Reading Center

Omnibus enim modis fulciendi sunt, qui ruunt nec cohaerere possunt propter magnitudinem aegritudinis. ex quo ipsam aegritudinem λύπην ^[*]ὰγπHN fere X (λ ex A V) Chrysippus quasi^[*]Chrys. fr. eth. 485 solutionem totius hominis appellatam^[*]omnibus modis... 12 appellat putat.^[*]appellat amputat KR1V (cf. H et praef.) Quae tota poterit evelli explicata, ut^[*]ut aut V1 principio dixi,^[*]dixi cf. p. 329, 2sqq. causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni praesentis atque urgentis mali.^[*]est... 15 mali itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur^[*]perferetur X (cf. Po. comm. ad 1, 29) perfertur Vc spe proposita boni, et acta aetas honeste ac splendide tantam adfert consolationem, ut eos qui ita vixerint aut non attingat aegritudo^[*]aegritudo del. Dav. aut perleviter pungat animi dolor.

Sed ad hanc opinionem magni mali cum illa etiam opinio accessit oportere, rectum esse,^[*]rectū esse

Figure here!

esse scr. Vc ad officium pertinere ferre^[*]perferre V (sed per in r. rec) illud aegre quod acciderit, tum denique efficitur illa gravis aegritudinis perturbatio.^[*]tum ... 23 perturbatio om. H

ex hac opinione sunt illa varia et detestabilia genera^[*]genere KR1H lugendi: paedores,^[*]pedores KH cf. p. 331, 1 muliebres lacerationes genarum, pectoris feminum capitis percussiones;^[*]sed ... 26 percussiones H hinc ille Agamemno Homericus^[*]K 15 et idem Accianus "scindens dolore identidem^[*]Accius fr. inc. 672 intonsam comam" ; in quo facetum illud Bionis, perinde stultissimum regem in luctu capillum sibi evellere, quasi calvitio maeror levaretur.

Sed haec omnia faciunt opinantes ita fieri oportere. itaque et Aeschines^[*]aescinnes X corr. Vc in^[*]de cor. 77 Demosthenem^[*]demostenem X (de- monstenem K) invehitur, quod is septimo die post filiae mortem hostias immolavisset. at quam^[*]quam excopiose X (ex del. V1 aut c) quam et copiose ς (et in r. B) rhetorice, quam^[*]cf. Hier. epist. 60, 14 (qui Cic. consolationem sequitur) copiose! quas sententias colligit, quae verba contorquet! ut licere quidvis^[*]quodvis V1 rhetori intellegas. quae nemo probaret, nisi insitum illud in animis haberemus, omnis bonos interitu suorum quam gravissime maerere oportere. ex hoc evenit, ut in animi doloribus alii solitudines captent, ut ait Homerus de Bellerophonte:

Qui miser in campis maerens errabat Aleis

Ipse suum cor edens, hominum vestigia vitans;

et Nioba fingitur lapidea propter aeternum, credo, in^[*]cf. Hier. epist. 60, 14 (qui Cic. consolationem sequitur) luctu silentium, Hecubam^[*]haecubam X (he

Figure here!

c ubam V) autem putant propter animi acerbitatem quandam et rabiem fingi in canem esse conversam. sunt autem alii, quos^[*]quos V1 aut cR2 quo X in luctu cum ipsa solitudine loqui saepe delectat, ut illa apud Ennium^[*]Enn. Med. sc. 257 nutrix:

Cupido cepit miseram nunc me proloqui

Caelo atque terrae Medeai miserias.