1.2Quidiuvatornatoprocedere, vita, capilloettenuisCoavestemoveresinus, autquidOronteacrinisperfunderemurra, tequetequeperegrinisvenderemuneribus, naturaequenaturaequedecusmercatoperderecultu, necnecsinereinpropriismembraniterebonis? credemihi, nonullatuaeestmedicinafigurae: nudusAmorformaenonamatartificem. aspicequossummittathumusformosacolores, utvenianthederaespontesuamelius, surgatetinsolisformosiusarbutusantris, etsciatindociliscurrerelymphavias. litoranativispraefulgentpictalapillis, etvolucresnulladulciusartecanunt. nonsicLeucippissuccenditCastoraPhoebe, PollucemcultunonHilairasoror; non, IdaeetcupidoquondamdiscordiaPhoebo, Evenipatriisfilialitoribus; necnecPhrygiumfalsotraxitcandoremaritumavectaexternisHippodamiarotis: sedfaciesaderatnullisobnoxiagemmis, qualisApelleisestcolorintabulis. nonillisstudiumvulgoconquirereamantis: illisamplasatisformapudicitia. nonegonuncvereornesimtibivilioristis: unisiquaplacet, cultapuellasatest; cumtibipraesertimPhoebussuacarminadonetAoniamqueAoniamquelibensCalliopealyram, unicanecnecdesitiucundisgratiaverbis, omniaquaequeVenus, quaequeMinervaprobat. histusempererisnostraegratissimavitae, taediadummiseraesinttibiluxuriae.

1.3Qualis Thesea iacuit cedente carinalanguida desertis Cnosia litoribus;qualis et accubuit primo Cepheia somnolibera iam duris cotibus Andromede;nec minus assiduis Edonis fessa choreisqualis in herboso concidit Apidano:talis visa mihi mollem spirare quietemCynthia consertis nixa caput manibus,ebria cum multo traherem vestigia Baccho,et quaterent sera nocte facem pueri.hanc ego, nondum etiam sensus deperditus omnis,molliter impresso conor adire toro;et quamvis duplici correptum ardore iuberenthac Amor hac Liber, durus uterque deus,subiecto leviter positam temptare lacertoosculaque admota sumere tarda manu,non tamen ausus eram dominae turbare quietem,expertae metuens iurgia saevitiae;sed sic intentis haerebam fixus ocellis,Argus ut ignotis cornibus Inachidos.et modo solvebam nostra de fronte corollasponebamque tuis, Cynthia, temporibus;et modo gaudebam lapsos formare capillos;nunc furtiva cavis poma dabam manibus:omnia quae ingrato largibar munera somno,munera de prono saepe voluta sinu;et quotiens raro duxti suspiria motu,obstupui vano credulus auspicio,ne qua tibi insolitos portarent visa timores,neve quis invitam cogeret esse suam:donec diversas praecurrens luna fenestras,luna moraturis sedula luminibus,compositos levibus radiis patefecit ocellos.sic ait in molli fixa toro cubitum:'tandem te nostro referens iniuria lectoalterius clausis expulit e foribus?namque ubi longa meae consumpsti tempora noctis,languidus exactis, ei mihi, sideribus?o utinam talis perducas, improbe, noctes,me miseram qualis semper habere iubes!nam modo purpureo fallebam stamine somnum,rursus et Orpheae carmine, fessa, lyrae;interdum leviter mecum deserta querebarexterno longas saepe in amore moras:dum me iucundis lassam Sopor impulit alis.illa fuit lacrimis ultima cura meis.'

1.4Quid mihi tam multas laudando, Basse, puellasmutatum domina cogis abire mea?quid me non pateris vitae quodcumque sequeturhoc magis assueto ducere servitio?tu licet Antiopae formam Nycteidos, et tuSpartanae referas laudibus Hermionae,et quascumque tulit formosi temporis aetas;Cynthia non illas nomen habere sinat:nedum, si levibus fuerit collata figuris,inferior duro iudice turpis eat.haec sed forma mei pars est extrema furoris;sunt maiora, quibus, Basse, perire iuvat:ingenuus color et motis decor artubus et quaegaudia sub tacita discere veste libet.quo magis et nostros contendis solvere amores,hoc magis accepta fallit uterque fide.non impune feres: sciet haec insana puellaet tibi non tacitis vocibus hostis erit;nec tibi me post haec committet Cynthia nec tequaeret; erit tanti criminis illa memor,et te circum omnis alias irata puellasdifferet: heu nullo limine carus eris.nullas illa suis contemnet fletibus aras,et quicumque sacer, qualis ubique, lapis.non ullo gravius temptatur Cynthia damnoquam sibi cum rapto cessat amore decus,praecipue nostro. maneat sic semper, adoro,nec quicquam ex illa quod querar inveniam!

1.5invide, tu tandem voces compesce molestaset sine nos cursu, quo sumus, ire pares!Quid tibi vis, insane? meae sentire furores?infelix, properas ultima nosse mala,et miser ignotos vestigia ferre per ignes,et bibere e tota toxica Thessalia.non est illa vagis similis collata puellis:molliter irasci non sciet illa tibi.quod si forte tuis non est contraria votis,at tibi curarum milia quanta dabit!non tibi iam somnos, non illa relinquet ocellos:illa ferox animis alligat una viros.a, mea contemptus quotiens ad limina curres,cum tibi singultu fortia verba cadent,et tremulus maestis orietur fletibus horror,et timor informem ducet in ore notam,et quaecumque voles fugient tibi verba querenti,nec poteris, qui sis aut ubi, nosse miser!tum grave servitium nostrae cogere puellaediscere et exclusum quid sit abire domum;nec iam pallorem totiens mirabere nostrum,aut cur sim toto corpore nullus ego.nec tibi nobilitas poterit succurrere amanti:nescit Amor priscis cedere imaginibus.quod si parva tuae dederis vestigia culpae,quam cito de tanto nomine rumor eris!non ego tum potero solacia ferre roganti,cum mihi nulla mei sit medicina mali;sed pariter miseri socio cogemur amorealter in alterius mutua flere sinu.quare, quid possit mea Cynthia, desine, Galle,quaerere: non impune illa rogata venit.

1.6Non ego nunc Hadriae vereor mare noscere tecum,Tulle, neque Aegaeo ducere vela salo,cum quo Rhipaeos possim conscendere montesulteriusque domos vadere Memnonias;sed me complexae remorantur verba puellae,mutatoque graves saepe colore preces.illa mihi totis argutat noctibus ignes,et queritur nullos esse relicta deos;illa meam mihi iam se denegat, illa minaturquae solet ingrato tristis amica viro.his ego non horam possum durare querelis:ah pereat, si quis lentus amare potest!an mihi sit tanti doctas cognoscere Athenasatque Asiae veteres cernere divitias,ut mihi deducta faciat convicia puppiCynthia et insanis ora notet manibus,osculaque opposito dicat sibi debita vento,et nihil infido durius esse viro?tu patrui meritas conare anteire secures,et vetera oblitis iura refer sociis.nam tua non aetas umquam cessavit amori,semper at armatae cura fuit patriae;et tibi non umquam nostros puer iste laboresafferat et lacrimis omnia nota meis!me sine, quem semper voluit fortuna iacere,huic animam extremam reddere nequitiae.multi longinquo periere in amore libenter,in quorum numero me quoque terra tegat.non ego sum laudi, non natus idoneus armis:hanc me militiam fata subire volunt.at tu, seu mollis qua tendit Ionia, seu quaLydia Pactoli tingit arata liquor,seu pedibus terras seu pontum remige carpes,ibis et accepti pars eris imperii:tum tibi si qua mei veniet non immemor hora,vivere me duro sidere certus eris.

1.7Dum tibi Cadmeae dicuntur, Pontice, Thebaearmaque fraternae tristia militiae,atque, ita sim felix, primo contendis Homero(sint modo fata tuis mollia carminibus),nos, ut consuemus, nostros agitamus amores,atque aliquid duram quaerimus in dominam;nec tantum ingenio quantum servire doloricogor et aetatis tempora dura queri.hic mihi conteritur vitae modus, haec mea famast,hinc cupio nomen carminis ire mei.me laudent doctae m placuisse puellae,Pontice, et iniustas saepe tulisse minas;me legat assidue post haec neglectus amator,et prosint illi cognita nostra mala.te quoque si certo puer hic concusserit arcu—quo nollem nostros me violasse deos!—longe castra tibi, longe miser agmina septemflebis in aeterno surda iacere situ;et frustra cupies mollem componere versum,nec tibi subiciet carmina serus Amor.tum me non humilem mirabere saepe poetam,tunc ego Romanis praeferar ingeniis.nec poterunt iuvenes nostro reticere sepulcro'ardoris nostri magne poeta iaces.'tu cave nostra tuo contemnas carmina fastu:saepe venit magno faenore tardus Amor.

1.8aTune igitur demens, nec te mea cura moratur?an tibi sum gelida vilior Illyria?et tibi iam tanti, quicumquest, iste videtur,ut sine me vento quolibet ire velis?tune audire potes vesani murmura pontifortis, et in dura nave iacere potes?tu pedibus teneris positas fulcire pruinas,tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives?o utinam hibernae duplicentur tempora brumae,et sit iners tardis navita Vergiliis,nec tibi Tyrrhena solvatur funis harena,neve inimica meas elevet aura preceset me defixum vacua patiatur in oracrudelem infesta saepe vocare manu!sed quocumque modo de me, periura, mereris,sit Galatea tuae non aliena viae;atque ego non videam talis subsidere ventos,cum tibi provectas auferet unda rates,ut te felici post victa Ceraunia remoaccipiat placidis Oricos aequoribus.nam me non ullae poterunt corrumpere, de tequin ego, vita, tuo limine verba querar;nec me deficiet nautas rogitare citatos'dicite, quo portu clausa puella meast?',et dicam 'licet Artaciis considat in oris,et licet Hylaeis, illa futura meast.'

1.8bHic erit! hic iurata manet! rumpantur iniqui!vicimus: assiduas non tulit illa preces.falsa licet cupidus deponat gaudia livor:destitit ire novas Cynthia nostra vias.illi carus ego et per me carissima Romadicitur, et sine me dulcia regna negat.illa vel angusto mecum requiescere lectoet quocumque modo maluit esse mea,quam sibi dotatae regnum vetus Hippodamiae,et quas Elis opes apta pararat equis.quamvis magna daret, quamvis maiora daturus,non tamen illa meos fugit avara sinus.hanc ego non auro, non Indis flectere conchis,sed potui blandi carminis obsequio.sunt igitur Musae, neque amanti tardus Apollo,quis ego fretus amo: Cynthia rara meast!nunc mihi summa licet contingere sidera plantis:sive dies seu nox venerit, illa meast!nec mihi rivalis certos subducet amores:ista meam norit gloria canitiem.

1.9Dicebam tibi venturos, irrisor, amores,nec tibi perpetuo libera verba fore:ecce iaces supplexque venis ad iura puellae,et tibi nunc quaevis imperat empta modo.non me Chaoniae vincant in amore columbaedicere, quos iuvenes quaeque puella domet.me dolor et lacrimae merito fecere peritum:atque utinam posito dicar amore rudis!quid tibi nunc misero prodest grave dicere carmenaut Amphioniae moenia flere lyrae?plus in amore valet Mimnermi versus Homero:carmina mansuetus lenia quaerit Amor.i quaeso et tristis istos sepone libellos,et cane quod quaevis nosse puella velit!quid si non esset facilis tibi copia! nunc tuinsanus medio flumine quaeris aquam.necdum etiam palles, vero nec tangeris igni:haec est venturi prima favilla mali.tum magis Armenias cupies accedere tigreset magis infernae vincula nosse rotae,quam pueri totiens arcum sentire medulliset nihil iratae posse negare tuae.nullus Amor cuiquam facilis ita praebuit alas,ut non alterna presserit ille manu.nec te decipiat, quod sit satis illa parata:acrius illa subit, Pontice, si qua tuast,quippe ubi non liceat vacuos seducere ocellos,nec vigilare alio limine cedat Amor.qui non ante patet, donec manus attigit ossa:quisquis es, assiduas tu fuge blanditias!illis et silices et possint cedere quercus,nedum tu possis, spiritus iste levis.quare, si pudor est, quam primum errata fatere:dicere quo pereas saepe in amore levat.

1.10O iucunda quies, primo cum testis amoriaffueram vestris conscius in lacrimis!o noctem meminisse mihi iucunda voluptas,o quotiens votis illa vocanda meis,cum te complexa morientem, Galle, puellavidimus et longa ducere verba mora!quamvis labentis premeret mihi somnus ocelloset mediis caelo Luna ruberet equis,non tamen a vestro potui secedere lusu:tantus in alternis vocibus ardor erat.sed quoniam non es veritus concredere nobis,accipe commissae munera laetitiae:non m vestros didici reticere dolores,est quiddam in nobis maius, amice, fide.possum ego diversos iterum coniungere amantes,et dominae tardas possum aperire fores;et possum alterius curas sanare recentis,nec levis in verbis est medicina meis.Cynthia me docuit, semper quae cuique petendaquaeque cavenda forent: non nihil egit Amor.tu cave ne tristi cupias pugnare puellae,neve superba loqui, neve tacere diu;neu, si quid petiit, ingrata fronte negaris,neu tibi pro vano verba benigna cadant.irritata venit, quando contemnitur illa,nec meminit iustas ponere laesa minas:at quo sis humilis magis et subiectus amori,hoc magis effectu saepe fruare bono.is poterit felix una remanere puella,qui numquam vacuo pectore liber erit.

1.11Ecquid te mediis cessantem, Cynthia, Baiis,qua iacet Herculeis semita litoribus,et modo Thesproti mirantem subdita regnoproxima Misenis aequora nobilibus,nostri cura subit memores adducere noctes?ecquis in extremo restat amore locus?an te nescio quis simulatis ignibus hostissustulit e nostris, Cynthia, carminibus,ut solet amoto labi custode puella,perfida communis nec meminisse deos?atque utinam mage te remis confisa minutisparvula Lucrina cumba moretur aqua,aut teneat clausam tenui Teuthrantis in undaalternae facilis cedere lympha manu,quam vacet alterius blandos audire susurrosmolliter in tacito litore compositam!non quia perspecta non es mihi cognita fama,sed quod in hac omnis parte timetur amor.ignosces igitur, si quid tibi triste libelliattulerint nostri: culpa timoris erit.ah mihi non maior carae custodia matrisaut sine te vitae cura sit ulla meae!tu mihi sola domus, tu, Cynthia, sola parentes,omnia tu nostrae tempora laetitiae.seu tristis veniam seu contra laetus amicis,quicquid ero, dicam 'Cynthia causa fuit.'tu modo quam primum corruptas desere Baias:multis ista dabunt litora discidium,litora quae fuerunt castis inimica puellis:ah pereant Baiae, crimen amoris, aquae!

1.12Quid mihi desidiae non cessas fingere crimen,quod faciat nobis Cynthia, Roma, moram?tam multa illa meo divisast milia lecto,quantum Hypanis Veneto dissidet Eridano;nec mihi consuetos amplexu nutrit amoresCynthia, nec nostra dulcis in aure sonat.olim gratus eram: non ullo tempore cuiquamcontigit ut simili posset amare fide.invidiae fuimus: num me deus obruit? an quaelecta Prometheis dividit herba iugis?non sum ego qui fueram: mutat via longa puellas.quantus in exiguo tempore fugit amor!nunc primum longas s cognoscere noctescogor et ipse meis auribus esse gravis.felix, qui potuit praesenti flere puellae(non nihil aspersus gaudet Amor lacrimis),aut, si despectus, potuit mutare calores(sunt quoque translato gaudia servitio).mi neque amare aliam neque ab hac desistere fas est:Cynthia prima fuit, Cynthia finis erit.

1.13Tu, quod saepe soles, nostro laetabere casu,Galle, quod abrepto s amore vacem.at non ipse tuas imitabor, perfide, voces:fallere te numquam, Galle, puella velit.dum tibi deceptis augetur fama puellis,certus et in nullo quaeris amore moram,perditus in quadam tardis pallescere curisincipis, et primo lapsus abire gradu.haec erit illarum contempti poena doloris:multarum miseras exiget una vices.haec tibi vulgaris istos compescet amores,nec nova quaerendo semper amicus eris.haec non sum rumore malo, non augure doctus;vidi ego: me quaeso teste negare potes?vidi ego te toto vinctum languescere colloet flere iniectis, Galle, diu manibus,et cupere optatis animam deponere labris,et quae deinde meus celat, amice, pudor.non ego complexus potui diducere vestros:tantus erat demens inter utrosque furor.non sic Haemonio Salmonida mixtus EnipeoTaenarius facili pressit amore deus,nec sic caelestem flagrans amor Herculis Hebensensit ab Oetaeis gaudia prima rogis.una dies omnis potuit praecurrere amantes:nam tibi non tepidas subdidit illa faces,nec tibi praeteritos passast succedere fastus,nec sinet: addictum te tuus ardor aget.nec mirum, cum sit Iove dignae proxima Ledaeet Ledae partu gratior, una tribus;illa sit Inachiis et blandior heroinis,illa suis verbis cogat amare Iovem.tu vero quoniam semel es periturus amore,utere: non alio limine dignus eras.qui tibi sit felix, quoniam novus incidit, error;et quotcumque voles, una sit ista tibi.

1.14Tu licet abiectus Tiberina molliter undaLesbia Mentoreo vina bibas opere,et modo tam celeris mireris currere lintreset modo tam tardas funibus ire rates;et nemus omne satas intendat vertice silvas,urgetur quantis Caucasus arboribus;non tamen ista meo valeant contendere amori:nescit Amor magnis cedere divitiis.nam sive optatam mecum trahit illa quietem,seu facili totum ducit amore diem,tum mihi Pactoli veniunt sub tecta liquores,et legitur Rubris gemma sub aequoribus;tum mihi cessuros spondent mea gaudia reges:quae maneant, dum me fata perire volent!nam quis divitiis adverso gaudet Amore?nulla mihi tristi praemia sint Venere!illa potest magnas heroum infringere vires,illa etiam duris mentibus esse dolor:illa neque Arabium metuit transcendere limennec timet ostrino, Tulle, subire toro,et miserum toto iuvenem versare cubili:quid relevant variis serica textilibus?quae mihi dum placata aderit, non ulla vereborregna vel Alcinoi munera despicere.

1.15Saepe ego multa tuae levitatis dura timebam,hac tamen excepta, Cynthia, perfidia.aspice me quanto rapiat fortuna periclo!tu tamen in nostro lenta timore venis;et potes hesternos manibus componere crineset longa faciem quaerere desidia,nec minus Eois pectus variare lapillis,ut formosa novo quae parat ire viro.at non sic Ithaci digressu mota Calypsodesertis olim fleverat aequoribus:multos illa dies incomptis maesta capillissederat, iniusto multa locuta salo,et quamvis numquam post haec visura, dolebatilla tamen, longae conscia laetitiae.nec sic Aesoniden rapientibus anxia ventisHypsipyle vacuo constitit in thalamo:Hypsipyle nullos post illos sensit amores,ut semel Haemonio tabuit hospitio.coniugis Euadne miseros elata per ignesoccidit, Argivae fama pudicitiae.Alphesiboea suos ultast pro coniuge fratres,sanguinis et cari vincula rupit amor.quarum nulla tuos potuit convertere mores,tu quoque uti fieres nobilis historia.desine iam revocare tuis periuria verbis,Cynthia, et oblitos parce movere deos;audax ah nimium, nostro dolitura periclo,si quid forte tibi durius inciderit!alta prius retro labentur flumina ponto,annus et inversas duxerit ante vices,quam tua sub nostro mutetur pectore cura:sis quodcumque voles, non aliena tamen.tam tibi ne viles isti videantur ocelli,per quos saepe mihi credita perfidiast!hos tu iurabas, si quid mentita fuisses,ut tibi suppositis exciderent manibus:et contra magnum potes hos attollere Solem,nec tremis admissae conscia nequitiae?quis te cogebat multos pallere coloreset fletum invitis ducere luminibus?quis ego nunc pereo, similis moniturus amantesnon ullis tutum credere blanditiis.

1.16Quae fueram magnis olim patefacta triumphis,ianua Patriciae vota Pudicitiae,cuius inaurati celebrarunt limina currus,captorum lacrimis umida supplicibus,nunc ego, nocturnis potorum saucia rixis,pulsata indignis saepe queror manibus,et mihi non desunt turpes pendere corollaesemper et exclusi signa iacere faces.nec possum infamis dominae defendere voces,nobilis obscenis tradita carminibus;nec tamen illa suae revocatur parcere famae,turpior et saecli vivere luxuria.has inter gravius cogor deflere querelas,supplicis a longis tristior excubiis.ille meos numquam patitur requiescere postes,arguta referens carmina blanditia:'ianua vel domina penitus crudelior ipsa,quid mihi tam duris clausa taces foribus?cur numquam reserata meos admittis amores,nescia furtivas reddere mota preces?nullane finis erit nostro concessa dolori,turpis et in tepido limine somnus erit?me mediae noctes, me sidera prona iacentem,frigidaque Eoo me dolet aura gelu.o utinam traiecta cava mea vocula rimapercussas dominae vertat in auriculas!sit licet et saxo patientior illa Sicano,sit licet et ferro durior et chalybe,non tamen illa suos poterit compescere ocellos,surget et invitis spiritus in lacrimis.nunc iacet alterius felici nixa lacerto,at mea nocturno verba cadunt Zephyro.sed tu sola mei, tu maxima causa doloris,victa meis numquam, ianua, muneribus,tu sola humanos numquam miserata doloresrespondes tacitis mutua cardinibus.te non ulla meae laesit petulantia linguae;quae solet irato dicere tanta ioco,ut me tam longa raucum patiare querelasollicitas trivio pervigilare moras?at tibi saepe novo deduxi carmina versu,osculaque innixus pressa dedi gradibus.ante tuos quotiens verti me, perfida, postes,debitaque occultis vota tuli manibus!'haec ille et si quae miseri novistis amantes,et matutinis obstrepit alitibus.sic ego nunc dominae vitiis et semper amantisfletibus alterna differor invidia.

1.17Et merito, quoniam potui fugisse puellam,nunc ego desertas alloquor alcyonas.nec mihi Cassiope salvo visura carinam,omniaque ingrato litore vota cadunt.quin etiam absenti prosunt tibi, Cynthia, venti:aspice, quam saevas increpat aura minas.nullane placatae veniet fortuna procellae?haecine parva meum funus harena teget?tu tamen in melius saevas converte querelas:sat tibi sit poenae nox et iniqua vada.an poteris siccis mea fata reposcere ocellis,ossaque nulla tuo nostra tenere sinu?ah pereat, quicumque rates et vela paravitprimus et invito gurgite fecit iter!nonne fuit levius dominae pervincere mores(quamvis dura, tamen rara puella fuit),quam sic ignotis circumdata litora silviscernere et optatos quaerere Tyndaridas?illic si qua meum sepelissent fata dolorem,ultimus et posito staret amore lapis,illa meo caros donasset funere crines,molliter et tenera poneret ossa rosa;illa meum extremo clamasset pulvere nomen,ut mihi non ullo pondere terra foret.at vos, aequoreae formosa Doride natae,candida felici solvite vela choro:si quando vestras labens Amor attigit undas,mansuetis socio parcite litoribus.

1.18Haec certe deserta loca et taciturna querenti,et vacuum Zephyri possidet aura nemus.hic licet occultos proferre impune dolores,si modo sola queant saxa tenere fidem.unde tuos primum repetam, mea Cynthia, fastus?quod mihi das flendi, Cynthia, principium?qui modo felicis inter numerabar amantes,nunc in amore tuo cogor habere notam.quid tantum merui? quae te mihi crimina mutant?an nova tristitiae causa puella tuae?sic mihi te referas, levis, ut non altera nostrolimine formosos intulit ulla pedes.quamvis multa tibi dolor hic meus aspera debet,non ita saeva tamen venerit ira mea,ut tibi sim merito semper furor, et tua flendolumina deiectis turpia sint lacrimis.an quia parva damus mutato signa colore,et non ulla meo clamat in ore fides?vos eritis testes, si quos habet arbor amores,fagus et Arcadio pinus amica deo.ah quotiens vestras resonant mea verba sub umbras,scribitur et teneris Cynthia corticibus!ah tua quot peperit nobis iniuria curas,quae m tacitis cognita sunt foribus!omnia consuevi timidus perferre superbaeiussa neque arguto facta dolore queri.pro quo continui montes et frigida rupeset datur inculto tramite dura quies;et quodcumque meae possunt narrare querelae,cogor ad argutas dicere s aves.sed qualiscumque's, resonent mihi 'Cynthia' silvae,nec deserta tuo nomine saxa vacent.

1.19Non ego nunc tristis vereor, mea Cynthia, Manes,nec moror extremo debita fata rogo;sed ne forte tuo careat mihi funus amore,hic timor est ipsis durior exsequiis.non adeo leviter nostris puer haesit ocellis,ut meus oblito pulvis amore vacet.illic Phylacides iucundae coniugis herosnon potuit caecis immemor esse locis,sed cupidus falsis attingere gaudia palmisThessalis antiquam venerat umbra domum.illic quidquid ero, semper tua dicar imago:traicit et fati litora magnus amor.illic formosae veniant chorus heroinae,quas dedit Argivis Dardana praeda viris:quarum nulla tua fuerit mihi, Cynthia, formagratior et (Tellus hoc ita iusta sinat)quamvis te longae remorentur fata senectae,cara tamen lacrimis ossa futura meis.quae tu viva mea possis sentire favilla!tum mihi non ullo mors sit amara loco.quam vereor, ne te contempto, Cynthia, bustoabstrahat a nostro pulvere iniquus Amor,cogat et invitam lacrimas siccare cadentis!flectitur assiduis certa puella minis.quare, dum licet, inter nos laetemur amantes:non satis est ullo tempore longus amor.

1.20Hoc pro continuo te, Galle, monemus amore,quod tibi ne vacuo defluat ex animo:saepe imprudenti fortuna occurrit amanti:crudelis Minyis sic erat Ascanius.est tibi non infra specie, non nomine dispar,Theiodamanteo proximus ardor Hylae:huic tu, sive leges Umbrae rate flumina silvae,sive Aniena tuos tinxerit unda pedes,sive Gigantei spatiabere litoris ora,sive ubicumque vago fluminis hospitio,Nympharum semper cupidas defende rapinas(non minor Ausoniis est amor Adryasin);ne tibi sit duros montes et frigida saxa,Galle, neque expertos semper adire lacus.quae miser ignotis error perpessus in orisHerculis indomito fleverat Ascanio.namque ferunt olim Pagasae navalibus Argoegressam longe Phasidos isse viam,et iam praeteritis labentem Athamantidos undisMysorum scopulis applicuisse ratem.hic manus heroum, placidis ut constitit oris,mollia composita litora fronde tegit.at comes invicti iuvenis processerat ultrararam sepositi quaerere fontis aquam.hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles(nunc superat Zetes, nunc superat Calais),oscula suspensis instabant carpere plantis,oscula et alterna ferre supina fuga.ille sed extrema pendentes ludit in alaet volucris ramo summovet insidias.iam Pandioniae cessit genus Orithyiae:ah dolor! ibat Hylas, ibat Hamadryasin.hic erat Arganthi Pege sub vertice montis,grata domus Nymphis umida Thyniasin,quam supra nulli pendebant debita curaeroscida desertis poma sub arboribus,et circum irriguo surgebant lilia pratocandida purpureis mixta papaveribus.quae modo decerpens tenero pueriliter unguiproposito florem praetulit officio,et modo formosis incumbens nescius undiserrorem blandis tardat imaginibus.tandem haurire parat demissis flumina palmisinnixus dextro plena trahens umero.cuius ut accensae Dryades candore puellaemiratae solitos destituere chorosprolapsum et leviter facili traxere liquore,tum sonitum rapto corpore fecit Hylas.cui procul Alcides ter 'Hyla!' respondet: at illinomen ab extremis montibus aura refert.his, o Galle, tuos monitus servabis amores,formosum ni vis perdere rursus Hylan.

1.21Tu, qui consortem properas evadere casum,miles ab Etruscis saucius aggeribus,quid nostro gemitu turgentia lumina torques?pars ego sum vestrae proxima militiae.sic te servato possint gaudere parentes,haec soror acta tuis sentiat e lacrimis:Gallum per medios ereptum Caesaris enseseffugere ignotas non potuisse manus;et quaecumque super dispersa invenerit ossamontibus Etruscis, haec sciat esse mea.

1.22Qualis et unde genus, qui sint mihi, Tulle, Penates,quaeris pro nostra semper amicitia.si Perusina tibi patriae sunt nota sepulcra,Italiae duris funera temporibus,cum Romana suos egit discordia cives—sic mihi praecipue, pulvis Etrusca, dolor,tu proiecta mei perpessa's membra propinqui,tu nullo miseri contegis ossa solo—proxima suppositos contingens Umbria camposme genuit terris fertilis uberibus.