<GetPassage xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
    <request>
        <requestName>GetPassage</requestName>
        <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0959.phi007.perseus-lat2:2</requestUrn>
    </request>
    <reply>
        <urn>urn:cts:latinLit:phi0959.phi007.perseus-lat2:2</urn>
        <passage>
            <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0959.phi007.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="book" n="2"><l n="1">Ianus habet finem, cum carmine crescit et annus:</l><l n="2">alter ut hic mensis, sic liber alter eat.</l><l n="3">nunc primum velis, elegi, maioribus itis:</l><l n="4">exiguum, memini, nuper eratis opus.</l><l n="5"> ipse ego vos habui faciles in amore ministros,</l><l n="6">cum lusit numeris prima iuventa suis.</l><l n="7">idem sacra cano signataque tempora fastis:</l><l n="8">ecquis ad haec illinc crederet esse viam?</l><l n="9">haec mea militia est: ferimus quae possumus arma,</l><l n="10"> dextraque non omni munere nostra vacat,</l><l n="11">si mihi non valido torquentur pila lacerto,</l><l n="12">nec bellatoris terga premuntur equi,</l><l n="13">nec galea tegimur nec acuto cingimur ense,</l><l n="14">(his habilis telis quilibet esse potest),</l><l n="15"> at tua prosequimur studioso pectore, Caesar,</l><l n="16">nomina, per titulos ingredimurque tuos.</l><l n="17">ergo ades et placido paulum mea munera voltu</l><l n="18">respice, pacando si quid ab hoste vacas.</l><l n="19">februa Romani dixere piamina patres:</l><l n="20"> nunc quoque dant verbo plurima signa fidem,</l><l n="21">pontifices ab rege petunt et flamine lanas,</l><l n="22">quis veterum lingua februa nomen erat,</l><pb xml:id="p.58"/><l n="23">quaeque capit lictor domibus purgamina versis</l><l n="24">torrida cum mica farra, vocantur idem;</l><l n="25"> nomen idem ramo, qui caesus ab arbore pura</l><l n="26">casta sacerdotum tempora fronde tegit,</l><l n="27">ipse ego flammicam poscentem februa vidi;</l><l n="28">februa poscenti pinea virga data est.</l><l n="29">denique quodcumque est, quo corpora nostra piantur,</l><l n="30"> hoc apud intonsos nomen habebat avos.</l><l n="31">mensis ab his dictus, secta quia pelle Luperci</l><l n="32">omne solum lustrant idque piamen habent,</l><l n="33">aut quia placatis sunt tempora pura sepulcris,</l><l n="34">tunc cum ferales praeteriere dies.</l><l n="35"> omne nefas omnemque mali purgamina causam</l><l n="36">credebant nostri tollere posse senes.</l><l n="37">Graecia principium moris dedit: illa nocentis</l><l n="38">impia lustratos ponere facta putat.</l><l n="39">Actoriden Peleus, ipsum quoque Pelea Phoci</l><l n="40"> caede per Haemonias solvit Acasfus aquas:</l><l n="41">vectam frenatis per inane draconibus Aegeus</l><l n="42">credulus iumenta Phasida fovit ope:</l><l n="43">Amphiareiades Naupactoo Acheloo</l><l n="44"><q>solve nefas</q> dixit, solvit et ille nefas.</l><l n="45"> a! nimium faciles, qui tristia crimina caedis</l><l n="46">fluminea tolli posse putatis aqua!</l><l n="47">sed tamen (antiqui ne nescius ordinis erres)</l><l n="48">primus, ut est, Iani mensis et ante fuit;</l><pb xml:id="p.60"/><l n="49">qui sequitur Ianum, veteris fuit ultimus anni:</l><l n="50"> tu quoque sacrorum, Termine, finis eras.</l><l n="51">primus enim Iani mensis, quia ianua prima est:</l><l n="52">qui sacer est imis manibus, imus erat.</l><l n="53">postmodo creduntur spatio distantia longo</l><l n="54">tempora bis quini continuasse viri.</l><note n="margin">1. H . K. FEB. N</note><l n="55"> Principio mensis Phrygiae contermina Matri</l><l n="56">Sospita delubris dicitur aucta novis,</l><l n="57">nunc ubi sint illis, quaeris, sacrata Kalendis</l><l n="58">templa deae? longa procubuere die.</l><l n="59">cetera ne simili caderent labefacta ruina,</l><l n="60"> cavit sacrati provida cura ducis,</l><l n="61">sub quo delubris sentitur nulla senectus;</l><l n="62">nec satis est homines, obligat ille deos.</l><l n="63">templorum positor, templorum sancte repostor,</l><l n="64">sit superis, opto, mutua cura tui!</l><l n="65"> dent tibi caelestes, quos tu caelestibus, annos,</l><l n="66">proque tua maneant in statione domo!</l><l n="67">tunc quoque vicini lucus celebratur Helerni,1</l><l n="68">qua petit aequoreas advena Thybris aquas.</l><l n="69">ad penetrale Numae Capitoliumque Tonantem</l><l n="70"> inque Iovis summa caeditur arce bidens.</l><l n="71">saepe graves pluvias adopertus nubibus auster</l><l n="72">concitat, aut posita sub nive terra latet.</l><pb xml:id="p.62"/><note n="margin">2. AN 3. BN</note><l n="73">Proximus Hesperias Titan abiturus in undas</l><l n="74">gemmea purpureis cum iuga demet equis,</l><l n="75"> illa nocte aliquis tollens ad sidera voltum</l><l n="76">dicet <q>ubi est hodie quae Lyra fulsit heri?</q>
               </l><l n="77">dumque Lyram quaeret, medii quoque terga Leonis</l><l n="78">in liquidas subito mersa notabit aquas.</l><note n="margin">4. CN</note><l n="79">Quem modo caelatum stellis Delphina videbas,</l><l n="80"> is fugiet visus nocte sequente tuos:</l><l n="81">seu fuit occultis felix in amoribus index,</l><l n="82">Lesbida cum domino seu tulit ille lyram.</l><l n="83">quod mare non novit, quae nescit Ariona tellus?</l><l n="84">carmine currentes ille tenebat aquas.</l><l n="85"> saepe sequens agnam lupus est a voce retentus,</l><l n="86">saepe avidum fugiens restitit agna lupum;</l><l n="87">saepe canes leporesque umbra iacuere sub una,</l><l n="88">et stetit in saxo proxima cerva leae,</l><l n="89">et sine lite loquax cum Palladis alite cornix</l><l n="90"> sedit, et accipitri iuncta columba fuit.</l><l n="91">Cynthia saepe tuis fertur, vocans Arion,</l><l n="92">tamquam fraternis obstipuisse modis,</l><l n="93">nomen Arionium Siculas impleverat urbes,</l><l n="94">captaque erat lyricis Ausonis ora sonis;</l><l n="95"> inde domum repetens puppem conscendit Arion,</l><l n="96">atque ita quaesitas arte ferebat opes.</l><l n="97">forsitan, infelix, ventos undasque timebas,</l><l n="98">at tibi nave tua tutius aequor erat.</l><pb xml:id="p.64"/><l n="99">namque gubernator destricto constitit ense</l><l n="100"> ceteraque armata conscia turba manu.</l><l n="101">quid tibi cum gladio? dubiam rege, navita, puppem:</l><l n="102">non haec sunt digitis arma tenenda tuis.</l><l n="103">ille, metu pavidus, <q>mortem non deprecor</q> inquit,</l><l n="104"><q>sed liceat sumpta pauca referre lyra.</q></l><l n="105"> dant veniam ridentque moram, capit ille coronam,</l><l n="106">quae possit crines, Phoebe, decere tuos;</l><l n="107">induerat Tyrio bis tinctam murice pallam:</l><l n="108">reddidit icta suos pollice chorda sonos,</l><l n="109">flebilibus numeris veluti canentia dura</l><l n="110"> traiectus penna tempora cantat olor.</l><l n="111">protinus in medias ornatus desilit undas:</l><l n="112">spargitur impulsa caerula puppis aqua.</l><l n="113">inde (fide maius) tergo delphina recurvo</l><l n="114">se memorant oneri supposuisse novo;</l><l n="115"> ille sedens citharamque tenet pretiumque vehendi</l><l n="116">cantat et aequoreas carmine mulcet aquas,</l><l n="117">di pia facta vident: astris delphina recepit</l><l n="118">Iuppiter et stellas iussit habere novem.</l><note n="margin">5. D NON</note><l n="119">Nunc mihi mille sonos, quoque est memoratus Achilles,</l><l n="120"> vellem, Maeonide, pectus inesse tuum,</l><l n="121">dum canimus sacras alterno pectine Nonas:</l><l n="122">maximus hic fastis accumulatur honos,</l><l n="123">deficit ingenium, maioraque viribus urgent:</l><l n="124">haec mihi praecipuo est ore canenda dies.</l><l n="125"> quid volui demens elegis imponere tantum</l><l n="126">ponderis? heroi res erat ista pedis,</l><l n="127">sancte pater patriae, tibi plebs, tibi curia nomen</l><pb xml:id="p.66"/><l n="128">hoc dedit, hoc dedimus nos tibi nomen, eques,</l><l n="129">res tamen ante dedit, sero quoque vera tulisti</l><l n="130"> nomina, iam pridem tu pater orbis eras.</l><l n="131">hoc tu per terras, quod in aethere Iuppiter alto,</l><l n="132">nomen habes: hominum tu pater, ille deum.</l><l n="133">Romule, concedes: facit hic tua magna tuendo</l><l n="134">moenia, tu dederas transilienda Remo.</l><l n="135"> te Tatius parvique Cures Caeninaque sensit:</l><l n="136">hoc duce Romanum est solis utrumque latus,</l><l n="137">tu breve nescio quid victae telluris habebas:</l><l n="138">quodcumque est alto sub Iove, Caesar habet,</l><l n="139">tu rapis, hic castas duce se iubet esse maritas:</l><l n="140"> tu recipis luco, reppulit ille nefas.</l><l n="141">vis tibi grata fuit, florent sub Caesare leges.</l><l n="142">tu domini nomen, principis ille tenet,</l><l n="143">te Remus incusat, veniam dedit hostibus ille.</l><l n="144">caelestem fecit te pater, ille patrem.</l><l n="145"> iam puer Idaeus media tenus eminet alvo</l><l n="146">et liquidas mixto nectare fundit aquas,</l><l n="147">en etiam, siquis Borean horrere solebat,</l><l n="148">gaudeat: a Zephyris mollior aura venit.</l><note n="margin">6. EN 7. FN 8. GN 9. HN 10. AN</note><l n="149">Quintus ab aequoreis nitidum iubar extulit undis</l><l n="150"> Lucifer, et primi tempora veris erunt.</l><pb xml:id="p.68"/><l n="151">ne fallare tamen, restant tibi frigora, restant,</l><l n="152">magnaque discedens signa reliquit hiems.</l><note n="margin">11. BN 12. CN</note><l n="153">Tertia nox veniat: Custodem protinus Ursae</l><l n="154">aspicies geminos exeruisse pedes. note</l><l n="155"> inter Hamadryadas iaculatricemque Dianam</l><l n="156">Callisto sacri pars fuit una chori.</l><l n="157">illa deae tangens arcus ‘quos tangimus arcus,</l><l n="158">este meae testes virginitatis’ ait.</l><l n="159">Cynthia laudavit, <q>promissa</q> que ‘foedera serva,</l><l n="160"> et comitum princeps tu mihi’ dixit <q>eris.</q>
               </l><l n="161">foedera servasset, si non formosa fuisset:</l><l n="162">cavit mortales, de Iove crimen habet,</l><l n="163">mille feras Phoebe silvis venata redibat</l><l n="164">aut plus aut medium sole tenente diem. note</l><l n="165"> ut tetigit lucum (densa niger ilice lucus,</l><l n="166">in medio gelidae fons erat altus aquae),</l><l n="167"><q>hic</q> ait <q>in silva, virgo Tegeaea, lavemur!</q>
               </l><l n="168">erubuit falso virginis illa sono.</l><l n="169">dixerat et nymphis: nymphae velamina ponunt, note</l><l n="170"> hanc pudet et tardae dat mala signa morae,</l><l n="171">exuerat tunicas; uteri manifesta tumore</l><l n="172">proditur indicio ponderis ipsa suo.</l><l n="173">cui dea ‘virgineos, periura Lycaoni, coetus</l><l n="174">desere nec castas pollue’ dixit <q>aquas.</q>
               </l><pb xml:id="p.70"/><l n="175"> luna novum decies implerat cornibus orbem:</l><l n="176">quae fuerat virgo credita, mater erat.</l><l n="177">laesa furit Iuno, formam mutatque puellae.</l><l n="178">quid facis? invito est pectore passa Iovem,</l><l n="179">utque ferae vidit turpes in paelice voltus,</l><l n="180"><q>huius in amplexus Iuppiter</q> inquit <q>eat!</q>
               </l><l n="181">ursa per incultos errabat squalida montes,</l><l n="182">quae fuerat summo nuper amata Iovi.</l><l n="183">iam tria lustra puer furto conceptus agebat,</l><l n="184">cum mater nato est obvia facto suo.</l><l n="185"> illa quidem, tamquam cognosceret, adstitit amens</l><l n="186">et gemuit: gemitus verba parentis erant,</l><l n="187">hanc puer ignarus iaculo fixisset acuto,</l><l n="188">ni foret in superas raptus uterque domos,</l><l n="189">signa propinqua micant: prior est, quam dicimus Arcton,</l><l n="190"> Arctophylax formam terga sequentis habet,</l><l n="191">saevit adhuc canamque rogat Saturnia Tethyn,</l><l n="192">Maenaliam tactis ne lavet Arcton aquis.</l><note n="margin">13. D EID — NP</note><l n="193">Idibus agrestis fumant altaria Fauni</l><l n="194">hic, ubi discretas insula rumpit aquas.</l><l n="195"> haec fuit illa dies, in qua Veientibus armis</l><l n="196">ter centum Fabii ter cecidere duo.</l><l n="197">una domus vires et onus susceperat urbis:</l><l n="198">sumunt gentiles arma professa manus,</l><l n="199">egreditur castris miles generosus ab isdem,</l><l n="200"> e quis dux fieri quilibet aptus erat.</l><pb xml:id="p.72"/><l n="201">Carmentis portae dextro1 est via proxima Iano:</l><l n="202">ire per hanc noli, quisquis es; omen habet,</l><l n="203">illa fama refert Fabios exisse trecentos:</l><l n="204">porta vacat culpa, sed tamen omen habet.</l><l n="205"> ut celeri passu Cremeram tetigere rapacem</l><l n="206">(turbidus hibernis ille fluebat aquis),</l><l n="207">castra loco ponunt: destrictis ensibus ipsi</l><l n="208">Tyrrhenum valido Marte per agmen eunt,</l><l n="209">non aliter quam cum Libyca de gente leones</l><l n="210"> invadunt sparsos lata per arva greges,</l><l n="211">diffugiunt hostes inhonestaque volnera tergo</l><l n="212">accipiunt: Tusco sanguine terra rubet, sic iterum,</l><l n="213">sic saepe cadunt, ubi vincere aperte</l><l n="214">non datur, insidias armaque tecta parant.</l><l n="215"> campus erat, campi claudebant ultima colles</l><l n="216">silvaque montanas occulere apta feras,</l><l n="217">in medio paucos armentaque rara relinquunt,</l><l n="218">cetera virgultis abdita turba latet,</l><l n="219">ecce velut torrens undis pluvialibus auctus</l><l n="220"> aut nive, quae Zephyro victa tepente fluit,</l><l n="221">per sata perque vias fertur nec, ut ante solebat,</l><l n="222">riparum clausas margine finit aquas:</l><l n="223">sic Fabii vallem latis discursibus implent,</l><l n="224">quodque vident, sternunt, nec metus alter inest.</l><l n="225"> quo ruitis, generosa domus? male creditis hosti:</l><l n="226">simplex nobilitas, perfida tela cave!</l><l n="227">fraude perit virtus: in apertos undique campos</l><l n="228">prosiliunt hostes et latus omne tenent,</l><l n="229">quid faciant pauci contra tot milia fortes?</l><l n="230"> quidve, quod in misero tempore restet, habent?</l><pb xml:id="p.74"/><l n="231">sicut aper longe silvis Laurentibus actus</l><l n="232">fulmineo celeres dissipat ore canes,</l><l n="233">mox tamen ipse perit, sic non moriuntur inulti</l><l n="234">volneraque alterna dantque feruntque manu.</l><l n="235"> una dies Fabios ad bellum miserat omnes:</l><l n="236">ad bellum missos perdidit una dies.</l><l n="237">ut tamen Herculeae superessent semina gentis,</l><l n="238">credibile est ipsos consuluisse deos;</l><l n="239">nam puer impubes et adhuc non utilis armis</l><l n="240"> unus de Fabia gente relictus erat,</l><l n="241">scilicet ut posses olim tu, Maxime, nasci,</l><l n="242">cui res cunctando restituenda foret.</l><note n="margin">14. EN</note><l n="243">Continuata loco tria sidera, Corvus et Anguis</l><l n="244">et medius Crater inter utrumque iacet.</l><l n="245"> Idibus illa latent, oriuntur nocte sequenti,</l><l n="246">quae tibi cur tria sint tam sociata, canam,</l><l n="247">forte Iovi Phoebus festum sollemne parabat</l><l n="248">(non faciet longas fabula nostra moras):</l><l n="249"><q>i, mea</q> dixit ‘avis, ne quid pia sacra moretur,</l><l n="250"> et tenuem vivis fontibus adfer aquam.’</l><l n="251">corvus inauratum pedibus cratera recurvis</l><l n="252">tollit et aerium pervolat altus iter.</l><l n="253">stabat adhuc duris ficus densissima pomis:</l><l n="254">temptat eam rostro; non erat apta legi.</l><l n="255"> inmemor imperii sedisse sub arbore fertur,</l><l n="256">dum fierent tarda dulcia poma mora.</l><l n="257">iamque satur nigris longum rapit unguibus hydrum</l><l n="258">ad dominumque redit Actaque verba refert:</l><pb xml:id="p.76"/><l n="259">‘hic mihi causa morae, vivarum obsessor aquarum:</l><l n="260"> hic tenuit fontes officiumque meum.’</l><l n="261"><q>addis</q> ait <q>culpae mendacia,</q> Phoebus ‘et audes</l><l n="262">fatidicum verbis fallere velle deum?</l><l n="263">at tibi, dum lacteus haerebit in arbore ficus,</l><l n="264">de nullo gelidae fonte bibentur aquae,’</l><l n="265"> dixit, et antiqui monumenta perennia facti,</l><l n="266">Anguis, Avis, Crater sidera iuncta micant.</l><note n="margin">15. F LVPER — NP</note><l n="267">Tertia post Idus nudos aurora Lupercos</l><l n="268">aspicit, et Fauni sacra bicornis eunt.</l><l n="269">dicite, Pierides, sacrorum quae sit origo,</l><l n="270"> attigerint Lati as unde petita domos.</l><l n="271">Pana deum pecoris veteres coluisse feruntur</l><l n="272">Arcades: Arcadiis plurimus ille iugis,</l><l n="273">testis erit Pholoe, testes Stymphalides undae,</l><l n="274">quique citis Ladon in mare currit aquis,</l><l n="275"> cinctaque pinetis nemoris iuga Nonacrini,</l><l n="276">altaque Cyllene1 Parrhasiaeque nives.</l><l n="277">Pan erat armenti, Pan illic numen equarum;</l><l n="278">munus ob incolumes ille ferebat oves.</l><l n="279">transtulit Evander silvestria numina secum;</l><l n="280"> hic, ubi nunc urbs est, tum locus urbis erat.</l><l n="281">inde deum colimus, devectaque sacra Pelasgis</l><pb xml:id="p.78"/><l n="282">flamen adhuc prisco more Dialis obit.1</l><l n="283">cur igitur currant, et cur (sic currere mos est)</l><l n="284">nuda ferant posita corpora veste, rogas?</l><l n="285"> ipse deus velox discurrere gaudet in altis</l><l n="286">montibus et subitas concipit ipse fugas;</l><l n="287">ipse deus nudus nudos iubet ire ministros,</l><l n="288">nec satis ad cursus commoda vestis erat.</l><l n="289">ante Iovem genitum terras habuisse feruntur</l><l n="290"> Arcades, et luna gens prior illa fuit.</l><l n="291">vita feris similis, nullos agitata per usus:</l><l n="292">artis adhuc expers et rude volgus erat.</l><l n="293">pro domibus frondes norant, pro frugibus herbas,</l><l n="294">nectar erat palmis hausta duabus aqua.</l><l n="295"> nullus anhelabat sub adunco vomere taurus,</l><l n="296">nulla sub imperio terra colentis erat:</l><l n="297">nullus adhuc erat usus equi, se quisque ferebat:</l><l n="298">ibat ovis lana corpus amicta sua.</l><l n="299">sub Iove durabant et corpora nuda gerebant</l><l n="300"> docta graves imbres et tolerare Notos.</l><l n="301">nunc quoque detecti referunt monumenta vetusti</l><l n="302">moris et antiquas testificantur opes.</l><l n="303">sed cur praecipue fugiat velamina Faunus,</l><l n="304">traditur antiqui fabula plena ioci.</l><l n="305"> forte comes dominae iuvenis Tirynthius ibat:</l><l n="306">vidit ab excelso Faunus utrumque iugo.</l><l n="307">vidit et incaluit, <q>montana </q> que <q>numina,</q> dixit</l><l n="308"><q>nil mihi vobiscum est: hic meus ardor erit.</q></l><pb xml:id="p.80"/><l n="309">ibat odoratis humeros perfusa capillis</l><l n="310"> Maeonis aurato conspicienda sinu:</l><l n="311">aurea pellebant tepidos umbracula soles,</l><l n="312">quae tamen Herculeae sustinuere manus,</l><l n="313">iam Bacchi nemus et Tmoli vineta tenebat,</l><l n="314">Hesperos et fusco roscidus ibat equo.</l><l n="315"> antra subit tofis laqueata et pumice vivo;</l><l n="316">garrulus in primo limine rivus erat.</l><l n="317">dumque parant epulas potandaque vina ministri,</l><l n="318">cultibus Alciden instruit illa suis.</l><l n="319">dat tenuis tunicas Gaetulo murice tinctas,</l><l n="320"> dat teretem zonam, qua modo cincta fuit.</l><l n="321">ventre minor zona est; tunicarum vincla relaxat,</l><l n="322">ut posset magnas exeruisse manus,</l><l n="323">fregerat armillas non illa ad brachia factas,</l><l n="324">scindebant magni vincula parva pedes.</l><l n="325"> ipsa capit clavamque gravem spoliumque leonis</l><l n="326">conditaque in pharetra tela minora sua.</l><l n="327">sic epulis functi sic dant sua corpora somno,</l><l n="328">et positis iuxta secubuere toris;</l><l n="329">causa, repertori vitis quia sacra parabant,</l><l n="330"> quae facerent pure, cum foret orta dies.</l><l n="331">noctis erat medium, quid non amor improbus audet?</l><l n="332">roscida per tenebras Faunus ad antra venit,</l><l n="333">utque videt comites somno vinoque solutos,</l><l n="334">spem capit in dominis esse soporis idem.</l><l n="335"> intrat, et huc illuc temerarius errat adulter</l><l n="336">et praefert cautas subsequiturque manus,</l><l n="337">venerat ad strati captata cubilia lecti</l><pb xml:id="p.82"/><l n="338">et felix prima sorte futurus erat.</l><l n="339">ut tetigit fulvi saetis hirsuta leonis</l><l n="340"> vellera, pertimuit sustinuitque manum</l><l n="341">attonitusque metu rediit, ut saepe viator</l><l n="342">turbatus viso rettulit angue pedem,</l><l n="343">inde tori, qui iunctus erat, velamina tangit</l><l n="344">mollia, mendaci decipiturque nota.</l><l n="345"> ascendit spondaque sibi propiore recumbit,</l><l n="346">et tumidum cornu durius inguen erat.</l><l n="347">interea tunicas ora subducit ab ima:</l><l n="348">horrebant densis aspera crura pilis,</l><l n="349">cetera temptantem subito Tirynthius heros</l><l n="350"> reppulit: e summo decidit ille toro.</l><l n="351">fit sonus, inclamat comites et lumina poscit</l><l n="352">Maeonis: inlatis ignibus acta patent.</l><l n="353">ille gemit lecto graviter deiectus ab alto,</l><l n="354">membraque de dura vix sua tollit humo.</l><l n="355"> ridet et Alcides et qui videre iacentem,</l><l n="356">ridet amatorem Lyda puella suum.</l><l n="357">veste deus lusus fallentes lumina vestes</l><l n="358">non amat et nudos ad sua sacra vocat,</l><l n="359">adde peregrinis causas, mea Musa, Latinas,</l><l n="360"> inque suo noster pulvere currat equus,</l><l n="361">cornipedi Fauno caesa de more capella</l><l n="362">venit ad exiguas turba vocata dapes,</l><l n="363">dumque sacerdotes veribus transuta salignis</l><l n="364">exta parant, medias sole tenente vias,</l><l n="365"> Romulus et frater pastoralisque iuventus</l><l n="366">solibus et campo corpora nuda dabant;</l><l n="367">caestibus et iaculis et misso pondere saxi</l><l n="368">brachia per lusus experienda dabant:</l><l n="369">pastor ab excelso ‘per devia rura iuvencos,</l><l n="370"> Romule, praedones, et Reme,’ dixit <q>agunt.</q>
               </l><pb xml:id="p.84"/><l n="371">longum erat armari: diversis exit uterque</l><l n="372">partibus; occursu praeda recepta Remi.</l><l n="373">ut rediit, veribus stridentia detrahit exta</l><l n="374">atque ait <q>haec certe non nisi victor edet.</q>
               </l><l n="375"> dicta facit Fabiique simul, venit inritus illuc</l><l n="376">Romulus et mensas ossaque nuda videt;</l><l n="377">risit et indoluit Fabios potuisse Remumque</l><l n="378">vincere, Quintilios non potuisse suos.</l><l n="379">fama manet facti: posito velamine currunt,</l><l n="380"> et memorem famam, quod bene cessit, habet,</l><l n="381">forsitan et quaeras, cur sit locus ille Lupercal,</l><l n="382">quaeve diem tali nomine causa notet.</l><l n="383">Silvia Vestalis caelestia semina partu</l><l n="384">ediderat patruo regna tenente suo.</l><l n="385"> is iubet auferri parvos et in amne necari:</l><l n="386">quid facis? ex istis Romulus alter erit.</l><l n="387">iussa recusantes peragunt lacrimosa ministri,</l><l n="388">flent tamen et geminos in loca iussa ferunt.</l><l n="389">Albula, quem Tiberim mersus Tiberinus in undis</l><l n="390"> reddidit, hibernis forte tumebat aquis:</l><l n="391">hic, ubi nunc fora sunt, lintres errare videres,</l><l n="392">quaque iacent valles, Maxime Circe, tuae.</l><l n="393">huc ubi venerunt (neque enim procedere possunt</l><l n="394">longius), ex illis unus et alter ait:</l><l n="395"> ‘at quam sunt similes! at quam formosus uterque!</l><l n="396">plus tamen ex illis iste vigoris habet,</l><l n="397">si genus arguitur voltu, nisi fallit imago,</l><l n="398">nescio quem in vobis suspicor esse deum—</l><pb xml:id="p.86"/><l n="399">at si quis vestrae deus esset originis auctor,</l><l n="400"> in tam praecipiti tempore</l><l n="401">ferret opem; ferret opem certe, si non ope mater egeret,</l><l n="402">quae facta est uno mater et orba die.</l><l n="403">nata simul, moritura simul, simul ite sub undas</l><l n="404">corpora!’ desierat deposuitque sinu.</l><l n="405"> vagierunt ambo pariter: sensisse putares,</l><l n="406">hi redeunt udis in sua tecta genis,</l><l n="407">sustinet impositos summa cavus alveus unda:</l><l n="408">heu quantum fati parva tabella tulit!</l><l n="409">alveus in limo silvis adpulsus opacis</l><l n="410"> paulatim fluvio deficiente sedet.</l><l n="411">arbor erat: remanent vestigia, quaeque vocatur</l><l n="412">Rumina nunc ficus, Romula ficus erat.</l><l n="413">venit ad expositos (mirum!) lupa feta gemellos:</l><l n="414">quis credat pueris non nocuisse feram?</l><l n="415"> non nocuisse parum est, prodest quoque: quos lupa nutrit,</l><l n="416">perdere cognatae sustinuere manus,</l><l n="417">constitit et cauda teneris blanditur alumnis</l><l n="418">et fingit lingua corpora bina sua.</l><l n="419">Marte satos scires: timor afuit, ubera ducunt</l><l n="420"> nec sibi promissi lactis aluntur ope.</l><l n="421">illa loco nomen fecit, locus ipse Lupercis.</l><l n="422">magna dati nutrix praemia lactis habet,</l><l n="423">quid vetat Arcadio dictos a monte Lupercos?</l><l n="424">Faunus in Arcadia templa Lycaeus habet.</l><l n="425"> nupta, quid expectas? non tu pollentibus herbis</l><pb xml:id="p.88"/><l n="426">nec prece nec magico carmine mater eris;</l><l n="427">excipe fecundae patienter verbera dextrae,</l><l n="428">iam socer optatum nomen habebit avi.</l><l n="429">nam fuit illa dies, dura cum sorte maritae</l><l n="430"> reddebant uteri pignora rara sui.</l><l n="431"><q>quid mihi </q> clamabat <q>prodest rapuisse Sabinas,</q>
               </l><l n="432">Romulus (hoc illo sceptra tenente fuit)</l><l n="433">‘si mea non vires, sed bellum iniuria fecit?</l><l n="434">utilius fuerat non habuisse nurus.’</l><l n="435"> monte sub Esquilio multis incaeduus annis</l><l n="436">Iunonis magnae nomine lucus erat.</l><l n="437">huc ubi venerunt, pariter nuptaeque virique</l><l n="438">suppliciter posito procubuere genu,</l><l n="439">cum subito motae tremuere cacumina silvae</l><l n="440"> et dea per lucos mira locuta suos:</l><l n="441"><q>Italidas matres</q> inquit <q>sacer hircus inito.</q>
               </l><l n="442">obstipuit dubio territa turba sono.</l><l n="443">augur erat (nomen longis intercidit annis,</l><l n="444">nuper ab Etrusca venerat exul humo),</l><l n="445"> ille caprum mactat, iussae sua terga puellae</l><l n="446">pellibus exsectis percutienda dabant,</l><l n="447">luna resumebat decimo nova cornua motu,</l><l n="448">virque pater subito nuptaque mater erat.</l><l n="449">gratia Lucinae! dedit haec tibi nomina lucus,</l><l n="450"> aut quia principium tu, dea, lucis habes,</l><l n="451">parce, precor, gravidis, facilis Lucina, puellis</l><l n="452">maturumque utero molliter aufer onus.</l><l n="453">orta dies fuerit, tu desine credere ventis:</l><pb xml:id="p.90"/><l n="454">perdidit illius temporis aura fidem;</l><l n="455"> flamina non constant, et sex reserata diebus</l><l n="456">carceris Aeolii ianua lata patet,</l><l n="457">iam levis obliqua subsedit Aquarius urna:</l><l n="458">proximus aetherios excipe, Piscis, equos.</l><l n="459">te memorant fratremque tuum (nam iuncta micatis</l><l n="460"> signa) duos tergo sustinuisse deos.</l><l n="461">terribilem quondam fugiens Typhona Dione,</l><l n="462">tunc cum pro caelo Iuppiter arma tulit,</l><l n="463">venit ad Euphraten comitata Cupidine parvo</l><l n="464">inque Palaestinae margine sedit aquae.</l><l n="465"> populus et cannae riparum summa tenebant,</l><l n="466">spemque dabant salices hos quoque posse tegi.</l><l n="467">dum latet, insonuit vento nemus; illa timore</l><l n="468">pallet et hostiles credit adesse manus,</l><l n="469">utque sinu tenuit natum, ‘succurrite, nymphae,</l><l n="470"> et dis auxilium ferte duobus!’ ait.</l><l n="471">nec mora, prosiluit. pisces subiere gemelli:</l><l n="472">pro quo nunc dignum sidera munus habent,</l><l n="473">inde nefas ducunt genus hoc imponere mensis</l><l n="474">nec violant timidi piscibus ora Syri.</l><note n="margin">16. G EN 17. H QVIR — NP</note><l n="475">Proxima lux vacua est, at tertia dicta Quirino</l><l n="476">qui tenet hoc nomen, Romulus ante fuit,</l><l n="477">sive quod hasta curis priscis est dicta Sabinis</l><l n="478">(bellicus a telo venit in astra deus),</l><l n="479">sive suum regi nomen posuere Quirites,</l><l n="480"> seu quia Romanis iunxerat ille Cures.</l><pb xml:id="p.92"/><l n="481">nam pater armipotens, postquam nova moenia vidit</l><l n="482">multaque Romulea bella peracta manu,</l><l n="483"><q>Iuppiter,</q> inquit, ‘habet Romana potentia vires:</l><l n="484">sanguinis officio non eget illa mei.</l><l n="485"> redde patri natum, quamvis intercidit alter,</l><l n="486">pro se proque Remo, qui mihi restat, erit.</l><l n="487"><q>unus erit, quem tu tolles in caerula caeli </q></l><l n="488">tu mihi dixisti: sint rata dicta Iovis.’</l><l n="489">Iuppiter adnuerat. nutu tremefactus uterque</l><l n="490"> est polus, et caeli pondera movit Atlas,</l><l n="491">est locus, antiqui Capreae dixere paludem:</l><l n="492">forte tuis illic, Romule, iura dabas,</l><l n="493">sol fugit, et removent subeuntia nubila caelum,</l><l n="494">et gravis effusis decidit imber aquis.</l><l n="495"> hinc tonat, hinc missis abrumpitur ignibus aether:</l><l n="496">fit fuga, rex patriis astra petebat equis,</l><l n="497">luctus erat, falsaeque patres in crimine caedis,</l><l n="498">haesissetque animis forsitan illa fides;</l><l n="499">sed Proculus Longa veniebat Iulius Alba,</l><l n="500"> lunaque fulgebat, nec facis usus erat,</l><l n="501">cum subito motu saepes tremuere sinistrae:</l><l n="502">rettulit ille gradus, horrueruntque comae,</l><l n="503">pulcher et humano maior trabeaque decorus</l><l n="504">Romulus in media visus adesse via</l><l n="505"> et dixisse simul ‘prohibe lugere Quirites,</l><l n="506">nec violent lacrimis numina nostra suis;</l><l n="507">tura ferant placentque novum pia turba Quirinum</l><l n="508">et patrias artes militiamque colant.’ iussit</l><l n="509">et in tenues oculis evanuit auras;</l><pb xml:id="p.94"/><l n="510"> convocat hic populos iussaque verba refert.</l><l n="511">templa deo fiunt, collis quoque dictus ab illo est,</l><l n="512">et referunt certi sacra paterna dies.</l><l n="513">lux quoque cur eadem Stultorum festa vocetur,</l><l n="514">accipe, parva quidem causa, sed apta subest.</l><l n="515"> non habuit doctos tellus antiqua colonos:</l><l n="516">lassabant agiles aspera bella viros,</l><l n="517">plus erat in gladio quam curvo laudis aratro:</l><l n="518">neglectus domino pauca ferebat ager.</l><l n="519">farra tamen veteres iaciebant, farra metebant,</l><l n="520"> primitias Cereri farra resecta dabant,</l><l n="521">usibus admoniti flammis torrenda dederunt</l><l n="522">multaque peccato damna tulere suo.</l><l n="523">nam modo verrebant nigras pro farre favillas,</l><l n="524">nunc ipsas ignes corripuere casas;</l><l n="525"> facta dea est Fornax: laeti Fornace coloni</l><l n="526">orant, ut fruges temperet illa suas.</l><l n="527">curio legitimis nunc Fornacalia verbis</l><l n="528">maximus indicit nec stata sacra facit,</l><l n="529">inque foro, multa circum pendente tabella,</l><l n="530"> signatur certa curia quaeque nota;</l><l n="531">stultaque pars populi, quae sit sua curia, nescit,</l><l n="532">sed facit extrema sacra relata die.</l><note n="margin">18. AC 19. BC 20. CC 21. D FERAL — F</note><l n="533">Est honor et tumulis. Animas placate paternas</l><l n="534">parvaque in extinctas munera ferte pyras.</l><pb xml:id="p.96"/><l n="535"> parva petunt manes, pietas pro divite grata est</l><l n="536">munere: non avidos Styx habet ima deos,</l><l n="537">tegula porrectis satis est velata coronis</l><l n="538">et sparsae fruges parcaque mica salis</l><l n="539">inque mero mollita Ceres violaeque solutae:</l><l n="540"> haec habeat media testa relicta via.</l><l n="541">nec maiora veto, sed et his placabilis umbra est</l><l n="542">adde preces positis et sua verba focis,</l><l n="543">hunc morem Aeneas, pietatis idoneus auctor,</l><l n="544">attulit in terras, iuste Latine, tuas;</l><l n="545"> ille patris Genio sollemnia dona ferebat:</l><l n="546">hinc populi ritus edidicere pios.</l><l n="547">at quondam, dum longa gerunt pugnacibus armis</l><l n="548">bella, Parentales deseruere dies.</l><l n="549">non impune fuit; nam dicitur omine ab isto</l><l n="550"> Roma suburbanis incaluisse rogis.</l><l n="551">vix equidem credo: bustis exisse feruntur</l><l n="552">et tacitae questi tempore noctis avi,</l><l n="553">perque vias urbis latosque ululasse per agros</l><l n="554">deformes animas, volgus inane, ferunt.</l><l n="555"> post ea praeteriti tumulis redduntur honores,</l><l n="556">prodigiisque venit funeribusque modus,</l><l n="557">dum tamen haec fiunt, viduae cessate puellae:</l><l n="558">expectet puros pinea taeda dies,</l><l n="559">nec tibi, quae cupidae matura videbere matri,</l><l n="560"> comat virgineas hasta recurva comas.</l><l n="561">conde tuas, Hymenaee, faces et ab ignibus atris</l><l n="562">aufer! habent alias maesta sepulchra faces.</l><pb xml:id="p.98"/><l n="563">di quoque templorum foribus celentur opertis,</l><l n="564">ture vacent arae stentque sine igne foci.</l><l n="565"> nunc animae tenues et corpora functa sepulcris</l><l n="566">errant, nunc posito pascitur umbra cibo.</l><l n="567">nec tamen haec ultra, quam tot de mense supersint</l><l n="568">Luciferi, quot habent carmina nostra pedes,</l><l n="569">hanc, quia iusta ferunt, dixere Feralia lucem;</l><l n="570"> ultima placandis manibus illa dies.</l><l n="571">ecce anus in mediis residens annosa puellis</l><l n="572">sacra facit Tacitae (nec tamen ipsa tacet),</l><l n="573">et digitis tria tura tribus sub limine ponit,</l><l n="574">qua brevis occultum mus sibi fecit iter;</l><l n="575"> tunc cantata ligat cum fusco licia plumbo</l><l n="576">et septem nigras versat in ore fabas,</l><l n="577">quodque pice adstrinxit, quod acu traiecit aena,</l><l n="578">obsutum maenae torret in igne caput;</l><l n="579">vina quoque instillat: vini quodcumque relictum est,</l><l n="580"> aut ipsa aut comites, plus tamen ipsa, bibit.</l><l n="581"><q>hostiles linguas inimicaque vinximus ora</q></l><l n="582">dicit discedens ebriaque exit anus.</l><l n="583">protinus a nobis, quae sit dea Muta, requires:</l><l n="584">disce, per antiquos quae mihi nota senes.</l><l n="585"> Iuppiter immodico Iuturnae victus amore</l><l n="586">multa tulit tanto non patienda deo:</l><l n="587">illa modo in silvis inter coryleta latebat,</l><l n="588">nunc in cognatas desiliebat aquas,</l><l n="589">convocat hic nymphas, Latium quaecumque tenebant,</l><l n="590"> et iacit in medio talia verba choro:</l><pb xml:id="p.100"/><l n="591">‘invidet ipsa sibi vitatque, quod expedit illi,</l><l n="592">vestra soror summo concubuisse deo.</l><l n="593">consulite ambobus; nam quae mea magna voluptas,</l><l n="594">utilitas vestrae magna sororis erit.</l><l n="595"> vos illi in prima fugienti obsistite ripa,</l><l n="596">ne sua fluminea corpora mergat aqua.’</l><l n="597">dixerat: adnuerant nymphae Tiberinides omnes,</l><l n="598">quaeque colunt thalamos, Ilia diva, tuos.</l><l n="599">forte fuit nais, Lara nomine, prima sed illi</l><l n="600"> dicta bis antiquum syllaba nomen erat,</l><l n="601">ex vitio positum, saepe illi dixerat Almo</l><l n="602"><q>nata, tene linguam,</q> nec tamen illa tenet,</l><l n="603">quae simul ac tetigit Iuturnae stagna sororis,</l><l n="604"><q>effuge</q> ait <q>ripas;</q> dicta refertque Iovis.</l><l n="605"> illa etiam Iunonem adiit, miserataque nuptas</l><l n="606"><q>naida Iuturnam vir tuus</q> inquit <q>amat.</q>
               </l><l n="607">Iuppiter intumuit, quaque est non usa modeste,</l><l n="608">eripit huic linguam Mercuriumque vocat:</l><l n="609">‘duc hanc ad manes; locus ille silentibus aptus.</l><l n="610"> nympha, sed infernae nympha paludis erit.’</l><l n="611">iussa Iovis fiunt, accepit lucus euntes:</l><l n="612">dicitur illa duci tunc placuisse deo.</l><l n="613">vim parat hic, voltu pro verbis illa precatur,</l><l n="614">et frustra muto nititur ore loqui.</l><l n="615"> fitque gravis geminosque parit, qui compita servant</l><l n="616">et vigilant nostra semper in urbe, Lares.</l><pb xml:id="p.102"/><note n="margin">22. EC</note><l n="617">Proxima cognati dixere Caristia cari,</l><l n="618">et venit ad socios turba propinqua deos.</l><l n="619">scilicet a tumulis et, qui periere, propinquis</l><l n="620"> protinus ad vivos ora referre iuvat</l><l n="621">postque tot amissos, quicquid de sanguine restat,</l><l n="622">aspicere et generis dinumerare gradus,</l><l n="623">innocui veniant: procul hinc, procul impius esto</l><l n="624">frater et in partus mater acerba suos,</l><l n="625"> cui pater est vivax, qui matris digerit annos,</l><l n="626">quae premit invisam socrus iniqua nurum.</l><l n="627">Tantalidae fratres absint et Iasonis uxor</l><l n="628">et quae ruricolis semina tosta dedit,</l><l n="629">et soror et Procne Tereusque duabus iniquus</l><l n="630"> et quicumque suas per scelus auget opes.</l><l n="631">dis generis date tura boni (Concordia fertur</l><l n="632">illa praecipue mitis adesse die)</l><l n="633">et libate dapes, ut, grati pignus honoris,</l><l n="634">nutriat incinctos missa patella Lares.</l><l n="635"> iamque ubi suadebit placidos nox humida somnos,</l><l n="636">larga precaturi sumite vina manu,</l><l n="637">et <q>bene vos, bene te, patriae pater, optime Caesar!</q>
               </l><l n="638">dicite suffuso per sacra verba mero.</l><pb xml:id="p.104"/><note n="margin">23. F TER — NP</note><l n="639">Nox ubi transient, solito celebretur honore</l><l n="640"> separat indicio qui deus arva suo.</l><l n="641">Termine, sive lapis, sive es defossus in agro</l><l n="642">stipes, ab antiquis tu quoque numen habes.</l><l n="643">te duo diversa domini de parte coronant</l><l n="644">binaque serta tibi binaque liba ferunt.</l><l n="645"> ara fit: huc ignem curto fert rustica testu</l><l n="646">sumptum de tepidis ipsa colona focis,</l><l n="647">ligna senex minuit concisaque construit arte</l><l n="648">et solida ramos figere pugnat humo:</l><l n="649">tum sicco primas inritat cortice flammas,</l><l n="650"> stat puer et manibus lata canistra tenet.</l><l n="651">inde ubi ter fruges medios immisit in ignis,</l><l n="652">porrigit incisos filia parva favos,</l><l n="653">vina tenent alii; libantur singula flammis;</l><l n="654">spectant, et linguis candida turba favet.</l><l n="655"> spargitur et caeso communis Terminus agno</l><l n="656">nec queritur, lactans cum sibi porca datur,</l><l n="657">conveniunt celebrantque dapes vicinia simplex</l><l n="658">et cantant laudes, Termine sancte, tuas:</l><l n="659">tu populos urbesque et regna ingentia finis:</l><l n="660"> omnis erit sine te litigiosus ager.</l><l n="661">nulla tibi ambitio est, nullo corrumperis auro,</l><l n="662">legitima servas credita rura fide.</l><l n="663">si tu signasses olim Thyreatida terram,</l><l n="664">corpora non leto missa trecenta forent,</l><l n="665"> nec foret Othryades congestis lectus in armis,</l><l n="666">o quantum patriae sanguinis ille dedit!</l><l n="667">quid, nova cum fierent Capitolia? nempe deorum</l><pb xml:id="p.106"/><l n="668">cuncta Iovi cessit turba locumque dedit:</l><l n="669">Terminus, ut veteres memorant, inventus in aede</l><l n="670"> restitit et magno cum Iove templa tenet.</l><l n="671">nunc quoque, se supra ne quid nisi sidera cernat,</l><l n="672">exiguum templi tecta foramen habent. </l><l n="673">ermine, post illud levitas tibi libera non est:</l><l n="674">qua positus fueris in statione, mane,</l><l n="675"> nec tu vicino quicquam concede roganti,</l><l n="676">ne videare hominem praeposuisse Iovi;</l><l n="677">et seu vomeribus seu tu pulsabere rastris,</l><l n="678">clamato <q>tuus est hic ager, ille suus!</q>
               </l><l n="679">est via, quae populum Laurentes ducit in agros,</l><l n="680"> quondam Dardanio regna petita duci:</l><l n="681">illa lanigeri pecoris tibi, Termine, fibris</l><l n="682">sacra videt fieri sextus ab urbe lapis,</l><l n="683">gentibus est aliis tellus data limite certo:</l><l n="684">Romanae spatium est urbis et orbis idem.</l><note n="margin">24. G REGIF — N</note><l n="685"> Nunc mihi dicenda est regis fuga: traxit ab illa</l><l n="686">sextus ab extremo nomina mense dies.</l><l n="687">ultima Tarquinius Romanae gentis habebat</l><l n="688">regna, vir iniustus, fortis ad arma tamen,</l><l n="689">ceperat hic alias, alias everterat urbes</l><l n="690"> et Gabios turpi fecerat arte suos.</l><l n="691">namque trium minimus, proles manifesta Superbi,</l><l n="692">in medios hostes nocte silente venit.</l><pb xml:id="p.108"/><l n="693">nudarant gladios: <q>occidite</q> dixit ‘inermem!</l><l n="694">hoc cupiant fratres Tarquiniusque pater,</l><l n="695"> qui mea crudeli laceravit verbere terga.’</l><l n="696">dicere ut hoc posset, verbera passus erat.</l><l n="697">luna fuit: spectant iuvenem gladiosque recondunt</l><l n="698">tergaque deducta veste notata vident,</l><l n="699">flent quoque et, ut secum tueatur bella, precantur:</l><l n="700"> callidus ignaris adnuit ille viris.</l><l n="701">iamque potens misso genitorem appellat amico,</l><l n="702">perdendi Gabios quod sibi monstret iter.</l><l n="703">hortus odoratis suberat cultissimus herbis</l><l n="704">sectus humum rivo lene sonantis aquae:</l><l n="705"> illic Tarquinius mandata latentia nati</l><l n="706">accipit et virga lilia summa metit,</l><l n="707">nuntius ut rediit decussaque lilia dixit,</l><l n="708">filius <q>agnosco iussa parentis</q> ait.</l><l n="709">nec mora, principibus caesis ex urbe Gabina</l><l n="710"> traduntur ducibus moenia nuda suis.</l><l n="711">ecce, nefas visu, mediis altaribus anguis</l><l n="712">exit et extinctis ignibus exta rapit,</l><l n="713">consulitur Phoebus: sors est ita reddita: ‘matri</l><l n="714">qui dederit princeps oscula, victor erit.’</l><l n="715"> oscula quisque suae matri properata tulerunt,</l><l n="716">non intellecto credula turba deo.</l><l n="717">Brutus erat stulti sapiens imitator, ut esset</l><l n="718">tutus ab insidiis, dire Superbe, tuis;</l><l n="719">ille iacens pronus matri dedit oscula Terrae,</l><l n="720"> creditus offenso procubuisse pede.</l><l n="721">cingitur interea Romanis Ardea signis</l><pb xml:id="p.110"/><l n="722">et patitur longas obsidione moras,</l><l n="723">dum vacat et metuunt hostes committere pugnam,</l><l n="724">luditur in castris, otia miles agit.</l><l n="725"> Tarquinius iuvenis socios dapibusque meroque</l><l n="726">accipit; ex illis rege creatus ait:</l><l n="727">‘dum nos sollicitos pigro tenet Ardea bello</l><l n="728">nec sinit ad patrios arma referre deos, </l><l n="729">cquid in officio torus est sociatis? et ecquid</l><l n="730"> coniugibus nostris mutua cura sumus?’</l><l n="731">quisque suam laudat: studiis certamina crescunt,</l><l n="732">et fervet multo linguaque corque mero.</l><l n="733">surgit, cui dederat clarum Collatia nomen:</l><l n="734"><q>non opus est verbis, credite rebus!</q> ait.</l><l n="735"><q>nox superest: tollamur equis urbemque petamus!</q></l><l n="736">dicta placent, frenis impediuntur equi,</l><l n="737">pertulerant dominos, regalia protinus illi</l><l n="738">tecta petunt: custos in fore nullus erat.</l><l n="739">ecce nurus regis fusis per colla coronis</l><l n="740"> inveniunt posito pervigilare mero.</l><l n="741">inde cito passu petitur Lucretia: nebat,</l><l n="742">ante torum calathi lanaque mollis erat.</l><l n="743">lumen ad exiguum famulae data pensa trahebant,</l><l n="744">inter quas tenui sic ait illa sono:</l><l n="745"> ‘mittenda est domino (nunc, nunc properate, puellae!)</l><l n="746">quam primum nostra facta lacerna manu.</l><l n="747">quid tamen auditis? nam plura audire potestis:</l><l n="748">quantum de bello dicitur esse super?</l><l n="749">postmodo victa cades: melioribus, Ardea, restas,</l><l n="750"> improba, quae nostros cogis abesse viros,</l><l n="751">sint tantum reduces! sed enim temerarius ille</l><pb xml:id="p.112"/><l n="752">est meus et stricto qualibet ense ruit.</l><l n="753">mens abit, et morior, quotiens pugnantis imago</l><l n="754">me subit, et gelidum pectora frigus habet.’</l><l n="755"> desinit in lacrimas intentaque fila remittit,</l><l n="756">in gremio voltum deposuitque suum.</l><l n="757">hoc ipsum decuit: lacrimae decuere pudicae,</l><l n="758">et facies animo dignaque parque fuit.</l><l n="759"><q>pone metum, veni!</q> coniunx ait. illa revixit</l><l n="760"> deque viri collo dulce pependit onus.</l><l n="761">interea iuvenis furiales regius ignis</l><l n="762">concipit et caeco raptus amore furit,</l><l n="763">forma placet niveusque color flavique capilli,</l><l n="764">quique aderat nulla factus ab arte decor;</l><l n="765"> verba placent et vox, et quod corrumpere non est,</l><l n="766">quoque minor spes est, hoc magis ille cupit,</l><l n="767">iam dederat cantus lucis praenuntius ales,</l><l n="768">cum referunt iuvenes in sua castra pedem,</l><l n="769">carpitur adtonitos absentis imagine sensus</l><l n="770"> ille. recordanti plura magisque placent:</l><l n="771">‘sic sedit, sic culta fuit, sic stamina nevit,</l><l n="772">neglectae collo sic iacuere comae,</l><l n="773">hos habuit voltus, haec illi verba fuerunt,</l><l n="774">hic color, haec facies, hic decor oris erat.’</l><l n="775"> ut solet a magno fluctus languescere flatu,</l><l n="776">sed tamen a vento, qui fuit, unda tumet,</l><l n="777">sic, quamvis aberat placitae praesentia formae,</l><l n="778">quem dederat praesens forma, manebat amor.</l><l n="779">ardet et iniusti stimulis agitatus amoris</l><l n="780"> comparat indigno vimque dolumque toro.</l><l n="781"><q>exitus in dubio est: audebimus ultima!</q> dixit,</l><l n="782">‘viderit! audentes forsque deusque iuvat,</l><l n="783">cepimus audendo Gabios quoque.’ talia fatus</l><pb xml:id="p.114"/><l n="784">ense latus cinxit tergaque pressit equi.</l><l n="785"> accipit aerata iuvenem Collatia porta</l><l n="786">condere iam voltus sole parante suos.</l><l n="787">hostis ut hospes init penetralia Collatini:</l><l n="788">comiter excipitur; sanguine iunctus erat.</l><l n="789">quantum animis erroris inest! parat inscia rerum</l><l n="790"> infelix epulas hostibus illa suis.</l><l n="791">functus erat dapibus: poscunt sua tempora somnum</l><l n="792">nox erat et tota lumina nulla domo:</l><l n="793">surgit et aurata vagina liberat ensem</l><l n="794">et venit in thalamos, nupta pudica, tuos.</l><l n="795"> utque torum pressit, ‘ferrum, Lucretia, mecum est.</l><l n="796">natus’ ait <q>regis Tarquiniusque loquor!</q>
               </l><l n="797">illa nihil: neque enim vocem viresque loquendi</l><l n="798">aut aliquid toto pectore mentis habet,</l><l n="799">sed tremit, ut quondam stabulis deprensa relictis</l><l n="800"> parva sub infesto cum iacet agna lupo.</l><l n="801">quid faciat? pugnet? vincetur femina pugnans.</l><l n="802">clamet? at in dextra, qui vetet, ensis erat.</l><l n="803">effugiat? positis urgentur pectora palmis,</l><l n="804">tunc primum externa pectora tacta manu.</l><l n="805"> instat amans hostis precibus pretioque minisque:</l><l n="806">nec prece nec pretio nec movet ille minis.</l><l n="807"><q>nil agis: eripiam</q> dixit ‘per crimina vitam:</l><l n="808">falsus adulterii testis adulter ero:</l><l n="809">interimam famulum, cum quo deprensa ferens.’</l><l n="810"> succubuit famae victa puella metu.</l><l n="811">quid, victor, gaudes? haec te victoria perdet,</l><l n="812">heu quanto regnis nox stetit una tuis!</l><pb xml:id="p.116"/><l n="813">iamque erat orta dies: passis sedet illa capillis,</l><l n="814">ut solet ad nati mater itura rogum,</l><l n="815"> grandaevumque patrem fido cum coniuge castris</l><l n="816">evocat, et posita venit uterque mora.</l><l n="817">utque vident habitum, quae luctus causa, requirunt,</l><l n="818">cui paret exequias, quove sit icta malo?</l><l n="819">illa diu reticet pudibundaque celat amictu</l><l n="820"> ora: fluunt lacrimae more perennis aquae.</l><l n="821">hinc pater, hinc coniunx lacrimas solantur et orant,</l><l n="822">indicet, et caeco flentque paventque metu.</l><l n="823">ter conata loqui ter destitit, ausaque quarto</l><l n="824">non oculos ideo sustulit illa suos.</l><l n="825"><q>hoc quoque Tarquinio debebimus? eloquar,</q> inquit,</l><l n="826"><q>eloquar infelix dedecus ipsa meum?</q></l><l n="827">quaeque potest, narrat, restabant ultima: flevit,</l><l n="828">et matronales erubuere genae,</l><l n="829">dant veniam facto genitor coniunxque coacto:</l><l n="830"><q>quam</q> dixit <q>veniam vos datis, ipsa nego.</q>
               </l><l n="831">nec mora, celato fixit sua pectora ferro</l><l n="832">et cadit in patrios sanguinulenta pedes.</l><l n="833">tunc quoque iam moriens ne non procumbat honeste,</l><l n="834">respicit; haec etiam cura cadentis erat.</l><l n="835"> ecce super corpus communia damna gementes</l><l n="836">obliti decoris virque paterque iacent.</l><l n="837">Brutus adest tandemque animo sua nomina fallit</l><l n="838">fixaque semianimi corpore tela rapit</l><l n="839">stillantemque tenens generoso sanguine cultrum</l><l n="840"> edidit impavidos ore minante sonos:</l><l n="841">‘per tibi ego hunc iuro fortem castumque cruorem</l><l n="842">perque tuos manes, qui mihi numen erunt,</l><pb xml:id="p.118"/><l n="843">Tarquinium profuga poenas cum stirpe daturum,</l><l n="844">iam satis est virtus dissimulata diu.’</l><l n="845"> illa iacens ad verba oculos sine lumine movit</l><l n="846">visaque concussa dicta probare coma.</l><l n="847">fertur in exequias animi matrona virilis</l><l n="848">et secum lacrimas invidiamque trahit,</l><l n="849">volnus inane patet. Brutus clamore Quirites</l><l n="850"> concitat et regis facta nefanda refert.</l><l n="851">Tarquinius cum prole fugit, capit annua consul</l><l n="852">iura: dies regnis illa suprema fuit.</l><note n="margin">25. HC 26. A EN</note><l n="853">Fallimur, an veris praenuntia venit hirundo</l><l n="854">nec metuit, ne qua versa recurrat hiems?</l><l n="855">saepe tamen, Procne, nimium properasse querens,</l><l n="856">virque tuo Tereus frigore laetus erit.</l><l n="857">Iamque duae restant noctes de mense secundo,</l><l n="858">Marsque citos iunctis curribus urget equos:</l><l n="859">ex vero positum permansit Equirria nomen,</l><l n="860"> quae deus in Campo prospicit ipse suo.</l><l n="861">iure venis, Gradive: locum tua tempora poscunt,</l><l n="862">signatusque tuo nomine mensis adest.</l><l n="863">venimus in portum libro cum mense peracto:</l><l n="864">naviget hinc alia iam mihi linter aqua.</l></div></div></body></text></TEI>
        </passage>
    </reply>
</GetPassage>