De Oratore, Rhetorica Tomus I. Cicero, Marcus Tullius, creator; Wilkins, Augustus S. (Augustus Samuel), d. 1905, editor
Made available under the Creative Commons Attribution 4.0 International License.
itaque nos raucos saepe attentissime audiri video;
tenet enim res ipsa atque causa; at Aesopum, si paulum
inrauserit, explodi. A quibus enim nihil praeter voluptatem
aurium quaeritur, in eis offenditur, simul atque imminuitur
aliquid de voluptate, in eloquenti autem multa sunt quae
teneant; quae si omnia summa non sunt et pleraque tamen
magna sunt, necesse est ea ipsa, quae sunt, mirabilia
videri.
Ergo, ut ad primum illud revertar, sit orator nobis is, qui,
ut Crassus descripsit, accommodate ad persuadendum
possit dicere; is autem concludatur in ea, quae sunt in usu
civitatum vulgari ac forensi, remotisque ceteris studiis,
quamvis ea sint ampla atque praeclara, in hoc uno opere,
ut ita dicam, noctes et dies urgeatur; imiteturque illum, cui
sine dubio summa vis dicendi conceditur, Atheniensem
Demosthenem, in quo tantum studium fuisse tantusque
labor dicitur, ut primum impedimenta naturae diligentia
industriaque superaret, cumque ita balbus esset, ut eius
ipsius artis, cui studeret, primam litteram non posset dicere,
perfecit meditando, ut nemo planius esse locutus putaretur;
deinde cum spiritus eius esset angustior, tantum continenda
anima in dicendo est adsecutus, ut una continuatione verborum,
id quod eius scripta declarant, binae ei contentiones
vocis et remissiones continerentur;