<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:5</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:5</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="5" subtype="book"><pb n="p.404"/><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p>
Quintus<note>Quintus <hi rend="italics">om.</hi> KR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">spatio rubricatori relicto</hi> (<hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">rec</hi>)</note> hic dies, Brute, finem faciet Tusculanarum
disputationum, quo die est a nobis ea de re, quam
tu ex omnibus maxime<note>maxime <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> probas, disputatum. placere
enim tibi admodum sensi et ex eo libro, quem ad me
accuratissime scripsisti, et ex multis sermonibus tuis
virtutem ad beate vivendum se ipsa<note>ipsam H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> esse<note>se ipsa esse <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> contemptam G<hi rend="sup">1</hi>H</note> contentam.
quod<note>quod <hi rend="italics">ex</hi>
quo V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> etsi difficile<note>difficili G<hi rend="sup">2</hi> (dific. G<hi rend="sup">1</hi>)RV</note> est probatu propter tam varia et
tam multa tormenta fortunae,<note>quod ... 8 fortunae <hi rend="italics">Non. 163, 7</hi>
                     </note> tale tamen est, ut elaborandum sit, quo<note>quo <hi rend="italics">ex</hi> quod G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> facilius probetur. nihil est<note>est <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> enim
omnium quae in philosophia tractantur, quod gravius
magnificentiusque dicatur.

</p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p>nam cum ea<note><w>ea</w> aliqua <hi rend="italics">Bentl. sed cf. Phil. 13, 23</hi>: eam tibi
causam belli gerendi proponis, ut senatum funditus deleas</note> causa impulerit eos qui primi se ad philosophiae studium contulerunt, ut omnibus rebus posthabitis totos se in
optumo vitae statu exquirendo conlocarent, profecto<note>profecit K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
spe beate vivendi tantam<note>totam H (<hi rend="italics">alt. loco ex</hi> tantam<hi rend="sup">1</hi>) <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> in eo studio curam operamque posuerunt. quodsi ab is inventa et perfecta virtus <pb n="p.405"/>
est, et si praesidii ad beate vivendum in virtute satis
est, quis est qui non praeclare et ab illis positam
et a nobis susceptam operam philosophandi<note>philophandi <hi rend="italics">G</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>V</note> arbitretur?
sin autem virtus subiecta sub varios incertosque casus
famula fortunae est nec tantarum<note>tantam R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> virium est, ut se
ipsa tueatur, vereor ne non tam virtutis fiducia nitendum nobis ad spem beate vivendi quam vota facienda
videantur.

</p></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p>equidem eos casus, in quibus me fortuna
vehementer exercuit,<note>equidem meos ...9 exercuit <hi rend="italics">Non. 295, 6</hi>
                     </note> mecum ipse considerans huic incipio sententiae diffidere interdum et humani generis
imbecillitatem fragilitatemque<note>fragillit. K</note> extimescere. vereor
enim ne natura, cum corpora nobis infirma dedisset<note>infirma dedisset
<hi rend="italics">om.</hi> H</note>
isque et morbos insanabilis et dolores intolerabilis<note>intollerabilis X (<hi rend="italics">praeter</hi> H)</note>
adiunxisset, animos quoque dederit et corporum doloribus congruentis et separatim suis angoribus et molestiis implicatos.

</p></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p>sed in hoc me ipse castigo, quod
ex aliorum et ex nostra fortasse mollitia, non ex ipsa
virtute de virtutis robore existumo.<note>sed ... 18 existimo <hi rend="italics">Non. 251, 31</hi>
                     </note>
                     <note>existumem V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> illa enim, si modo
est ulla virtus,<note>virtus <hi rend="italics">ex</hi> virtutis G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> quam dubitationem avunculus tuus,
Brute, sustulit, omnia,<note>omnia <hi rend="italics">ex</hi> omum K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> quae cadere in hominem<note>homine GRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> possunt, subter se habet eaque despiciens casus contemnit
humanos culpaque omni carens praeter se ipsam<note>praeter se ipsam <hi rend="italics">bis</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nihil
censet ad se pertinere. nos autem omnia adversa cum<note>cum <hi rend="italics">Dav.</hi> tum</note>
venientia metu augentes, tum maerore praesentia rerum naturam quam errorem nostrum damnare<note>damnare <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> malumus.<note>rerum ... 25 malumus
<hi rend="italics">Non. 277, 15</hi>
                     </note>
                  </p></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p>
</p><p>Sed et huius culpae et ceterorum vitiorum peccatorumque nostrorum omnis a philosophia petenda
correctio est.<note>est H (9 nihil est... 405, 8
videantur <hi rend="italics">et</hi> 405, 18 illa ... 405, 29 est <hi rend="italics">bis</hi>)</note> cuius in sinum cum a primis temporibus<note>(<hi rend="italics">initio libere</hi>) ... 405, 29</note> aetatis nostra<note>nostram K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> voluntas studiumque nos compulisset,
<pb n="p.406"/>
 his gravissimis casibus in eundem portum, ex
quo eramus egressi, magna iactati tempestate confugimus. o vitae philosophia dux, o virtutis<note>virtus KRH</note> indagatrix expultrixque<note>excultrixque GKR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>H
<hi rend="italics">Apul. plur.</hi> (exculptrixque <hi rend="italics">PL</hi>) <hi rend="italics">Lact. P</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                        <hi rend="italics">V</hi> (ultrixque <hi rend="italics">H</hi>) expultrixque R<hi rend="sup">vet</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>M<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Prisc. Apul. F</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">Lact. BP</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> vitiorum!<note>o vitae ... 4 vitiorum <hi rend="italics">Prisc. GL. 2, 371, 10</hi> o <add>vitae, <hi rend="italics">om.
codd.</hi>
                        </add> phil....potuisset <hi rend="italics">et</hi> tu inventrix...fuisti <hi rend="italics">Lact. inst.3, 13, 15
cf. Apul. mund. 1</hi>
                     </note> quid<note><w>quid</w> qui V<hi rend="sup">1</hi>
(<figure/>
                        <hi rend="italics">dadd, </hi>
                        <hi rend="sup">1 aut 2</hi>) <hi rend="italics">ft. recte cf. Mue.</hi>
                     </note> non modo nos,
sed omnino vita hominum sine te esse potuisset? tu
urbis peperisti, tu dissipatos homines in societatem
vitae convocasti, tu eos inter se primo domiciliis,
deinde coniugiis, tum litterarum<note>literarum K</note> et vocum communione
iunxisti, tu inventrix legum, tu magistra morum et
disciplinae fuisti; ad te confugimus, a te opem petimus, tibi nos, ut antea magna ex parte, sic nunc
penitus totosque tradimus. est autem<note><w>quid</w> ad te opem ferimus. est autem H</note> unus dies bene
et ex praeceptis tuis actus peccanti<note>peccandi R<hi rend="sup">1</hi> imm. GH</note> inmortalitati anteponendus.

</p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p>cuius igitur potius opibus utamur quam
tuis, quae et vitae<note>et <hi rend="italics">ante</hi> vitae <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> tranquillitatem largita nobis es et<note><w>es et</w> s et <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note>
terrorem<note><w>terrorem</w> terrorest K</note> mortis sustulisti? Ac philosophia quidem
tantum abest ut proinde ac de hominum est vita merita laudetur, ut a plerisque neglecta<note>neclecta KR neglecta <hi rend="italics">ex</hi> necleta V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a multis etiam
vituperetur. vituperare quisquam vitae parentem et
hoc parricidio<note>paricidio
K<hi rend="sup">1</hi>V</note> se inquinare audet<note>audeat <hi rend="italics">Lact. codd. praeter B</hi>
                     </note> et tam impie ingratus
esse,<note>quisquamne vituperare vitae... 20 ingratus esse <hi rend="italics">Lact. inst. 3, 14, 8</hi>
                     </note> ut eam accuset, quam vereri deberet, etiamsi minus percipere potuisset? sed, ut opinor, hic error et
haec indoctorum animis offusa caligo est, quod tam
longe retro respicere non possunt nec eos, a quibus
vita hominum instructa primis<note>primi G primiss<figure/>et R(<figure/>R<hi rend="sup">c</hi>)
primis est <hi rend="italics">Ba.</hi>
                     </note> sit, fuisse philosophos <pb n="p.407"/>
arbitrantur.

</p></div><div type="textpart" n="7" subtype="section"><p>Quam rem antiquissimam cum videamus,
nomen tamen esse confitemur recens. nam sapientiam
quidem ipsam quis negare potest non<note>negare non p. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> modo re esse antiquam, verum etiam nomine? quae divinarum humanarumque rerum, tum initiorum causarumque<note>rerum  <gap reason="omitted"/> causarumque <hi rend="italics">in mg.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
cuiusque V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> cuius X (cuiu G<hi rend="sup">1</hi>)</note> cuiusque
rei cognitione<note>cognitionem H</note> hoc pulcherrimum nomen apud antiquos adsequebatur.<note>o vitae ... 407, 7 assequebatur H</note> itaque et illos septem, qui a Graecis <foreign xml:lang="grc">σοφοί</foreign>,<note>CO<foreign xml:lang="grc">φ</foreign>Ol X</note> sapientes a nostris et habebantur<note>habebantur V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
habeantur X (et et h. G)</note> et nominabantur,<note>qui... 8 nominabantur <hi rend="italics">del. Sauppe</hi>
                     </note> et multis ante saeculis Lycurgum,<note>lygurgum X (<hi rend="italics">ex</hi> lygitur gum K<hi rend="sup">1</hi>)</note> cuius
temporibus Homerus etiam fuisse ante hanc urbem
conditam traditur, et iam<note><w>et iam</w> etiam <foreign xml:lang="grc">ω</foreign>
                     </note> heroicis aetatibus Ulixem<note><w>ulixem</w> i <hi rend="italics">e</hi> corr.<hi rend="italics"/> G ulyxem V</note> et
Nestorem accepimus et<note><hi rend="italics">alt.</hi> et <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> fuisse et habitos esse sapientis.<note>sapientis <hi rend="italics">ex</hi> -es R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p>nec vero Atlans<note>atlans K athlans R<hi rend="sup">1</hi> (h
<hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) V<hi rend="sup">1</hi> (n <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) G<hi rend="sup">2</hi>(<hi rend="italics">ex</hi> athalans)</note> sustinere caelum nec Prometheus
adfixus Caucaso nec stellatus Cepheus cum uxore
genero filia traderetur, nisi caelestium divina cognitio nomen eorum ad errorem fabulae traduxisset.<note>traduxisset G<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>
                        <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>)
V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> traduxissent KRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a
quibus ducti deinceps omnes, qui in rerum contemplatione studia ponebant, sapientes et habebantur et
nominabantur, idque eorum nomen usque ad Pythagorae manavit aetatem.<note>omnesque qui ... 20 aetate H</note> quem, ut scribit auditor Platonis Ponticus Heraclides, vir doctus in primis, Phliuntem<note><hi rend="italics">fr. 78 V.</hi></note>
                     <note>philuntem X</note> ferunt venisse, eumque cum<note><w>eumque cum</w> cumque <hi rend="italics">Dav.</hi>
                     </note> Leonte, principe
Phliasiorum,<note>philiasiorum G<hi rend="sup">1</hi>V</note> docte et copiose disseruisse quaedam.
cuius ingenium et eloquentiam cum admiratus esset
Leon, quaesivisse ex eo, qua maxime arte confideret;
at illum: artem quidem se scire nullam, sed esse philosophum. admiratum Leontem novitatem nominis <pb n="p.408"/>
quaesivisse, quinam essent<note>esset R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> philosophi, et quid inter
eos et reliquos interesset;

</p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>Pythagoram autem respondisse similem sibi videri vitam<note>vita X (<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> hominum et mercatum
eum, qui haberetur maxumo ludorum apparatu totius
Graeciae celebritate; nam ut illic<note>illic <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> illi X (<hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">cf. Neue 2, 655</hi> (<hi rend="italics">Cael. ap. Cic. epist. 8, 15, 2</hi>)</note> alii corporibus exercitatis gloriam et nobilitatem coronae peterent, alii
emendi aut vendendi quaestu et lucro ducerentur, esset<note>esse V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
autem quoddam genus eorum, idque vel maxime ingenuum, qui nec plausum nec lucrum quaererent, sed
visendi causa venirent studioseque perspicerent, quid
ageretur et quo modo, item nos quasi in mercatus
quandam celebritatem<note>celebritate
X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ex urbe aliqua<note>item (iter <hi rend="italics">codd.</hi>) ... 12 aliqua <hi rend="italics">Non. 431, 19</hi>
                     </note> sic in hanc<note>hac K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
vitam ex alia vita et natura profectos alios gloriae
servire, alios pecuniae, raros esse quosdam, qui ceteris
omnibus pro nihilo habitis rerum naturam studiose
intuerentur; hos se appellare sapientiae studiosos—id
est enim philosophos—; et ut illic liberalissimum esset
spectare nihil sibi adquirentem, sic in vita longe omnibus studiis contemplationem rerum cognitionemque<note>cognitionemque V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> cogitationemque
X</note>
praestare.
</p></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p>
</p><p>Nec vero Pythagoras nominis solum inventor, sed
rerum etiam ipsarum amplificator<note>amplicator G</note> fuit. qui cum post<note>cum<figure/>post (<hi rend="italics">eras.</hi> q) K</note>
hunc Phliasium sermonem in Italiam venisset, exornavit eam Graeciam, quae magna dicta est, et privatim et
publice praestantissumis et institutis et artibus. cuius
de disciplina aliud tempus fuerit fortasse dicendi. sed
ab antiqua philosophia usque ad Socratem, qui Archelaum, Anaxagorae discipulum, audierat, numeri motusque tractabantur, et unde omnia orerentur<note>orarentur K</note> quove reciderent,<note>recederent X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut c</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> studioseque ab is siderum magnitudines
intervalla cursus<note>currus G<hi rend="sup">1</hi> antiquirebantur G
(<hi rend="italics">alt. i e corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> anquirebantur et cuncta caelestia. <pb n="p.409"/>
Socrates autem primus philosophiam devocavit e caelo
et in urbibus conlocavit et in domus<note>domos <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">ac fort.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (u <hi rend="italics">e corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) domibus Gr.</note> etiam introduxit
et coëgit de vita et moribus rebusque bonis et malis
quaerere.

</p></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p>cuius multiplex ratio disputandi rerumque
varietas et ingenii magnitudo Platonis memoria et
litteris consecrata plura genera effecit<note>effecit <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> efficit X</note> dissentientium
philosophorum, e quibus nos id potissimum consecuti<note><w>consecuti</w> con <hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
sumus, quo Socratem usum arbitrabamur,<note>arbitramur V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> ut nostram
ipsi sententiam tegeremus, errore alios levaremus et
in omni disputatione, quid esset simillimum veri,
quaereremus.<note>quaeremus G<hi rend="sup">1</hi>K</note> quem morem<note>moyerem G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> cum Carneades acutissime
copiosissimeque tenuisset, fecimus et alias saepe et
nuper in Tusculano, ut ad eam<note>eam (<hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) R</note> consuetudinem disputaremus. et quadridui quidem sermonem superioribus
ad<note><w>ad</w> a R missimus G<hi rend="sup">1</hi>K</note> te perscriptum libris misimus, quinto autem die
cum eodem in loco consedissemus, sic est propositum,
de quo disputaremus:
</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p/><p>Non mihi videtur ad beate vivendum satis
posse virtutem.</p><p>At<note>ad V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> hercule Bruto meo videtur, cuius ego iudicium,
pace tua dixerim, longe antepono tuo.</p><p>Non dubito, nec id nunc agitur, tu illum quantum
ames, sed hoc,<note>hoc <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> de hoc X</note> quod mihi dixi videri, quale sit, de quo
a te disputari volo.</p><p>Nempe negas ad beate vivendum satis posse virtutem?</p><p>Prorsus nego.</p><p>Quid? ad recte honeste laudabiliter, postremo ad
bene vivendum satisne est praesidi<note>praesidii KV<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> in virtute?</p><p>Certe satis.</p><p>Potes igitur aut, qui male vivat, non eum miserum <pb n="p.410"/>
dicere aut, quem bene fateare, eum negare beate
vivere?</p><p>Quidni possim?<note>possum K</note> nam etiam in tormentis recte honeste laudabiliter<note>laudabiliter V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> et ob eam rem bene vivi potest, dum
modo intellegas, quid nunc<note>num K</note> dicam <quote>bene.</quote> dico enim
constanter graviter sapienter fortiter.

</p></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>haec etiam in
eculeum coiciuntur,<note>coitiuntur GKR <figure/>aspir. V</note> quo vita non adspirat beata.</p><p>Quid igitur? solane beata vita, quaeso, relinquitur
extra ostium<note>hostium GK</note> limenque carceris, cum constantia gravitas fortitudo sapientia reliquaeque virtutes rapiantur
ad tortorem nullumque recusent nec<note><hi rend="italics">prius</hi> nec <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> supplicium nec
dolorem?</p><p>Tu, si quid es facturus,<note>facturas G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nova aliqua conquiras oportet; ista me minime movent, non solum quia pervulgata sunt, sed multo magis, quia, tamquam levia quaedam vina nihil valent in aqua, sic Stoicorum<note>istoicorum V</note> ista magis
gustata quam potata delectant. velut iste chorus<note>corus X (<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>)</note> virtutum in eculeum impositus imagines constituit ante
oculos cum amplissima dignitate, ut ad eas cursim
perrectura<note>perrecturas G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nec eas beata vita a se desertas passura
videatur;

</p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p>cum autem animum ab ista pictura imaginibusque virtutum ad rem veritatemque traduxeris, hoc
nudum relinquitur, possitne quis beatus esse, quam
diu torqueatur. quam ob rem hoc nunc quaeramus;
virtutes autem noli vereri<note>verereri X</note> ne<note><w>ne</w> nec K</note> expostulent et querantur<note>quaerantur GVK<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
se a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> beata vita esse relictas. si enim nulla virtus prudentia vacat, prudentia ipsa hoc videt, non omnis
bonos esse etiam beatos, multaque de M. Atilio<note>dematilio (ti <hi rend="italics">in r. scr. et</hi>
                        <figure/> 
                        <hi rend="italics">supra m add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
io <hi rend="italics">ex corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>)</note> Q.
Caepione M'. Aquilio<note>quinto caepionem (coep. K) aquilo (caepionemaquilo R) X aquilio <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut c</hi> M'. Aquilio <hi rend="italics">Fabric.</hi>
                     </note> recordatur, beatamque vitam, <pb n="p.411"/>
si imaginibus potius uti quam rebus ipsis placet, conantem ire in eculeum retinet ipsa prudentia<note>ipsa prudentia <hi rend="italics">del. Ern. (Dav.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>)</note> negatque
ei cum dolore et cruciatu quicquam esse commune.
</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>
</p><p>Facile patior te isto<note>ito G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> modo agere,<note>agere V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
egere GRV<hi rend="sup">1</hi> aegere K</note> etsi iniquum est
praescribere<note>pscribere V</note> mihi te, quem ad modum a me disputari
velis. sed quaero, utrum aliquid actum superioribus
diebus an nihil arbitremur.</p><p>Actum vero, et aliquantum quidem.</p><p>Atqui, si ita est, profligata iam haec et paene ad
exitum adducta<note>deducta <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> quaestio<note>questio GKV</note> est.<note>profligata... 10 est
<hi rend="italics">Non. 160, 28</hi>
                     </note>
                  </p><p>Quo tandem modo?</p><p>Quia motus turbulenti iactationesque animorum incitatae et impetu<note>impetu V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> inconsiderato elatae<note>aelatae G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) aelate KRV</note> rationem omnem<note>omnem <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
repellentes vitae beatae nullam partem relinquunt. quis
enim potest mortem aut dolorem metuens, quorum
alterum saepe adest, alterum semper impendet, esse
non miser? quid, si idem, quod<note>quod si K</note> plerumque fit, paupertatem ignominiam infamiam<note>infamia X (<hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> timet, si<note>si <hi rend="italics">ex</hi> sed R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> debilitatem
caecitatem, si denique, quod non singulis<note>non modo sing. <hi rend="italics">V</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> hominibus,
sed potentibus<note>potentissimis <hi rend="italics">Non.</hi> contingit G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">Non. B</hi>
                        <hi rend="sup"><hi rend="italics">A</hi></hi>
                        <hi rend="italics">D</hi>
                        <hi rend="sup"><hi rend="italics">A</hi></hi>
                     </note> populis saepe contigit,<note>quod... 20 contigit <hi rend="italics">Non. 268, 10</hi>
                     </note> servitutem?

</p></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>potest ea timens esse quisquam beatus? quid, qui non
modo ea futura timet, verum etiam fert sustinetque
praesentia—adde<note>adde V atde GKR</note> eodem exilia luctus orbitates: qui
rebus his fractus aegritudine eliditur, potest tandem
esse non miserrimus?<note>qui ... 25 esse non miser? <hi rend="italics">Non. 292, 36</hi>
                     </note> quid vero? illum, quem libidinibus inflammatum et furentem videmus, omnia rabide
adpetentem cum inexplebili cupiditate, quoque affluentius voluptates undique hauriat,<note>quo fluentius voluntates ... hauriret <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> eo gravius ardentiusque
<pb n="p.412"/>
 sitientem,<note>cum ... 412, 1 sitientem <hi rend="italics">Non. 319, 17</hi>
                     </note> nonne recte miserrimum dixeris? quid?
elatus<note>elevatus KR</note> ille levitate inanique laetitia exultans et temere<note>temere R<hi rend="sup">x</hi>V<hi rend="sup">2</hi> timere X</note>
gestiens nonne tanto miserior, quanto sibi videtur beatior? ergo ut hi<note>ut mihi K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> miseri, sic contra illi beati, quos nulli
metus terrent, nullae aegritudines exedunt, nullae libidines incitant, nullae futtiles laetitiae exultantes<note>exultantes G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> languidis liquefaciunt voluptatibus. ut maris<note>matris K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> igitur tranquillitas intellegitur nulla ne minima quidem aura fluctus commovente, sic animi quietus et placatus status
cernitur, cum perturbatio nulla est, qua moveri queat.

quodsi est qui vim fortunae, qui omnia humana, quae
cuique<note>quae cuique X (<hi rend="italics">cf. Mue.</hi>) quaecumque <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> accidere possunt, tolerabilia<note>toller. G</note> ducat, ex quo nec
timor eum nec angor attingat, idemque si nihil concupiscat, nulla ecferatur<note><w>ecfer.</w> haec feratur K</note> animi inani voluptate, quid
est cur is non beatus sit?

</p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p>et si haec virtute efficiuntur,
quid est cur virtus ipsa per se non efficiat beatos?<note>beatus R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                  </p><p>Atqui alterum dici non<note>non <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> potest, quin i, qui nihil metuant, nihil angantur,<note>agantur KV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>agant <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> nihil concupiscant, nulla impotenti laetitia ecferantur,<note>qui nihil metuant
... 18 nulla inpotentia ecferantur <hi rend="italics">Non. 129, 7</hi>
                     </note>
                     <note>ecferantur V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Non.</hi> ecferant X
(hęc ferant K<hi rend="sup">c</hi>)</note> beati sint, itaque id tibi concedo; alterum autem iam integrum non est. superioribus enim disputationibus effectum est vacare<note>vacare V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> vacari X</note> omni
animi perturbatione<note>perturbatione V</note> sapientem.
</p><p>Nimirum igitur confecta res est;

</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p>videtur enim ad
exitum venisse quaestio.</p><p>Propemodum id quidem.</p><p>Verum tamen mathematicorum iste mos est, non
est philosophorum. nam geometrae cum aliquid docere volunt, si quid ad eam rem pertinet eorum quae
ante docuerunt, id sumunt pro concesso et probato, <pb n="p.413"/>
illud modo explicant, de quo ante nihil scriptum est;
philosophi quamcumque rem habent in manibus, in
eam quae conveniunt, congerunt omnia, etsi alio loco
disputata sunt. quod ni ita esset, cur Stoicus, si esset<note>essent V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
quaesitum, satisne ad beate vivendum virtus posset,
multa diceret? cui satis esset respondere se ante docuisse<note>se ... docuisse <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> sed ... docuisset X si...
docuisset V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">non recte</hi>
                     </note> nihil bonum esse nisi quod honestum esset, hoc
probato consequens esse beatam vitam virtute esse
contentam,<note>contemptam, -a KR</note> et quo modo hoc sit consequens illi, sic
illud huic, ut, si beata vita<note>vita V<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> virtute contenta<note>contemptam, -a KR</note> sit, nisi
honestum quod<note><w>quod</w> o <hi rend="italics">e corr.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> sit, nihil aliud sit bonum.

</p></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>sed tamen
non agunt sic; nam et de honesto et de summo bono
separatim libri sunt, et cum ex eo efficiatur satis
magnam in virtute ad beate vivendum esse vim, nihilo
minus<note>nihilhominus GR</note>
                     <note>nihil ominus K</note> hoc agunt separatim. propriis enim et suis argumentis et admonitionibus<note>amon. G ammon. V</note> tractanda quaeque res est,
tanta praesertim. cave enim putes ullam in<note><w>in</w> a V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">sed
cf. 404, 10</hi>)</note> philosophia
vocem emissam clariorem ullumve<note>ullumve <hi rend="italics">ex</hi> ullave G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> esse philosophiae
promissum uberius aut maius. Nam quid profitetur?
o dii boni! perfecturam se, qui legibus suis paruisset,
ut esset contra fortunam semper armatus, ut omnia
praesidia haberet in se bene beateque vivendi, ut esset
semper denique beatus.

</p></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p>sed videro, quid efficiat; tantisper hoc ipsum magni<note>magi G<hi rend="sup">1</hi>KR</note> aestumo, quod pollicetur. nam
Xerxes quidem refertus omnibus praemiis donisque<note><hi rend="italics">Val. Max. 9, 1 ext. 3</hi></note>
fortunae, non equitatu, non pedestribus copiis, non
navium<note>non avium GRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> multitudine, non infinito pondere auri contentus praemium proposuit, qui<note><w>qui</w><hi rend="italics">ex</hi>
cui R<hi rend="sup">1</hi>?</note> invenisset novam voluptatem<note>voluntatem GKV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut c</hi>)</note>—qua<note>quia K</note> ipsa non fuit<note><w>fuit</w> fuisset <hi rend="italics">Bentl.</hi>
                     </note> contentus; neque enim
umquam finem inveniet libido—, nos vellem praemio <pb n="p.414"/>
elicere possemus, qui nobis aliquid attulisset,<note>adtulisset GV<hi rend="sup">1</hi> (att. V<hi rend="sup">2</hi>) atullisset K</note> quo hoc
firmius<note>firmus G<hi rend="sup">1</hi>K</note> crederemus.
</p></div><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p>
</p><p>Vellem id quidem, sed habeo paulum, quod requiram. ego enim adsentior<note>assentior KR</note> eorum quae posuisti alterum
alteri consequens esse, ut, quem ad modum, si, quod
honestum sit, id solum sit bonum, sequatur vitam beatam virtute confici, sic, si vita beata in virtute sit,
nihil esse nisi virtutem bonum. sed Brutus tuus auctore
Aristo<note>aristone X (aristhone 9 G) <hi rend="italics">sed cf.
fin. 5, 8 Brut. 332 Att. 5, 10, 5</hi>
                     </note> et Antiocho non sentit hoc; putat enim,<note>si <hi rend="italics">post</hi> etiam <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> etiamsi
sit bonum aliquod praeter virtutem.<note><hi rend="italics">pose</hi> virtutem <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>: tamen ad beate vivendum satis pose (<hi rend="sup">S</hi>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>) virtutem (<hi rend="italics">quae sane propter homoioteleuton
facile excidere poterant; cf. etiam 413, 5</hi>)</note>
                  </p><p>Quid igitur?

</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p>contra Brutumne me<note>brutum nec me X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut c</hi>
                     </note> dicturum putas?</p><p>Tu vero, ut videtur; nam praefinire non est meum.</p><p>Quid cuique igitur consentaneum sit, alio loco. nam
ista mihi et cum Antiocho saepe et cum Aristo<note>aristone X (aristhone 9 G) <hi rend="italics">sed cf.
fin. 5, 8 Brut. 332 Att. 5, 10, 5</hi>
                     </note> nuper,
cum Athenis imperator apud eum deversarer,<note>diversarer V</note> dissensio fuit. mihi enim non videbatur quisquam esse beatus
posse, cum in malis esset;<note>in mali esset V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in malis autem sapientem
esse posse, si essent ulla corporis aut fortunae mala.
dicebantur haec, quae scripsit<note>scrip<figure/>tasit V (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut c</hi>) scriptasit GRK (<hi rend="italics">ex</hi> scrip<figure/>sit?) scripta
sunt <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> etiam Antiochus locis
pluribus, virtutem ipsam per se beatam vitam efficere
posse<note>posse <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> neque tamen beatissimam; deinde ex maiore
parte<note>patre G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> plerasque res nominari, etiamsi quae pars abesset,<note>abisset K<hi rend="sup">1</hi> abesse V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ut vires, ut valetudinem,<note>valetitudinem K</note> ut divitias, ut honorem,
ut gloriam, quae genere, non numero cernerentur; item
beatam vitam, etiamsi ex aliqua parte clauderet,<note>claudicaret <hi rend="italics">ex</hi> clauderet V<hi rend="sup">1 auat c</hi>
                     </note> tamen
ex multo maiore parte optinere<note>obt. K</note> nomen suum.

</p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p>haec <pb n="p.415"/>
nunc enucleare non ita necesse est, quamquam non
constantissime dici mihi videntur.<note>videntur B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> videtur X</note> nam et, qui beatus
est, non intellego quid requirat, ut sit beatior—si est
enim quod<note>quod (<hi rend="italics">priore loco)]</hi> qui K</note> desit, ne beatus quidem est—, et quod ex
maiore parte unam quamque rem<note>rem <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> partem X</note> appellari<note>appellarique G<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> spectarique dicunt, est ubi id isto modo valeat; cum vero tria
genera<note>ista tria G
(<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> malorum esse dicant, qui duorum generum malis omnibus urgeatur, ut omnia advorsa<note>adversa V</note> sint in fortuna,
omnibus oppressum corpus et confectum doloribus,
huic paulumne ad beatam vitam deesse dicemus, non
modo ad beatissimam?
</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p>
</p><p>Hoc illud est, quod Theophrastus<note>teophrastus X (<hi rend="italics">ex</hi> teopharastus K)</note> sustinere non potuit. nam cum statuisset verbera, tormenta, cruciatus,
patriae eversiones,<note>eversionis V</note> exilia, orbitates magnam vim habere ad male misereque vivendum, non est ausus elate
et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret.<note>non ... 16 loqui, humiliter dimisseque
sentire <hi rend="italics">Non. 286, 10</hi>
                     </note>
quam bene, non quaeritur, constanter quidem certe.
itaque mihi placere non solet consequentia reprehendere, cum prima concesseris. hic autem elegantissimus<note>eligantissimmus K</note> omnium philosophorum et eruditissimus non
magnopere reprehenditur, cum tria genera dicit<note>dici X <hi rend="italics">corr.</hi>
V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> bonorum, vexatur autem ab omnibus primum in eo libro
quem scripsit de vita beata, in quo multa disputat,
quam ob rem is, qui torqueatur qui crucietur, beatus
esse non possit. in eo etiam putatur dicere in rotam—
id est genus quoddam tormenti apud Graecos<note>id est  <gap reason="omitted"/> Graecos <hi rend="italics">del. Er. vix recte.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">τροχὸς</foreign> 
                        <hi rend="italics">ante
hunc locum a Romanis non commemoratur.</hi> (<hi rend="italics">in</hi> R <hi rend="italics">his verbis
linea subducta est, sed s. XVIIXVIII demum sec. Stroux</hi>) <figure/>ge-
nus R</note>—beatam vitam non escendere.<note>escenderet GRV<hi rend="sup">1</hi> (t <hi rend="italics">postea eras.</hi>) ascendere K</note> non usquam<note><w>non usquam</w> nusquam V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> id quidem dicit
omnino, sed quae dicit, idem valent.

</p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p>possum igitur, <pb n="p.416"/>
cui concesserim<note>cui non cesserim K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in malis esse dolores corporis, in malis
naufragia fortunae, huic suscensere<note>succensere G</note> dicenti non omnis
bonos esse beatos, cum in omnis bonos ea, quae
ille in malis numerat, cadere possint? vexatur idem
Theophrastus<note>theofr. V thephr.
G<hi rend="sup">1</hi> teophar. K</note> et libris et scholis omnium philosophorum, quod in Callisthene<note>calisthene R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> suo laudarit illam sententiam:
<quote rend="blockquote"><l>Vitam regit<note><foreign xml:lang="grc">τύχη τὰ θνητῶν πράγματ</foreign>', <foreign xml:lang="grc">οὐκ εὐβουλία</foreign><hi rend="italics">Chaeremon Tr. gr. p. 782</hi> gerit K</note> fortuna, non sapientia.</l></quote>
negant ab ullo philosopho quicquam dictum esse languidius. recte id quidem, sed nihil intellego dici potuisse constantius. si enim tot sunt in corpore bona, tot
extra corpus in casu atque fortuna, nonne consentaneum est plus fortunam, quae domina rerum sit et externarum et ad corpus pertinentium, quam consilium
valere?

</p></div><div type="textpart" n="26" subtype="section"><p>An malumus Epicurum imitari? qui multa praeclare<note><hi rend="italics">Epic. p. 89, 7</hi></note> saepe dicit; quam enim sibi constanter convenienterque dicat, non laborat.<note>laborant G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> laudat tenuem<note>lauda tenuem GRV (<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>) laudetenu<hi rend="overline">ae</hi> K
<hi rend="italics">Ep. fr. 459</hi>
                     </note> victum. philosophi id quidem, sed si Socrates aut<note>aut <hi rend="italics">ex</hi> ant R ant tisthenes K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> Antisthenes diceret, non is<note><w>is</w> his K</note> qui finem bonorum voluptatem esse<note>esse <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dixerit.
negat quemquam iucunde<note>i<figure/>ocunde V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> posse vivere, nisi idem honeste<note><hi rend="italics">Epic. s. s. V</hi></note> sapienter iusteque<note>que <hi rend="italics">om.</hi> K</note> vivat. nihil gravius, nihil philosophia<note>philosophiae K</note> dignius, nisi idem hoc ipsum <quote>honeste sapienter iuste</quote> ad voluptatem referret. Quid<note>quid V<hi rend="sup">2</hi> qui X</note> melius quam:
fortunam exiguam<note><w>exiguam</w> -guā <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> intervenire sapienti? sed hoc isne<note><hi rend="italics">Epic. s. s.XVI</hi></note>
                     <note>isne V<hi rend="sup">2</hi> hisne X</note>
dicit, qui, cum dolorem non modo<note>modum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> maxumum malum,
sed solum malum etiam dixerit, toto<note>ut <hi rend="italics">ante</hi> toto <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> corpore opprimi
possit doloribus<note><w>doloribus</w> bus <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">Epic. fr. 122</hi>
                     </note> acerrumis tum, cum maxime contra <pb n="p.417"/>

fortunam glorietur? quod idem melioribus etiam verbis Metrodorus:

</p></div><div type="textpart" n="27" subtype="section"><p><quote>occupavi<note>quod... 2 occupavit (<hi rend="italics">sic</hi>) <hi rend="italics">Non. 355, 5</hi>
                        </note> te<note>occupa vite K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
                     </quote> inquit, <quote>Fortuna,<note><hi rend="italics">Metr. fr. 49</hi></note> atque
cepi<note>coepi GRV cé K<hi rend="sup">c</hi> (cepi<hi rend="sup">1</hi>)</note> omnisque<note>que <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> asp.G</note> aditus tuos interclusi, ut ad me adspirare non posses.</quote> praeclare, si Aristo Chius<note>aristocchius KR aristho<figure/>chius G</note> aut si Stoicus<note>sthoicus G stholchus K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Zenon<note>zeno V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">sed cf. nat. deor. 1, 70</hi>
                     </note> diceret, qui, nisi quod turpe esset, nihil malum duceret; tu vero, Metrodore, qui omne bonum in
visceribus medullisque condideris et definieris summum
bonum firma corporis<note>corpori X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">add. Lb.</hi> (<hi rend="italics">cf. off. 3,117</hi>)</note> adfectione explorataque <add>eius</add>
                     <note>exspoliari potes V<hi rend="sup">2</hi> expoliare potest X</note>
spe contineri, Fortunae aditus interclusisti? quo modo? isto enim bono iam exspoliari potes.
</p><p>Atqui his capiuntur imperiti, et propter huius<note><w>huius</w> eius V<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note> modi sententias istorum hominum est multitudo;

</p></div><div type="textpart" n="28" subtype="section"><p>acute
autem<note>autem <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> disputantis illud est, non quid quisque dicat,
sed quid cuique dicendum sit, videre. velut in ea
ipsa sententia, quam in hac disputatione suscepimus,
omnis bonos semper beatos volumus esse. quos<note>quos V<hi rend="sup">2</hi> quod X</note> dicam
bonos, perspicuum est; omnibus enim virtutibus instructos et ornatos tum sapientis, tum viros bonos
dicimus. videamus, qui<note>qui <hi rend="italics">ex</hi> quid V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> dicendi sint beati.

</p></div><div type="textpart" n="29" subtype="section"><p>equidem
eos existimo, qui<note>eos We.hos quid G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sint in bonis nullo adiuncto malo;
neque ulla alia huic verbo, cum beatum dicimus, subiecta notio est nisi secretis malis omnibus cumulata
bonorum complexio. hanc assequi virtus, si<note><w>si</w> sic V</note> quicquam praeter ipsam<note>ipsa GRV<hi rend="sup">1</hi> (˜ <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)</note> boni est,<note><w>est</w> esse K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non potest. aderit enim
malorum, si mala illa ducimus,<note>dicimus K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> turba quaedam: paupertas, ignobilitas, humilitas, solitudo, amissio suorum,
graves dolores corporis, perdita valetudo,<note>valitudo X</note> debilitas,
caecitas, interitus<note>interius G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> patriae, exilium, servitus denique. <pb n="p.418"/>
in his tot et tantis—atque etiam plura possunt accidere—potest esse sapiens; nam haec casus importat,
qui in sapientem potest incurrere. at si ea mala sunt,
quis potest praestare semper sapientem beatum fore,
cum vel in omnibus is<note>his X <hi rend="italics">sed cf.</hi>ea 3</note> uno tempore esse possit?

</p></div><div type="textpart" n="30" subtype="section"><p>non
igitur facile concedo neque Bruto meo neque communibus<note>commonibus GV</note> magistris nec veteribus illis, Aristoteli Speusippo
Xenocrati Polemoni, ut, cum ea quae supra enumeravi
in malis numerent, idem dicant semper beatum esse
sapientem. quos<note>quos <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quod X <hi rend="italics">cf. 417,16</hi>
                     </note> si titulus hic delectat<note>dilectat X</note> insignis et pulcher, Pythagora Socrate Platone dignissimus, inducant
animum<note>inducant<figure/>animum G (<hi rend="italics">eras.</hi> ĩ <hi rend="italics">vel</hi> i) <figure/> 
                        <hi rend="italics">supra</hi> animum <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> illa, quorum splendore capiuntur, vires valetudinem pulchritudinem divitias honores opes contemnere eaque, quae is contraria<note>contria G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi> V sint X <hi rend="italics">sed cf.</hi> capiuntur</note> sunt, pro nihilo ducere: tum poterunt clarissima voce profiteri se neque
fortunae impetu nec multitudinis opinione nec dolore
nec paupertate terreri, omniaque sibi in sese esse posita, nec esse quicquam extra suam potestatem, quod
ducant in bonis.

</p></div><div type="textpart" n="31" subtype="section"><p>nunc<note>nunc We. nec hunc</note> et haec loqui, quae sunt magni
cuiusdam et alti viri, et eadem, quae vulgus, in malis
et bonis numerare concedi nullo modo potest. qua
gloria commotus Epicurus exoritur; cui etiam, si dis<note>diis V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
placet, videtur semper<note>semper <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sapiens beatus. hic dignitate
huius sententiae capitur, sed numquam id diceret, si
ipse se<note>se <hi rend="italics">om.</hi> G se audiret <hi rend="italics">scr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in r. et in mg.</hi>
                     </note> audiret. quid est enim quod minus conveniat,
quam ut is, qui vel summum vel solum malum dolorem
esse dicat, idem<note>idem V<hi rend="sup">c</hi> (m <hi rend="italics">in r.</hi>)<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> id est GKR</note> censeat <quote>quam hoc suave est!</quote> tum,
cum dolore crucietur, dicturum esse sapientem? non <pb n="p.419"/>
igitur ex singulis vocibus philosophi spectandi<note>expectandi G<hi rend="sup">1</hi> Non.<hi rend="italics">L</hi>
                     </note> sunt,<note>non...419, 1 spectandi sunt <hi rend="italics">Non. 402, 22</hi>
                     </note>
sed ex perpetuitate atque constantia.<note>non...419, 2 constantia H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>
</p><p>Adducis<note>aducis R</note> me, ut tibi adsentiar. sed tua quoque vide
ne desideretur constantia.<note>adducis...4 constantia <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>
                     </note>
                  </p><p>Quonam modo?</p><p>Quia legi tuum nuper quartum<note>quarum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> de finibus; in eo
mihi videbare contra Catonem disserens hoc velle ostendere—quod mihi quidem probatur<note>probare KR</note>—inter Zenonem
et Peripateticos nihil praeter verborum novitatem interesse. quod si ita est, quid<note>qui<figure/> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est causae quin, si Zenonis rationi consentaneum sit satis magnam vim in
virtute esse ad beate vivendum, liceat idem Peripateticis<note>peripatercis K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dicere? rem enim opinor<note>opinior K</note> spectari oportere, non
verba.
</p></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p>
</p><p>Tu quidem tabellis obsignatis agis mecum et testificaris, quid dixerim aliquando aut scripserim. cum
aliis isto modo, qui legibus impositis disputant: nos
in diem vivimus; quodcumque nostros animos probabilitate percussit, id dicimus, itaque soli sumus liberi. verum tamen, quoniam de constantia paulo ante
diximus, non ego hoc loco id quaerendum puto, verumne sit,<note>verumne scit K<hi rend="sup">1</hi> verume sit G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quod Zenoni placuerit quodque eius auditori<note>audituri G</note> Aristoni, bonum esse solum, quod honestum esset,
sed si ita esset, tum<note>tum <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">rec (C?)</hi>
                     </note> 
                     <add>fueritne consentaneum</add>, ut totum<note><hi rend="italics">add. Po.</hi> sed, ni ita esset, num consentaneum esset, tum ut <hi rend="italics">Se.</hi> (<hi rend="italics">sed agitur de Zenonis doctrina cf .v. 29 sqq.</hi>), <hi rend="italics">alia alii</hi> (<hi rend="italics">ad</hi> tum <hi rend="italics">cf. parad. 29 fin. 4,33 al.</hi>)</note>
hoc beate vivere in una virtute poneret.

</p></div><div type="textpart" n="34" subtype="section"><p>quare demus
hoc sane Bruto, ut sit beatus semper sapiens—quam
sibi conveniat, ipse<note>ipsa X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> viderit; gloria quidem huius sententiae quis est illo viro dignior?—, nos tamen teneamus, ut sit idem beatissimus. <pb n="p.420"/>
                  </p><p>Et si Zeno Citieus,<note>ticieus R cici eus K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> advena quidam et ignobilis verborum opifex, insinuasse se<note>se <hi rend="italics">om. Non.</hi>
                     </note> in antiquam philosophiam
videtur,<note>advena... 3 videtur <hi rend="italics">Non. 457, 25</hi>
                     </note> huius sententiae gravitas a Platonis auctoritate repetatur, apud quem saepe haec oratio usurpata
est, ut nihil praeter virtutem diceretur bonum. velut<note>velud KR</note>
in Gorgia<note><hi rend="italics">Gorg. 470 d </hi></note> Socrates, cum esset ex eo quaesitum, Archelaum<note>arcelaum <hi rend="italics">hic</hi> X (arcael.G)</note> Perdiccae filium, qui tum fortunatissimus haberetur, nonne beatum putaret, <quote>haud scio</quote> inquit;

</p></div><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p>'numquam enim cum eo conlocutus sum.—ain tu? an aliter<note>an tu an aliter X <hi rend="italics">sed prius</hi> an <hi rend="italics">in</hi> ain <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> an tu aliter <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<foreign xml:lang="grc">τί δέ; συγγενόμενος ἂν γνοίης, ἄλλως δὲ αν̓τόθεν ον̓ γιγνώσχεις χτλ</foreign>.;) <hi rend="italics">cf. Att. 4,5,1.</hi> ain tu? aliter <hi rend="italics">Or.</hi>
                     </note>
id<note>id <hi rend="italics">om.</hi> G</note> scire non potes?—nullo modo.—tu igitur ne
de Persarum quidem rege<note><w>rege</w> nego V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> magno potes dicere, beatusne sit?<note>beatus nescit K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>—an ego possim, cum ignorem, quam sit
doctus, quam vir bonus?—quid? tu in eo sitam vitam
beatam putas?—ita prorsus existimo, bonos beatos,
improbos miseros.—miser ergo Archelaus?—certe,
si iniustus.'

</p></div><div type="textpart" n="36" subtype="section"><p>videturne omnem hic beatam vitam in una
virtute ponere? Quid vero? in Epitaphio<note><hi rend="italics">Menex. 247 e</hi></note> quo modo
idem? <quote>nam cui viro</quote> inquit <quote>ex se<note>ex se <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> esse X (e<figure/>se V)</note> ipso apta sunt
omnia, quae ad beate vivendum ferunt, nec suspensa
aliorum aut bono casu aut contrario pendere ex alterius eventis et errare coguntur, huic optume vivendi
ratio comparata est. hic est ille moderatus, hic fortis,
hic sapiens, hic et nascentibus et cadentibus<note>candentibus GR</note> cum reliquis commodis,<note><w>commodis</w> cum modis K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> tum maxime<note>tumaxime GR</note> liberis parebit et oboediet praecepto illi veteri: neque enim laetabitur umquam nec maerebit<note>manebit GRV<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> nimis, quod<note><w>quod</w> qui V<hi rend="sup">rec</hi>
                        </note> semper in se ipso<note>ipso V<hi rend="sup">c</hi> 
                           <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<foreign xml:lang="grc">διὰ τὸ αὑτῶ πεποιθέναι</foreign>) <hi rend="italics">cf. Lael. 30</hi> ipse X</note>
omnem spem reponet sui.</quote> ex hoc igitur Platonis quasi
quodam sancto augustoque fonte nostra omnis manabit oratio. <pb n="p.421"/>
                  </p><p>Unde igitur ordiri<note>ordiri <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi> oriri X</note> rectius possumus quam a communi parente natura?

</p></div><div type="textpart" n="37" subtype="section"><p>quae, quicquid genuit, non modo
animal, sed etiam quod ita ortum esset e terra, ut
stirpibus suis niteretur, in suo quidque genere perfectum esse voluit. itaque et arbores et vites et ea, quae
sunt humiliora neque se tollere a terra altius possunt,
alia semper virent, alia hieme nudata verno tempore
tepefacta frondescunt, neque est ullum quod non ita
vigeat<note>vigeant X</note> interiore quodam motu et suis in quoque seminibus inclusis, ut aut flores aut fruges fundat aut bacas,<note>ut... bacas <hi rend="italics">Non.312,41</hi>(fundant)</note>
omniaque in omnibus, quantum in ipsis sit, nulla vi<note>vi K vim GRV</note>
impediente perfecta sint.

</p></div><div type="textpart" n="38" subtype="section"><p>facilius vero etiam in bestiis,
quod is sensus a natura est datus, vis ipsius naturae
perspici potest. namque alias bestias nantis aquarum
incolas esse voluit, alias volucres caelo frui libero, serpentis quasdam, quasdam<note><hi rend="italics">alt.</hi> quasdam <hi rend="italics">del.</hi> R<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note> esse gradientis,<note>nantes ...15 serpentes...16 gradientes R<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note> earum ipsarum partim solivagas, partim congregatas, inmanis
alias, quasdam autem cicures,<note>cicuras <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> non nullas abditas terraque tectas.<note>partim solivagas...19 tectas <hi rend="italics">Non. 93,3</hi>
                     </note> atque earum quaeque suum tenens munus,
cum in disparis animantis vitam transire non possit,
manet in lege naturae. et ut bestiis aliud<note>aliud alii<figure/> V (<hi rend="italics">ult.</hi> i <hi rend="italics">e corr.</hi>)</note> alii praecipui<note>praecipui <add>quid</add> 
                        <hi rend="italics">Se. sed cf.inv.2, 3 </hi> aliud alii commodi</note>
a natura datum est, quod suum quaeque retinet nec
discedit<note>discendit X discedit <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> ab eo, sic homini multo quiddam praestantius; etsi praestantia debent ea dici, quae habent aliquam comparationem, humanus autem animus decerptus ex mente divina cum alio nullo nisi<note>nullo mpod nisi G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> cum ipso deo,
si<note>si (<hi rend="italics">priore loco</hi>)] sic K</note> hoc fas est dictu, comparari potest.

</p></div><div type="textpart" n="39" subtype="section"><p>hic igitur si est<note>si est (<hi rend="italics">alt. loco</hi>) <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
excultus et si eius acies ita curata est, ut ne<note><w>ne</w> nec K</note> caecaretur
erroribus, fit perfecta mens, id est absoluta ratio, quod
est idem<note><w>id est</w> idẽ G</note> virtus. et si omne beatum est, cui nihil deest, <pb n="p.422"/>
et quod in suo genere expletum atque cumulatum est,
idque virtutis est proprium, certe omnes<note>omnis X</note> virtutis compotes<note>virtutis est comp. R (<hi rend="italics">sed est postea del.</hi>)</note> beati sunt.</p><p>Et hoc quidem mihi cum Bruto convenit, id est cum
Aristotele Xenocrate Speusippo<note>pseusippo X (pseups. K)</note> Polemone. sed mihi
videntur etiam beatissimi.

</p></div><div type="textpart" n="40" subtype="section"><p>quid enim deest ad beate vivendum ei, qui confidit suis bonis? aut, qui diffidit,<note>difidit <hi rend="italics">et</hi>... -at G</note>
beatus esse qui potest? at<note><w>at</w> aut K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> diffidat<note>difidit <hi rend="italics">et</hi>... -at G</note> necesse est, qui
bona dividit tripertito.<note>tripertio G<hi rend="sup">1</hi> (ex tripertito) KRV</note> qui enim poterit aut corporis
firmitate<note>firmitati GV</note> aut fortunae stabilitate<note>stabilitati V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> confidere? atqui nisi
stabili et fixo et permanente bono beatus esse nemo
potest. quid ergo eius modi istorum est? ut mihi Laconis illud dictum in hos cadere videatur, qui glorianti
cuidam mercatori, quod multas navis in omnem oram
maritimam demisisset, <quote>non sane optabilis quidem ista<note>ista quidem <hi rend="italics">edd.vett. We. sed cf. Kueh. ad 1, 6</hi>
                        </note>
                     </quote>
inquit <quote>rudentibus apta fortuna.</quote> an dubium est quin
nihil sit<note>sit <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> habendum in eo genere, quo vita beata compleatur,<note>compleatur <hi rend="italics">Wopkens</hi> (completur <hi rend="italics">Bentl.</hi>) complectitur</note> si id possit amitti? nihil enim interarescere,
nihil extingui, nihil cadere debet eorum, in quibus vita
beata consistit. nam qui timebit ne quid ex is deperdat, beatus esse non poterit.

</p></div><div type="textpart" n="41" subtype="section"><p>volumus enim eum, qui
beatus sit, tutum esse, inexpugnabilem, saeptum<note>septum X</note> atque
munitum, non ut parvo metu praeditus sit, sed ut nullo.
ut enim innocens<note>sicsine<figure/> G </note> is dicitur, non qui leviter nocet, sed
qui nihil nocet,<note>sed qui nihil nocet <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sic sine metu is habendus est, non qui
parva metuit,<note>parva <hi rend="italics">cf.Mdv.ad fin. 5,91 </hi> parum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> parvo metu est <hi rend="italics">Ti</hi>
                     </note> sed qui omnino<note>omni G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> metu vacat. quae<note><w>quae</w> quid K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est
enim alia fortitudo nisi animi adfectio cum in<note>in <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> adeundo <pb n="p.423"/>
periculo et in labore ac dolore patiens, tum procul ab
omni metu? atque haec certe non ita se haberent, nisi
omne bonum in una honestate consisteret.<note>atqui nisi (<hi rend="italics">alt. loco </hi> nisi enim)...12 potest (<hi rend="italics">bis</hi>) <hi rend="italics">et</hi>18 nihil... 423,3 consisteret H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="42" subtype="section"><p>qui autem
illam<note>illa </note> maxume optatam et expetitam<note>expetitam <hi rend="italics">Man.</hi> expeditam</note> securitatem—
securitatem autem nunc appello<note>apello RV</note> vacuitatem aegritudinis, in qua vita<note><w>in qua vita</w> inquinata K</note> beata posita est—habere quisquam
potest, cui aut adsit aut adesse<note>adsit ut ad.V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> possit multitudo malorum? qui autem poterit esse celsus et erectus et ea,
quae homini accidere possunt, omnia parva ducens,
qualem sapientem esse volumus, nisi omnia sibi in se
posita censebit? an Lacedaemonii Philippo<note>philosopho V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> minitante<note>minitante <hi rend="italics">Bentl.</hi> militanti X minitanti <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">rec</hi> (<hi rend="italics">per anacoluthon def.Wo.</hi>)</note>
per litteras se omnia quae conarentur prohibiturum
quaesiverunt,<note>quesierunt V</note> num se esset etiam mori prohibiturus:
vir is, quem quaerimus,<note>queris K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non multo facilius tali animo
reperietur<note>repperietur GR<hi rend="sup">1</hi> V</note> quam civitas universa? quid? ad hanc fortitudinem, de qua loquimur,<note>loquimur <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">3</hi> loquitur X</note> temperantia adiuncta,
quae sit moderatrix omnium commotionum,<note><hi rend="italics">post</hi> commotionum <hi rend="italics">add.</hi> addi potest V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> quid potest ad beate vivendum deesse ei, quem fortitudo ab
aegritudine et a metu vindicet, temperantia cum<note>cum <hi rend="italics">Lb.</hi> tum</note> a libidine avocet, tum insolenti alacritate gestire non sinat?
haec efficere virtutem ostenderem, nisi superioribus
diebus essent explicata.

</p></div><div type="textpart" n="43" subtype="section"><p>Atque cum<note>atque cum <hi rend="italics">edd. vett.</hi> at quicumque X atqui cum V<hi rend="sup">3</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> perturbationes<note>per turbationis <hi rend="italics">ex</hi> -es R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> animi miseriam, sedationes autem vitam efficiant beatam,
duplexque ratio perturbationis sit, quod<note><w>quod</w> quae K</note> aegritudo et
metus in malis opinatis, in bonorum autem errore laetitia gestiens libidoque versetur, quae omnia cum<note>quae <hi rend="italics">Bentl.</hi> cum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> cum omnia <add>ea</add> 
                        <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note> consilio et ratione<note>oratione K</note> pugnent, his tu tam gravibus concitationibus
<pb n="p.424"/>
 tamque ipsis<note>tamque in ipsis G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> inter se dissentientibus<note><w>dissentientibus</w> dissidentibus H</note> atque
distractis quem vacuum solutum liberum videris, hunc
dubitabis beatum dicere? atqui sapiens semper ita adfectus est; semper igitur sapiens beatus est.</p><p>Atque<note>atque sqq.<hi rend="italics">St.fr.3,37</hi> (<hi rend="italics">cf. fin. 3, 27</hi>)</note> etiam omne bonum laetabile est; quod autem
laetabile, id praedicandum et prae se ferendum;<note>et praeferendum H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quod
tale autem, id etiam gloriosum; si vero gloriosum,
certe laudabile; quod laudabile autem, profecto etiam
honestum;

</p></div><div type="textpart" n="44" subtype="section"><p>quod bonum igitur, id honestum.<note>qui...424,9 honestum (<hi rend="italics">sine</hi> 11 an...15 universa <hi rend="italics">et</hi> 21 haec...22 explicata) H</note> at quae
isti<note>atque isti X</note> bona numerant, ne ipsi quidem honesta dicunt;
solum igitur bonum, quod honestum; ex quo efficitur
honestate una<note>unam GH (<hi rend="italics">alt. loco</hi>)</note> vitam contineri<note>continere X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> beatam. Non sunt igitur ea bona dicenda nec habenda, quibus abundantem<note>habundantem GKH</note>
licet esse miserrimum.<note>solum...14 miserrimum (...12 beatam <hi rend="italics">bis</hi>)</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="45" subtype="section"><p>an dubitas quin praestans valetudine, viribus, forma, acerrumis integerrumisque<note>integrumhisque G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>
                        <hi rend="italics">supra</hi> gr <hi rend="italics">scr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> er V<hi rend="sup">3</hi>) integerumhisque KR integrisque <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> sensibus, adde etiam, si lubet, pernicitatem et velocitatem,<note>praestans...16 velocitatem <hi rend="italics">Non 444, 9</hi>
                     </note>
da divitias, honores, imperia, opes, gloriam—si fuerit is, qui haec habet, iniustus, intemperans, timidus,
hebeti<note>hebe<figure/>ti G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ingenio atque nullo, dubitabisne eum miserum
dicere? qualia igitur ista bona sunt, quae qui habeat
miserrimus esse possit? Videamus ne, ut acervus ex
sui generis granis, sic beata vita ex sui similibus partibus effici debeat. quod si ita est, ex bonis, quae sola
honesta sunt, efficiendum est beatum; ea mixta ex
dissimilibus si erunt, honestum ex is effici nihil<note>nil H</note> poterit;
quo<note>quo <hi rend="italics">ex</hi> quod V<hi rend="sup">rec</hi> 
                        <hi rend="italics">St. fr. 3, 37cf. fin. 3,27</hi>
                     </note> detracto quid poterit beatum intellegi? Etenim,
quicquid est, quod<note><hi rend="italics">prius</hi> quod <hi rend="italics">om</hi> H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> bonum sit, id expetendum est; quod
autem expetendum, id certe adprobandum; quod vero <pb n="p.425"/>
adprobaris, id gratum acceptumque habendum; ergo
etiam dignitas ei tribuenda est. quod si ita est, laudabile sit necesse est; bonum igitur omne laudabile. ex
quo efficitur, ut, quod sit honestum, id sit solum bonum.

</p></div><div type="textpart" n="46" subtype="section"><p>Quod ni ita tenebimus, multa erunt, quae nobis
bona<note>bona <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">mg.</hi>
                     </note> dicenda sint;<note>sunt GH</note> omitto divitias—quas cum<note>cum <hi rend="italics">om.</hi> H</note> quivis
quamvis indignus habere possit, in bonis non numero;
quod enim est bonum, id non quivis habere potest—,
omitto nobilitatem famamque popularem stultorum inproborumque<note>impr. KRH</note> consensu excitatam:<note>excitatem R<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> (exit.)</note> haec, quae sunt minima, tamen bona dicantur necesse est, candiduli dentes, venusti oculi, color suavis et ea quae<note><w>ea quae</w> aeque X</note> Anticlea<note><w>Anticlea</w><hi rend="italics">apud Homerum Euryclea pedes abluit, in vasculo s. V exeuntis prope Clusium reperto</hi> (<hi rend="italics">Monum. dell' Inst. IX tab. 42</hi>) <hi rend="italics">Antiphata.</hi>
                     </note>
laudat<note>laudat <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<hi rend="italics">ex Y?</hi>) <hi rend="italics">om.</hi> X</note> Ulixi pedes abluens:<note>et ea...13 abluens <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Lenitudo orationis, mollitudo corporis.<note><hi rend="italics">Pacuv. Niptra 247</hi></note>
                        </l></quote>
ea si bona ducemus, quid erit in philosophi gravitate<note>lenitudo...15 gravitate <hi rend="italics">Non.132,5</hi>(sibi bona ducens)</note> quam in volgi<note>vulgi HR<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> opinione stultorumque turba quod
dicatur aut gravius aut grandius?

</p></div><div type="textpart" n="47" subtype="section"><p>At enim eadem
Stoici<note>Stoici eadem H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> 
                     <quote>praecipua</quote> vel <quote>producta</quote> dicunt, quae <quote>bona</quote>
isti. dicunt illi quidem, sed is vitam<note>vita G</note> beatam compleri negant; hi autem sine is<note><w>sine is</w> si his X</note> esse nullam putant aut,
si sit beata, beatissimam certe negant. nos autem volumus beatissimam, idque nobis Socratica illa conclusione confirmatur.<note><hi rend="italics">cf.Clem. protr. 123</hi> (<hi rend="italics">cum Stählinii adn.</hi>), <hi rend="italics">Plato Rep. 400 d</hi>
                     </note> sic enim princeps<note>princeps <hi rend="italics">eqs. cf. Anon.ap.Mai Scr. vet. nov. coll. 2,608</hi>
                     </note> ille philosophiae disserebat: qualis cuiusque animi adfectus
esset, talem esse hominem; qualis autem homo ipse<note>ipse <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
esset, talem eius esse orationem; orationi<note>rationem. Rationis X <hi rend="italics">sed cf.Sen. epist. 114,1 Quint. inst. 11, 1, 30 al.</hi>
                     </note> autem facta
similia, factis vitam. adfectus autem animi in bono <pb n="p.426"/>
viro laudabilis; et vita igitur laudabilis boni viri; et
honesta ergo, quoniam laudabilis. ex quibus bonorum
beatam vitam esse concluditur.<note>da cuipam divitias...426,3 concluditur H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="48" subtype="section"><p>Etenim, pro deorum
atque hominum fidem!<note>fidem <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> fide X</note> parumne cognitum est superioribus nostris disputationibus, an delectationis<note>delectacionis K dilectationis GR dilectationibus V</note> et otii
consumendi causa locuti sumus, sapientem ab omni
concitatione animi, quam perturbationem voco, semper
vacare, semper in animo eius esse placidissimam
pacem? vir igitur temperatus, constans, sine metu,
sine aegritudine, sine alacritate futtili,<note>futili <hi rend="italics">Bentl.</hi> (<hi rend="italics">cf. 379, 18</hi>) ulla <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">et Non. 457, 4</hi>: Alacritatem in malis habendam Cicero Tusculanarum <add>lib.V</add> ostendit: vir igitur... sine alacritate ulla, lubidine non vexatus</note> sine libidine
nonne beatus? at<note>a<figure/>t V aut GKR</note> semper sapiens talis; semper igitur
beatus. Iam<note><hi rend="italics">St. fr. 3,59</hi></note> vero qui potest vir bonus non ad id, quod
laudabile sit, omnia referre, quae agit quaeque sentit?
refert autem omnia ad beate vivendum; beata igitur
vita laudabilis; nec quicquam<note>nequicquam GV</note> sine virtute laudabile:
beata igitur vita virtute conficitur.

</p></div><div type="textpart" n="49" subtype="section"><p>Atque<note>sqq. <hi rend="italics">cf. fin. 3,28</hi>
                     </note> hoc sic etiam
concluditur: nec in misera vita quicquam est praedicabile aut gloriandum nec in ea, quae nec misera
sit nec beata. et est in aliqua vita praedicabile aliquid<note>-praedicabile aliquidaut <figure/> et gloriandum ac prae se ferendum (<hi rend="italics">omissis reliquis</hi>) G (<hi rend="italics">exp. et ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> et gloriandum ac prae se ferendum, ut Epaminondas:<note><hi rend="italics">Preger l g. m. p. 127</hi></note>
                     <note>adtonsi K (t ex c K<hi rend="sup">c</hi>)</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Consiliis nostris laus est attonsa Laconum,</l></quote>
ut Africanus:
<quote rend="blockquote"><l>A sole exoriente supra Maeotis<note><hi rend="italics">Ennius fr.var.21</hi></note> paludes</l><l>Nemo est qui factis aequiperare queat.<note>ut ... 25 queat <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                        </l></quote> 
                     <pb n="p.427"/>
                  </p></div><div type="textpart" n="50" subtype="section"><p>
quod si <add>est</add>,<note><hi rend="italics">add. Lb.</hi></note> beata vita glorianda et praedicanda et
prae se ferenda est; nihil est enim aliud quod praedicandum et prae se ferendum<note>praeferendum V (<hi rend="italics">cf. ad 426, 20</hi>)</note> sit. quibus positis
intellegis quid sequatur. Et quidem, nisi ea vita beata
est, quae est eadem honesta, sit aliud necesse est
melius vita beata; quod erit enim<note>enim <hi rend="italics">add.</hi>G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> honestum, certe
fatebuntur esse melius. ita erit beata vita melius
aliquid; quo quid potest dici perversius?<note>dicimus itaque sapientem...9 pacem <hi rend="italics">et</hi> 14 beata... 427,7 perversius H</note> Quid? cum
fatentur satis magnam vim esse in vitiis ad<note>invitusad V</note> miseram
vitam, nonne fatendum est eandem vim <add>in</add> virtute<note><figure/>virtute B<hi rend="sup">1</hi> virtutem X virtutum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note>
esse ad beatam vitam? contrariorum enim contraria
sunt consequentia.
</p></div><div type="textpart" n="51" subtype="section"><p>
</p><p>Quo loco quaero, quam vim habeat libra illa Critolai,
qui cum in alteram lancem animi bona imponat, in
alteram corporis et externa, tantum propendere illam
bonorum animi<note>bonorum animi <hi rend="italics">Lallem. e cod.(?) cf. Va. Opp. 2,353</hi>
                     </note>
                     <note>boni X (<hi rend="italics">quod fortasse ita defendas ut per collectionem dictum sit cf. 423,3)del.Or.</hi>
                     </note> lancem putet, ut<note><w>ut</w> in K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> terram et maria deprimat. quid ergo aut hunc prohibet aut etiam Xenocratem illum gravissumum<note>gravissimum V</note> philosophorum, exaggerantem
tantopere<note>tanto opere V</note> virtutem, extenuantem cetera et abicientem,
in virtute non beatam modo vitam, sed etiam beatissimam ponere?

</p></div><div type="textpart" n="52" subtype="section"><p>quod quidem nisi fit, virtutum interitus
consequetur. nam in quem cadit aegritudo, in eundem
metum cadere<note>praefer. (<hi rend="italics">sine</hi> se) <hi rend="italics">ter</hi> H</note> necesse est (est enim metus futurae
aegritudinis sollicita expectatio<note>exspect. R</note>); in quem autem metus, in eundem<note><w>eundem</w> eum <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> formido timiditas pavor ignavia;<note>in quem...24 ignavia <hi rend="italics">Non.444,15</hi>
                     </note> ergo,
ut idem vincatur interdum nec putet ad se praeceptum
illud Atrei pertinere:
<quote rend="blockquote"><l>Proinde<note><hi rend="italics">Trag. fr. inc. 112</hi></note> ita parent se in vita, ut vinci<note>vici V<hi rend="sup">1</hi> (vicini V<hi rend="sup">c</hi> 
                              <figure/>l vinci V<hi rend="sup">3</hi>)</note> nesciant.</l></quote>
hic autem<note>autem <hi rend="italics">del.</hi>V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> vincetur, ut dixi, nec modo vincetur, sed <pb n="p.428"/>
etiam serviet; at nos <del>autem<note>at nos <hi rend="italics">vel</hi> nos autem <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                        </note>
                     </del> virtutem semper liberam volumus, semper invictam; quae<note>atque <hi rend="italics">Bentl.</hi> atqui</note> nisi sunt, sublata
virtus<note>quae...3 virtus est <hi rend="italics">om.</hi> H</note> est.

</p></div><div type="textpart" n="53" subtype="section"><p>Atque si in virtute satis est praesidii ad
bene vivendum, satis est etiam ad beate; satis est<note><hi rend="italics">prius </hi> est <hi rend="italics">om.</hi> H</note> enim
certe in virtute, ut fortiter vivamus; si fortiter, etiam
ut magno animo, et quidem ut nulla re umquam terreamur semperque simus invicti. sequitur, ut nihil paeniteat, nihil desit, nihil obstet; ergo omnia profluenter
absolute prospere, igitur beate. satis autem virtus ad
fortiter vivendum potest; satis ergo etiam ad beate.
</p></div><div type="textpart" n="54" subtype="section"><p>

Etenim ut stultitia, etsi adepta est quod concupivit,
numquam se tamen satis consecutam putat,<note>consecuta GRV<hi rend="sup">1</hi> putet V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sic sapientia semper eo contenta<note>contenda K<hi rend="sup">1</hi> conta G contempta H</note> est quod adest, neque eam umquam sui paenitet.<note>at nos autem...14 penitet H</note>
                  </p><p>Similemne<note>similene X similemen <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> putas C. Laelii unum consulatum<note>consolat.GR (<hi rend="italics">in</hi> 24 <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) V</note> fuisse,<note>fuisse <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi> fuisset X</note>
et eum quidem cum repulsa (si,<note><w>si</w> sic V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> cum sapiens et bonus
vir, qualis ille fuit, suffragiis praeteritur, non populus <del>a bono consule</del> potius quam ille <del>a bono populo<note><hi rend="italics">del.Mue.</hi> a vano populo <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> a populo (<hi rend="italics">sine</hi> bono) <hi rend="italics">Mdv</hi>
                        </note>
                        <note><hi rend="italics">del.Mue.</hi> a vano populo <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> a populo (<hi rend="italics">sine</hi> bono) <hi rend="italics">Mdv</hi>
                        </note>
                     </del> repulsam fert<note><hi rend="italics">post</hi> fert <hi rend="italics">iterat</hi> suffragiis praeteritur X</note>)—sed tamen utrum malles te,<note>ma<figure/>este G (<figure/> 
                        <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note>
si potestas esset, semel ut Laelium consulem an ut
Cinnam quater?

</p></div><div type="textpart" n="55" subtype="section"><p>non dubito, tu quid responsurus sis;
itaque video, cui committam. non quemvis hoc idem
interrogarem; responderet enim alius fortasse se
non modo quattuor consulatus<note>consolat.GR (<hi rend="italics">in</hi> 24 <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) V</note> uni anteponere, sed
unum diem Cinnae multorum et clarorum virorum
totis aetatibus. Laelius si digito quem attigisset, poenas dedisset; at Cinna collegae sui consulis Cn. Octavii<note>GN.X</note> praecidi caput<note>praeciditapud K</note> iussit,<note>iussit,<add>iussit</add> 
                        <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note>
                     <note>lussit G <hi rend="italics">hic et saepius</hi>
                     </note> P. Crassi L. Caesaris, nobilissimorum
<pb n="p.429"/>
 hominum, quorum virtus fuerat domi
militiaeque cognita, M. Antonii, omnium eloquentissimi quos ego audierim, C. Caesaris,<note>G. X</note> in quo mihi videtur specimen fuisse humanitatis salis suavitatis leporis. beatusne igitur, qui hos<note>qui hos <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">3</hi> quos X</note> interfecit?<note>interficit V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> mihi contra non solum eo videtur miser,<note>miser eqs.<hi rend="italics">cf. Aug. civ. 5, 26</hi>
                     </note> quod ea fecit, sed
etiam quod ita se gessit, ut ea facere<note>ea se f. G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> ei liceret (etsi
peccare<note>peccaret X <hi rend="italics">corr.</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nemini licet; sed sermonis errore labimur;<note>errore labimur <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> labimus K</note> id
enim licere<note>lic&amp;re V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dicimus,

</p></div><div type="textpart" n="56" subtype="section"><p>quod cuique conceditur). utrum
tandem beatior C. Marius tum, cum Cimbricae victoriae
gloriam cum collega Catulo communicavit, paene altero Laelio—nam hunc illi<note>huic X (<hi rend="italics">unde</hi> ilium <hi rend="italics">pro</hi> illi V<hi rend="sup">3</hi>) hunc <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> duco simillimum—, an
cum<note><w>an cum</w> annum G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> civili bello victor iratus necessariis Catuli deprecantibus non semel respondit, sed saepe: <quote>moriatur</quote>? in quo beatior ille, qui huic nefariae voci
paruit,<note>par<figure/>uit V</note> quam is, qui tam scelerate imperavit. nam
cum accipere quam facere praestat iniuriam, tum
morti iam ipsi<note>ipsa K</note> adventanti paulum procedere ob viam,
quod fecit Catulus, quam quod Marius,<note>quod quam M. V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> talis viri interitu sex<note>interitus ex X</note> suos obruere consulatus et contaminare extremum tempus aetatis.
</p></div><div type="textpart" n="57" subtype="section"><p>
</p><p>Duodequadraginta<note><hi rend="italics">Totum cap. 20 libere excerpsit Val. Max. 9, 13 ext. 4</hi></note> annos tyrannus Syracusanorum
fuit Dionysius,<note>dionisius KV dyonisius GR</note> cum quinque et viginti natus annos
dominatum occupavisset. qua pulchritudine urbem,
quibus autem opibus praeditam servitute oppressam
tenuit civitatem! atqui de hoc homine a bonis auctoribus sic scriptum accepimus, summam fuisse eius in
victu temperantiam in rebusque gerundis virum acrem
et industrium,<note>et industrium <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> eundem tamen maleficum natura<note>in rebus gerundis... 29 maleficum natura <hi rend="italics">Non. 241,8</hi>
                     </note> et <pb n="p.430"/>
iniustum; ex quo omnibus bene veritatem intuentibus<note>inuentibus X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
videri necesse est miserrimum. ea<note><w>ea</w> ecce K</note> enim ipsa, quae
concupierat, ne tum quidem, cum omnia<note>omni G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> se posse censebat, consequebatur.

</p></div><div type="textpart" n="58" subtype="section"><p>qui cum esset bonis parentibus
atque honesto loco natus—etsi id quidem alius alio
modo tradidit—abundaretque et<note>B <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> ei X</note> aequalium familiaritatibus et consuetudine propinquorum, haberet etiam
more Graeciae<note>graciae </note>
                     <note>gratiae V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quosdam adulescentis amore<note><w>more</w> amore G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> coniunctos, credebat eorum nemini, sed is quos<note>quos <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">3</hi> quod X</note> ex familiis
locupletium servos delegerat, quibus nomen servitutis ipse detraxerat,<note>traxerat G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et quibusdam convenis<note>convenis et B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> convenisset X</note> et feris barbaris corporis custodiam committebat. ita propter
iniustam dominatus cupiditatem<note>dominatus domi cup. G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in carcerem quodam
modo ipse se incluserat. quin etiam ne tonsori collum
committeret, tondere filias suas docuit. ita<note>ista K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sordido
ancillarique<note>sordidoque ancillari X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>B<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">cf. simile mendum in G 415,5</hi>) sordido atque ancillari <hi rend="italics">alii</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> artificio regiae virgines ut tonstriculae
tondebant barbam et capillum patris.<note>regiae ...17 patris <hi rend="italics">Prisc.GL.2, 371, 11</hi>
                     </note> et tamen ab is
ipsis, cum iam essent adultae, ferrum removit instituitque, ut candentibus<note>cadentibus <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> iuglandium putaminibus barbam sibi et capillum adurerent.<note>instituitque...20 adurerent <hi rend="italics">Non. 122, 30</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="59" subtype="section"><p>cumque duas uxores haberet,<note>haberet uxores V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Aristomachen<note>aristomachem X (aristhom.G)</note> civem suam, Doridem autem Locrensem, sic noctu ad eas<note>n<figure/>otu V<hi rend="sup">1</hi> notua deas K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> ventitabat, ut omnia specularetur et perscrutaretur ante. et cum fossam latam cubiculari<note>fossa lata cubicularis X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> lecto circumdedisset eiusque fossae transitum
ponticulo ligneo coniunxisset, eum ipsum,<note><w>ipsum</w> ipse <hi rend="italics">Scheibe</hi>(cum forem cubiculi extrinsecus a custodibus opertum interiore claustro <hi rend="italics">ipse</hi> diligenter obserasset <hi rend="italics">Val. Max.</hi>)</note> cum forem
cubiculi clauserat, detorquebat. idemque cum in communibus
<pb n="p.431"/>
 suggestis consistere non auderet, contionari
ex turri alta solebat.

</p></div><div type="textpart" n="60" subtype="section"><p>atque is cum pila ludere vellet
—studiose enim id factitabat—tunicamque poneret,
adulescentulo, quem amabat, tradidisse gladium dicitur. hic cum quidam familiaris iocans dixisset: <quote>huic
quidem<note>quidam V<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> certe vitam tuam committis</quote> adrisissetque<note>adrisisetque KR adrisissetque<figure/> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
adulescens, utrumque iussit interfici, alterum, quia
viam demonstravisset interimendi sui, alterum, quia
dictum id risu adprobavisset. atque eo facto<note>factu V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sic doluit, nihil ut tulerit gravius in vita; quem enim vehementer amarat, occiderat. sic distrahuntur in contrarias partis impotentium cupiditates. cum huic obsecutus sis, illi est repugnandum.

</p></div><div type="textpart" n="61" subtype="section"><p>Quamquam hic quidem
tyrannus ipse iudicavit, quam esset beatus. nam cum<note>cum <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
quidam ex eius adsentatoribus, Damocles, commemoraret in sermone<note>sermonem K</note> copias eius, opes, maiestatem dominatus, rerum abundantiam, magnificentiam aedium
regiarum negaretque umquam beatiorem quemquam
fuisse, <quote>visne igitur</quote> inquit,<note>inquid G<hi rend="sup">1</hi>V inquit <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>o Damocle, quoniam te
haec vita delectat, ipse eam<note>eam <hi rend="italics">Ern.</hi> eadem (<hi rend="italics">de tota vita agitur cf. p.433, 4</hi>)</note> degustare et fortunam
experiri meam?</quote> cum se ille cupere dixisset, conlocari<note>coll. KR</note>
iussit hominem in aureo lecto strato<note>stato K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> pulcherrimo textili stragulo, magnificis operibus picto, abacosque
compluris ornavit argento auroque caelato. tum ad
mensam eximia forma pueros delectos iussit consistere eosque<note>que <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nutum illius intuentis diligenter ministrare.
</p></div><div type="textpart" n="62" subtype="section"><p>

aderant unguenta<note>ungenta V</note> coronae, incendebantur odores, mensae conquisitissimis<note><w>conquisitissimis</w> -nquisiti— V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in r.</hi>
                     </note> epulis<note>aepulis GRV</note> extruebantur. fortunatus
sibi Damocles videbatur. in hoc medio apparatu fulgentem gladium e lacunari saeta equina<note>lacunariaetaequina G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>equi <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> aptum demitti<note>dimitti KR <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.432"/>
iussit,<note>fulgentem... 432, 1 iussit <hi rend="italics">Non.235,19</hi>
                     </note> ut impenderet illius beati cervicibus. itaque nec
pulchros illos ministratores aspiciebat nec plenum artis
argentum nec manum porrigebat in mensam; iam
ipsae<note>ipse GKV</note> defluebant coronae; denique exoravit tyrannum,
ut abire liceret, quod iam beatus nollet esse. satisne
videtur declarasse Dionysius<note>dyonis.X (<hi rend="italics">in</hi> 6 <hi rend="italics">ex</hi> dion. K<hi rend="sup">1</hi>)</note> nihil esse ei beatum, cui
semper<note>cui miser semper K</note> aliqui terror<note>aliqui terror B<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> aliquid error X (aliquis error V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> impendeat?<note>impend<figure/>at V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> atque ei<note>ei <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ne integrum
quidem erat, ut ad iustitiam remigraret,<note>remigaret V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> civibus libertatem et iura redderet; is enim se adulescens inprovida aetate inretierat erratis eaque commiserat,<note>comiserat G<hi rend="sup">1</hi>R</note> ut salvus esse non posset, si sanus esse coepisset.<note>coepisset <hi rend="italics">ex</hi> coepit R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="63" subtype="section"><p>Quantopere vero amicitias desideraret, quarum infidelitatem extimescebat, declaravit in Pythagoriis<note>pythagoris V</note> duobus
illis, quorum cum alterum vadem mortis<note>vademortis X <hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> accepisset,
alter,<note>alter ut <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> alterum X</note> ut vadem suum liberaret, praesto fuisset ad
horam<note>oram V</note> mortis destinatam, <quote>utinam ego</quote> inquit <quote>tertius
vobis amicus adscriberer!</quote> quam huic erat miserum carere consuetudine amicorum, societate victus, sermone
omnino familiari, homini praesertim docto<note><w>docto</w> dato V</note> a puero
et artibus ingenuis<note>ingeniis K</note> erudito, musicorum<note>misicorum X (musicum B)</note> vero perstudioso;<note>perstudiosum (<hi rend="italics">propter</hi> poetam) <foreign xml:lang="grc">ω</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr.Dav.</hi> (<hi rend="italics">qui etiam</hi> poetae...tragico...bono)</note> poëtam etiam tragicum<note><hi rend="italics">post</hi> tragicum <hi rend="italics">add.</hi> accepimus (<hi rend="italics">ex 429,27)<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> non male</hi>
                     </note>—quam bonum, nihil
ad rem; in hoc<note><hi rend="italics">cf. Att.14, 20, 3 Atil. fr.1</hi></note> enim genere nescio quo pacto magis
quam in aliis suum cuique pulchrum<note>pulcrum G</note> est; adhuc neminem cognovi poëtam (et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> mihi fuit cum Aquinio amicitia), qui sibi non optumus videretur; sic se res habet:
te tua, me delectant mea<note><w>mea</w> ea K</note>—sed ut ad Dionysium<note>dyonis.X (<hi rend="italics">in</hi> 6 <hi rend="italics">ex</hi> dion. K<hi rend="sup">1</hi>)</note>
redeamus: omni cultu et victu humano carebat; vivebat
<pb n="p.433"/>
 cum fugitivis, cum facinerosis, cum barbaris; neminem, qui aut libertate<note>libertatem K</note> dignus esset aut vellet omnino
liber esse, sibi amicum arbitrabatur.<note>arbitrabantur G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                  </p><p>Non ego iam cum huius vita, qua taetrius miserius
detestabilius excogitare nihil possum, Platonis aut
Archytae<note>architae </note> vitam<note>vitae vitam X (vitae <hi rend="italics">del.</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">3</hi>)</note> comparabo, doctorum hominum et
plane sapientium:

</p></div><div type="textpart" n="64" subtype="section"><p>ex eadem urbe humilem homunculum a pulvere et radio excitabo, qui multis annis
post fuit, Archimedem. cuius ego quaestor ignoratum
ab Syracusanis, cum esse omnino negarent, saeptum<note>septum X</note>
undique et vestitum<note>vestitutum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> vepribus et dumetis indagavi sepulcrum. tenebam enim quosdam senariolos, quos in
eius monumento esse inscriptos acceperam, qui declarabant in summo sepulcro sphaeram<note>spheram X (18 spherae RV sphaere GK)</note> esse positam
cum cylindro.

</p></div><div type="textpart" n="65" subtype="section"><p>ego autem cum omnia conlustrarem
oculis—est enim ad<note><w>ad</w> a GRV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>V<hi rend="sup">3</hi>)</note> portas Agragantinas<note>ego ducem cum...16 portas gaianas <hi rend="italics">Non.335,24</hi>
                     </note>
                     <note>agragantinas <hi rend="italics">Came rarius</hi> agragianas X gaianas (gafanas <hi rend="italics">L</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Non.</hi> agragentinas <hi rend="italics">Sey.</hi>(<hi rend="italics">cf. Th.l.l.l.1428</hi>)</note> magna frequentia sepulcrorum—, animum adverti columellam
non multum e dumis eminentem, in qua inerat sphaerae
figura et cylindri. atque ego statim Syracusanis—
erant autem principes mecum—dixi me illud ipsum
arbitrari esse, quod quaererem. inmissi cum<note>inmissi cum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">3</hi> inmusicum X (inmuscum K)</note> falcibus
multi<note><w>multi</w> famuli <hi rend="italics">Lattmann</hi> milites <hi rend="italics">olim Sey.</hi>
                     </note> purgarunt et aperuerunt locum.

</p></div><div type="textpart" n="66" subtype="section"><p>quo cum patefactus<note>patefactum X</note> esset aditus, ad adversam<note>a<figure/>ddit'<figure/> adadv. G</note> basim<note>bassim X (<hi rend="italics">corr.</hi>G<hi rend="sup">1</hi>)</note> accessimus.<note>accessimus R <hi rend="italics">sed -ss- e corr.</hi> (<hi rend="italics">fuit fort.</hi> accedimus) acces<figure/>imus V</note>
apparebat epigramma<note>epygramma KRV</note> exesis posterioribus partibus
versiculorum dimidiatum<note>dimidiatis X (di <hi rend="italics">prius in r.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">corr. Bentl.</hi> (dimidiatus <hi rend="italics">de versiculis vel de epigrammate dici poterat, de partibus non poterat cf. Gell. 3, 14</hi>)</note> fere. ita nobilissima Graeciae civitas, quondam vero etiam doctissima, sui civis <pb n="p.434"/>
unius acutissimi monumentum ignorasset, nisi ab homine Arpinate<note>Arpinati <hi rend="italics">We.cl.leg.1, 4 al.</hi>
                     </note> didicisset. sed redeat,<note>reddeat X (<hi rend="italics">corr.</hi>G<hi rend="sup">1</hi>)</note> unde aberravit
oratio: quis est omnium, qui<note><w>qui</w> quo V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> modo cum Musis, id est
cum humanitate<note>humilitate K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.</hi>
                     </note> et cum doctrina, habeat aliquod commercium, qui se non hunc mathematicum malit quam
illum tyrannum? si vitae modum actionemque quaerimus, alterius mens rationibus agitandis exquirendisque alebatur cum oblectatione sollertiae, qui est unus
suavissimus pastus<note>patus K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="sup">r</hi> 
                        <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> animorum, alterius in caede et
iniuriis cum et diurno et nocturno metu. age confer
Democritum Pythagoram, Anaxagoram: quae regna,
quas opes studiis eorum et delectationibus antepones?
</p></div><div type="textpart" n="67" subtype="section"><p>

Etenim, quae pars optuma est in homine, in ea situm
esse necesse est<note>in homine...14 necesse est <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>
                     </note> illud, quod quaeris, optumum. quid
est autem<note><w>autem</w> enim H</note> in homine sagaci ac bona mente melius?
eius bono fruendum est igitur, si beati esse volumus;
bonum autem mentis est virtus; ergo hac beatam vitam
contineri necesse est. hinc omnia, quae pulchra<note>pulcra K</note> honesta praeclara sunt, ut supra dixi, sed dicendum idem<note>idẽ<figure/> V</note>
illud<note>illud <hi rend="italics">om</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> H</note> paulo uberius videtur, plena gaudiorum sunt.
ex perpetuis autem plenisque gaudiis cum perspicuum
sit vitam beatam existere, sequitur ut ea existat ex<note>ex <hi rend="italics">om.</hi> V</note>
honestate.<note>etenim...23 honestate H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="68" subtype="section"><p>
</p><p>Sed ne verbis solum attingamus ea quae<note>eaque v. KRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> volumus
ostendere, proponenda quaedam quasi moventia sunt,
quae nos magis ad cognitionem intellegentiamque
convertant. sumatur enim nobis quidam praestans vir
optumis<note>optumus <hi rend="italics">V</hi>
                     </note> artibus, isque animo parumper et cogitatione<note>cognitione K</note>
fingatur. primum ingenio eximio sit necesse est; tardis
<pb n="p.435"/>
 enim mentibus virtus non facile comitatur; deinde<note><w>deinde</w> denique K</note>
ad investigandam<note>vestigandam K</note> veritatem studio incitato. ex quo
triplex ille animi fetus<note>fetus KR (ę) factus GV</note> existet, unus<note>I II III <hi rend="italics">ad-scribunt</hi> G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in cognitione rerum positus et in explicatione naturae, alter<note>aliter K</note> in discriptione expetendarum fugiendarumque rerum<note>fugiendarumque vererumne vivendi GKV (ve <hi rend="italics">exp. et</hi> 
                        <figure/>be <hi rend="italics">supra</hi> ne <hi rend="italics">scr.</hi>V<hi rend="sup">3</hi>) R<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.</hi> (fugiendarumque<figure/>rerum<figure/>. <hi rend="italics">post</hi> vivendi <hi rend="italics">quod in ras. certo dispicitur alia manus adscripscrat</hi>
ue) H<hi rend="sup">1</hi> (fugiendar<figure/> 
                        <figure/>verer<figure/> nevivendi.<hi rend="italics">Verba</hi> cū ratio <hi rend="italics">ss.non</hi> H<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">sed alia manus eiusdem aetatis sec. Stroux</hi>) <add>et in ratio</add> ne We.bene <hi rend="italics">quod fin. 5,15 certa de causa deest add. Po. cl. ac.1, 19 fin. 5, 11. 16</hi>
                     </note> 
                     <add>et in
ratione be</add>ne vivendi, tertius in iudicando,<note>in <hi rend="italics">ante</hi> iud. <hi rend="italics">om.</hi> K</note>
                     <note>iudicando nequid KRH</note> quid cuique rei sit consequens quid repugnans, in quo inest
omnis<note><w>inest omnis</w> est H</note> cum subtilitas disserendi, tum veritas iudicandi.
</p></div><div type="textpart" n="69" subtype="section"><p>

quo tandem igitur gaudio adfici necesse est<note>est V esset GK<hi rend="sup">C</hi>RH est et K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sapientis
animum cum his habitantem pernoctantemque curis!
ut, cum totius mundi motus conversionesque perspexerit
<note>ut,<hi rend="italics">quod del.Bentl.,pendet a verbis</hi> cum — curis (= <hi rend="italics">so da<foreign xml:lang="grc">β</foreign>). Ciceronem pergere voluisse</hi> ut, cum... perspexerit,... ipse se adgnoscat coniunctumque cum divina mente se sentiat, ex quo insatiabili gaudio compleatur <hi rend="italics">cum similitudo verborum v. 9—10 et 436,5—9 tum locus gemellus leg. 1,61 declarant.</hi>
                     </note> sideraque viderit innumerabilia caelo inhaerentia cum eius ipsius motu congruere certis infixa
sedibus, septem alia suos quaeque tenere cursus multum inter se aut altitudine aut humilitate distantia,
quorum vagi motus rata tamen et certa sui cursus spatia definiant—horum nimirum aspectus impulit illos
veteres et admonuit, ut plura quaererent; inde est<note>est enim G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> indagatio nata initiorum et tamquam seminum, unde essent
omnia orta generata concreta, quaeque cuiusque generis vel inanimi<note><w>inanimi</w> animi H</note> vel animantis<note><w>animantis</w> inanimantis K</note> vel muti vel loquentis<note>loquentes GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.436"/>
origo, quae vita, qui interitus<note>quae int. GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quaeque ex alio in aliud
vicissitudo atque mutatio, unde terra et quibus librata
ponderibus, quibus cavernis maria sustineantur, qua<note>sustineantur, qua <hi rend="italics">Dav</hi> sustineant. In qua X (sustineantur <hi rend="italics">vel</hi> sustineat <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>)</note>
omnia delata gravitate medium mundi locum semper expetant,<note>expectant </note> qui est idem infimus in rutundo.<note>rotundo KV<hi rend="sup">c?</hi>H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="70" subtype="section"><p>haec
tractanti<note>tractanti <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">3</hi> tractandi X (-i <hi rend="italics">ex</hi> -o K<hi rend="sup">1</hi>)</note> animo et noctes et dies cogitanti<note>cogitandi KV<hi rend="sup">1</hi> cogitanti<figure/> G</note> existit illa
<add>a</add>
                     <note>a <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> deo<note>deo<figure/> H</note> Delphis praecepta cognitio, ut ipsa se mens
agnoscat coniunctamque cum divina mente se sentiat,
ex quo insatiabili gaudio compleatur.<note>completur <hi rend="italics">Bentl.</hi>
                     </note> ipsa enim cogitatio de vi et natura deorum studium incendit<note>incedit GRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> illius
aeternitatem<note>aeternitatem <hi rend="italics">Sey.</hi> aeternitatis (aeterni status <hi rend="italics">Mdv. ad fin.1, 60</hi>)</note> imitandi, neque se in brevitate vitae conlocatam<note>conlocata GRV<hi rend="sup">1</hi> collocatam H (<hi rend="italics">bis</hi>) conlocatum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> putat, cum rerum causas alias ex aliis aptas
et necessitate nexas videt, quibus ab aeterno tempore
fluentibus in aeternum ratio tamen mensque moderatur.

</p></div><div type="textpart" n="71" subtype="section"><p>Haec ille intuens atque suspiciens<note>suspiciens V <hi rend="italics">sed</hi> pic <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi> suscipiens K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> vel potius omnis partis orasque circumspiciens quanta rursus animi
tranquillitate<note>tranquillitati K</note> humana et citeriora considerat! hinc illa
cognitio virtutis existit, efflorescunt genera partesque
virtutum, invenitur, quid sit quod natura spectet<note>expectet G<hi rend="sup">1</hi> expectetur Gr</note> extremum in bonis, quid in malis ultumum,<note>sumatur...436, 20 ultimum H (<hi rend="italics">extrema bis</hi>)</note> quo referenda
sint officia, quae degendae<note>degente G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aetatis ratio deligenda.<note>diligenda X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quibus et<note>et <hi rend="italics">add.</hi>K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> talibus rebus exquisitis hoc vel maxime efficitur, quod hac<note><w>hac</w> ac G<hi rend="sup">1</hi> hic V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> disputatione agimus, ut virtus ad beate
vivendum sit se ipsa contenta.

</p></div><div type="textpart" n="72" subtype="section"><p>Sequitur tertia, quae
per omnis partis sapientiae manat et funditur, quae <pb n="p.437"/>
rem definit,<note>definivit X (dif. K) <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> genera dispertit, sequentia adiungit, perfecta concludit, vera et falsa diiudicat, disserendi ratio
et scientia. ex qua cum summa utilitas existit<note>extitit K (<hi rend="italics">in</hi> 18 <hi rend="italics">corr</hi>K<hi rend="sup">c</hi>)</note> ad res
ponderandas, tum maxume<note>maxime GKH</note> ingenua delectatio et digna
sapientia. Sed haec otii.<note>sed haec otii <hi rend="italics">om.</hi> H</note> transeat idem iste sapiens ad
rem publicam tuendam. quid eo possit esse praestantius, cum †contineri<note>contineri <hi rend="italics">del.Lb.</hi> cum <add>temperantia suas adpetitiones</add> contineat (<hi rend="italics">vel</hi> queat continere), prudentia <hi rend="italics">fere desiderat Po.cl.p.371, 22 off.3,96.116; 2,77.rep.6,1</hi> (rei publicae rector...sapiens sit et iustus et temperans eqs.)</note> prudentia utilitatem civium cernat, iustitia<note>sequitur...437, 8 iustitia H</note> nihil in suam domum inde derivet,<note><w>derivet</w> -iv- <hi rend="italics">scr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> reliquis utatur tot tam variisque virtutibus? adiunge fructum amicitiarum, in quo doctis positum est cum consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans,
tum summa iucunditas e<note><w>e</w> et V<hi rend="sup">1</hi> (ex V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> cotidiano cultu atque victu.<note>victu <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">3</hi> victurus GRV<hi rend="sup">1</hi> victus K <hi rend="italics">cf.Th.l.l.IV,1333</hi>
                     </note>
Quid haec tandem vita desiderat, quo<note><w>quo</w> quod GK</note> sit beatior? cui
refertae tot<note>cui rei refertae etot G</note>
                     <note>cui rei referta etot R</note>
                     <note>cui rei referta et tot V</note>
                     <note>cui rei refertae et tot K <hi rend="italics">corr. Man.</hi>
                     </note> tantisque gaudiis Fortuna ipsa cedat necesse est. quodsi gaudere talibus bonis animi, id est
virtutibus, beatum est omnesque sapientes is gaudiis perfruuntur, omnis eos beatos esse confiteri necesse est.
</p><p>Etiamne<note><w>etiamne</w> -ne <hi rend="italics">eras.in</hi> R</note> in cruciatu atque tormentis?

</p></div><div type="textpart" n="73" subtype="section"><p>An<note><hi rend="italics">Epic.fr.604</hi></note> tu me in viola putabas aut in rosa dicere? an
Epicuro, qui<note>qui G<hi rend="sup">1</hi> quia G<hi rend="sup">2</hi>KRV <hi rend="italics">cf.438,19</hi>
                     </note> tantum modo induit personam philosophi
et sibi ipse hoc nomen inscripsit, dicere licebit,<note><w>licebit</w><hi rend="italics">alt.</hi> i <hi rend="italics">in r.</hi> V</note> quod
quidem, ut habet se res, me tamen plaudente dicit,
nullum sapienti esse tempus, etiamsi uratur torqueatur secetur, quin possit exclamare: <quote>quam pro nihilo
puto!</quote> cum praesertim omne malum dolore definiat<note>defirmat (<hi rend="italics">vel</hi> defirniat) V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
bonum voluptate, haec nostra honesta turpia inrideat <pb n="p.438"/>
dicatque nos in vocibus<note><hi rend="italics">Epic.fr.511</hi></note> occupatos inanis sonos fundere, neque quicquam ad nos pertinere nisi quod aut
leve aut asperum in corpore sentiatur: huic ergo, ut
dixi, non multum differenti a iudicio ferarum oblivisci
licebit sui et tum fortunam contemnere, cum sit omne
et bonum eius et malum in potestate fortunae, tum
dicere se<note>se <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> beatum in summo cruciatu atque tormentis,
cum constituerit non modo summum malum esse dolorem, sed etiam solum?

</p></div><div type="textpart" n="74" subtype="section"><p>nec vero illa sibi remedia
comparavit ad tolerandum<note>tollerandum X (toll<figure/>endum G<hi rend="sup">1</hi>)</note> dolorem, firmitatem animi,
turpitudinis verecundiam, exercitationem consuetudinemque patiendi, praecepta fortitudinis,<note>praecepta fortitudinis <hi rend="italics">del.Sey.sed Cic.l.2,34—41 exercitationem consuetudinemque,postea (cf. maxime 51. 53) praecepta fortitudinis animo proposita (p.313,15sqq.) valere ad tolerandum dolorem exponit (cf.p.285.6 295, 24sqq.fin.2,94.95; 4, 31). cf.etiam Plasberg, Festschrift f. Vahlen p.234 (obloq. Se.,Jb.d.ph.V.29 p.97)</hi>
                     </note> duritiam virilem, sed una se dicit recordatione adquiescere praeteritarum voluptatium,<note>voluptatum <hi rend="italics">Bai.cf.Neue 1, 410</hi>
                     </note> ut si quis aestuans, cum vim
caloris non<note>non <hi rend="italics">postea add.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> facile patiatur,<note><w>patiatur</w> putatur V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> recordari velit sese<note>sese <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> esse X (se V<hi rend="sup">3</hi>)</note> aliquando in Arpinati nostro gelidis fluminibus circumfusum fuisse. non enim video, quo modo sedare possint
</p></div><div type="textpart" n="75" subtype="section"><p>
mala praesentia praeteritae voluptates—sed cum is<note><w>is</w> his G<hi rend="sup">1</hi>KV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
dicat semper beatum esse sapientem, cui dicere hoc,
si<note>si <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> sibi constare vellet, non liceret, quidnam faciendum
est is qui nihil expetendum, nihil in bonis ducendum,
quod honestate careat, existumant?<note><w>existumant</w> -a- <hi rend="italics">e corr.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Me quidem auctore<note>auctore <hi rend="italics">ex</hi> auctoritate R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> etiam Peripatetici veteresque Academici balbuttire<note>balbuttire GR <hi rend="italics">Non.</hi> balbut<figure/>ire V<hi rend="sup">1</hi> balbutire K</note>
aliquando desinant<note>me...24 desinant <hi rend="italics">Non. 80, 13</hi>
                     </note> aperteque et clara voce audeant
dicere beatam vitam in Phalaridis taurum descensuram.<note>decen suram X (<hi rend="italics">corr.</hi>V<hi rend="sup">3</hi>)</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="76" subtype="section"><p>sint enim tria genera bonorum, ut<note><w>ut</w> aut V</note> iam a laqueis <pb n="p.439"/>
Stoicorum, quibus usum me pluribus quam soleo intellego, recedamus, sint sane illa genera bonorum, dum
corporis <add>et</add>
                     <note>et <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> externa iaceant humi et tantum modo,
quia sumenda sint, appellentur bona, animi<note>animi <hi rend="italics">Jeep (cf.427,14 443,3 458,6;divini ani-
mi bona divina sunt caelumque contingunt)</hi>
                     </note> autem illa<note>alii K alia GRV illa <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
divina longe lateque se pandant caelumque contingant;
ut,<note>ut <hi rend="italics">del.Lb.sed cf.p.242,25</hi>
                     </note> ea qui adeptus sit, cur eum beatum modo et non
beatissimum etiam dixerim?</p><p>Dolorem vero sapiens extimescet? is enim huic maxime<note>maxime huic G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sententiae repugnat. nam<note><w>nam</w> non V </note> contra mortem nostram
atque nostrorum contraque aegritudinem et reliquas
animi perturbationes satis esse videmur<note>videmus K</note> superiorum
dierum disputationibus armati et parati; dolor esse
videtur acerrumus virtutis<note>virtutis <hi rend="italics">We.</hi> virtuti istis ard. G</note> adversarius; is ardentis
faces intentat, is fortitudinem, magnitudinem animi,
patientiam se debilitaturum minatur.

</p></div><div type="textpart" n="77" subtype="section"><p>huic igitur succumbet virtus, huic beata sapientis et constantis viri
vita cedet?<note>caedet RV</note> quam turpe, o dii boni! pueri Spartiatae
non ingemescunt<note>ingemiscunt K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">c</hi>B</note> verberum<note>verberum <hi rend="italics">ex</hi> verborum V<hi rend="sup">1</hi>G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dolore laniati. adulescentium greges<note>reges V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Lacedaemone vidimus ipsi incredibili contentione<note>contione X (conditione G<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">corr.</hi> B<hi rend="sup">1</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> certantis pugnis calcibus unguibus morsu denique, cum exanimarentur prius quam victos se faterentur. quae barbaria India vastior aut agrestior?<note>quae...agrestior? <hi rend="italics">Non.415,11</hi>
                     </note> in
ea tamen<note>aut... tamen <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> gente primum<note>sqq. <hi rend="italics">cf.Val.Max.3,3,6 ext.2,6,14</hi>
                     </note> ei, qui sapientes habentur,
nudi aetatem agunt et Caucasi nives hiemalemque vim
perferunt sine<note>sqq. <hi rend="italics">cf.Val.Max.3,3,6 ext.2,6,14</hi>
                     </note> dolore, cumque ad flammam se adplicaverunt,<note>applicaverunt KRV</note> sine gemitu aduruntur.

</p></div><div type="textpart" n="78" subtype="section"><p>mulieres vero in India, cum est cuius<note>cuiuis V<hi rend="sup">3</hi> communis <hi rend="italics">Geel</hi> (<hi rend="italics">sed tum</hi> plures...nuptae <hi rend="italics">post</hi> mortuus <hi rend="italics">legeretur; cf.etiam Se., Jb.d.ph.V.26 p.301</hi>)</note> earum vir mortuus, in certamen iudiciumque veniunt, quam plurumum ille dilexerit— <pb n="p.440"/>
plures enim singulis solent esse nuptae—; quae est
victrix, ea laeta prosequentibus suis una<note>unam V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cum viro in
rogum imponitur,<note>ponitur G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> illa<note>ilia <hi rend="italics">cf.Quint.inst.1,3,2</hi>
                     </note> victa<note>quae <hi rend="italics">Se. non male,cf.Claud.de nupt.Hon.64</hi> (superatae cum...maerore in vita remanent <hi rend="italics">Val.M.</hi>)</note> maesta discedit. numquam
naturam mos vinceret;<note><w>vinceret</w> vincit H</note> est enim ea semper invicta;
sed nos umbris deliciis<note>delitiis X (deliciis V, <hi rend="italics">sed</hi> ci <hi rend="italics">in r<figure/> scr.,alt.</hi> i <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>)</note> otio languore<note>langore G</note> desidia animum
infecimus, opinionibus maloque more delenitum<note>delinitum V<hi rend="sup">1</hi>H </note> mollivimus.<note>mollium KR<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut c</hi>)H</note> Aegyptiorum morem quis ignorat?<note>ignoret K</note> quorum inbutae mentes pravitatis erroribus quamvis carnificinam<note>carnifici. nam X</note> prius subierint quam ibim aut aspidem aut faelem<note>felem GV <hi rend="italics">cf.nat.deor.1, 82</hi>
                     </note>
aut canem aut corcodillum<note>corcodillum GRV corcodrillum KH <hi rend="italics">cf.Th.l.l.</hi>
                     </note> violent,<note>volent V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quorum etiamsi
inprudentes quippiam fecerint, poenam nullam recusent.

</p></div><div type="textpart" n="79" subtype="section"><p>de hominibus loquor; quid? bestiae non frigus,
non famem, non montivagos atque silvestris cursus
lustrationesque patiuntur? non pro suo<note>sua G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> partu ita propugnant, ut<note><figure/>ut K</note> vulnera excipiant, nullos impetus nullos
ictus reformident? omitto, quae<note>omittoque p.G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> perferant quaeque patiantur ambitiosi honoris causa, laudis studiosi gloriae
gratia, amore incensi cupiditatis. plena<note>plana GRV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">3</hi>)</note> vita exemplorum<note>exemplum G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est.
</p></div><div type="textpart" n="80" subtype="section"><p>
</p><p>Sed adhibeat oratio modum et redeat illuc, unde
deflexit. dabit, inquam,<note>dabit, dabit, inquam <hi rend="italics">edd. vett.</hi>
                     </note> se in tormenta vita beata nec
iustitiam temperantiam in primisque fortitudinem,
magnitudinem animi, patientiam<note>patientia GRVH</note> prosecuta, cum tortoris os viderit, consistet virtutibusque omnibus sine
ullo animi terrore ad cruciatum profectis resistet extra<note><figure/>extra (<hi rend="italics">fuit</hi> et) R</note> 
                     <pb n="p.441"/>
fores, ut ante<note>ante <hi rend="italics">cf.p. 410,8 </hi>
                     </note> dixi, limenque<note>lumenque G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> carceris. quid enim ea
foedius, quid deformius sola relicta, <add>a</add>
                     <note><hi rend="italics">add. Lb.</hi></note> comitatu pulcherrimo<note>pulcherrumo KR</note> segregata? quod tamen fieri nullo pacto potest; nec enim virtutes sine beata vita cohaerere possunt nec illa sine virtutibus.

</p></div><div type="textpart" n="81" subtype="section"><p>itaque eam tergiversari
non sinent<note>sinent <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">rec</hi> 
                        <hi rend="italics">Non.</hi> sinenti</note> secumque rapient,<note>itaque...6 rapienti <hi rend="italics">Non.41,26</hi>
                     </note> ad quemcumque ipsae<note>ipse X</note>
dolorem cruciatumque ducentur. sapientis est enim proprium nihil quod paenitere possit<note>possit <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> facere, nihil invitum,
splendide constanter graviter<note><figure/>graviter c<figure/>nstanter R</note> honeste omnia, nihil ita
expectare<note>exspectare GRH (<hi rend="italics">alt.loco</hi>)</note> quasi certo<note>incerto H (inc.<hi rend="italics">alt.loco</hi>
                     </note> futurum, nihil, cum acciderit,
admirari, ut inopinatum<note>opinatum R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ac novum accidisse videatur,
omnia ad suum arbitrium referre, suis stare iudiciis.
quo<note>quod G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> quid sit beatius, mihi certe in mentem venire non
potest.<note>numquam...441, 7 sapientis (<hi rend="italics">om.</hi> 441, 12 omnia...14 potest) H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="82" subtype="section"><p>Stoicorum quidem facilis conclusio est; qui
cum finem bonorum esse<note>esse <hi rend="italics">om.</hi> H</note> senserint congruere<note>congruę G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> naturae
cumque ea convenienter vivere, cum id sit in sapientis<note>sapientis <hi rend="italics">Lb.</hi> sapiente</note>
situm non officio solum, verum etiam<note>etiam <hi rend="italics">om.</hi> H</note> potestate, sequatur necesse est, ut, cuius in potestate summum bonum, in eiusdem vita beata<note><w>ita</w> ista V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sit. ita fit semper vita beata
sapientis.</p><p>Habes, quae fortissime de beata vita dici putem et,
quo modo nunc est, nisi quid tu melius attuleris, etiam
verissime.</p><p>Melius equidem adferre nihil possum, sed a te impetrarim lubenter, ut, nisi molestum sit,<note><w>sit</w> est <hi rend="italics">Ha.</hi>
                     </note> quoniam te nulla
vincula impediunt ullius<note>ullius V<hi rend="sup">3</hi>B<hi rend="sup">Corr</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> illius X</note> certae disciplinae libasque
ex omnibus, quodcumque te maxime specie veritatis
movet,—quod paulo ante<note>paulo ante <hi rend="italics">438,22</hi>
                     </note> Peripateticos veteremque
Academiam hortari videbare, ut sine retractatione libere
<pb n="p.442"/>
 dicere<note>dicerent G (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) RV (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)</note> auderent<note>audirent K</note> sapientis esse semper beatissimos,
id velim audire, quem ad modum his putes consentaneum esse id dicere. multa<note>multi K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> enim a te contra istam
sententiam dicta sunt et Stoicorum ratione conclusa.
</p></div><div type="textpart" n="83" subtype="section"><p>
</p><p>Utamur igitur libertate, qua nobis solis in philosophia licet uti, quorum oratio nihil ipsa iudicat, sed habetur in omnis partis, ut ab aliis possit ipsa per sese
nullius auctoritate adiuncta iudicari.<note>utamur...8 iudicari</note> Et quoniam videris hoc velle, ut, quaecumque dissentientium
philosophorum sententia sit de finibus, tamen virtus<note>virtutis G</note> satis habeat ad vitam beatam
praesidii, quod quidem Carneadem<note><w>carneadem</w> -m <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> disputare solitum accepimus; sed is ut contra Stoicos, quos studiosissime semper refellebat et contra quorum disciplinam ingenium eius exarserat;<note>exasserat GRV</note> nos illud quidem<note>quidem illud <hi rend="italics">We.</hi>(<hi rend="italics">sed opponitur v.18</hi>: unam eqs.)</note> cum
pace agemus—si enim Stoici finis bonorum recte
posiverunt,<note>possiverunt X (si <hi rend="italics">exp.</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>) posuerunt H</note> confecta res est: necesse<note>necesse <hi rend="italics">scr.in r</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> est semper<note>est <hi rend="italics">et</hi> est semper <hi rend="italics">om.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">alt.</hi> est <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi> semper V<hi rend="sup">2</hi>)</note> bea-
</p></div><div type="textpart" n="84" subtype="section"><p>
tum esse sapientem—, sed quaeramus unam quamque reliquorum sententiam, si fieri potest, ut hoc praeclarum quasi decretum beatae vitae possit omnium
sententiis et disciplinis convenire.</p><p>Sunt autem haec de finibus, ut opinor, retentae defensaeque<note>defensaque K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sententiae: primum simplices quattuor, nihil
bonum nisi honestum, ut Stoici, nihil bonum nisi voluptatem, ut Epicurus,<note>epicur<figure/>ei H<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nihil bonum nisi vacuitatem <add>doloris</add>,<note><hi rend="italics">add. Bentl.cf.fin.2.16 al.</hi></note>
ut Hieronymus,<note>hieronimus <hi rend="italics">hic, 444, 8.14; 457, 20 </hi> GV <hi rend="italics">itemtque</hi> R, <hi rend="italics">nisi quod 444, 14</hi> hieronymus <hi rend="italics">habet,444,8 ipse restituit.</hi> iheronimus <hi rend="italics">hic</hi> K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">in r.,</hi> hyeronimus <hi rend="italics">rell. loc.</hi> (ut <hi rend="italics">p.457,20</hi>F)</note> nihil bonum nisi naturae primis bonis<note>bonis <hi rend="italics">cf.</hi> prima naturae commoda <hi rend="italics">ac 2, 138 fin. 5, 58</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.443"/>
aut omnibus aut maxumis frui, ut<note>frui aut V</note> Carneades contra
Stoicos disserebat.

</p></div><div type="textpart" n="85" subtype="section"><p>haec igitur simplicia, illa mixta: tria
genera bonorum, maxuma animi, secunda corporis, externa tertia,<note>si...443, 4 tertia</note> ut Peripatetici nec multo veteres Academici<note>achademicis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> secus; voluptatem cum honestate Dinomachus et
Callipho copulavit, indolentiam autem honestati Peripateticus Diodorus<note>dodorus K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> adiunxit. haec<note>hae GRV<hi rend="sup">rec</hi> H</note> sunt sententiae, quae
stabilitatis aliquid habeant;<note>hae sunt...8 habeant</note> nam Aristonis<note>arrystonis G</note> Pyrrhonis
Erilli<note>pyrroni ferilli GRV<hi rend="sup">1</hi> (s <hi rend="italics">ex</hi> f V<hi rend="sup">1</hi>) pyrroniserilli K (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> non nullorumque aliorum evanuerunt. hi quid
possint optinere, videamus omissis<note>omisis KH</note> Stoicis, quorum
satis videor defendisse sententiam.</p><p>Et Peripateticorum<note>peripateti quorum K</note> quidem explicata causa est<note>omisis...12 est H</note>
praeter Theophrastum et si qui illum secuti imbecillius<note>imbecilius X</note>
horrent dolorem et reformidant; reliquis quidem licet
facere id quod fere faciunt, ut gravitatem dignitatemque virtutis exaggerent. quam cum ad caelum extulerunt,<note>extulerunt <hi rend="italics">Mdv.</hi> extulerint (<hi rend="italics">def.Blase,Arch.f.l.L.10,337</hi>)</note> quod facere eloquentes homines copiose solent,
reliqua<note>reliqui K</note> ex conlatione facile est conterere atque contemnere. nec enim licet is, qui laudem cum dolore petendam esse dicant, negare eos esse beatos, qui illam
adepti sunt.<note>dicunt...21 adepti sint <hi rend="italics">Ba.sed cf.Mue.</hi>
                     </note> quamquam<note>quamquam ex quantum K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> enim sint in quibusdam malis, tamen hoc nomen beati longe et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> V</note> late patet.

</p></div><div type="textpart" n="86" subtype="section"><p>nam
ut quaestuosa mercatura, fructuosa aratio<note>aratio <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> ratio X</note> dicitur, non
si altera semper omni<note>omni (<hi rend="italics">priore loco</hi>) <hi rend="italics">cod.</hi> 
                        <hi rend="italics">Ursini</hi> omnis</note> damno, altera omni tempestatis
calamitate semper vacat, sed si multo maiore ex parte
exstat<note><w>exstat</w><foreign xml:lang="grc">ς</foreign><hi rend="italics">in r.</hi>V<hi rend="sup">1</hi> extat KG</note> in utraque felicitas,<note>felicitatis K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sic vita non solum si undique referta bonis est, sed si multo maiore et graviore
ex parte bona propendent, beata recte dici potest.

</p></div><div type="textpart" n="87" subtype="section"><p>sequetur
<pb n="p.444"/>
 igitur horum<note>horum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> honorum X</note> ratione vel ad supplicium beata
vita virtutem cumque ea descendet in taurum Aristotele Xenocrate Speusippo Polemone auctoribus nec
eam minis blandimentisve<note>minis blandimentisve <hi rend="italics">Po.</hi> (minisaut blandimentis <hi rend="italics">Bentl.</hi>) minimis blandimentis <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> minis blandimentis <hi rend="italics">Kl.</hi>(<hi rend="italics">sed asyndeton hic locum non habet,cum aut minis aut bl.vita corrumpatur</hi>), nimiis blandimentis <hi rend="italics">Se.</hi>
                     </note> corrupta deseret. Eadem
Calliphontis<note>callipontis V callifontis G</note> erit Diodorique<note>diodorisque X (<hi rend="italics">ex</hi> diodolorisque K<hi rend="sup">c</hi>)</note> sententia, quorum uterque
honestatem sic complectitur, ut omnia, quae sine ea
sint, longe <del>et<note><hi rend="italics">del. We.</hi></note>
                     </del> retro ponenda censeat. Reliqui habere
se videntur angustius, enatant tamen, Epicurus Hieronymus et si qui sunt qui desertum illum Carneadeum
<add>finem</add>
                     <note>ilium Carneadeum <add>finem</add> 
                        <hi rend="italics">Po.cf.fin.4,49</hi> (<hi rend="italics">2, 42</hi>) ilium Carneadeum X (ilium Carneadem <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>)illud Carneadeum <hi rend="italics">Ba.</hi>
                     </note> curent defendere; nemo est enim eorum quin
bonorum<note>nemo est enim qui eorum bonorum X nemo est enim qui in eorum bonorum <hi rend="italics">Non.</hi> (in <hi rend="italics">om.B</hi>
                        <hi rend="sup">A</hi>)<hi rend="italics">corr.Ern.sec.Lamb.et Dav.</hi>
                     </note> animum putet esse iudicem eumque condocefaciat, ut ea, quae bona<note>bona <hi rend="italics">add.</hi>G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> malave videantur, possit contemnere.<note>nemo...12 contemnere <hi rend="italics">Non. 82,20</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="88" subtype="section"><p>nam quae tibi Epicuri<note>quae...Epicuri <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quod...Epicurus X (epyc.G 8.13 <hi rend="italics">ut saepe</hi>)</note> videtur, eadem erit
Hieronymi et Carneadis causa et hercule omnium reliquorum. quis enim parum est contra mortem<note>morem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aut
dolorem paratus?</p><p>Ordiamur<note>ordinamur X (<hi rend="italics">corr.</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> ab eo, si placet, quem mollem, quem voluptarium dicimus. quid? is tibi mortemne videtur aut<note>aut <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (Vind.)an X</note>
dolorem timere, qui eum diem, quo moritur, beatum
appellat<note><hi rend="italics">Epic.fr.122</hi></note> maxumisque doloribus adfectus<note>affectus KR</note> eos ipsos inventorum suorum memoria et recordatione confutat?<note><w>confutat?</w><hi rend="italics">signum interrogandi vulgo non hic sed post</hi> timere (<hi rend="italics">v.19</hi>) <hi rend="italics">ponunt.</hi>
                     </note>
nec haec sic agit, ut ex tempore quasi effuttire<note>effuttire GKR effutire V (K<hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>) <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> videatur.<note>nec...videatur <hi rend="italics">Non.103,21</hi>
                     </note> de morte enim ita<note>ita <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> ista X (<hi rend="italics">cf. 441, 19</hi>) <hi rend="italics">Epic. sent. sel.2</hi>
                     </note> sentit, ut dissoluto animante <pb n="p.445"/>
sensum extinctum putet, quod autem sensu careat,
nihil ad nos id iudicet pertinere. item <add>in</add>
                     <note>in <hi rend="italics">add.</hi> Se.de <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> dolore certa
habet quae sequatur, cuius<note>cuius <hi rend="italics">Bentl. (cf. fin. 1,40)</hi> quorum</note> magnitudinem brevitate
consolatur, longinquitatem levitate.<note>levitate <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> lenitate (laen.KR)X</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="89" subtype="section"><p>qui tandem isti
grandiloqui contra haec duo, quae<note>haec <hi rend="italics">post</hi> quae <hi rend="italics">iterum hab.</hi> V</note> maxime angunt,<note>qui...5 angunt <hi rend="italics">Non.115,26</hi>
                     </note>
                     <note>agunt V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
melius se habent quam Epicurus?<note>epicu...rus epicuru.s R</note>
                  </p><p>An ad cetera, quae mala putantur, non et Epicurus<note>epicu...rus epicuru.s R</note> et
reliqui philosophi satis parati videntur? quis non paupertatem extimescit? neque tamen quisquam philosophorum. hic<note><hi rend="italics">Epic.fr.472</hi></note> vero ipse quam parvo est contentus! nemo
de tenui victu plura dixit. etenim, quae res pecuniae
cupiditatem adferunt, ut amori, ut ambitioni, ut cotidianis sumptibus copiae suppetant, cum procul ab his
omnibus rebus absit, cur pecuniam magnopere desideret vel potius cur<note>cur <hi rend="italics">om.</hi> V</note> curet omnino?

</p></div><div type="textpart" n="90" subtype="section"><p>an Scythes Anacharsis<note>cythes anacahrsis G</note> potuit pro nihilo pecuniam ducere, nostrates philosophi facere non poterunt?<note>poterunt <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">3</hi> potuerunt X</note> illius epistula fertur his verbis: <quote>Anacharsis<note><hi rend="italics">Anach. epist. 5</hi></note> Hannoni salutem. Mihi
amictui est Scythicum tegimen, calciamentum solorum callum, cubile terra, pulpamentum<note>pulpamentum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">3</hi>
                        </note>
                        <note>palpamentum X</note> fames, lacte
caseo carne vescor. quare ut ad<note>ad <hi rend="italics">et</hi>
                        </note> quietum me licet venias. munera autem ista, quibus es<note>es <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> delectatus, vel civibus tuis vel diis inmortalibus<note>imm. GR</note> dona.</quote> omnes fere philosophi omnium disciplinarum, nisi quos a recta ratione natura vitiosa detorsisset, eodem hoc animo esse
potuerunt.

</p></div><div type="textpart" n="91" subtype="section"><p>Socrates, in pompa cum magna vis auri
argentique ferretur,<note>ferretur <hi rend="italics">in mg.add.</hi>G<hi rend="sup">2 ut v.</hi>
                     </note> 
                     <quote>quam multa non desidero!</quote> inquit. Xenocrates,<note><hi rend="italics">sqq. cf. Val. Max. 4,3 ext. 3</hi></note> cum legati ab Alexandro quinquaginta ei talenta attulissent, quae erat pecunia temporibus illis, Athenis praesertim, maxuma, abduxit legatos<note>legata K</note>
                     <pb n="p.446"/>
 ad cenam in Academiam; is apposuit tantum,
quod satis esset,<note><w>esset</w> est et K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nullo apparatu. cum postridie rogarent eum, cui numerari iuberet,<note>luberet G</note> 
                     <quote>quid? vos hesterna</quote>
inquit <quote>cenula non intellexistis<note>intellexisti KR<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
me pecunia non egere?</quote>
quos<note>quos <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">3</hi> quod X</note> cum tristioris vidisset, triginta minas accepit, ne
aspernari regis liberalitatem videretur.

</p></div><div type="textpart" n="92" subtype="section"><p>at vero Diogenes liberius, ut Cynicus, Alexandro roganti, ut diceret, si quid<note>quid <hi rend="italics">ex</hi> quis V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> opus esset, <quote>nunc quidem paululum</quote> inquit <quote>a sole.</quote> offecerat videlicet apricanti. et hic quidem disputare<note>disputari KR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> solebat, quanto regem Persarum vita
fortunaque<note>fortuneque V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> superaret; sibi nihil deesse, illi nihil satis
umquam fore; se eius voluptates non desiderare, quibus numquam satiari ille posset, suas eum consequi
nullo modo posse.
</p><p>Vides,<note><hi rend="italics">fr. 456</hi></note> credo, ut Epicurus cupiditatum genera diviserit, non nimis fortasse subtiliter, utiliter tamen:<note>tamen, asserens p. H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="93" subtype="section"><p>partim esse naturales et necessarias, partim<note>partlm esse ... 18 et <hi rend="italics">in r.,</hi> non necessarias partim <hi rend="italics">in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note>
                     <note>partim naturales et non necessarias <hi rend="italics">om.</hi> K</note> naturales
et non necessarias, partim neutrum; necessarias satiari
posse paene nihilo; divitias enim naturae esse parabiles; secundum autem genus cupiditatum nec ad<note><w>ad</w> a K</note> potiendum difficile esse censet nec<note><w>nec</w> ne G</note> vero ad carendum;
tertias,<note>tertia H</note> quod essent plane<note>plena K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> inanes neque necessitatem
modo, sed ne<note>ne <hi rend="italics">om.</hi> H</note> naturam quidem attingerent, funditus
eiciendas putavit.<note>Epicurus...24 putavit H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="94" subtype="section"><p>hoc<note>hęc V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> loco<note>hodoco K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> multa ab Epicureis<note><hi rend="italics">fr. 440</hi></note> disputantur, eaeque<note>eaque V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> voluptates singillatim extenuantur,
quarum genera non contemnunt, <add>non</add>
                     <note><hi rend="italics">add. Bentl.</hi>
(non <hi rend="italics">ante</hi> contemnunt <hi rend="italics">del. Mdv. ad fin. 1, 45</hi>). <hi rend="italics">agitur de volup-
tatibus quae natura adpetuntur, non difficiles tamen ad caren-
dum sunt</hi> (<hi rend="italics">cf. v. 447, 5 cum 446,21</hi>). <hi rend="italics">de</hi> copia voluptatum <hi rend="italics">cf. Hort.
fr. 74 Aug. civ. 19,14 al.</hi> (<hi rend="italics">non valet idem atque</hi> copia facilis)</note> quaerunt tamen
<pb n="p.447"/>
 copiam. nam et obscenas voluptates,<note><w>et obscenas voluptates</w><hi rend="italics">respondet </hi>v. 24 victum eqs. <hi rend="italics">(in §§ 95. 6 Cic. longius evehitur)</hi></note> de quibus
multa ab illis habetur oratio,<note>una et obscenas ... 2 habet oratio <hi rend="italics">Non. 357, 11</hi>
                     </note> facilis communis in
medio sitas esse dicunt, easque si natura requirat,
non genere aut<note><w>genere aut</w> generavit V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> loco aut ordine, sed forma aetate figura metiendas<note>mentiendas V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> putant, ab isque<note><w>-que</w> -qui V<hi rend="sup">1</hi> quae K</note> abstinere minime esse
difficile, si aut valetudo<note>valitudo </note> aut officium aut fama postulet, omninoque genus hoc voluptatum optabile esse,
si non obsit, prodesse numquam.

</p></div><div type="textpart" n="95" subtype="section"><p>Totumque<note><hi rend="italics">fr. 439</hi></note> hoc de
voluptate sic ille praecipit, ut voluptatem ipsam per se,
quia voluptas sit, semper optandam <add>et</add>
                     <note>et <hi rend="italics">add. <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> cf. p. 423, 4 de orat. 1, 231 al. (asyndeton
ipsum tolerari potest cf. </hi>exsibilatur exploditur <hi rend="italics">parad. 26)</hi>
                     </note> expetendam
putet, eademque ratione dolorem ob id ipsum, quia
dolor sit, semper esse fugiendum; itaque hac usurum
compensatione<note>conpensatione K</note> sapientem, <add>ut</add> et<note>ut et <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> ut <hi rend="italics">om. </hi>X et <hi rend="italics">om. </hi>
                     </note> voluptatem fugiat,
si ea<note>eam </note> maiorem dolorem effectura sit, et dolorem suscipiat maiorem efficientem voluptatem; omniaque
iucunda,<note>iocunda GR<hi rend="sup">1</hi> (<figure/>
                        <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) </note> quamquam sensu corporis iudicentur, ad animum referri tamen.

</p></div><div type="textpart" n="96" subtype="section"><p>quocirca corpus gaudere tam diu,
dum praesentem sentiret voluptatem, animum et praesentem percipere pariter cum corpore et prospicere
venientem nec praeteritam praeterfluere sinere. ita perpetuas et contextas<note>contestas <hi rend="italics">ex </hi>contentas K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> voluptates in sapiente fore semper, cum expectatio<note>expectatione G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> speratarum voluptatum <add>cum</add>
                     <note>cum <hi rend="italics">add. Lb.</hi>
                     </note>
perceptarum memoria iungeretur.

</p></div><div type="textpart" n="97" subtype="section"><p>Atque<note><hi rend="italics">Epic. fr. 459</hi></note> his similia
ad victum etiam transferuntur, extenuaturque magnificentia et sumptus epularum, quod parvo cultu natura contenta sit. etenim quis hoc non videt, desideriis
omnia ista condiri?<note>etenim ... 27 condiri H</note> Darius in fuga cum aquam turbidam
<pb n="p.448"/>
 et cadaveribus inquinatam bibisset, negavit umquam se bibisse iucundius. numquam videlicet sitiens<note>sitiens <hi rend="italics">ex</hi> sentiens R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
biberat. nec esuriens Ptolomaeus<note>ptolomeus GRV (pth.) ptolom<figure/>s
K</note> ederat; cui cum peragranti Aegyptum comitibus non consecutis<note>secutis <hi rend="italics">Non.</hi> K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr. ipse</hi>)</note> cibarius
in<note>in cibariis K<hi rend="sup">1</hi> cibariis GRV cibarius <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> casa panis datus esset, nihil visum est<note>est <hi rend="italics">om. Non.</hi>
                     </note> illo pane
iucundius.<note>cui cum<note>cum <hi rend="italics">om.</hi> KR<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> peregrinanti  <gap reason="omitted"/> 6 iucundius <hi rend="italics">Non. 93,12</hi>
                     </note> Socraten ferunt, cum usque ad vesperum<note><w>vesperum</w> epyrum <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note>
contentius ambularet quaesitumque esset ex eo, quare
id faceret,<note>Socraten  <gap reason="omitted"/> 7 cur id facere <hi rend="italics">Non. 264, 17</hi>
                     </note> respondisse se,<note>se <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quo melius cenaret, obsonare<note>obsanare GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
ambulando famem.

</p></div><div type="textpart" n="98" subtype="section"><p>quid? victum Lacedaemoniorum in
philitiis<note>philiciis K philitus V</note> nonne videmus? ubi cum tyrannus cenavisset
Dionysius,<note>dionisius X (dyon. R)</note> negavit se iure illo nigro, quod cenae caput
erat,<note><w>caput erat</w> capuerat X (<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>)</note> delectatum. tum is qui illa coxerat:<note>delectatum ... coxerat <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <hi rend="italics">mg.</hi>
                     </note> 
                     <quote>minime mirum; condimenta enim defuerunt.</quote> 
                     <quote>quae tandem?</quote> inquit ille. <quote>labor in venatu, sudor,<note>sodor GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> cursus ad Eurotam,<note>ad eurotam <hi rend="italics">Bentl.</hi> ab eurota</note>
fames, sitis. his enim rebus Lacedaemoniorum epulae<note>aepulae X (<hi rend="italics">ut singuli codd. saepe</hi>)</note>
condiuntur.</quote> atque hoc non ex hominum more solum,
sed etiam ex bestiis intellegi potest, quae, ut quicquid
obiectum est, quod modo<note>quod modo R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi> quomodo</note> a natura non sit alienum,
eo contentae non quaerunt amplius.

</p></div><div type="textpart" n="99" subtype="section"><p>civitates quaedam
universae more doctae parsimonia delectantur, ut de
Lacedaemoniis paulo ante diximus. Persarum<note><hi rend="italics">Cyrup. 1,2,8</hi></note> a Xenophonte victus exponitur, quos negat ad panem adhibere quicquam praeter nasturcium.<note>quos... 23 nasturcium <hi rend="italics">Non. 550, 21</hi>
                     </note> quamquam,<note><hi rend="italics">Epic. fr. 459</hi></note> si
quaedam etiam suaviora natura desideret, quam multa
ex terra arboribusque gignuntur cum copia facili, tum <pb n="p.449"/>
suavitate praestanti!<note>praestantia <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Lb.</hi> (facilia ... praestantia <hi rend="italics">Bentl.</hi>)</note> adde siccitatem, quae consequitur hanc continentiam in victu, adde integritatem valetudinis;<note>valitudinis K</note> confer sudantis ructantis refertos epulis tamquam opimos boves:

</p></div><div type="textpart" n="100" subtype="section"><p>tum intelleges, qui voluptatem
maxime sequantur, eos minime consequi, iucunditatemque victus esse in desiderio, non in satietate.<note>Persarum ... 449, 6 satietate H</note> Timotheum, clarum hominem Athenis et principem civitatis, ferunt, cum cenavisset apud Platonem eoque
convivio admodum delectatus esset vidissetque<note>vidisseque V</note> eum
postridie,<note>posttridie GRV</note> dixisse: <quote>vestrae quidem<note>vestreae quidem G vestrae equidem KRV <hi rend="italics">cf. Hand Turs. 2,422</hi>
                        </note> cenae non solum in
praesentia, sed etiam postero die iucundae sunt.</quote> quid
quod<note>qui quod X (<hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>)</note> ne mente quidem recte uti possumus multo cibo
et potione completi? est praeclara epistula<note>epistola KR<hi rend="sup">1</hi> (ex -ula) V</note> Platonis<note><hi rend="italics">Plato ep. 7 p.326 b</hi></note>
ad Dionis propinquos, in qua scriptum est his fere
verbis: <quote>quo cum venissem, vita illa beata, quae ferebatur,<note>beataque fer. X</note> plena Italicarum Syracusiarumque<note>syracusyriarumquae G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> mensarum,<note>mensuram G</note>
nullo modo mihi placuit, bis in die saturum fieri nec
umquam pernoctare solum ceteraque, quae<note>quae <hi rend="italics">ex</hi> qua R<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> comitantur
huic vitae, in qua sapiens nemo efficietur umquam,
moderatus vero multo minus. quae enim natura tam
mirabiliter temperari potest?</quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="101" subtype="section"><p>quo modo igitur iucunda
vita potest esse, a qua absit prudentia,<note>pruden<figure/>tiae V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> absit moderatio?<note>cetera quae ... 22 moderatio H</note> ex quo Sardanapalli, opulentissimi Syriae regis,
error adgnoscitur,<note>ad<figure/>nosc. G<hi rend="sup">1</hi> agn. R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> qui incidi<note>incidi in illa re, Cic. de rep., cum de
Sardanapalo diceret, 'ea incidi iussit in busto' <hi rend="italics">Arusian. GL. 7,
487,16</hi>
                     </note> iussit in busto:<note>busto haec. habeo X</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Haec<note><hi rend="italics">Arist. fr. 90</hi> (<hi rend="italics">cf. fin. 2, 106</hi>)
<hi rend="italics">Anth. Pal. 7,325</hi>
                           </note> habeo, quae edi, quaeque exsaturata libido</l><l>Hausit;<note>ausit GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> at illa iacent multa et praeclara relicta.</l></quote> 
                     <pb n="p.450"/>
                     <quote>quid aliud</quote> inquit Aristoteles <quote>in bovis, non in regis
sepulcro inscriberes? haec habere se mortuum dicit,
quae ne vivus quidem diutius habebat quam fruebatur.</quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="102" subtype="section"><p>Cur igitur divitiae desiderentur, aut ubi paupertas beatos esse non sinit? signis, credo, tabulis studes.<note>studes <hi rend="italics">Sey.</hi> ludis (et <hi rend="italics">ante</hi> tabulis <hi rend="italics">add. We. sed cf. parad.
49. Verr. 5, 132. Phil. 2, 109</hi>)</note>
si quis est qui his delectetur,<note>delectetur ex -atur G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nonne melius tenues homines fruuntur quam illi qui is abundant?<note>cur... 7 habundant</note>
                     <note>habundant GR<hi rend="sup">c</hi>H</note> est enim
earum rerum omnium <add>in</add> nostra<note>in <hi rend="italics">post</hi> nostra <hi rend="italics">add.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">post</hi> omnium <hi rend="italics">Wo.</hi>
                     </note>
                     <note>nostrae G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> urbe summa in publico copia. quae qui privatim<note>privati <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Lb.</hi>
                     </note> habent, nec<note>nec <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> tam multa
et raro vident, cum in sua rura venerunt; quos tamen
pungit aliquid, cum, illa unde habeant, recordantur.
dies deficiat,<note>deficiet KRH</note> si velim paupertatis causam defendere.
aperta enim res est, et cotidie<note>cottidie K</note> nos ipsa natura admonet,
quam paucis, quam parvis<note>pravis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> rebus egeat, quam vilibus.
</p><p>Num<note><hi rend="italics">Epic. fr. 586</hi></note> igitur ignobilitas aut humilitas aut etiam popularis offensio sapientem beatum esse prohibebit?

</p></div><div type="textpart" n="103" subtype="section"><p>vide ne plus commendatio in vulgus et haec, quae
expetitur, gloria molestiae habeat quam voluptatis.<note>dies... 18 voluptatis</note> leviculus sane noster Demosthenes,<note>demostenes X (<hi rend="italics">in</hi> 21 KR)</note> qui illo susurro delectari se dicebat aquam<note>aquam <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">3</hi> quam X</note> ferentis mulierculae, ut mos
in Graecia est, insusurrantisque alteri: <quote>hic est ille Demosthenes.</quote> quid hoc levius? at<note><w>at</w> aut KV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quantus orator! sed
apud alios loqui videlicet didicerat, non multum ipse
secum.

</p></div><div type="textpart" n="104" subtype="section"><p>intellegendum est igitur nec gloriam popularem
ipsam per sese expetendam nec ignobilitatem extimescendam. <quote>veni Athenas</quote>
                     <note><hi rend="italics">Democr. B 116</hi></note> inquit Democritus <quote>neque me
quisquam ibi<note>ibi quisquam H</note> adgnovit.</quote>
                     <note>agnovit GR<hi rend="sup">2</hi>H</note> constantem hominem et gravem,
<pb n="p.451"/>
 qui glorietur<note>gloriatur <hi rend="italics">ex</hi> -etur H</note> a gloria se afuisse!<note>affuisse </note>
                     <note>abfuisse R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> an tibicines
ique, qui<note>qui <hi rend="italics">om.</hi> V</note> fidibus utuntur, suo, non multitudinis arbitrio cantus numerosque moderantur, vir sapiens multo
arte maiore praeditus<note>praedictus V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non quid<note>nunquid R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> verissimum sit,<note>sit <hi rend="italics">om.</hi> V</note> sed
quid velit vulgus, exquiret? an quicquam stultius
quam, quos singulos sicut operarios barbarosque contemnas, eos aliquid putare esse universos?<note>intellegendum  <gap reason="omitted"/> 451, 7 universos H</note> ille vero
nostras ambitiones levitatesque contemnet honoresque
populi etiam ultro delatos repudiabit; nos autem eos
nescimus, ante quam paenitere coepit, contemnere.

est apud Heraclitum<note><hi rend="italics">Heracl. B 121</hi></note> physicum de principe Ephesiorum
Hermodoro;<note>heremodoro G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="105" subtype="section"><p>universos ait Ephesios esse morte multandos, quod, cum civitate expellerent Hermodorum,
ita locuti sint:<note>sint <hi rend="italics">ex</hi> sunt G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>nemo de nobis unus excellat; sin quis
extiterit, alio in loco et apud alios sit.</quote> an hoc non ita
fit omni in populo? nonne omnem exsuperantiam virtutis oderunt? quid? Aristides—malo enim Graecorum quam nostra proferre—nonne ob eam causam
expulsus est patria, quod praeter modum iustus esset?
quantis igitur molestiis vacant, qui nihil omnino cum
populo contrahunt! quid est enim dulcius otio litterato?<note>litterato <hi rend="italics">ex</hi> literato G<hi rend="sup">2?</hi>
                     </note> is dico litteris, quibus infinitatem rerum atque
naturae et in hoc ipso mundo caelum terras maria
cognoscimus.<note>infinitatem ... 24 cognoscimus <hi rend="italics">Non. 122, 21</hi>
                     </note>
                  </p><p>Contempto igitur honore, contempta etiam pecunia
quid relinquitur quod extimescendum sit?<note>contempto . .. 26 sit <hi rend="italics">in mg.</hi> G <hi rend="italics">eodem atramento, sed
fort.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="106" subtype="section"><p>exilium,
credo, quod in maxumis malis ducitur. id si propter
alienam et offensam populi voluntatem malum est, <pb n="p.452"/>
quam sit ea contemnenda, <del>sicut a</del> paulo<note>sicut a paulo RV<hi rend="sup">1</hi> sicut a<figure/>pollo G<hi rend="sup">1</hi> sicut paulo K sicuti
paulo H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> sicut a <hi rend="italics">om.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">α</foreign>V3 sicut <hi rend="italics">interpolatum,</hi> a <hi rend="italics">fort. ante</hi> patria
(2) <hi rend="italics">poni debebat</hi> (a patria <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">We.</hi>) sapienti, paulo <hi rend="italics">He.</hi>
                     </note> ante dictum
est. sin abesse patria miserum est, plenae miserorum
provinciae<note>provintiae GKH</note> sunt, ex quibus admodum pauci in patriam
revertuntur.

</p></div><div type="textpart" n="107" subtype="section"><p>'at<note>ad V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> multantur bonis<note>boni V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> exules'. quid tum?
parumne multa de toleranda<note>tolleranda GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> paupertate dicuntur? iam
vero exilium, si rerum naturam, non ignominiam nominis quaerimus, quantum tandem a<note>tansum dem a <hi rend="italics">Dav.</hi> damna X (damna a V<hi rend="sup">3</hi>)</note> perpetua peregrinatione differt? in qua aetates suas philosophi nobilissimi consumpserunt,<note>contempserunt K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Xenocrates Crantor Arcesilas<note>archesilas X</note> Lacydes Aristoteles Theophrastus Zeno Cleanthes Chrysippus Antipater Carneades Clitomachus
Philo Antiochus Panaetius Posidonius,<note>carneades philo antiochus possidonius G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>,
<hi rend="italics">post</hi> carneades <hi rend="italics">add.</hi> panetius clitomachus R<hi rend="sup">c</hi>, panetius (paneatius V<hi rend="sup">c</hi>) clitomachus carneades G<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">c</hi> carneades panetius clitomachus philo (philoa H) antiochus possidonius KH. <hi rend="italics">verum or-
dinem rest. He.</hi>
                     </note> innumerabiles alii, qui semel egressi numquam domum reverterunt. <quote>at enim<note>enim <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2(?)</hi>
                        </note> sine<note><w>sine</w> si K</note> ignominia</quote>. <add>an potest exilium ignominia</add>
                     <note><hi rend="italics">add. We.</hi></note> adficere sapientem? de sapiente enim haec omnis<note><w>omnis oratio</w> commiseratio H</note> oratio est, cui iure id<note>id <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> accidere<note>accidere <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">re 3</hi> accipere X</note> non possit; nam iure
exulantem<note>exultantem V</note> consolari non oportet.

</p></div><div type="textpart" n="108" subtype="section"><p>postremo ad omnis
casus facillima ratio est eorum,<note>eorum <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> qui ad<note>quia ad V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> voluptatem ea
referunt quae secuntur in vita, ut, quocumque haec
loco suppeditetur, ibi beate queant<note>quaeant GKV</note> vivere. itaque ad
omnem rationem Teucri vox accommodari potest:
<quote rend="blockquote"><l>Patria est, ubicumque est bene.</l></quote>
                     <note><hi rend="italics">Trag. inc. 92</hi></note>
Socrates quidem cum rogaretur, cuiatem se esse diceret, <quote>mundanum</quote> inquit;<note>Socrates ... 24 inquit <hi rend="italics">Non. 93, 6</hi>
                     </note> totius enim mundi se incolam <pb n="p.453"/>
et civem arbitrabatur.<note>nonne ... 453, 1 arbitrabatur (<hi rend="italics">sine</hi> 17 malo ... 18 proferre) H</note> quid?<note>qui<figure/>t. alb. V ( V<hi rend="sup">3</hi>)</note> T. Albucius<note>albutius GKV</note> nonne animo
aequissimo Athenis exul philosophabatur? cui tamen
illud ipsum non accidisset, si in re p. quiescens Epicuri legibus paruisset.

</p></div><div type="textpart" n="109" subtype="section"><p>qui enim beatior Epicurus, quod
in patria vivebat, quam, quod Athenis, Metrodorus? aut<note>aut <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">3</hi> ut X</note>
Plato Xenocratem vincebat aut Polemo Arcesilam, quo
esset beatior? quanti vero ista<note>isti<figure/> H</note> civitas aestimanda est,
ex qua boni sapientesque pelluntur?<note>quanti ... 8 pelluntur</note> Damaratus quidem, Tarquinii<note>tarquii GR<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr. m. ut u. aeq.</hi>) tarqui V<hi rend="sup">1</hi> (tarqni V<hi rend="sup">3</hi>)</note> nostri regis pater, tyrannum Cypselum
quod ferre non poterat, fugit Tarquinios<note>tarquinius K <hi rend="italics">et corr. in</hi> R <hi rend="italics">m. eadem quae v.9</hi>
                     </note> Corintho et
ibi suas fortunas constituit ac liberos procreavit. num
stulte anteposuit exilii libertatem domesticae servituti?
</p></div><div type="textpart" n="110" subtype="section"><p>
</p><p>Iam vero motus animi, sollicitudines aegritudinesque<note><hi rend="italics">Epic. fr. 599</hi> aegritudines] <hi rend="italics">hinc incipiunt codicis V fol. 96. 97,
ubi multa iam s. XV non iam legi poterant</hi> (<hi rend="italics">nonnulla suppl.</hi>
V<hi rend="sup">rec</hi>). <hi rend="italics">Ciceronis verba iterum descripsit</hi> V<hi rend="sup">b</hi> (<hi rend="italics">saec. XV</hi>). <hi rend="italics">cf. praef.</hi>
                     </note>
                     <note>-que <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> oblivione leniuntur traductis animis ad voluptatem.
non sine causa igitur Epicurus ausus est dicere semper
in pluribus bonis esse sapientem, quia semper sit in
voluptatibus. ex quo effici putat ille, quod quaerimus,
ut sapiens semper beatus sit.

</p></div><div type="textpart" n="111" subtype="section"><p>'etiamne, si sensibus
carebit oculorum, si aurium?'<note>aurum K</note> etiam; nam ista ipsa
contemnit. primum enim horribilis ista caecitas quibus tandem caret voluptatibus? cum quidam etiam
disputent<note>disputarent H disputent
<hi rend="italics">ex</hi> -em] G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ceteras voluptates in ipsis habitare sensibus,
quae autem aspectu percipiantur, ea non versari<note>non versari V<hi rend="sup">3 et b</hi> 
                        <hi rend="italics">ut</hi> X conversari V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in
oculorum ulla iucunditate,<note>iocunditate HV<hi rend="sup">b</hi>
                     </note> ut ea, quae gustemus<note>gestemus V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> olfaciamus tractemus audiamus, in ea ipsa, ubi sentimus,
parte versentur. in oculis tale nil<note>nihil tale H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> fit; animus accipit,
quae videmus. animo autem multis modis variisque <pb n="p.454"/>
delectari<note>dilectari GV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> licet, etiamsi non adhibeatur aspectus. loquor
enim de docto homine et erudito, cui vivere est cogitare. sapientis autem cogitatio non ferme ad investigandum adhibet oculos advocatos.

</p></div><div type="textpart" n="112" subtype="section"><p>etenim<note><w>etenim</w> est enim V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> si nox non
adimit vitam beatam, cur dies nocti similis adimat?<note>iam ... 454, 5 adimat H</note>
nam illud Antipatri Cyrenaici est quidem<note><add>id</add> quidem
<hi rend="italics">Sey.</hi> (<hi rend="italics">sed cf. exempla ap. Kühner-Stegmann II, 118, 8.</hi> absurda sent. <hi rend="italics">in v. 7 nominativus est</hi>).</note> paulo obscenius, sed<note><w>sed</w> si V</note> non absurda sententia est; cuius caecitatem
cum mulierculae lamentarentur, <quote>quid agitis?</quote> inquit,
<quote>an vobis nulla<note>ulla KR</note> videtur voluptas esse nocturna?</quote> Appium quidem veterem illum, qui caecus annos multos<note>multos annos KV<hi rend="sup">b</hi>
                     </note>
fuit, et ex magistratibus et ex rebus gestis intellegimus
in illo suo casu<note>casu <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nec privato nec publico muneri defuisse. C. Drusi<note>G. Drusi <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                        <hi rend="italics">V</hi>
                        <hi rend="sup">b</hi>
                     </note>
                     <note>Gatrusi GRV Gratusi KH</note> domum compleri a consultoribus solitam accepimus; cum, quorum res esset, sua ipsi non
videbant, caecum adhibebant ducem.<note>Appium ... 15 ducem</note> pueris nobis Cn.
Aufidius<note>GN. autfidius X (G.N. G) Gn. Aufifidius <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">b</hi>
                     </note> praetorius et in senatu sententiam dicebat
nec amicis deliberantibus deerat et Graecam scribebat
historiam et videbat in litteris.

</p></div><div type="textpart" n="113" subtype="section"><p>Diodotus Stoicus caecus multos annos nostrae domi<note>domi<figure/>i V (<hi rend="italics">fuit</hi> domui <hi rend="italics">ut v.</hi>)</note> vixit. is vero, quod
credibile vix esset,<note><w>esset</w> est
et H est <hi rend="italics">Ba.</hi>
                     </note> cum in philosophia multo etiam
magis assidue<note>assidue KRH ads. GV</note> quam antea versaretur et cum fidibus
Pythagoreorum more uteretur cumque ei libri noctes
et dies legerentur, quibus in studiis oculis non egebat,
tum, quod sine oculis fieri posse vix videtur, geometriae munus tuebatur verbis praecipiens discentibus,
unde quo quamque lineam scriberent.<note>Diodotus ... 26 scriberent H</note> Asclepiadem<note>asclepiaden K</note>
ferunt, non ignobilem Eretricum<note>ignobilem eretricum R<hi rend="sup">1</hi> eretricum <hi rend="italics">exp. et</hi> ceter<figure/>orum <hi rend="italics">suprascr.
al. m.</hi> (<figure/>R<hi rend="sup">2</hi>) ignobile meretricum GKV (metricum V<hi rend="sup">b</hi>)</note> philosophum,<note>philosophum <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> philosophorum X</note> cum <pb n="p.455"/>
quidam quaereret,<note>quaeret G</note> quid ei caecitas attulisset,<note>adt. K</note> respondisse,<note>respondisset V</note> puero ut uno esset comitatior. ut enim vel summa paupertas tolerabilis<note>tollerabilis GV</note> sit, si liceat quod quibusdam Graecis<note>graecis <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">b</hi> graeci X</note> cotidie,<note>cottidie K</note> sic caecitas ferri facile possit,
si non desint<note>desinit K</note> subsidia valetudinum.<note>valitudinum KR</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="114" subtype="section"><p>Democritus<note><hi rend="italics">Dem. A 22</hi></note> luminibus amissis alba scilicet discernere et atra non
poterat, at vero bona mala, aequa<note>aqua V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> iniqua, honesta turpia, utilia inutilia, magna parva poterat, et sine<note>si X si<figure/> H<hi rend="sup">1</hi> sine <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">b</hi>
                     </note> varietate colorum licebat vivere beate, sine notione rerum
non licebat. atque hic vir impediri etiam animi aciem
aspectu<note>aspectu <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">b</hi>R<hi rend="sup">2</hi> aspectum X (<hi rend="italics">ex</hi> -us G<hi rend="sup">1</hi>)</note> oculorum arbitrabatur, et cum alii<note>alii <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">b</hi> aliis X</note> saepe, quod
ante pedes esset,<note>esset <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">b</hi>
                     </note>
                     <note>essent X</note> non viderent, ille<note>-rent ille — 458,9 iudicare <hi rend="italics">habet
fr. Bodl.</hi> (F)</note>
                     <note>ille FBV<hi rend="sup">rec et b</hi> illa X</note> 
                     <add>in</add>
                     <note>in <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> XF <hi rend="italics">cf. nat. deor.
1,54</hi>
                     </note> infinitatem
omnem peregrinabatur, ut nulla in extremitate consisteret. traditum<note>traditum <hi rend="italics">ex</hi> -us G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est etiam Homerum caecum fuisse;
at eius picturam, non poësin videmus: quae regio,
quae ora,<note>hora V</note> qui locus Graeciae,<note>greciae <hi rend="italics">in mg. add.</hi>
G<hi rend="sup">2(?)</hi>
                     </note> quae species formaque
pugnae,<note>formae quae pugna XF <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quae acies, quod remigium, qui motus hominum, qui ferarum non ita expictus est, ut, quae
ipse non viderit, nos ut videremus, effecerit?<note>efficerit KV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quid
ergo? aut Homero<note>homerŭ K</note> delectationem animi ac<note>ac FB<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> aut X</note> voluptatem aut<note>aut <hi rend="italics">ante</hi> cuiq. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> cuiquam docto defuisse umquam arbitramur?<note>arbitramus V</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="115" subtype="section"><p>aut, ni ita se res haberet, Anaxagoras aut hic
ipse Democritus agros et patrimonia sua reliquissent,<note>relinquissent GR<hi rend="sup">1</hi>H</note>
huic discendi<note>dicendi V</note> quaerendique divinae<note>divina V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> delectationi toto
se animo dedissent? itaque augurem Tiresiam, quem
sapientem fingunt poëtae, numquam inducunt deplorantem
<pb n="p.456"/>
 caecitatem suam; at vero Polyphemum Homerus cum inmanem ferumque finxisset,<note>finxisset (H?)F<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup">b</hi> fixisset X</note> cum ariete etiam
conloquentem facit eiusque laudare fortunas, quod,
qua<note><w>quod qua</w> quodq; V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> vellet, ingredi posset et, quae<note><w>quae</w><hi rend="italics">c corr.</hi> B<hi rend="sup">1</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quem (quẽ) XF</note> vellet, attingere.<note>attingeret XF
<hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<hi rend="italics">de mendo cf. 455, 1; 429, 8 al.</hi>) attingere. et recte <hi rend="italics">Lb.</hi>
                     </note>
recte hic quidem; nihilo enim erat ipse Cyclops quam
aries ille prudentior.<note>prudentior ille V<hi rend="sup">b</hi> prudentior <hi rend="italics">postea add.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="116" subtype="section"><p>In surditate vero quidnam est
mali? erat surdaster<note>sudaster GRV<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>)</note> M. Crassus,<note>in ...7 Crassus <hi rend="italics">Non. 176, 22</hi>
                     </note>
                     <note>erat... Crassus <hi rend="italics">Prisc. GL. 2.114,16</hi>
                     </note> sed aliud molestius,
quod male audiebat, etiamsi, ut mihi videbatur, iniuria. <del>Epicurei<note>Epicurei <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (<hi rend="italics">etiam</hi> F) <hi rend="italics">del.</hi> (<hi rend="italics">vel</hi>
operarii <hi rend="italics">subst.</hi>) <hi rend="italics">Dav.</hi>
                        </note>
                     </del> nostri Graece fere nesciunt nec Graeci
Latine. ergo hi<note>hic V</note> in illorum et illi in horum sermone
surdi, omnesque item<note>item <hi rend="italics">Urb. 323</hi> (<hi rend="italics">s. XV</hi>)
<hi rend="italics">Man.</hi> id X <hi rend="italics">om.</hi> F<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> nos in is<note><w>is</w> his X eis F</note> linguis quas non intellegimus, quae sunt innumerabiles, surdi profecto
sumus. <quote>at<note>at FH(?)BR e <hi rend="italics">corr.</hi>
                        </note> vocem citharoedi<note>citaroedi GV citharędi KH (e)</note> non audiunt</quote>.<note>aut X</note> ne<note><w>ne</w> nec K</note> stridorem quidem serrae,<note>serrae F<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> fere X</note> tum cum acuitur, aut grunditum,<note>grunditum X <hi rend="italics">Non.</hi>
grunnitum FR<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">b</hi>
                     </note>
cum iugulatur, suis<note>aut... 15 suis <hi rend="italics">Non. 114,26</hi>
                     </note> nec, cum quiescere volunt, fremitum murmurantis maris; et si cantus eos forte delectant, primum cogitare debent, ante quam hi sint inventi, multos beate vixisse sapientes, deinde multo
maiorem percipi posse legendis his quam audiendis
voluptatem.

</p></div><div type="textpart" n="117" subtype="section"><p>tum, ut<note>ut <hi rend="italics">om.</hi> H<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> paulo ante caecos ad aurium traducebamus voluptatem, sic licet<note><w>sic licet</w> scilicet H</note> surdos ad oculorum.
etenim, qui<note>qui F<foreign xml:lang="grc">ς</foreign> quae X</note> secum loqui poterit, sermonem alterius non
requiret.<note>Democritus ... 456, 23 requiret H</note>
                  </p><p>Congerantur<note><hi rend="italics">Epic. fr. 499</hi></note>
                     <note>congregantur V</note> in unum omnia, ut idem oculis et
auribus captus sit, prematur etiam doloribus acerrumis corporis. qui primum per se ipsi plerumque conficiunt<note>perficiunt K</note>
                     <pb n="p.457"/>
 hominem; sin forte longinquitate producti vehementius tamen torquent, quam ut causa sit cur
ferantur, quid est tandem, dii boni, quod laboremus?
portus enim praesto est, quoniam mors †ibidem est,
aeternum<note>mors <add>ubi est,</add> ibidem est aet. <hi rend="italics">Vahlen, Opp. 2, 353, sed
desiderantur quae verbis</hi> per se ipsi conficiunt <hi rend="italics">opponantur
velut</hi> mors, ubi libitum est, adest, aet. <hi rend="italics">vel sim.</hi> (<hi rend="italics">cf. de re
Plut.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">π. εὐθ</foreign>. <hi rend="italics">475 F Sen. epist. 12, 10 al. ac de forma nat. deor.
1, 108:</hi> quid, quod simulac mihi collibitum est, praesto est imago?)
quoniam — est <hi rend="italics">male del. Bentl.</hi> ibidem <hi rend="italics">del. Tr. verba tradita def.
Se., Jb. d. ph. V. 26 p. 302</hi>
                     </note> nihil sentiendi receptaculum. 
</p></div><div type="textpart" n="118" subtype="section"><p>
Theodorus<note><hi rend="italics">sq. Val. Max. 6,2 ext. 3</hi></note>
Lysimacho mortem minitanti <quote>magnum vero</quote> inquit

<quote>effecisti,

si cantharidis<note>cantaridi sumi c. V cant<figure/>aridis F</note> vim consecutus es</quote>, Paulus
Persi<note>Persi XF Persae <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> deprecanti, ne in triumpho duceretur, <quote>in tua id
quidem potestate est.</quote> multa primo die,<note>primo die FV<hi rend="sup">rec et b</hi>
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> primordie X</note> cum de ipsa
morte quaereremus, non pauca etiam postero, cum
ageretur de dolore, sunt dicta de morte, quae qui recordetur, haud<note><w>haud</w> aut F</note> sane periculum est ne non mortem aut
optandam aut certe<note>certa K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non timendam putet. mihi quidem
in vita servanda videtur illa lex, quae in Graecorum
conviviis optinetur:<note>obtin. F</note> 
                     <quote>aut bibat</quote> inquit <quote>aut abeat.</quote>
                     <note>habeat G<hi rend="sup">1</hi>V</note> et
recte. aut enim fruatur aliquis pariter cum aliis voluptate potandi aut, ne sobrius in violentiam<note>violentiam R (<figure/>R<hi rend="sup">2</hi>)</note> vinolentorum incidat, ante discedat.<note>discedat F<foreign xml:lang="grc">ς</foreign>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">b</hi> decedat KH dicebat GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> sic iniurias fortunae,
quas ferre nequeas, defugiendo relinquas. Haec eadem, quae Epicurus, totidem verbis dicit Hieronymus.
</p></div><div type="textpart" n="119" subtype="section"><p>
</p><p>Quodsi is philosophis,<note>his philosophis XF ii (<hi rend="italics">vel</hi> hi) philosophi <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">b</hi> 
                        <hi rend="italics">vulgo; sed anacoluthon</hi> (<hi rend="italics">C.
pergere volebat</hi>: semper beatus videtur sapiens <hi rend="italics">cf. p. 418,23</hi>)
<hi rend="italics">tolerari potest, si v. 458,3</hi> 
                        <add>si</add> i (et X id <hi rend="italics">ut vid.</hi> F ei <hi rend="italics">We.</hi>)
<hi rend="italics">scribitur.</hi>
                     </note> quorum ea sententia est, ut
virtus per se ipsa nihil valeat, omneque,<note>omnesque XF <hi rend="italics">ut v.</hi> omneque <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> quod honestum
<pb n="p.458"/>
 nos et laudabile esse dicamus,<note>dicimus <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> id illi cassum<note>cassum <hi rend="italics">ex</hi> casus G<hi rend="sup">1</hi> casum V</note>
quiddam et inani<note>inanis F</note> vocis sono decoratum esse dicant,—
<add>si</add> i<note><add>si</add> i <hi rend="italics">cf. ad p. 457,21</hi>
                     </note> tamen semper beatum censent esse sapientem,
quid tandem a Socrate et Platone profectis<note>perfectis KRH (<hi rend="italics">in</hi> V <hi rend="italics">legi non
potest</hi>)</note> philosophis faciendum videtur?<note>uidetur V<hi rend="sup">b</hi> (ui <hi rend="italics">solum nunc in</hi> V <hi rend="italics">dispicitur</hi>)
vides
XF iudicas <hi rend="italics">Sey.</hi>
                     </note> quorum alii tantam praestantiam in bonis animi esse dicunt, ut ab is<note><w>is</w> his X iis F</note> corporis et
externa obruantur,<note>obruantur F <hi rend="italics">cf. p. 314, 22
fin. 5,91</hi>
                     </note>
                     <note>observant X (observan <hi rend="italics">in</hi> V <hi rend="italics">dispicitur</hi> observent R<hi rend="sup">2</hi>)
obscurentur <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> (observatur <hi rend="italics">pro</hi> obruatur Gr. <hi rend="italics">p. 358, 1</hi>)</note> alii autem haec ne<note><w>ne</w> nec K</note> bona quidem
ducunt, in animo reponunt omnia.<note>haud...458, 8 omnia H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="120" subtype="section"><p>quorum controversiam solebat tamquam honorarius arbiter iudicare
Carneades. nam cum, quaecumque<note><w>nam quaecumque</w>..mque cum V (<hi rend="italics">initium non dispicitur</hi>)</note> bona Peripateticis,
eadem Stoicis commoda viderentur neque tamen Peripatetici plus tribuerent divitiis bonae valetudini ceteris rebus generis eiusdem quam Stoici, cum ea re, non
verbis ponderarentur, causam esse dissidendi<note>dissidendi <foreign xml:lang="grc">ς</foreign> desiderandi X</note> negabat.
quare hunc locum ceterarum disciplinarum philosophi
quem ad modum optinere possint, ipsi viderint; mihi
tamen gratum est, quod de sapientium<note>sapientiam G<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) V</note> perpetua<note>pertua R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> bene<note><w>bene</w> bona V</note>
vivendi facultate dignum quiddam<note>quiddam <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>V<hi rend="sup">b</hi> quidam X</note> philosophorum voce
profitentur.
</p></div><div type="textpart" n="121" subtype="section"><p>
</p><p>Sed quoniam mane est eundum, has quinque dierum disputationes memoria comprehendamus.<note>conpreh. KV</note> equidem me etiam conscripturum arbitror—ubi enim melius uti<note>melius uti G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>
                     </note> possumus hoc, cuicuimodi<note>cui'cui'modi
R (<hi rend="italics">sed</hi>''<hi rend="sup">2</hi> )</note> est, otio?—, ad
Brutumque nostrum hos libros alteros quinque<note>libros hos K hos libros quemadmodum quinque de finibus alteros V<hi rend="sup">b</hi>
                     </note> mittemus, a quo non modo inpulsi sumus ad philosophiae<note>philosophiae
<hi rend="italics">Non. utroque loco</hi> philosophas X (philosophicas R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">b</hi>)</note> 
                     <pb n="p.459"/>
scriptiones,<note>inpulsi  <gap reason="omitted"/> 459, 1 scriptiones
<hi rend="italics">Non. 174,20, eadem usque ad 459,1</hi> lacessiti <hi rend="italics">134,2</hi>
                     </note> verum etiam lacessiti. in quo quantum ceteris profuturi simus,<note>simus <hi rend="italics">Beroaldus</hi> sumus</note> non facile dixerim,<note>dixerim GV dixeri<figure/>m K dixeri-
mus R (<hi rend="italics">sed</hi> us, <hi rend="italics">quod fort. ab alia m. additium est, postea
expunctum</hi>) <foreign xml:lang="grc">ς</foreign>
                     </note> nostris quidem acerbissimis doloribus variisque et undique circumfusis molestiis alia nulla potuit inveniri levatio.<note>alia ... levatio <hi rend="italics">Non. 336, 20</hi>
                     </note>
                     <note>levatio. Finit K</note> 
                     <pb n="p.460"/>
                  </p></div></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>