>Futuras mecum commentabar miserias:</l><l>Aut mortem acerbam aut<note><hi rend="italics">alt.</hi> aut <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> exilii X</note> exili maestam fugam</l><l>Aut semper aliquam molem meditabar mali,</l><l>Ut, si qua invecta diritas casu foret,</l><l>Ne me inparatum cura laceraret repens.<note>lacerare trepens G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="30" subtype="section"><p>
quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de
se ipso<note>de ipso K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> dese ipse) V<hi rend="sup">1</hi> (se <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Anax. A 33</hi>
                     </note> loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: <quote>sciebam me genuisse mortalem.</quote> quae vox declarat is esse <pb n="p.333"/>
haec acerba, quibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala putentur, sint
inprovisa graviora. itaque quamquam non haec una
res efficit maximam aegritudinem, tamen, quoniam
multum potest provisio animi et praeparatio ad minuendum dolorem, sint semper omnia homini humana
meditata. et<note>et <hi rend="italics">ex</hi> e V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nimirum haec est illa praestans et divina
sapientia, et perceptas penitus et pertractatas res
humanas habere, nihil admirari,<note>ammirari GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> cum acciderit, nihil,
ante quam evenerit, non evenire posse arbitrari.
<quote rend="blockquote"><l>Quam ob rem omnis, cum secundae res sunt maxume, tum maxume<note>tum maxume <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                           </note>
                           <note>maxime <hi rend="italics">alt. loco GRV</hi> 
                              <hi rend="italics">bis</hi> H</note>
                        </l><l>Meditari secum oportet, quo pacto adversam<note>adversum KRH</note> aerumnam ferant.<note>fuerant H ferat K<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Pericla,<note>pericula X</note> damna peregre rediens semper secum cogitet,<note>pericla damna exilia peregre rediens semper cogitet <hi rend="italics">Ter.
codd.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Aut fili<note>filii p. X</note> peccatum aut uxoris mortem aut morbum filiae,</l><l>Communia esse haec, ne quid horum umquam accidat animo novum;<note>c. e. haec, fieri posse, ut ne quid
animo sit novom <hi rend="italics">Ter.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Quicquid praeter<note><w>praeter</w> propter K</note> spem eveniat, omne id deputare esse in lucro.<note>ergo .. 22 lucro H</note>
                           <note>... 22 <hi rend="italics">Ter. Phormio
241–6</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
ergo hoc<note>hoc <hi rend="italics">ex</hi>
haec G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Terentius a philosophia sumptum cum tam
commode dixerit, nos, e quorum fontibus id haustum
est, non et dicemus hoc melius et constantius sentiemus?

</p></div><div type="textpart" n="31" subtype="section"><p>hic est enim ille voltus semper idem, quem dicitur Xanthippe praedicare solita in<note>et in G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> viro suo fuisse Socrate:<note>socrate V<hi rend="sup">2</hi>B <hi rend="italics">e corr.</hi> M socratem
KRV<hi rend="sup">1</hi> socratam G (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">del. Ba. def. Va. opp. 2 p. 130</hi>
                     </note>
                     <pb n="p.334"/>
 eodem semper se vidisse exeuntem<note>et <hi rend="italics">ante</hi> exeuntem <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> illum domo
et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi<note>quem crassi V<hi rend="sup">1</hi> que crassi
G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse<note>riesisse R<hi rend="sup">1</hi> risisse, <hi rend="italics">sed prius</hi> i <hi rend="italics">in r.</hi> GV <hi rend="italics">Luc. fr. 1300</hi>
                     </note> Lucilius, sed tranquilla et serena; sic enim accepimus.
iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a
qua is fingitur, nulla fieret<note>fieret R (<figure/> R<hi rend="sup">c?</hi>) fieret<figure/> V (t <hi rend="italics">a m. 2</hi>) fieri G<hi rend="sup">1</hi>K</note> mutatio. quare accipio
equidem<note>quidem G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangantur,<note>frangatur R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> simulque iudico malum illud
opinionis esse, non naturae; si enim in re esset,<note>esset <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">We.</hi> essent</note> cur
fierent provisa leviora?
</p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>
</p><p>Sed est, isdem de rebus quod dici possit subtilius,
si prius Epicuri sententiam viderimus. qui censet<note><hi rend="italics">Epic. fr. 444</hi></note>
necesse esse omnis in aegritudine esse, qui se in malis
esse arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata
sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui
mala nec fieri praemeditata leviora, stultamque etiam
esse meditationem futuri mali aut fortasse ne futuri
quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset;<note>cum venisset <hi rend="italics">ex</hi> conv. K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> qui autem semper cogitavisset accidere posse
aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum; si
vero ne futurum quidem sit,<note>sit <hi rend="italics">ex</hi> si V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> frustra suscipi miseriam
voluntariam;<note>voluntariam <hi rend="italics">add.</hi> GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">in fine pag.</hi>
                     </note> ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo.

</p></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p>Levationem autem aegritudinis in duabus
rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione<note>revocationem GKV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ad contemplandas voluptates. parere<note>pareri GR<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> enim
censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequi.
vetat igitur ratio intueri molestias, abstrahit ab acerbis
<pb n="p.335"/>
 cogitationibus, hebetem<note>habetem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aciem ad miserias contemplandas facit;<note>facit <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ante</hi> aciem <hi rend="italics">We. ft. rectius
cf.</hi> docere <hi rend="italics">220,13 sed cf. off. 1, 12 extr. al.</hi>) <hi rend="italics">om. cett.</hi>
                     </note> a quibus cum cecinit<note>cecidit X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">2</foreign>
                     </note> receptui, inpellit<note>receptuimpellit VHK<hi rend="sup">c</hi> (receptaimp. K<hi rend="sup">1</hi>)G<hi rend="sup">2</hi> (receptum pellit<hi rend="sup">1</hi>)
receptū impellit R</note> rursum et incitat ad conspiciendas totaque
mente contrectandas<note>contractandas K (<hi rend="italics">ex</hi> -tes<hi rend="sup">1</hi>) H</note> varias voluptates,<note>vetat... 335, 4 voluptates H</note> quibus ille et
praeteritarum memoria et spe consequentium sapientis vitam refertam putat.<note>refert amputat G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Haec nostro more nos diximus, Epicurii<note>epicurei R<hi rend="sup">c</hi>K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dicunt suo; sed quae<note>quae <hi rend="italics">ex</hi> qui V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dicant, videamus,
quo modo, neglegamus.
</p></div><div type="textpart" n="34" subtype="section"><p>
</p><p>Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. nihil est enim quod tam optundat<note>optundat V (at <hi rend="italics">in r.</hi>) R<hi rend="sup">c</hi> optundet GR<hi rend="sup">1</hi> obtundet HK<hi rend="sup">1</hi> (-at<hi rend="sup">2</hi>)</note> elevetque aegritudinem quam perpetua in omni vita cogitatio nihil esse quod non accidere possit, quam meditatio condicionis<note>conditionis X</note> humanae, quam vitae lex commentatioque parendi, quae non hoc adfert, ut semper
maereamus, sed ut numquam. neque enim, qui rerum
naturam, qui vitae varietatem, qui inbecillitatem<note>imb. KR<hi rend="sup">c</hi>H</note> generis humani cogitat, maeret, cum haec cogitat, sed
tum vel<note>vel <hi rend="italics">om.</hi> H</note> maxime sapientiae fungitur munere: utrumque enim consequitur, ut et considerandis rebus humanis proprio<note><hi rend="italics">ad</hi> proprio <hi rend="italics">in mg. adscr.</hi> non V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> philosophiae fruatur<note><w>fruatur</w> fungatur <hi rend="italics">Man.</hi> (<hi rend="italics">sed</hi>
phil. off. <hi rend="italics">est 'id quod homini praestare potest ac debet philo-
sophia'</hi>)</note> officio et adversis
casibus triplici consolatione sanetur,<note>sanentur X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> primum quod
<add>nihil ei accidit nisi quod</add> posse accidere diu cogitaverit,<note><hi rend="italics">suppl. Po.</hi> cogitavit <hi rend="italics">pro</hi> -erit <hi rend="italics">Dav.</hi>
                     </note> quae cogitatio una maxime molestias omnis
extenuat et diluit, deinde quod humana humane<note><w>humana humane</w> humane KV<hi rend="sup">1</hi> (hu-
mana <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) H humana G human<figure/>e R (<hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) <hi rend="italics">cf. Ps. Plut. cons.
ad Ap. 118 c</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">φέρειν τὰ ἀνθρώπινα ἀνθρωπίνως</foreign>
                     </note> ferenda intellegit, postremo quod videt malum nullum <pb n="p.336"/>
esse nisi culpam, culpam autem nullam esse, cum id,
quod ab homine non potuerit praestari,<note><w>praestari</w> vel praecaveri R<hi rend="sup">vet</hi> 
                        <hi rend="italics">sed cf.</hi> (<hi rend="italics">etiam ad ea quae
hic antecedunt</hi>) <hi rend="italics">epist. 6,1, 4</hi> (<hi rend="italics">et 9,16,5</hi>)</note> evenerit.<note>nihil ... 336,2 evenerit H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p>
</p><p>Nam revocatio<note>avocatio V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> illa, quam adfert,<note>adfret G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cum a contuendis
nos malis avocat, nulla est. non est enim in nostra
potestate fodicantibus is<note>his <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> eis <hi rend="italics">Non.</hi>
opinemur] -mur <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> -ur <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio vel oblivio:<note>on... 6 oblivio <hi rend="italics">Non. 66, 15</hi>
                     </note> lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis adhibent, respirare non sinunt,
et tu oblivisci iubes, quod contra naturam est, qui,
<add>quod</add> a natura<note><hi rend="italics">add. Tr.</hi> quia natura X</note> datum est, auxilium extorqueas inveterati doloris? est enim tarda illa quidem<note>quidam V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> medicina,
sed tamen magna, quam adfert longinquitas et dies.
Iubes me bona cogitare, oblivisci malorum. diceres
aliquid, et magno quidem philosopho dignum, si ea
bona esse sentires, quae essent homine dignissima.
Pythagoras mihi si diceret aut Socrates aut Plato:
</p></div><div type="textpart" n="36" subtype="section"><p><quote>quid iaces aut quid maeres aut cur succumbis cedisque fortunae?

quae<note>quae <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> pervellere te forsitan potuerit et
pungere, non potuit certe vires frangere. magna vis
est in virtutibus; eas excita, si forte dormiunt. iam
tibi aderit princeps fortitudo, quae te animo tanto
esse coget, ut omnia, quae possint homini evenire,
contemnas et pro nihilo putes. aderit temperantia,
quae est eadem moderatio, a me quidem paulo ante
appellata frugalitas, quae te turpiter et nequiter facere
nihil patietur.<note>patiatur X (<hi rend="italics">cf.</hi> coget 21 dicet 28)</note> quid est autem nequius aut turpius
ecfeminato<note>eff. G<hi rend="sup">1</hi> e <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>
                        </note> viro? ne iustitia quidem sinet te ista
facere, cui minimum esse videtur in hac causa loci;<note>loqui X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c?</hi>
                        </note>
quae tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum, cum
et alienum adpetas,<note>appetas V<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> qui mortalis natus condicionem<note>conditionem GKV</note>
postules inmortalium et graviter feras te, quod utendum
<pb n="p.337"/>
 acceperis, reddidisse.</quote></p></div><div type="textpart" n="37" subtype="section"><p><quote>prudentiae vero quid<note>quod R<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> respondebis docenti virtutem sese esse contentam, quo
modo ad bene vivendum, sic etiam ad beate? quae
si extrinsecus religata pendeat et non et oriatur<note>et <hi rend="italics">ante</hi> oriatur <hi rend="italics">om.</hi> KR</note> a se
et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa
nihil quaerat aliunde, non intellego, cur aut verbis
tam vehementer ornanda aut re tantopere expetenda
videatur</quote>—ad haec bona me<note>me V (<hi rend="italics">eras.</hi> si)</note> si revocas, Epicure,
pareo, sequor, utor te ipso duce, obliviscor etiam malorum, ut iubes, eoque facilius, quod ea ne in malis
quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes
meas ad voluptates. quas? corporis, credo, aut quae
propter corpus vel recordatione vel spe cogitentur.
num quid est aliud? rectene interpretor<note>interprecor K<hi rend="sup">1</hi>V</note> sententiam
tuam? solent enim isti negare nos intellegere, quid
dicat Epicurus.

</p></div><div type="textpart" n="38" subtype="section"><p>hoc dicit, et hoc ille acriculus<note>agriculus X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> me audiente Athenis senex Zeno, istorum acutissimus, contendere et magna voce dicere solebat: eum esse<note><hi rend="italics">Epic. fr. 446</hi></note> beatum, qui praesentibus voluptatibus frueretur confideretque se fruiturum aut in omni aut in magna parte
vitae dolore non interveniente, aut si interveniret, si
summus foret, futurum brevem, sin productior, plus
habiturum iucundi quam mali; haec cogitantem fore
beatum, praesertim cum<note>cum <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> si <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">ft. rectius, sed cf. fin. 1, 41</hi> ad ea
cum accedit) <hi rend="italics">om.</hi> X</note> et ante perceptis bonis contentus esset <add>et</add> nec mortem nec deos extimesceret.<note><hi rend="italics">add. Hei.</hi></note>
habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil ut possit negari.
</p><p>Quid ergo?

</p></div><div type="textpart" n="39" subtype="section"><p>huiusne vitae propositio et cogitatio
aut Thyestem levare poterit aut Aeetam,<note>aetam X (<hi rend="italics">ex</hi> aetem
K<hi rend="sup">1</hi>) oetam K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c?</hi> 
                        <hi rend="italics">cf. p. 331,3</hi>
                     </note> de quo paulo
ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem
atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: <pb n="p.338"/>
                     <quote rend="blockquote"><l>Hicine<note>hicine BR<hi rend="sup">2</hi> haecine X</note> est ille Telamon,<note>Telamo <hi rend="italics">Turn. sed cf.
Str. p. 64</hi>
                           </note> modo quem gloria ad caelum extulit,</l><l>Quem aspectabant, cuius ob os Grai<note>Graii <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> Graj <hi rend="italics">La. Lucr. 3, 374. cf. epist. 9, 26</hi>
                           </note> ora obvertebant sua?<note><hi rend="italics">Trag. inc. 93</hi></note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="40" subtype="section"><p>
quodsi cui, ut ait idem, <quote>simul animus cum re concidit<note>animus rem condidit X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                        </note>
                     </quote>, a gravibus illis antiquis philosophis petenda
medicina est, non<note>est<figure/>non V</note>
                     <note>est si non X</note> ab his voluptariis. quam enim isti
bonorum copiam dicunt? fac sane esse summum bonum non dolere—quamquam id non vocatur voluptas, sed non necesse est nunc omnia—: idne est, quo
traducti luctum levemus? sit sane summum malum
dolere:<note>dolore <hi rend="italics">in</hi> dolere <hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> in eo igitur qui non est, si malo careat, continuone fruitur summo bono?

</p></div><div type="textpart" n="41" subtype="section"><p>Quid tergiversamur,
Epicure, nec fatemur eam nos dicere voluptatem,
quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere? sunt
haec tua verba necne? in eo quidem libro, qui continet<note><hi rend="italics">Epic.</hi><foreign xml:lang="grc">π. τέλους</foreign><hi rend="italics">fr. 67 p. 119, 16</hi></note> omnem disciplinam tuam,—fungar enim iam
interpretis munere, ne quis me putet fingere—dicis
haec: <quote>nec equidem habeo, quod intellegam bonum
illud, detrahens eas voluptates quae sapore percipiuntur, detrahens eas quae rebus percipiuntur veneriis, detrahens<note>eas quae rebus percipiuntur venereis detrahens <hi rend="italics">add. in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                           <hi rend="italics">om. rell. cf. praef. et locos ab Usenero
ad fr. 67 congestos</hi>
                        </note> eas quae auditu e<note>e <hi rend="italics">Sor.</hi> et (<hi rend="italics">cf.</hi> 23 ex formis)</note> cantibus, detrahens
eas etiam quae ex formis percipiuntur oculis<note>detrahens eas <hi rend="italics">supra</hi> oculis <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> suavis
motiones, sive quae aliae voluptates in toto homine
gignuntur quolibet<note>quelibet V<hi rend="sup">1</hi> quodlibet K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> sensu. nec vero ita dici potest, mentis laetitiam solam esse in bonis. laetantem enim mentem ita novi: spe eorum omnium, quae supra dixi, fore<note>forte G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
ut natura is<note><w>natura is</w> naturalis X natura iis <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                        </note> potiens dolore careat.</quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="42" subtype="section"><p>atque haec quidem
his verbis, quivis ut intellegat, quam voluptatem norit <pb n="p.339"/>
Epicurus. deinde paulo infra: <quote>saepe quaesivi</quote> inquit<note><hi rend="italics">Epic. ib. fr. 69</hi></note>
                     <quote>ex is qui appellabantur sapientes, quid haberent quod
in bonis<note>quid in boni GV (quod V<hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi> (in
<hi rend="italics">exp.</hi>
                           <hi rend="sup">1</hi>) quidboni K<hi rend="sup">1</hi> quid in bonis K<hi rend="sup">2</hi>B quod in bono Gr.</note> relinquerent, si illa detraxissent, nisi si vellent
voces inanis fundere: nihil ab is potui cognoscere. qui
si virtutes ebullire volent et sapientias,<note>sapientiam V<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> nihil aliud dicent nisi eam viam,<note>vi<figure/>am K viam V (<hi rend="italics">exp.</hi>
                           <hi rend="sup">2</hi>) vim quae fiant ureae vol. <hi rend="italics">Non.</hi> quae G</note> qua efficiantur eae<note><w>eae</w> haec K</note> voluptates quas
supra dixi.<note>qui si ... 7 dixi <hi rend="italics">Non. 26, 19</hi>
                        </note>
                     </quote> quae secuntur,<note>sequuntur GR</note> in eadem sententia sunt,
totusque liber, qui est<note><hi rend="italics">alt.</hi> est <hi rend="italics">om.</hi> X <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> de summo bono, refertus est et
verbis et sententiis talibus.

</p></div><div type="textpart" n="43" subtype="section"><p>ad hancine igitur vitam Telamonem illum revocabis, ut leves aegritudinem, et
si quem tuorum adflictum maerore videris,<note>videbis R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> huic<note>ut huic V tu huic <hi rend="italics">Str.
p. 58</hi> (<hi rend="italics">non male, sed v. 10 ut pro</hi> et <hi rend="italics">Non. C<hi rend="sup">A</hi>D<hi rend="sup">A</hi>
                        </hi>)</note> acipenserem<note>accipenserem
X (<hi rend="italics">cf. fat. fr. 5</hi>) accipienserem <hi rend="italics">Non.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> (<figure/>pen) (acup. <hi rend="italics">fin. 2,91 cf.
24. 5</hi>)</note> potius quam aliquem Socraticum libellum dabis?<note>et si... 12 dabis <hi rend="italics">Non. 550, 18</hi>
                     </note>
hydrauli<note>h<foreign xml:lang="grc">γδ</foreign>PA<foreign xml:lang="grc">λ</foreign>l <hi rend="italics">fere</hi> X hydraulis V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> hortabere ut audiat voces potius quam Platonis? expones,<note>exponens X
<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> quae spectet,<note>spectat K</note> florida et varia? fasciculum ad naris admovebis? incendes odores et sertis
redimiri iubebis et rosa? si vero aliquid etiam—, tum
plane luctum omnem absterseris.

</p></div><div type="textpart" n="44" subtype="section"><p>haec Epicuro confitenda sunt aut ea, quae modo expressa ad verbum
dixi, tollenda de libro vel totus liber potius abiciundus;
est enim confertus voluptatibus. Quaerendum igitur,
quem ad modum aegritudine privemus<note>privemur X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> eum qui
ita dicat:
<quote rend="blockquote"><l>Pol mihi fortuna magis nunc defit quam<note><w>quam</w> quod G<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> genus.<note><hi rend="italics">Enn. Thyest. sc. 354</hi></note>
                        </l><l>Namque<note><w>namque</w> neque K</note> regnum suppetebat mi,<note>mihi <hi rend="italics">X corr. Grotius</hi>
                           </note> ut scias, quanto e loco,</l><l>Quantis opibus, quibus de rebus lapsa fortuna accidat.<note>occidat <hi rend="italics">Ribb. sed cf. Th. l. l. I p. 290</hi>
                           </note>
                        </l></quote> 
                     <pb n="p.340"/>
quid? huic calix mulsi impingendus est, ut plorare
desinat,<note>quid?  <gap reason="omitted"/> plorare se desinat <hi rend="italics">Non. 545, 20</hi>
                     </note> aut aliquid eius modi? ecce tibi ex altera parte
ab eodem poëta; <quote>ex opibus summis opis egens, Hector,<note>haector X</note> tuae</quote>—huic subvenire debemus; quaerit enim
auxilium:
<quote rend="blockquote"><l>Quid petam praesidi<note>praesidii X</note> aut exequar quove nunc<note><hi rend="italics">Ennius Andr. sc. 85. 6</hi></note>
                        </l><l>Auxilio exili<note>exilii X (exillii K<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">de hiatu cf. Plaut. Aul. 142 al.</hi> (<hi rend="italics">Jacobsohn, Quaest. Plaut.
Gött. 1904 p. 21</hi>)</note> aut fugae<note>fugae <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                              <hi rend="italics">Bentl.</hi> fuga</note> freta sim?</l><l>Arce et urbe orba sum. quo accidam?<note>accedam X (accedam'
K) <hi rend="italics">corr.</hi> 
                              <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                           </note> quo applicem?</l><l>Cui nec arae patriae domi stant, fractae et disiectae iacent,</l><l>Fana flamma deflagrata, tosti alti<note>alii X <hi rend="italics">corr.</hi> M<hi rend="sup">2</hi>
                              <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                           </note> stant parietes</l><l>Deformati atque abiete crispa—</l></quote>
scitis quae sequantur, et illa in primis:<note>ilium primis X <hi rend="italics">corr. Tr.</hi>
illud in primis V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">cf. p. 260, 26</hi>
                     </note>
                     <quote rend="blockquote"><l>O pater, o patria, o Priami domus,</l><l>Saeptum altisono cardine templum!</l><l>Vidi ego te adstante<note>dstantem X (<hi rend="italics">def. Va.</hi>) <hi rend="italics">sed</hi> m <hi rend="italics">eras. in</hi> V
astante <hi rend="italics">p. 260, 22</hi>
                           </note> ope barbarica</l><l>Tectis caelatis laqueatis,</l><l>Auro ebore instructam regifice.<note>regificem X <hi rend="italics">sed</hi> m <hi rend="italics">exp.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>B</note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="45" subtype="section"><p>
o poëtam egregium! quamquam ab his cantoribus
Euphorionis<note>Euphorioneis V ei <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">1autc</hi>
                     </note> contemnitur. sentit omnia repentina et necopinata esse graviora; exaggeratis igitur regiis<note>regis X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> opibus, quae videbantur sempiternae fore, quid adiungit?
<quote rend="blockquote"><l>Haec omnia vidi inflammari,<note><hi rend="italics">Enn. ib. 92.97 cf. p.260, 22 sqq.</hi></note>
                        </l><l>Priamo vi vitam evitari,</l><l>Iovis aram sanguine<note>sanguine KR<hi rend="sup">c</hi> 
                              <hi rend="italics">Non.</hi> sanguinem GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> turpari.<note>Iovis... turpari
<hi rend="italics">Non. 181, 1</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="46" subtype="section"><p>
praeclarum carmen! est enim et rebus et verbis et
modis lugubre. Eripiamus huic aegritudinem. quo modo?
<pb n="p.341"/>
 conlocemus in culcita plumea, psaltriam adducamus,<note>eripiamus ... 341, 1 adducamus <hi rend="italics">Non. 542, 17</hi>
                     </note>
                     <note>aducamus G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">2</hi>)</note> demus<note>damus X <figure/>
                        <hi rend="italics">supra</hi> a <hi rend="italics">scr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> hedycrum,<note>hedrycrum G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1 aut c</hi> hedrycum R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> aedricrum G od. <hi rend="italics">add. Po.</hi>
psaltriam adducamus, hedychri incendamus scut. <hi rend="italics">Mdv., sed he-
dychrum unguentum est non suffimentum, Diosc, 1.58 al. nihil
add. Se neque G. Dittmann qui litteris ad me datis scutellam
idem esse statuit atque scutram Plaut. Persa 89 Cato agr.
157, 11; sed cf. p. 339, 15; 431, 27</hi>
                     </note> 
                     <add>odorum</add> incendamus scutellam, dulciculae potionis aliquid videamus<note>dulciculae  <gap reason="omitted"/> videamus
<hi rend="italics">Prisc. GL. II p. 105, 21 Anon. Class. auct. ed. Mai 8, 165</hi>
                     </note> et cibi?
haec tandem bona sunt, quibus aegritudines gravissumae detrahantur? tu enim paulo ante ne intellegere<note><hi rend="italics">interrogandi signa pos. Po. cf. § 43. 4</hi></note>
quidem te<note>te quidem, <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Lb. We. cl. v. 24, ac. 2, 140. fin. 2, 7.
20. 30. nat. deor. 1, 111</hi>
                     </note> alia ulla<note>ulla <hi rend="italics">V</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> multa X</note> dicebas. revocari igitur oportere a<note>oportere a <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> oportet ea X (o. eum a V<hi rend="sup">3</hi>)</note>
maerore ad cogitationem bonorum conveniret mihi
cum Epicuro, si, quid esset bonum, conveniret.</p><p>Dicet aliquis: quid ergo? tu Epicurum existimas<note><hi rend="italics">Epic. fr. 440</hi> existimas <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> existimabas</note>
ista voluisse, aut libidinosas eius fuisse sententias?
ego vero minime; video enim ab eo dici multa severe,
multa praeclare. itaque, ut saepe dixi, de acumine
agitur eius, non de moribus; quamvis spernat<note>spernant X (sperant G<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> voluptates eas quas modo laudavit, ego tamen meminero
quod<note>quid G</note> videatur ei summum bonum. non enim verbo
solum posuit voluptatem, sed explanavit quid diceret:
<quote>saporem</quote> inquit <quote>et corporum complexum et ludos<note><hi rend="italics">Epic. fr. 67</hi></note>
atque cantus et formas eas quibus oculi iucunde moveantur.</quote> num fingo, num mentior? cupio refelli. quid
enim laboro nisi ut veritas in omni quaestione explicetur?

</p></div><div type="textpart" n="47" subtype="section"><p>'at<note><w>at</w> ad V</note> idem ait non crescere voluptatem dolore<note><hi rend="italics">fr. 419</hi></note>
detracto,<note>detractos <hi rend="italics">G</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> esse V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> summamque esse voluptatem nihil dolere.<note>dolore V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>'
paucis verbis tria magna peccata: unum, quod secum
ipse pugnat. modo enim ne suspicari quidem se <pb n="p.342"/>
quicquam bonum, nisi sensus quasi titillarentur<note>titilarentur R<hi rend="sup">1</hi>VG<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> titul.)</note> voluptate; nunc autem summam voluptatem esse dolore carere: potestne magis secum ipse pugnare? alterum peccatum, quod, cum in natura tria sint,<note>sunt G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> unum
gaudere, alterum dolere, tertium nec gaudere<note><hi rend="italics">prius</hi> gaudere
<hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nec dolere, hic primum et tertium putat idem esse nec distinguit a non dolendo voluptatem. tertium peccatum commune cum quibusdam, quod, cum virtus maxime expetatur<note>maxime expetatur <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> eiusque adipiscendae causa philosophia quaesita
sit, ille a<note>a <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> virtute summum bonum separavit.

</p></div><div type="textpart" n="48" subtype="section"><p>'at<note><w>at</w> ac R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> laudat<note><hi rend="italics">Epic. fr. 507</hi></note>
saepe virtutem'. et quidem C. Gracchus,<note>sqq. grachus G<hi rend="sup">1</hi> (gracchi 23) K</note> cum largitiones maximas fecisset et effudisset<note>effundisset X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aerarium, verbis
tamen defendebat aerarium. quid verba audiam, cum
facta videam? L.<note>L. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">om. X</hi> (<hi rend="italics">ut p. 223, 13</hi>
                        <hi rend="italics">M. ante</hi> Crassum) <hi rend="italics">cf. Verr. 4, 195</hi>
                     </note> Piso ille Frugi semper contra legem
frumentariam dixerat. is lege lata consularis ad frumentum accipiundum<note>accipiendum G<hi rend="sup">1</hi>K</note> venerat. animum<note>animam X <hi rend="italics">corr.</hi>R<hi rend="sup">1?</hi>K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> advertit Gracchus
in contione Pisonem stantem; quaerit audiente p. R.,
qui sibi constet, cum ea lege frumentum petat, quam
dissuaserit.<note>dissuas serat G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>nolim</quote> inquit <quote>mea bona, Gracche, tibi
viritim dividere libeat, sed, si facias,<note>facies K</note> partem petam.</quote>
parumne<note><w>parumne</w><figure/> satis <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> declaravit vir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari? lege orationes
Gracchi, patronum aerarii esse dices.

</p></div><div type="textpart" n="49" subtype="section"><p>negat Epicurus<note>sqq. <hi rend="italics">Epic. fr. 506. 584. 459</hi>
                     </note>
iucunde posse vivi, nisi cum virtute vivatur, negat ullam in sapientem vim esse fortunae, tenuem victum antefert copioso, negat ullum esse tempus, quo sapiens
non beatus sit. omnia philosopho digna, sed cum voluptate pugnantia. <quote>non istam dicit voluptatem</quote>. dicat
quamlibet; nempe eam dicit, in qua virtutis nulla pars
insit. age, si voluptatem non intellegimus, ne dolorem <pb n="p.343"/>
quidem? nego igitur eius<note>eius <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> esse, qui<note>quid X d <hi rend="italics">del. in</hi> RV</note> dolore<note>dolorem X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> autem illi</note> summum
malum metiatur, mentionem facere virtutis.
</p></div><div type="textpart" n="50" subtype="section"><p>
</p><p>Et queruntur quidam Epicurei, viri optimi—nam
nullum genus est minus malitiosum—, me studiose
dicere contra Epicurum. ita credo, de honore aut de
dignitate contendimus. mihi summum in animo bonum videtur, illi autem in corpore,<note>videtur in corp. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> mihi in virtute, illi
in voluptate. et illi pugnant, et quidem vicinorum fidem
implorant—multi autem sunt, qui statim convolent
—; ego sum is qui dicam me non laborare, actum habiturum, quod egerint.

</p></div><div type="textpart" n="51" subtype="section"><p>quid enim? de bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud L. Lentulo videretur, nulla inter eos concertatio<note><w>concertatio</w> er <hi rend="italics">in r.</hi> V concertio K</note> umquam fuit.
hi nimis iracunde agunt, praesertim cum ab is non sane
animosa defendatur sententia, pro qua non in senatu,
non in contione,<note>contentione R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non apud exercitum neque ad<note><w>ad</w> apud V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> censores
dicere audeant. sed cum istis alias, et eo quidem animo, nullum ut certamen instituam, verum dicentibus facile cedam; tantum admonebo, si maxime verum sit ad
corpus omnia referre sapientem sive, ut honestius dicam, nihil facere nisi quod expediat, sive omnia referre ad utilitatem suam, quoniam haec plausibilia non
sunt, ut in sinu<note><w>in sinu</w> insignum <hi rend="italics">vel</hi> in
signum RG<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> in sinum K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>V</note> gaudeant, gloriose loqui desinant.<note><hi rend="italics">Otto, Sprichw. 1656</hi></note>
                  </p><p>Cyrenaicorum restat sententia;

</p></div><div type="textpart" n="52" subtype="section"><p>qui tum aegritudinem censent existere, si necopinato quid evenerit. est
id quidem magnum, ut supra<note>supra <hi rend="italics">p. 332, 6</hi>
                     </note> dixi; etiam Chrysippo<note><hi rend="italics">Chrys. fr. eth. 417</hi></note>
                     <note>crysippo X</note>
ita videri scio, quod provisum ante non sit, id ferire<note><w>ferire</w> fieri X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note>
vehementius; sed non sunt in hoc<note>hic in hoc G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> omnia. quamquam
hostium<note>et <hi rend="italics">ante</hi> hostium <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">non male</hi>
                     </note> repens adventus<note>advetus G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> magis aliquanto<note>aliquando X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> conturbat <pb n="p.344"/>
quam expectatus, et maris subita tempestas quam ante
provisa terret<note>provisitaret K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> navigantes vehementius, et eius modi
sunt pleraque. sed cum diligenter necopinatorum naturam consideres, nihil aliud reperias<note>repperias G R<hi rend="sup">1</hi>V</note> nisi omnia videri
subita maiora, et quidem ob duas causas, primum quod,
quanta sint quae accidunt,<note><hi rend="italics">post</hi> accidunt V<hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">in mg. add.</hi>: et qualia, cum repente accidunt (<hi rend="italics">non inepte cf. p.
345, 21</hi>)</note> considerandi spatium non
datur, deinde, cum<note><w>cum</w> tum G</note> videtur praecaveri potuisse, si provisum esset, quasi culpa contractum malum aegritudinem acriorem facit.

</p></div><div type="textpart" n="53" subtype="section"><p>Quod ita esse dies declarat, quae
procedens ita mitigat, ut isdem malis manentibus non
modo leniatur aegritudo, sed in plerisque tollatur. Karthaginienses<note>Kartag. X (22G<hi rend="sup">1</hi>V Kart<figure/>g K<hi rend="sup">1</hi>)</note> multi Romae servierunt, Macedones rege
Perse capto; vidi etiam in Peloponneso, cum essem
adulescens, quosdam Corinthios. hi poterant omnes
eadem illa de Andromacha<note>antromacha X (ex anthr. K<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">cf.p.340, 23</hi>
                     </note> deplorare: <quote>haec omnia
vidi  <gap reason="omitted"/> 
                     </quote>, sed iam<note><w>iam</w> etiam KR</note> decantaverant fortasse. eo enim
erant voltu, oratione, omni reliquo motu et statu, ut
eos Argivos aut Sicyonios<note>sicionios K<hi rend="sup">1</hi>R</note> diceres,<note>dicere X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> magisque me moverant Corinthi subito aspectae<note>aspecta X <hi rend="italics">corr.</hi>V<hi rend="sup">2</hi> parietina
R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> parietinae quam ipsos
Corinthios, quorum animis diuturna cogitatio callum
vetustatis obduxerat.

</p></div><div type="textpart" n="54" subtype="section"><p>legimus librum Clitomachi, quem
ille eversa Karthagine misit consolandi causa ad captivos, cives suos; in eo est disputatio scripta Carneadis,
quam se ait in commentarium rettulisse.<note>retulisse G<hi rend="sup">1</hi>K (<hi rend="italics">ex</hi> retullisse<hi rend="sup">1</hi>) V</note> cum ita positum esset, videri<note>vidi G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> fore in aegritudine sapientem patria
capta, quae Carneades contra dixerit, scripta sunt. tanta igitur calamitatis praesentis adhibetur a philosopho
medicina, quanta inveteratae<note>inveterata X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (in inveterata <hi rend="italics">al.</hi>) desideraretur V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ne desideratur quidem,
nec, si aliquot<note>aliquod G</note> annis post idem ille liber captivis missus
esset, volneribus mederetur, sed cicatricibus. sensim <pb n="p.345"/>
enim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor,
non quo ipsa res immutari soleat aut possit, sed id,
quod ratio debuerat, usus docet, minora esse ea quae
sint visa maiora.
</p><p>Quid ergo opus est, dicet aliquis, omnino ratione aut
consolatione illa,<note>ratione aut omnino consolatione ulla X illa <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<hi rend="italics">idem men-
dum p. 353, 29 al.</hi>) omnino ratione aut <hi rend="italics">Po.</hi>
                     </note> qua solemus uti, cum levare dolorem
maerentium volumus?

</p></div><div type="textpart" n="55" subtype="section"><p>hoc enim fere tum habemus in
promptu,<note>promtu GR</note> nihil oportere inopinatum videri. aut<note>aut R, <hi rend="italics">sed</hi> u <hi rend="italics">del.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> qui<note><hi rend="italics">sic</hi> VBM<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> videantur <foreign xml:lang="grc">ψ</foreign> non quia G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">in mg. eodem signo addito</hi>
quia recentia sunt, maiora videntur G<hi rend="sup">2</hi> quia recentia sunt R<hi rend="sup">vet (c ?)</hi>
quia recentia sunt <hi rend="italics">in textu habet</hi> K<hi rend="sup">1</hi> maiora videntur <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
(<hi rend="italics">item</hi> P)</note> tolerabilius feret incommodum, qui cognoverit<note>cognoverint X <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> necesse
esse homini tale aliquid accidere? haec enim oratio de
ipsa summa mali nihil detrahit, tantum modo adfert,
nihil evenisse quod non opinandum fuisset. neque tamen genus id orationis in consolando non valet, sed
id haud sciam an plurimum. * ergo ista necopinata
non habent tantam vim, ut aegritudo ex is omnis oriatur; feriunt enim fortasse gravius, non id efficiunt, ut
ea, quae accidant maiora videantur:<note><hi rend="italics">sic</hi> VBM<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> videantur <foreign xml:lang="grc">ψ</foreign> non quia G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">in mg. eodem signo addito</hi>
quia recentia sunt, maiora videntur G<hi rend="sup">2</hi> quia recentia sunt R<hi rend="sup">vet (c ?)</hi>
quia recentia sunt <hi rend="italics">in textu habet</hi> K<hi rend="sup">1</hi> maiora videntur <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
(<hi rend="italics">item</hi> P)</note> quia recentia sunt,
maiora videntur, non quia repentina.<note><w>Ergo... 18 repentina</w><hi rend="italics">verba ipsa sana sunt</hi>
(<hi rend="italics">cf. Herm. XLI p. 324</hi>), <hi rend="italics">sed non suo loco posita. a Cicerone
ipso, ut argumentationem</hi> §§ <hi rend="italics">52–54 concluderent, in chiro-
grapho postea adscripta, ab Attici librariis autem falso loco
inserta esse videntur.</hi> (nam id efficiunt ... videantur, sed maiora
videntur, quia recentia sunt, non quia repentina <hi rend="italics">We.</hi> ut ea quae
accidant, mala videantur ... non quia repentina, <add>mala</add> 
                        <hi rend="italics">Se,
Jb. d. ph. V. 24 p. 244</hi>)</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="56" subtype="section"><p>* Duplex est igitur
ratio veri reperiendi non in is<note>non his (G<hi rend="sup">1</hi> is) solum X in <hi rend="italics">add, </hi>
K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> solum, quae mala, sed in
is etiam, quae bona videntur. nam aut<note><w>aut</w> ut X corr. <hi rend="italics">B</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipsius rei natura
qualis et quanta sit, quaerimus, ut de paupertate non
numquam, cuius onus disputando levamus docentes, <pb n="p.346"/>
quam parva et quam pauca sint quae natura desideret,
aut a disputandi subtilitate orationem ad exempla traducimus. hic Socrates commemoratur, hic Diogenes,
hic Caecilianum<note>hic Socrates ... 4 Caecilianum <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                     <note>cecil. X <hi rend="italics">fr. inc.
266</hi>
                     </note> illud: <quote>saepe est etiam sub palliolo
sordido sapientia.</quote> cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dici potest, quam ob rem C. Fabricio tolerabilis ea fuerit, alii negent se ferre posse?
</p></div><div type="textpart" n="57" subtype="section"><p>

huic igitur alteri generi similis est ea ratio consolandi,
quae docet humana esse quae acciderint. non enim id
solum continet ea disputatio, ut cognitionem<note>cogitationem G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> adferat
generis humani, sed significat tolerabilia<note>tollerabilia GKRV tolerabiliora H</note> esse, quae et
tulerint et ferant ceteri. de paupertate agitur:<note><w>agitur</w> igitur H</note> multi
patientes pauperes commemorantur; de contemnendo
honore: multi inhonorati proferuntur, et quidem propter id ipsum beatiores, eorumque, qui privatum<note>eorumquae qui p. R<hi rend="sup">1</hi>V eorumquae
p. G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>H</note> otium
negotiis publicis antetulerunt, nominatim<note>nominati GKV<hi rend="sup">1</hi> (- <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) H</note> vita laudatur,<note>Duplex igitur ratio est ... 346, 16 laudatur (<hi rend="italics">sine</hi> 346, 5
cum ... 346, 7 posse) H</note>
nec siletur illud potentissimi regis anapaestum, qui<note><hi rend="italics">Eurip. Iph.
Aul. 16</hi></note>
laudat senem et fortunatum esse dicit, quod inglorius<note>inglorious G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) inglori<figure/>us V</note>
                     <note>ingloriosus K<hi rend="sup">1</hi>R</note>
sit atque ignobilis ad supremum diem perventurus;
</p></div><div type="textpart" n="58" subtype="section"><p>
similiter commemorandis exemplis orbitates quoque
liberum<note>liberorum V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> praedicantur, eorumque,<note>eorum<figure/>quoque K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> qui gravius ferunt,
luctus aliorum exemplis leniuntur. sic perpessio ceterorum facit, ut ea quae acciderint multo minora<note>maiora <hi rend="italics">ex</hi> minora
V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> quam
quanta sint existimata, videantur. ita fit, sensim cogitantibus ut, quantum sit ementita opinio, appareat.
atque hoc idem et Telamo ille declarat: <quote>ego cum genui  <gap reason="omitted"/> 
                     </quote> et Theseus: <quote>futuras mecum commentabar miserias</quote>
                     <note>tum morituros scivi et ei rei
sustuli <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>, moriturum scivi V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> et Anaxagoras: <quote>sciebam me genuisse mortalem.</quote>
                     <note><hi rend="italics">cf. p. 332, 9 sqq.</hi></note> hi enim omnes diu cogitantes de rebus humanis <pb n="p.347"/>
intellegebant eas nequaquam pro opinione volgi esse
extimescendas.<note>extimescendas KR<hi rend="sup">1</hi> existimescendas R<hi rend="sup">c</hi>G existimiscendas
G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> V</note> et mihi quidem videtur idem fere accidere is qui ante meditantur, quod is quibus medetur
dies, nisi quod ratio<note>ratio<figure/> V ratione GKR (<hi rend="italics">unde in hoc</hi> quae-
dam<hi rend="sup">2?</hi>)</note> quaedam sanat illos, hos ipsa natura intellecto eo quod rem continet, illud<note>illud continet X <hi rend="italics">trp.</hi> B</note> malum, quod
opinatum sit esse maxumum, nequaquam esse tantum,
ut vitam beatam possit evertere.

</p></div><div type="textpart" n="59" subtype="section"><p>hoc igitur efficitur, ut
ex illo necopinato plaga maior sit, non, ut illi putant, ut,
cum duobus pares casus evenerint, is modo aegritudine
adficiatur,<note>aff. KR</note> cui ille necopinato casus evenerit.</p><p>Itaque dicuntur non nulli in maerore, cum de hac
communi hominum condicione audivissent, ea lege esse
nos natos, ut nemo in perpetuum esse posset expers
mali, gravius etiam tulisse. quocirca Carneades, ut video nostrum scribere Antiochum,<note>anthiochum KR</note> reprendere<note>reprehendere KV<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> Chrysippum<note>crysippum X <hi rend="italics">Chr. fr. eth. 487</hi>
                     </note> solebat laudantem Euripideum carmen illud:<note><hi rend="italics">Eurip. Hypsip. fr. 757</hi> (<hi rend="italics">S. Eur. ed. Arn. p. 62</hi>)</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Mortalis nemo est quem non<note>non <hi rend="italics">om. X add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> attingat<note>attingit <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> (attigit K) <hi rend="italics">vix recte, cf. Mue. in
Seyfferti Laelio p. 143</hi>
                           </note> dolor</l><l>Morbusque; multis<note>multis <hi rend="italics">Lb.</hi> multi</note> sunt humandi liberi,</l><l>Rursum creandi, morsque<note>mors quae GK (morsquę) R<hi rend="sup">1</hi>V (s <hi rend="italics">in r.</hi>
                              <hi rend="sup">c</hi>)</note> est finita omnibus.</l><l>Quae generi<note>genere X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>
                           </note> humano angorem nequicquam adferunt:<note>adferant V<hi rend="sup">2</hi>
                           </note>
                        </l><l>Reddenda terrae est terra, tum<note><w>tum</w> tam <hi rend="italics">Sey.</hi> nam <hi rend="italics">Küh.</hi>
                           </note> vita omnibus</l><l>Metenda ut fruges. sic iubet Necessitas.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="60" subtype="section"><p>
negabat genus hoc orationis quicquam omnino ad levandam aegritudinem pertinere. id enim ipsum dolendum esse dicebat, quod in tam crudelem necessitatem
incidissemus; nam illam quidem orationem ex commemoratione<note>ex commemoratione V (<hi rend="italics">sed</hi> com <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) K<hi rend="sup">2</hi> ex quo memoratione K<hi rend="sup">1</hi>R</note>
                     <note>ex quo nemo ratione G</note> alienorum malorum ad malivolos consolandos<note><hi rend="italics">cf. Sen. ad Marc. 12, 5</hi></note>
                     <pb n="p.348"/>
 esse accommodatam. Mihi vero longe videtur
secus. nam et necessitas ferendae condicionis humanae quasi cum deo pugnare prohibet<note>quohibet <hi rend="italics">in</hi> cohibet <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">c</hi> cohibet GV<hi rend="sup">1</hi> prohibet V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> admonetque esse
hominem, quae cogitatio magno opere luctum levat,
et enumeratio exemplorum, non ut animum malivolorum oblectet, adfertur, sed ut ille qui maeret ferundum sibi id censeat, quod videat multos moderate et
tranquille tulisse.
</p></div><div type="textpart" n="61" subtype="section"><p>
</p><p>Omnibus enim modis fulciendi sunt, qui ruunt nec
cohaerere possunt propter magnitudinem aegritudinis.
ex quo ipsam aegritudinem <foreign xml:lang="grc">λύπην</foreign>
                     <note><foreign xml:lang="grc">ὰγπ</foreign>HN <hi rend="italics">fere</hi> X (<foreign xml:lang="grc">λ</foreign> 
                        <hi rend="italics">ex A</hi> V)</note> Chrysippus quasi<note><hi rend="italics">Chrys. fr. eth. 485</hi></note>
solutionem totius hominis appellatam<note>omnibus modis... 12 appellat</note> putat.<note>appellat amputat KR<hi rend="sup">1</hi>V (<hi rend="italics">cf.</hi> H <hi rend="italics">et praef.</hi>)</note> Quae tota
poterit evelli explicata, ut<note><w>ut</w> aut V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> principio dixi,<note>dixi <hi rend="italics">cf. p. 329, 2sqq.</hi>
                     </note> causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni
praesentis atque urgentis mali.<note>est... 15 mali</note> itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur<note>perferetur X (<hi rend="italics">cf. Po. comm. ad 1, 29</hi>) perfertur V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> spe proposita boni, et acta aetas honeste ac splendide tantam adfert consolationem, ut eos qui ita vixerint aut non
attingat aegritudo<note>aegritudo <hi rend="italics">del. Dav.</hi>
                     </note> aut perleviter pungat animi dolor.</p><p>Sed ad hanc opinionem magni mali cum illa etiam
opinio accessit oportere, rectum esse,<note><w>rectū esse</w><figure/>esse <hi rend="italics">scr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ad officium pertinere ferre<note>perferre V (<hi rend="italics">sed</hi> per <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)</note> illud aegre quod acciderit, tum denique
efficitur illa gravis aegritudinis perturbatio.<note>tum ... 23 perturbatio <hi rend="italics">om.</hi> H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="62" subtype="section"><p>ex hac
opinione sunt illa varia et detestabilia genera<note>genere KR<hi rend="sup">1</hi>H</note> lugendi:
paedores,<note>pedores KH <hi rend="italics">cf. p. 331, 1</hi>
                     </note> muliebres lacerationes genarum, pectoris feminum capitis percussiones;<note>sed ... 26 percussiones H</note> hinc ille Agamemno Homericus<note><hi rend="italics">K 15</hi></note> et idem Accianus <quote>scindens dolore identidem<note><hi rend="italics">Accius fr. inc. 672</hi></note>
intonsam comam</quote>; in quo facetum illud Bionis, perinde <pb n="p.349"/>
stultissimum regem in luctu capillum sibi evellere,
quasi calvitio maeror levaretur.

</p></div><div type="textpart" n="63" subtype="section"><p>Sed haec omnia faciunt opinantes ita fieri oportere. itaque et Aeschines<note>aescinnes X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> in<note><hi rend="italics">de cor. 77</hi></note>
Demosthenem<note>demostenem X (de-
monstenem K)</note> invehitur, quod is septimo die post filiae
mortem hostias immolavisset. at quam<note>quam excopiose X (ex <hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">1 aut c</hi>) quam et
copiose <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (et <hi rend="italics">in r.</hi> B)</note> rhetorice, quam<note><hi rend="italics">cf. Hier.
epist. 60, 14</hi> (<hi rend="italics">qui Cic. consolationem sequitur</hi>)</note>
copiose! quas sententias colligit, quae verba contorquet! ut licere quidvis<note>quodvis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> rhetori intellegas. quae nemo
probaret, nisi insitum illud in animis haberemus, omnis bonos interitu suorum quam gravissime maerere
oportere. ex hoc evenit, ut in animi doloribus alii solitudines captent, ut ait Homerus de Bellerophonte:
<quote rend="blockquote"><l>Qui miser in campis maerens errabat Aleis<note><hi rend="italics">Z 201</hi></note>
                           <note>Aleis <hi rend="italics">Be-
roaldus</hi> alienis (<hi rend="italics">unde</hi> V<hi rend="sup">c</hi> errat, <hi rend="italics">tum</hi> errat maerens V<hi rend="sup">rec</hi>)</note>
                        </l><l>Ipse suum cor edens,<note>edens V<hi rend="sup">2</hi>M evidens X</note> hominum vestigia vitans;<note>vitas X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
et Nioba fingitur lapidea propter aeternum, credo, in<note><hi rend="italics">cf. Hier.
epist. 60, 14</hi> (<hi rend="italics">qui Cic. consolationem sequitur</hi>)</note>
luctu silentium, Hecubam<note>haecubam X (he<figure/>c ubam V)</note> autem putant propter animi
acerbitatem quandam et rabiem fingi in canem esse
conversam. sunt autem alii, quos<note>quos V<hi rend="sup">1 aut c</hi>R<hi rend="sup">2</hi> quo X</note> in luctu cum ipsa
solitudine loqui saepe delectat, ut illa apud Ennium<note><hi rend="italics">Enn. Med. sc. 257</hi></note>
nutrix:
<quote rend="blockquote"><l>Cupido cepit miseram nunc me proloqui</l><l>Caelo atque terrae Medeai<note>Medeai <hi rend="italics">Turn.</hi> Medeae</note> miserias.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="64" subtype="section"><p>
haec omnia recta vera debita putantes faciunt in dolore, maximeque declaratur<note>declaratur hoc <hi rend="italics">sana cf. Mue.</hi>
(<hi rend="italics">off. 1, 61</hi>)</note> hoc quasi officii iudicio
fieri, quod, si qui forte, cum se in luctu esse vellent,
aliquid fecerunt humanius aut si hilarius locuti sunt,
revocant se rursus ad maestitiam peccatique se insimulant, quod dolere<note>dolore K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> intermiserint. pueros vero matres et magistri castigare etiam solent, nec verbis solum, sed etiam verberibus, si quid in domestico luctu <pb n="p.350"/>
hilarius ab is factum est aut dictum, plorare cogunt.
Quid? ipsa remissio luctus cum est consecuta intellectumque<note>intellectaque X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> est<note>est <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nihil profici maerendo, nonne res declarat
fuisse totum illud voluntarium?

</p></div><div type="textpart" n="65" subtype="section"><p>Quid ille Terentianus<note>terentianus K<hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">mg.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note>
                     <note>terrentianus X</note>
                     <quote>ipse se poeniens</quote>,<note>poenitens (pen. K)X e<foreign xml:lang="grc">ὰγ</foreign>TON
T<foreign xml:lang="grc">ε</foreign>lM<foreign xml:lang="grc">ω</foreign>PO<foreign xml:lang="grc">γ</foreign>M<foreign xml:lang="grc">ε</foreign>NOC <hi rend="italics">fere</hi> X</note> id est <foreign xml:lang="grc">ἑαυτὸν τιμωρούμενος</foreign>?
<quote rend="blockquote"><l>Decrevi tantisper<note>decrevi<figure/>tant. V (<hi rend="italics">prius</hi> t V<hi rend="sup">c</hi>)</note> me minus iniuriae,</l><l>Chremes,<note><w>me ... 7 Chreme</w>s V<hi rend="sup">c</hi><hi rend="italics">in r.</hi> (s <hi rend="italics">scr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>)</note> meo gnato facere, dum fiam miser.</l></quote>
hic decernit, ut miser sit. num quis igitur quicquam
decernit invitus? <quote>malo quidem me quovis dignum deputem—</quote> malo se dignum deputat, nisi miser sit. vides<note>Ter. 147. 8. 135</note>
ergo opinionis esse, non naturae malum. Quid, quos res<note>quid quod res H</note>
ipsa lugere prohibet? ut apud Homerum cotidianae
neces interitusque multorum sedationem maerendi adferunt, apud quem ita dicitur:
<quote rend="blockquote"><l>Namque nimis multos atque omni luce cadentis<note><hi rend="italics">T 226</hi></note>
                           <note>cadentis (<foreign xml:lang="grc">ίπτουσιν</foreign>) <hi rend="italics">Man.</hi>
carentis</note>
                        </l><l>Cernimus, ut nemo possit maerore vacare.</l><l>Quo magis est aequum tumulis mandare peremptos</l><l>Firmo animo et luctum lacrimis finire diurnis.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="66" subtype="section"><p>
Ergo in potestate est abicere dolorem, cum velis,
tempori servientem. an est ullum tempus, quoniam
quidem res in nostra potestate est, cui<note><w>cui</w> cum V</note> non ponendae
curae <add>et</add> aegritudinis<note><hi rend="italics">add. Dav. ex</hi><foreign xml:lang="grc">ς</foreign>. <hi rend="italics">aut</hi> aegritudinis
<hi rend="italics">aut</hi> curae <hi rend="italics">del. alii</hi> (<hi rend="italics">iam in</hi> V curaer <hi rend="italics">sec. Str. ut vid.</hi>)</note> causa serviamus?<note>vides ... 22 serviamus</note> constabat eos,
qui concidentem volneribus Cn. Pompeium vidissent,<note>GN. X</note>
cum in illo ipso acerbissimo miserrimoque spectaculo
sibi timerent, quod se classe hostium circumfusos viderent, nihil aliud tum egisse, nisi ut remiges hortarentur et ut salutem adipiscerentur fuga; posteaquam Tyrum venissent, tum adflictari lamentarique
coepisse. timor igitur ab his aegritudinem potuit repellere,
<pb n="p.351"/>
 ratio ab sapienti viro<note>ab sapienti viro <hi rend="italics">Bentl.</hi> ac sapientia vera (<hi rend="italics">def. Linde Era-
nos XII p. 175</hi>)</note> non poterit? Quid est
autem quod plus valeat ad ponendum dolorem, quam
cum est intellectum nil<note>nihil KH</note> profici et frustra esse susceptum? si igitur deponi potest, etiam non suscipi potest;
voluntate igitur et iudicio suscipi aegritudinem confitendum est.<note>si timor aliquoties ab aegritudine potest repellere ... 351, 6 est H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="67" subtype="section"><p>Idque<note><w>idque</w> itaque K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> indicatur eorum patientia, qui cum
multa sint saepe perpessi, facilius ferunt<note>ferant <hi rend="italics">X cf. praef.</hi>
                     </note> quicquid accidit, obduruisseque<note>obduruisseque iam <hi rend="italics">Tr.</hi> obduruisse quam X
(e <hi rend="italics">ex</hi> am <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>)</note> iam sese<note>sese V</note> contra fortunam arbitrantur, ut ille apud Euripidem:<note><hi rend="italics">Eur. Phrix. fr. 821</hi> (<hi rend="italics">Chrys. fr.
eth. 482</hi>)</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Si mihi nunc tristis primum inluxisset dies</l><l>Nec tam aerumnoso navigavissem<note>navigassem X</note> salo,</l><l>Esset dolendi causa, ut iniecto eculei</l><l>Freno repente tactu exagitantur novo;</l><l>Sed iam subactus<note>subiactus GV<hi rend="sup">1</hi> (i <hi rend="italics">del.</hi>
                              <hi rend="sup">2</hi>) sub-
iectus KRP</note> miseriis optorpui.<note>obt. KR<hi rend="sup">c</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
defetigatio igitur miseriarum aegritudines cum faciat
leniores, intellegi necesse est non rem ipsam causam
atque<note>ipsam atque causam <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">trp. Er.</hi>
                     </note> fontem<note><w>fontem</w> fon <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> esse maeroris.

</p></div><div type="textpart" n="68" subtype="section"><p>Philosophi summi nequedum<note>neque nondum X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> tamen sapientiam consecuti nonne intellegunt
in summo se malo esse? sunt enim insipientes, neque
insipientia ullum maius malum est. neque tamen lugent. quid ita? quia huic generi malorum non adfingitur<note>non affingitur V (non af <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> n <hi rend="italics">ante g del. idem</hi>) nodfingitur
R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> illa opinio, rectum esse et aequum et ad officium
pertinere aegre ferre, quod sapiens non sis, quod idem
adfingimus huic aegritudini, in qua luctus inest, quae
omnium maxuma est.

</p></div><div type="textpart" n="69" subtype="section"><p>itaque Aristoteles veteres philosophos<note><hi rend="italics">Arist. fr. 53</hi></note> accusans, qui existumavissent philosophiam
suis ingeniis esse perfectam, ait eos aut stultissimos aut <pb n="p.352"/>
gloriosissimos fuisse; sed<note><w>sed</w> si V</note> se videre, quod paucis annis
magna accessio facta esset, brevi tempore philosophiam plane absolutam fore.<note>Aristoteles . .. 352, 3 fore <hi rend="italics">libere redd.
Lact. inst. 3, 28, 20</hi>
                     </note> Theophrastus autem moriens accusasse naturam dicitur, quod cervis et cornicibus vitam diuturnam, quorum id nihil interesset, hominibus, quorum maxime interfuisset, tam<note>tamen KR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> exiguam vitam dedisset; quorum si aetas potuisset esse longinquior, futurum fuisse ut omnibus perfectis artibus omni
doctrina hominum vita erudiretur. querebatur<note>quaerebatur VK<hi rend="sup">2</hi> quaerebat
GK<hi rend="sup">1</hi> (quer-) R</note> igitur se
tum, cum illa videre coepisset, extingui. quid? ex ceteris philosophis nonne optumus et gravissumus quisque
confitetur multa se ignorare et multa<note>multa V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> multi</note> sibi etiam atque
etiam esse discenda?

</p></div><div type="textpart" n="70" subtype="section"><p>neque tamen, cum se in media
stultitia, qua nihil<note>quia n. G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est peius, haerere intellegant, aegritudine premuntur; nulla enim admiscetur opinio officiosi doloris. Quid, qui non putant lugendum<note>lungendum GV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">prius n eras.</hi>) iungen-
dum KR</note> viris?<note>sqq. <hi rend="italics">cf. Hier. epist. 60, 5</hi>
                     </note>
qualis fuit Q. Maxumus<note>fuitque maxumus <figure/>G<hi rend="sup">2</hi> (quae G<hi rend="sup">1</hi>) KV (<figure/> 
                        <hi rend="italics">ss. m. 3</hi>)
<hi rend="italics">ac fortasse</hi> R<hi rend="sup">1</hi> (Q <hi rend="italics">post</hi> fuit <hi rend="italics">in r. m. al.</hi>)</note> efferens<note>efferrens GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> filium consularem,
qualis L. Paulus<note>paullus RG<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (l <hi rend="italics">eras.</hi>) <hi rend="italics">cf.p.
263, 17; 274, 19; 457, 7</hi>
                     </note> duobus paucis<note>lucius <hi rend="italics">et</hi> marcus X</note> diebus amissis<note>amisis G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> filiis,
qualis M. Cato praetore designato mortuo filio, quales
reliqui, quos in Consolatione<note>consolationem G -ne V</note> conlegimus.

</p></div><div type="textpart" n="71" subtype="section"><p>quid hos
aliud placavit nisi quod luctum et maerorem esse non
putabant viri? ergo id, quod alii rectum opinantes
aegritudini se solent dedere, id hi turpe putantes aegritudinem reppulerunt. ex quo intellegitur non in natura,
sed in opinione esse aegritudinem.</p><p>Contra dicuntur haec: quis tam demens, ut sua voluntate maereat? natura adfert dolorem, cui quidem
Crantor, inquiunt, vester cedendum putat; premit enim
atque instat, nec resisti potest. itaque Oileus<note>oileus V</note> ille apud <pb n="p.353"/>
Sophoclem, qui Telamonem antea de Aiacis morte<note>morte V</note> consolatus esset, is cum audivisset<note>audisset K</note> de suo, fractus est.
de cuius commutata mente sic dicitur:
<quote rend="blockquote"><l>Nec vero tanta praeditus sapientia<note><hi rend="italics">Soph.fr. 666</hi></note>
                        </l><l>Quisquam est,<note>quisquamst <hi rend="italics">edd.</hi>
                           </note> qui aliorum aerumnam dictis adlevans</l><l>Non idem, cum fortuna mutata impetum</l><l>Convertat,<note>convertit <hi rend="italics">Sey.</hi> clade ut subita X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                              <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                           </note> clade subita frangatur sua,</l><l>Ut illa ad alios dicta et praecepta excidant.<note>ex p. G<hi rend="sup">2</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
haec cum disputant, hoc student efficere, naturae obsisti nullo modo posse; idem<note>iidem <hi rend="italics">Ern.</hi> (idem tamen <hi rend="italics">Phil. 2, 91 al.</hi>) hi (= i <hi rend="italics">cf. praef.</hi>) <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> et <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note> tamen fatentur graviores
aegritudines suscipi, quam natura cogat. quae est igitur amentia—? ut nos quoque idem ab illis<note>illis <hi rend="italics">Urs. ex</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> allis</note> requiramus.

</p></div><div type="textpart" n="72" subtype="section"><p>Sed plures sunt causae suscipiendi doloris: primum illa opinio mali, quo viso atque persuaso aegritudo<note>aegritudo <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> insequitur necessario. deinde etiam gratum mortuis se facere, si graviter eos lugeant, arbitrantur.<note>sed ... 16 arbitrantur H</note> accedit superstitio muliebris quaedam; existumant enim
diis inmortalibus se facilius satis facturos, si eorum
plaga perculsi adflictos se et stratos esse fateantur.
sed haec inter se quam repugnent, plerique non vident.
laudant enim eos, qui aequo animo moriantur; qui
alterius mortem aequo animo ferant, eos putant vituperandos. quasi fieri ullo modo possit, quod in amatorio sermone dici solet, ut quisquam plus alterum diligat quam se.

</p></div><div type="textpart" n="73" subtype="section"><p>praeclarum<note>seipsū G</note> illud est et, si quaeris, rectum quoque et verum, ut eos, qui nobis carissimi esse
debeant, aeque ac nosmet ipsos amemus; ut<note>ut <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> at X (ad K)</note> vero plus,
fieri nullo pacto potest. ne optandum quidem est in
amicitia, ut me ille plus quam se, ego illum<note>ullum V</note> plus quam
me; perturbatio vitae, si ita sit, atque officiorum omnium
<pb n="p.354"/>
 consequatur. sed de hoc alias; nunc<note>sed ... 354, 1 alias. nunc H</note> illud satis
est, non attribuere<note>atribuere G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ad amissionem amicorum miseriam
nostram, ne illos plus quam ipsi<note>ipse K</note> velint, si sentiant, plus
certe quam nosmet ipsos diligamus. Nam quod aiunt
plerosque consolationibus nihil levari adiunguntque
consolatores ipsos confiteri se miseros, cum ad eos impetum suum fortuna<note>fortuna <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om. X</hi>
                     </note> converterit, utrumque dissolvitur.
sunt enim ista non naturae vitia, sed culpae. stultitiam<note>stultitia X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> autem accusare quamvis copiose licet. nam et
qui non levantur, ipsi <add>se</add> ad miseriam invitant, et qui<note><hi rend="italics">add. Dav.</hi></note>
suos casus aliter ferunt atque ut<note><w>ut</w> ad G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> auctores aliis ipsi
fuerunt, non sunt<note><w>sunt</w> solum G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> vitiosiores quam fere plerique, qui
avari avaros, gloriae cupidos gloriosi reprehendunt.
est enim proprium stultitiae aliorum vitia cernere, oblivisci suorum.

</p></div><div type="textpart" n="74" subtype="section"><p>Sed nimirum hoc maxume<note>maxumum X <figure/> me <hi rend="italics">ss.</hi> B</note> est exprimendum,<note>exprimendum X (<hi rend="italics">con-
fessio adversariis exprimenda est cf. Verr. 4, 112 Liv. 21, 18, 5
Lucan. 6, 599 manibus exprime verum</hi>) experimentum (<hi rend="italics">et antea</hi>
maxumum) <hi rend="italics">edd.</hi> (<hi rend="italics">sed hoc uerbum Tullianum non est, illudque</hi>
hanc—diuturna <hi rend="italics">ratione conclusum, non ex experientia sumptum</hi>)</note> cum constet aegritudinem<note>aegritudinem V -ne GKR</note> vetustate tolli,<note>tollit X <hi rend="italics">sed ult.</hi> t <hi rend="italics">eras.</hi> V</note>
hanc vim non esse in die<note>diē V</note> positam, sed in cogitatione
diuturna.<note>diurna X <hi rend="italics">corr.</hi> B<hi rend="sup">1</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> nam si et eadem res est et idem est homo,
qui potest quicquam de dolore mutari, si neque de eo,
propter quod dolet, quicquam est mutatum neque de
eo, qui<note><w>qui</w> quod G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dolet? cogitatio igitur diuturna<note>diurna X <hi rend="italics">corr.</hi> B<hi rend="sup">1</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> nihil esse in
re mali dolori medetur, non ipsa diuturnitas.</p><p>Hic mihi adferunt mediocritates.<note>mediocritas X -tates V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> quae si naturales
sunt, quid opus est consolatione?<note>at hae mihi afferentur med.... 24 consolatione <hi rend="italics">Non. 29, 27</hi>
                     </note> natura enim ipsa
terminabit modum; sin opinabiles, opinio tota tollatur.</p><p>Satis dictum esse arbitror aegritudinem esse opinionem
<pb n="p.355"/>
 mali praesentis,<note>satis arbitror dictum esse ... 355, 1 praesentis H</note> in qua opinione illud insit, ut
aegritudinem suscipere oporteat.

</p></div><div type="textpart" n="75" subtype="section"><p>additur ad hanc definitionem a Zenone recte, ut illa opinio praesentis mali
sit recens. hoc autem verbum sic interpretantur, ut
non tantum illud recens esse velint, quod paulo ante
acciderit, sed quam diu in illo opinato malo vis quaedam insit, ut<note>ut <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> et X</note> vigeat et habeat quandam viriditatem,
tam diu appelletur<note>appellatur K</note> recens. ut Artemisia illa, Mausoli
Cariae regis uxor, quae nobile illud Halicarnasi<note>alicarnasi X</note> fecit
sepulcrum, quam diu vixit, vixit in luctu eodemque
etiam confecta contabuit. huic erat illa opinio cotidie
recens; quae tum denique non appellatur<note>appellabatur X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> recens, cum
vetustate exaruit.</p><p>Haec igitur officia sunt consolantium, tollere aegritudinem funditus aut sedare aut detrahere<note>aut detr. V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> quam plurumum aut supprimere nec pati manare longius aut
ad alia traducere.

</p></div><div type="textpart" n="76" subtype="section"><p>sunt qui unum officium consolantis<note>cons<figure/>olantis R<hi rend="sup">1</hi> consulantis GK<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
putent<note>putent <add>docere</add> 
                        <hi rend="italics">Lb. Cleanthes fr. 576</hi>
                     </note> malum illud omnino non esse, ut Cleanthi placet; sunt qui non magnum malum, ut Peripatetici;
sunt qui abducant a malis ad bona, ut Epicurus; sunt
qui satis<note>satis <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> putent ostendere nihil inopinati<note>inopinanti GRV<hi rend="sup">1</hi> (n <hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) opinanti K</note> accidisse,
<add>ut Cyrenaici<note><hi rend="italics">lac. stat. Po.</hi> ut Cyrenaici <hi rend="italics">pro</hi> nihil mali (nihil a mali V<hi rend="sup">1</hi>)
<hi rend="italics">Dav. cogitari potest:</hi> 
                           <add>ut Cyr. atque hi quoque, si verum quaeris, efficere student ut non multum adesse videatur aut</add> nihil
mall. Chr. <hi rend="italics">cf.</hi> § <hi rend="italics">52–59. 61 extr. Chrys. fr. eth. 486</hi>
                        </note>  
                        <gap reason="omitted"/> 
                     </add> nihil mali. Chrysippus autem caput esse censet in consolando detrahere<note>detra <hi rend="italics">in
r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> illam opinionem maerentis, qua se<note>maerentis se X (mer. KR) qd <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> maerentis si
<hi rend="italics">vel</hi> maerentl si <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<hi rend="italics">sed sec. Chr. omnes qui maerent in illa
opinione sunt; non recte p. 275, 19 confert Va. Op. 1, 70</hi>) qua <hi rend="italics">Po.</hi>
                     </note> officio fungi putet iusto atque <pb n="p.356"/>
debito. sunt etiam qui haec omnia genera consolandi
colligant<note>abducunt... 21 putant... 356, 2 colligunt X 356, 2 colligant V<hi rend="sup">2</hi>
abducant <hi rend="italics">et</hi> putent <hi rend="italics">Ern.</hi> (<hi rend="italics">obloq. Küh. Sey. cf. tamen nat. deor.
2, 82 al.</hi>). <hi rend="italics">inconcinnitatem modorum def. Gaffiot cf. ad p. 226, 23</hi>
                     </note>—alius enim alio modo movetur—, ut fere
nos in Consolatione omnia<note>omnia <hi rend="italics">bis scripsit, prius erasit</hi> G omnia <hi rend="italics">exp. et in mg.
scr.</hi> fecimus. omne genus consolandi V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> in consolationem unam coniecimus; erat enim in tumore animus, et omnis in eo
temptabatur curatio. sed sumendum tempus est non
minus in animorum morbis quam in corporum; ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset:
<quote rend="blockquote"><l>Atqui, Prometheu, te hoc tenere existimo,</l><l>Mederi posse rationem<note>ratione ratione G<hi rend="sup">1</hi>RV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">alterum exp.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">1</hi> ratione rationem K<hi rend="sup">1</hi> (ratione <hi rend="italics">del.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>) orationem <hi rend="italics">Stephanus</hi> (<hi rend="italics">ft. recte cf.</hi> 
                              <foreign xml:lang="grc">λόγοι</foreign>)</note> iracundiae,<note><hi rend="italics">v. 377</hi></note>
                        </l></quote>
respondit:
<quote rend="blockquote"><l>Siquidem qui<note><w>qui</w>et <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> tempestivam medicinam admovens</l><l>Non adgravescens<note><w>adgr.</w><figure/><hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> volnus inlidat manu.<note>manus X s <hi rend="italics">exp.</hi> V</note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="77" subtype="section"><p/><p>Erit igitur in consolationibus prima medicina docere
aut nullum malum esse aut admodum parvum, altera
et<note><hi rend="italics">prius</hi> et
<hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> de communi condicione vitae et proprie,<note>propriae G<hi rend="sup">1</hi>KVH (<hi rend="italics">sim. 358, 6</hi>)</note> si quid sit
de ipsius qui maereat disputandum, tertia<note>tertiam H</note> summam
esse stultitiam frustra confici maerore, cum intellegas
nihil<note>nil G</note> posse profici. nam Cleanthes<note>cleantes X (24 GK<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Cl. fr. 577</hi>
                     </note> quidem sapientem
consolatur, qui consolatione non eget. nihil enim<note>enim <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> esse
malum, quod turpe non sit, si lugenti persuaseris, non
tu illi luctum, sed stultitiam detraxeris;<note>erit... 21 detraxeris (<hi rend="italics">sine</hi> 18 nam... 19 eget) H</note> alienum autem
tempus docendi. et tamen non satis mihi videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi aliquando aegritudinem
posse ex eo ipso, quod esse summum malum Cleanthes<note>suscipi... 24 Cleanthes <hi rend="italics">om.</hi> K</note>
                     <note>Cleanthes <hi rend="italics">del. Ba. sed
cf. Va. Op. 2, 130. 409</hi>
                     </note> ipse fateatur. quid enim dicemus, cum Socrates<note><hi rend="italics">Aisch. Socr. fr. 10 D. Aug. civ. 14, 8</hi></note>
Alcibiadi persuasisset, ut accepimus, eum nihil hominis
<pb n="p.357"/>
 esse nec quicquam inter Alcibiadem summo loco
natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades
adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi
virtutem traderet turpitudinemque depelleret,<note>illam <hi rend="italics">ante</hi> dep. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>—quid dicemus, Cleanthe?<note>acleanthe V (356, 23 cl. <hi rend="italics">in r.</hi>
V<hi rend="sup">2</hi>) o cleanthe <hi rend="italics">Str. p. 58</hi>
                     </note> tum<note>tum (<hi rend="italics">cf.</hi> 356, 23 aliquando)] num <hi rend="italics">edd.</hi>
aegritudinem X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in illa re, quae aegritudine Alcibiadem adficiebat, mali nihil fuisse?

</p></div><div type="textpart" n="78" subtype="section"><p>quid? illa Lyconis qualia<note>quia GRV<hi rend="sup">1</hi> (a <hi rend="italics">eras.</hi>)</note> sunt? qui aegritudinem extenuans parvis
ait eam rebus moveri, fortunae et corporis incommodis, non animi malis.<note>mali X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> quid ergo? illud, quod Alcibiades
dolebat, non ex animi malis vitiisque constabat? ad
Epicuri consolationem satis est ante dictum.

</p></div><div type="textpart" n="79" subtype="section"><p>ne<note><w>ne</w> n<figure/>onne K (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> illa
quidem firmissima consolatio est, quamquam<note><w>quamquam</w> quidquam K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et usitata est et saepe prodest: <quote>non tibi hoc soli.</quote> prodest
haec quidem, ut dixi,<note>dixi <hi rend="italics">p. 345, 13</hi>
                     </note> sed nec semper nec omnibus;
sunt enim qui respuant; sed refert, quo modo adhibeatur. ut enim<note>enim <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tulerit quisque eorum qui sapienter
tulerunt, non quo quisque incommodo adfectus sit,
praedicandum est. Chrysippi<note>crys. KR chris. G</note> ad veritatem firmissima
est, ad tempus aegritudinis difficilis. magnum opus<note>opus <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> onus X</note>
est probare maerenti illum suo iudicio et, quod se<note>se <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ita
putet oportere facere, maerere. Nimirum igitur, ut in
causis non semper utimur eodem statu—sic enim
appellamus controversiarum genera—, sed ad tempus,
ad controversiae naturam, ad personam accommodamus, sic in aegritudine lenienda, quam<note>lenienda. nam quam X nam <hi rend="italics">del.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quisque curationem recipere possit, videndum est.<note>nimirum ... 26 est H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="80" subtype="section"><p>
</p><p>Sed nescio quo pacto ab eo, quod erat a te<note><w>a te</w> ante K</note> propositum, aberravit oratio. tu enim de sapiente quaesieras, cui aut malum videri nullum potest, quod vacet <pb n="p.358"/>
turpitudine, aut ita parvum malum, ut id obruatur
sapientia vixque appareat, qui<note>qui <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nihil opinione adfingat
adsumatque ad aegritudinem nec id putet esse rectum,<note>tum <hi rend="italics">post</hi> rectum <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
se quam maxume excruciari luctuque confici, quo pravius nihil esse possit. edocuit tamen ratio, ut mihi
quidem videtur, cum hoc ipsum proprie non quaereretur hoc tempore, num<note>num V<hi rend="sup">x</hi>
nunc X num quid <hi rend="italics">We. sed cf. Mue.</hi>
                     </note> quod esset malum nisi quod
idem dici turpe posset, tamen ut videremus,<note>viderimus V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quicquid
esset in aegritudine mali, id non naturale esse, sed
voluntario iudicio et opinionis errore contractum.
</p></div><div type="textpart" n="81" subtype="section"><p>
</p><p>Tractatum<note>tractum GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est autem a nobis id genus aegritudinis,
quod unum est omnium maxumum, ut eo sublato reliquorum remedia ne magnopere quaerenda arbitraremur. sunt enim certa, quae de paupertate certa, quae
de vita inhonorata et ingloria dici soleant; separatim
certae scholae sunt de exilio, de interitu patriae, de
servitute, de debilitate,<note>dibilitate R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> de caecitate, de omni casu, in
quo nomen poni solet calamitatis.<note><w>calamitatis</w> tatis V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in r.</hi>
                     </note> haec Graeci in singulas scholas et in singulos libros dispertiunt; opus enim
quaerunt (quamquam plenae disputationes<note>planae disputationis <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Turn.</hi> delectationis summae.
Tamen V (mae T <hi rend="italics">atque ultima hasta litterae</hi> m <hi rend="italics">antecedentis
in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> delectationis sunt);

</p></div><div type="textpart" n="82" subtype="section"><p>et tamen, ut medici<note>uti<figure/>medici K (<hi rend="italics">er.</hi> n)</note> toto corpore curando
minimae etiam parti, si condoluit, medentur, sic philosophia cum universam aegritudinem sustulit, <add>sustulit</add>
                     <note>aegritudinem sustulit
tamen si X (sustullit G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> condoluit tamen si K<hi rend="sup">1</hi> medenturaegr. sustulit <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) <hi rend="italics">corr. Keil, Quaest. Tull. p. XVIII</hi>
                     </note> etiam, si quis error alicunde<note>alicunde <hi rend="italics">Ern.</hi> aliunde</note> extitit, si paupertas momordit, si ignominia pupugit,<note>pupigit G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> si quid tenebrarum obfudit exilium,<note>exsilium GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aut eorum quae<note>quaeque (quaeque G) modo X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> modo dixi si quid<note><w>si quid</w> sicut K</note> extitit. etsi singularum rerum sunt propriae consolationes,
<pb n="p.359"/>
 de quibus audies tu quidem, cum voles. sed ad
eundem fontem revertendum est, aegritudinem omnem
procul abesse a sapiente, quod inanis sit, quod frustra
suscipiatur, quod non natura exoriatur, sed iudicio,
sed opinione, sed quadam invitatione ad dolendum,
cum id decreverimus ita fieri oportere.

</p></div><div type="textpart" n="83" subtype="section"><p>Hoc detracto,
quod totum est voluntarium, aegritudo erit sublata
illa<note><w>ilia</w> ita G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> maerens, morsus tamen<note><w>tamen</w> tantum <hi rend="italics">Bentl. sed cf. p. 323, 11 quo Cic. hic respicit</hi>
                     </note> et contractiuncula quaedam<note>contractiuncuculae quaedam (quadam G quandam V<hi rend="sup">1</hi>) relinquentur <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">Non.</hi>
(relincuntur) <hi rend="italics">corr. Bentl. cf. 9</hi> hanc <hi rend="italics">et Sen. ad Marc. 7, 1</hi>
                     </note> animi relinquetur.<note>hoc... 9 relinquentur <hi rend="italics">Non. 92, 24</hi>
                     </note> hanc dicant sane naturalem,
dum aegritudinis nomen absit grave taetrum funestum, quod cum sapientia esse atque, ut ita dicam, habitare nullo modo possit. At quae<note>at quae <hi rend="italics">Bentl.</hi> atque</note> stirpes sunt aegritudinis, quam multae, quam amarae! quae ipso<note>ipso <hi rend="italics">om.</hi> V</note> trunco
everso omnes eligendae<note>elidendae R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sunt et, si necesse erit, singulis
disputationibus. superest enim nobis hoc, cuicuimodi<note><w>cuicuimodi</w> cuiusmodi V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note>
est, otium. sed ratio una omnium est aegritudinum,
plura<note>sed plura H</note> nomina. nam et invidere aegritudinis est et
aemulari et obtrectare et misereri et angi, lugere, maerere, aerumna adfici, lamentari, sollicitari,<note>sollicitari <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dolere,<note>dolore V</note> in
molestia esse, adflictari, desperare.

</p></div><div type="textpart" n="84" subtype="section"><p>Haec omnia definiunt Stoici, eaque verba quae dixi singularum rerum<note><hi rend="italics">St. fr. 3, 419</hi></note>
sunt, non, ut videntur, easdem res significant, sed aliquid differunt; quod alio loco<note>alio loco <hi rend="italics">cf. IV, 16</hi>
                     </note> fortasse tractabimus.
haec<note>hae V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sunt illae fibrae stirpium, quas initio dixi, persequendae et omnes eligendae,<note><hi rend="italics">et</hi> 25 eligendae X (<hi rend="italics">cf. Colum. 4, 5 Varro rust. 1, 47</hi>) eliciendae V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ne umquam ulla possit
existere. magnum opus et difficile, quis negat? quid <pb n="p.360"/>
autem praeclarum non idem arduum? sed tamen id se
effecturam philosophia profitetur, nos modo curationem eius recipiamus.<note>denique ratio una ... 360, 3 recipiamus H</note>
                  </p><p>Verum haec quidem<note>verum quidem haec <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. We.</hi> actenus K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> hactenus, cetera, quotienscumque voletis, et hoc loco et aliis parata vobis erunt.</p></div></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>