<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi072.perseus-lat1:31-35</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi072.perseus-lat1:31-35</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text xml:lang=""><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi072.perseus-lat1"><div type="textpart" n="31" subtype="section"><p>
Omnis enim orbis eorum quasi helicae 
inflexione vertebat, quia bifariam contrarie simul procedentia efficiebant, ut, quod esset tardissimum, id 
proximum fieret celerrimo. Atque ut esset mensura 
quaedam evidens, quae in octo cursibus celeritates 
tarditatesque declararet, deus ipse solem quasi lumen 
accendit ad secundum supra terram ambitum, ut quam 
maxime caelum omnibus conluceret animantesque, 
quibus ius esset doceri, ab eiusdem motu et ab eius, 
quod simile esset, numerorum naturam vimque cognoscerent.
</p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>
Nox igitur et dies ad hunc modum et ob 
has generata causas unum circumitum orbis efficit 
sapientissimum atque optimum, mensis autem, quando 
luna lustrato suo cursu solem consecuta est, annus, 
ubi sol suum totum confecit et peragravit orbem. 
</p></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p>
Ceterorum autem siderum ambitus ignorantes homines <pb/> 
praeter admodum paucos neque nomine appellant neque inter se numero commetiuntur. Itaque nesciunt 
hos siderum errores id ipsum esse, quod rite dicitur 
tempus, multitudine infinita, varietate admirabili praeditos. Ac tamen illud perspici et intellegi potest, absoluto perfectoque numero temporis absolutum annum 
perfectumque tum compleri denique, cum se octo 
ambitus confectis suis cursibus ad idem caput rettulerunt, cumque eos permensus est idem et semper sui 
similis orbis.
</p></div><div type="textpart" n="34" subtype="section"><p>
Has igitur ob causas nata astra sunt, 
quae per caelum penetrantia solstitiali se et brumali 
revocatione converterent, ut hoc omne animal, quod 
videmus, esset illi animali, quod sentimus, ad aeternitatis imitationem simillimum.</p><p>Et cetera quidem usque ad temporis ortum impressa 
ab illis, quae imitabatur, ecfinxerat; sed quia nondum 
omne animal in mundo intus incluserat, ex ea parte deficiebat ad propositum exemplar imaginis similitudo. Quot 
igitur et quales animalium formas mens in speciem rerum intuens poterat cernere, totidem et tales in hoc 
mundo secum cogitavit effingere.
</p></div><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p>
Erant autem animantium genera quattuor, quorum unum divinum atque caeleste, alterum pinnigerum et ae+rium, tertium <add>aquatile</add>, 
terrestre quartum. Divinae animationis maxime speciem 
faciebat ex igne, ut et splendidissimus esset et aspectu 
pulcherrimus. Cumque eum similem universi naturae 
efficere vellet, ad volubilitatem rotundavit comitemque 
eum sapientiae quam optimae mentis effecit circumque 
omne caelum aequaliter distribuit, ut hunc varietate 
distinctum bene Graeci <foreign xml:lang="grc">κόσμον</foreign>, nos lucentem mundum 
nominaremus.
</p></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>