Oedipus Tyrannus, Sophocles, creator; Sophocles with an English translation Vol 1; Storr, Francis, 1839-1919, editor, translator. London, New York: William Heinemann Ltd., The Macmillan Company, 1912.
1060
μὴ πρὸς θεῶν, εἴπερ τι τοῦ σαυτοῦ βίου
κήδει, ματεύσῃς τοῦθʼ· ἅλις νοσοῦσʼ ἐγώ.
Οἰδίπους
θάρσει· σὺ μὲν γὰρ οὐδʼ ἐὰν τρίτης ἐγὼ
μητρὸς φανῶ τρίδουλος, ἐκφανεῖ κακή.
Ἰοκάστη
ὅμως πιθοῦ μοι, λίσσομαι· μὴ δρᾶ τάδε.
Οἰδίπους
1065
οὐκ ἂν πιθοίμην μὴ οὐ τάδʼ ἐκμαθεῖν σαφῶς.
Ἰοκάστη
καὶ μὴν φρονοῦσά γʼ εὖ τὰ λῷστά σοι λέγω.
Οἰδίπους
τὰ λῷστα τοίνυν ταῦτά μʼ ἀλγύνει πάλαι.
Ἰοκάστη
ὦ δύσποτμʼ, εἴθε μήποτε γνοίης ὃς εἶ.
Οἰδίπους
ἄξει τις ἐλθὼν δεῦρο τὸν βοτῆρά μοι;
1070
ταύτην δʼ ἐᾶτε πλουσίῳ χαίρειν γένει.
Ἰοκάστη
ἰοὺ ἰού, δύστηνε· τοῦτο γάρ σʼ ἔχω
μόνον προσειπεῖν, ἄλλο δʼ οὔποθʼ ὕστερον.
Χορός
τί ποτε βέβηκεν, Οἰδίπους, ὑπʼ ἀγρίας
ᾄξασα λύπης ἡ γυνή; δέδοιχʼ ὅπως
1075
μὴ ʼκ τῆς σιωπῆς τῆσδʼ ἀναρρήξει κακά.
Οἰδίπους
ὁποῖα χρῄζει ῥηγνύτω· τοὐμὸν δʼ ἐγώ,
κεἰ σμικρόν ἐστι, σπέρμʼ ἰδεῖν βουλήσομαι.
αὕτη δʼ ἴσως, φρονεῖ γὰρ ὡς γυνὴ μέγα,
τὴν δυσγένειαν τὴν ἐμὴν αἰσχύνεται.
1080
ἐγὼ δʼ ἐμαυτὸν παῖδα τῆς Τύχης νέμων
τῆς εὖ διδούσης οὐκ ἀτιμασθήσομαι.
τῆς γὰρ πέφυκα μητρός· οἱ δὲ συγγενεῖς
μῆνές με μικρὸν καὶ μέγαν διώρισαν.
τοιόσδε δʼ ἐκφὺς οὐκ ἂν ἐξέλθοιμʼ ἔτι
1085
ποτʼ ἄλλος, ὥστε μὴ ʼκμαθεῖν τοὐμὸν γένος.
Χορός
εἴπερ ἐγὼ μάντις εἰμὶ καὶ κατὰ γνώμαν ἴδρις,
οὐ τὸν Ὄλυμπον ἀπείρων, ὦ Κιθαιρών,
1090
οὐκ ἔσει τὰν αὔριον
πανσέληνον, μὴ οὐ σέ γε καὶ πατριώταν Οἰδίπουν