Quidquid ero , Stygiis erumpere nitar ab oris , Et tendam gelidas ultor in ora manus . Me vigilans cernes , tacitis ego noctis in umbris Excutiam somnos visus adesse tuos . Denique quidquid ages , ante os oculosque volabo Et querar , et nulla sede quietus eris . Verbera torta dabunt sonitum nexaeque colubrae, Conscia fumabunt semper ad ora faces . His vivus furiis agitabere , mortuus isdem , Et brevior poena vita futura tua est . Nec tibi continget funus lacrimaeque tuorum* Indeploratum proiciere caput; Carnificisque manu , populo plaudente , traheris , Infixusque tuis ossibus uncus erit. Ipsae te fugient , quae carpunt omnia , flammae ; Respuet invisum iusta cadaver humus. Unguibus et rostro crudus trahet ilia vultur Et scindent avidi perfida corda canes. Deque tuo fiet — licet hac sis laude superbus — Insatiabilibus corpore rixa lupis . In loca ab Elysiis diversa vocabere campis, Quasque tenet sedes noxia turba , coles . Sisyphus est illic saxum volvensque petensque , Quique agitur rapidae vinctus ab orbe rotae, Quaeque gerunt umeris perituras Belides undas, Exulis Aegypti , turba cruenta , nurus . Poma pater Pelopis praesentia quaerit , et idem Semper eget , liquidis semper abundat aquis ; Iugeribusque novem summus qui distat ab imo, Visceraque assiduae debita praebet avi.