De Oratore, Rhetorica Tomus I. Cicero, Marcus Tullius, creator; Wilkins, Augustus S. (Augustus Samuel), d. 1905, editor
Made available under the Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Inusitata sunt prisca fere ac vetustate ab
usu cotidiani sermonis iam diu intermissa, quae sunt poetarum
licentiae liberiora quam nostrae; sed tamen raro
habet etiam in oratione poeticum aliquod verbum dignitatem.
Neque enim illud fugerim dicere, ut Caelius "qua tempestate
Poenus in Italiam venit," nec "prolem" aut "subolem" aut
"effari" aut "nuncupare" aut, ut tu soles, Catule, "non
rebar" aut "opinabar"; aut alia multa, quibus loco positis
grandior atque antiquior oratio saepe videri solet.
Novantur
autem verba, quae ab eo, qui dicit, ipso gignuntur ac
fiunt, vel coniungendis verbis, ut haec:
tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat.
num non vis huius me versutiloquas malitias ... videtis enim et "versutiloquas" et "expectorat" ex coniunctione
facta esse verba, non nata; sed saepe vel sine coniunctione
verba novantur ut "ille senius desertus," ut "di
genitales," ut "bacarum ubertate incurvescere."