Philoctetes, Sophocles, creator; Sophocles with an English translation Vol 2; Storr, Francis, 1839-1919, editor, translator. London, New York: William Heinemann Ltd., The Macmillan Company, 1913.
Made available under the Creative Commons Attribution 4.0 International License.
1277
οὕτω δέδοκται;
Φιλοκτήτης
1277a
καὶ πέρα γʼ ἴσθʼ ἢ λέγω.
Νεοπτόλεμος
1278
ἀλλʼ ἤθελον μὲν ἄν σε πεισθῆναι λόγοις
1279
ἐμοῖσιν· εἰ δὲ μή τι πρὸς καιρὸν λέγων
1280
κυρῶ, πέπαυμαι.
Φιλοκτήτης
1280a
πάντα γὰρ φράσεις μάτην.
1281
οὐ γάρ ποτʼ εὔνουν τὴν ἐμὴν κτήσει φρένα,
1282
ὅστις γʼ ἐμοῦ δόλοισι τὸν βίον λαβὼν
1283
ἀπεστέρηκας, κᾆτα νουθετεῖς ἐμὲ
1284
ἐλθών, ἀρίστου πατρὸς αἴσχιστος γεγώς.
1285
ὄλοισθʼ, Ἀτρεῖδαι μὲν μάλιστʼ, ἔπειτα δὲ ὁ Λαρτίου παῖς καὶ σύ.
Νεοπτόλεμος
1286
μὴ ʼπεύξῃ πέρα·
1287
δέχου δὲ χειρὸς ἐξ ἐμῆς βέλη τάδε.
Φιλοκτήτης
1288
πῶς εἶπας; ἆρα δεύτερον δολούμεθα;
Νεοπτόλεμος
1289
ἀπώμοσʼ ἁγνὸν Ζηνὸς ὑψίστου σέβας.
Φιλοκτήτης
1290
ὦ φίλτατʼ εἰπών, εἰ λέγεις ἐτήτυμα.
Νεοπτόλεμος
1291
τοὔργον παρέσται φανερόν· ἀλλὰ δεξιὰν
1292
πρότεινε χεῖρα, καὶ κράτει τῶν σῶν ὅπλων.
Ὀδυσσεύς
1293
ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ, ᾧ θεοὶ ξυνίστορες,
1294
ὑπέρ τʼ Ἀτρειδῶν τοῦ τε σύμπαντος στρατοῦ.
Φιλοκτήτης
1295
τέκνον, τίνος φώνημα, μῶν Ὀδυσσέως,
1296
ἐπῃσθόμην;
Ὀδυσσεύς
1296a
σάφʼ ἴσθι· καὶ πέλας γʼ ὁρᾷς,
1297
ὅς σʼ ἐς τὰ Τροίας πεδίʼ ἀποστελῶ βίᾳ,
1298
ἐάν τʼ Ἀχιλλέως παῖς ἐάν τε μὴ θέλῃ·
Φιλοκτήτης
1299
ἀλλʼ οὔ τι χαίρων, ἢν τόδʼ ὀρθωθῇ βέλος.
Νεοπτόλεμος
1300
ἆ, μηδαμῶς, μή, πρὸς θεῶν, μεθῇς βέλος.
Φιλοκτήτης
1301
μέθες με, πρὸς θεῶν, χεῖρα, φίλτατον τέκνον.
Νεοπτόλεμος
1302
οὐκ ἂν μεθείην.
Φιλοκτήτης
1302a
φεῦ· τί μʼ ἄνδρα πολέμιον